บทที่ 51 - การขิงครั้งนี้ ข้าให้ 9 คะแนน!
บทที่ 51 - การขิงครั้งนี้ ข้าให้ 9 คะแนน!
บทที่ 51 - การขิงครั้งนี้ ข้าให้ 9 คะแนน!
พวกหัวแข็งเริ่มปรึกษากันอย่างออกรสทันที
"พี่น้องครับ พวกเจ้ามีไอเดียดีๆ ในการทำโทษผู้กองรึยัง? ข้าคิดออกอย่างหนึ่ง จับผู้กองมัดใส่กรงหมูแล้วโยนลงแม่น้ำให้ปลากิน!"
"โธ่โว้ย เจ้ามันโหดร้ายเกินไปแล้ว! เขาให้ทำโทษ ไม่ใช่ให้ฆ่าแกงกัน! ตามความเห็นข้า สู้จับผู้กองมัดไว้แล้วโยนใส่รังงูดีกว่า ให้งูพิษรุมกัดซะหน่อย ฉากนั้นคงจะสะใจน่าดู ฮ่าๆๆ!"
"ให้ตายสิ พวกเจ้าสองคนมันโรคจิตชัดๆ! บอกแล้วไงว่านี่คือการทำโทษ ไม่ใช่การฆาตกรรม! ทำแบบนั้นผู้กองก็ตายพอดี ตามความคิดข้านะ ให้ทุกคนรวบรวมเงินกันหน่อย แล้วไปหาผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในโลกมาซักคน จากนั้นก็ขังพวกเขาไว้ด้วยกัน ปล่อยให้ผู้กองโดนจัดการจนน่วมไปเลย ฮ่าๆๆ..."
...
ฉินเยวียนได้ยินที่คุยกันแล้วถึงกับคิ้วกระตุก!
เจ้าพวกนี้! ให้ตายเถอะ! เมื่อก่อนเป็นปีศาจรึไงกันนะ? วิธีการทรมานคนแต่ละอย่าง ช่างสรรหามาพูดกันได้หน้าตาเฉยจริงๆ!
"ซูเสี่ยวอวี๋! ข้าจะจำเจ้าไว้! คราวหน้าข้าจะหาผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในโลกมาให้เจ้า ให้เจ้าได้มีความสุขอย่างเต็มที่เลย!" ฉินเยวียนแค่นเสียงเย็นชาใส่
แผนการที่จะให้เขาโดนผู้หญิงขี้เหร่รุมจัดการนั่น ซูเสี่ยวอวี๋เป็นคนเสนอเองกับมือ!
"อย่าเลยครับผู้กอง!" ซูเสี่ยวอวี๋หน้าถอดสี รีบขอความเมตตาทันที "ผู้กองครับ ผมก็แค่ล้อพวกเขาเล่นเฉยๆ ท่านอย่าถือสาเลยนะครับ อย่าจริงจังเลยนะ!"
"อืม ข้าจะจริงจังให้ถึงที่สุดเลยล่ะ!" ฉินเยวียนยิ้มเย็นๆ
"ฮ่าๆๆ ซูเสี่ยวอวี๋ เจ้าซวยแน่!"
"ขอให้มีความสุขนะเพื่อน อย่าลืมแจ้งข่าวล่ะ เดี๋ยวข้าจะไปแอบถ่ายไว้ให้เจ้าเก็บไว้ดูเป็นที่ระลึกเอง"
"ไปไกลๆ เลยพวกเจ้า!"
...
ซูเสี่ยวอวี๋ถึงกับเซ็งเป็ด! เฮ้อ... ปากพาซวยจริงๆ! เขาได้แต่ถอนหายใจอย่างอ่อนแรง
"ข้าให้เวลาพวกเจ้าอีก 1 นาที รีบสรุปเงื่อนไขที่ต้องการมาซะ ไม่อย่างนั้นสวัสดิการครั้งนี้ถือเป็นโมฆะ!"
เห็นพวกหัวแข็งคุยกันไม่จบซักที ฉินเยวียนจึงส่งเสียงเร่งเร้า
"ได้ครับ! พวกเราขอปรึกษากันอีกนิดนะครับผู้กอง!" จางซ่วยพยักหน้าตอบ
"พี่น้องครับ โอกาสดีๆ แบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ! พวกเราต้องหาประโยชน์เข้าตัวจริงๆ การลงโทษผู้กองน่ะมันแค่สะใจชั่วครั้งชั่วคราว แต่มันไม่มีประโยชน์อะไรกับพวกเราเลย!" จางซ่วยเริ่มวิเคราะห์ผลประโยชน์ให้ทุกคนฟังอย่างรวดเร็ว "เพราะฉะนั้น ข้าว่าพวกเราควรหาผลประโยชน์ที่ใช้ได้จริงดีกว่า เช่น ขอยกเลิกการฝึกตอนเช้าและเย็น เพิ่มรายการอาหารในโรงอาหาร หรือขยายเวลาพักเที่ยงให้ยาวขึ้น พี่น้องมีความเห็นว่าไง?"
"ยอดเยี่ยม! พี่ซ่วยออกโรงทั้งที ช่างมองการณ์ไกลจริงๆ!"
"ตกลงตามนี้เลย!"
"แค่คิดว่าได้นอนกลางวันซักสามชั่วโมง ข้าก็ฝันหวานแล้ว ฮ่าๆ!"
...
พวกหัวแข็งฟังแล้วก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง!
"แล้วพี่ซ่วย เราจะเลือกสวัสดิการตัวไหนดีล่ะ?" ฮั่วซานเค่อถามขึ้น
จางซ่วยนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วบอกทุกคนว่า "พวกเรามาเป็นทหาร การฝึกยังไงก็หนีไม่พ้น และการมีร่างกายที่แข็งแรงก็เป็นประโยชน์กับตัวพวกเราเองด้วย อย่างน้อยถ้าลาออกไปแล้วไปมีเรื่องกับใครข้างนอก เราก็ยังสู้เขาได้!"
"เพราะฉะนั้นข้าว่า ระหว่างขยายเวลาพักเที่ยงกับเพิ่มอาหารในโรงอาหาร เลือกมาซักอย่างเถอะ!"
"พี่ซ่วย เพิ่มอาหารในโรงอาหารมันจะได้เหรอ? ค่าอาหารในกองร้อยน่ะมันถูกกำหนดไว้ตายตัวแล้วนะ!"
"เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอก ขอแค่พวกเขายอมตกลง ค่าอาหารที่เพิ่มขึ้น ข้าจะเป็นคนจ่ายเอง" ตอนนั้นเอง หานเซียงมหาเศรษฐีตัวน้อยก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
พวกหัวแข็งมีทั้งหมด 98 คน เพิ่มค่าอาหารคนละ 100 หยวนต่อวัน มันจะซักเท่าไหร่กันเชียว? เดือนหนึ่งก็แค่ 300,000 หยวนเท่านั้นเอง! เงินที่เขาเปย์ให้ดีเจสาวสวยครั้งหนึ่งยังมากกว่านี้ตั้งหลายเท่า! ต่อให้เลี้ยงจนจบการฝึกทหารใหม่ มันก็แค่เศษเงินของเขาเท่านั้น!
"โอ้พระเจ้า! หานเซียง เจ้าแน่ใจนะ?"
"นี่มันเงินไม่ใช่น้อยๆ เลยนะนั่น!"
"คนละ 100 ต่อมื้อ วันละ 300 หยวน 100 คนก็วันละ 30,000 เดือนหนึ่งก็ 900,000 หยวนเชียวนะ!"
...
พวกหัวแข็งถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน!
หานเซียงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ "แค่ 900,000 หยวนเอง มีค่าอะไรให้ต้องพูดถึง? ก่อนข้าจะเข้ากรม เงินค่าขนมต่อเดือนของข้าก็หลายล้านหยวนแล้ว!"
"น่าอิจฉาชะมัด! นึกถึงตอนข้ายังไม่เข้ากรม เงินค่าขนมเดือนหนึ่งข้าได้แค่ 800 หยวนเอง แต่หานเซียงเจ้านี่มัน... เดือนละหลายล้านหยวนเลยเหรอ?"
"ให้ตายสิ! เงินเดือนละหลายล้านหยวน? เจ้านี่มันล้างผลาญจริงๆ!"
หานเซียงได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มตอบ "ล้างผลาญเหรอ? ข้าก็ต้องล้างผลาญสิ ไม่อย่างนั้นมันก็เป็นการเสียมารยาทต่อพรสวรรค์ในการหาเงินของพ่อแม่ข้าน่ะสิ?"
"เพื่อน... เจ้านี่มันสุดยอดจริงๆ!"
"ยอดเยี่ยมกระเทียมดองไปเลยโว้ย!"
"การขิงครั้งนี้ ข้าให้ 9 คะแนน!"
"ข้าให้ 97 คะแนนเลย เพราะอีก 3 คะแนนข้าขอเก็บไว้ให้จิตวิญญาณธาตุทั้งสาม!" (มุกเกม)
...
พวกหัวแข็งพากันชูนิ้วโป้งให้! นอกจากคำว่าสุดยอดแล้ว พวกเขาก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว! ยุคนี้เงินมันคือพลังจริงๆ!
หานเซียงเห็นท่าทางทุกคนก็หัวเราะร่า "พี่น้องครับ แค่นี้ก็ว่าสุดยอดแล้วเหรอ? พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าก่อนข้าจะเข้ากรม เพื่อนๆ รอบตัวต่างรู้ดีว่าข้ามีคำขวัญประจำตัวอยู่ประโยคหนึ่ง"
"วันไหนไม่ใช้เงินซัก 50,000 ข้านี่มันจะหงุดหงิดไปทั้งตัวเลย!"
"เรื่องพวกนี้มันแค่เงินเล็กน้อย!"
"ข้าเคยเปย์ให้ดีเจสาวที่ข้าชอบ คืนเดียวตั้ง 8,000,000 หยวนเลยนะ!"
...
"โอ้พระเจ้า! บาปหนาจริงๆ! เปย์ดีเจตั้ง 8 ล้านหยวน?"
"ไม่มีความยุติธรรมเลยโว้ย!"
"ให้ตายเถอะ ได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ!"
...
พวกหัวแข็งแต่ละคนโดนขิงจนหน้าชาไปหมด! นี่สินะโลกของคนรวย?
จางซ่วยยิ้มอย่างอ่อนใจ "ในเมื่อหานเซียงตกลง งั้นพวกเราก็เลือกเพิ่มอาหารในโรงอาหารแล้วกัน ทุกคนเห็นว่าไง?"
"เห็นด้วย!"
"สนับสนุนเต็มที่!"
"เอาอันนี้แหละ!"
...
"ดี!" จางซ่วยเมื่อเห็นว่าไม่มีใครคัดค้าน จึงหันไปหาฉินเยวียน "ผู้กองครับ พวกเราตัดสินใจแล้ว! เงื่อนไขของพวกเราคือเพิ่มอาหารในโรงอาหาร! เรื่องค่าใช้จ่ายพวกเราจัดการกันเอง แค่ผู้กองช่วยบอกทางกรมให้หน่อยก็พอครับ!"
"หืม? ขอแค่นี้เองเหรอ?" ฉินเยวียนได้ยินดังนั้นก็ถึงกับอึ้งไปเลย
เจ้าพวกหัวแข็งพวกนี้ ฝึกจนเพี้ยนไปแล้วรึไงนะ! เรื่องง่ายๆ แบบนี้ พวกเขาแค่ส่งคนไปบอกเองก็ได้นี่นา! ทำไมต้องผ่านเขาด้วย? แต่ในเมื่อพวกเขาต้องการแบบนั้น ฉินเยวียนก็ยินดีรับคำขอ
"ได้! ข้าตกลงตามคำขอของพวกเจ้า!" ฉินเยวียนยิ้มกว้างแล้วหยิบปืนรุ่น 95 ขึ้นมาลองเล็งดู "งั้นพวกเจ้าก็รีบไปเตรียมสนามยิงปืนซะ! เตรียมเสร็จเมื่อไหร่ พวกเราจะเริ่มการแข่งขันกันทันที!"
"ฮ่าๆ ดีครับ!"
"ผู้กอง เตรียมตัวแพ้ได้เลย!"
"ท่านซวยแน่!"
"อ้อผู้กอง ลืมบอกไปอย่างหนึ่งนะครับ ก่อนผมจะมาเป็นทหาร ผมเคยอยู่ทีมยิงปืนทีมชาติมาก่อนนะครับ! ก็แค่พอจบโอลิมปิกแล้วมันเบื่อๆ ก็เลยลองมาสมัครเป็นทหารดูน่ะครับ!"
...
เมื่อได้รับคำสั่งจากฉินเยวียน พวกหัวแข็งต่างพากันฮึกเหิมและโห่ร้องด้วยความดีใจ!
จางซ่วยรีบพาคนไปจัดเตรียมสนามยิงปืนทันที การประลองอันดุเดือดระหว่างผู้กองและลูกศิษย์จอมแสบ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว!
(จบแล้ว)