บทที่ 47 - กลั้นหายใจระดับโลก! หมัดเดียว!

บทที่ 47 - กลั้นหายใจระดับโลก! หมัดเดียว!

ทว่า

ฉินเยวียนมาที่นี่ อย่างแรกเป็นเพราะผู้บังคับกองร้อยทั้งสามมีทัศนคติที่ดีมาก ในฐานะทหารด้วยกันทุกคนคือพี่น้อง เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

อย่างที่สอง คือเพื่อรางวัลทักษะการกลั้นหายใจระดับโลกนั่นเอง!

ในสถานการณ์คับขันหลายๆ ครั้ง ความสามารถในการกลั้นหายใจถือเป็นอาวุธลับชั้นยอด!

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย

ถ้าสามารถกลั้นหายใจได้นานพอ!

หากฉินเยวียนกอดศัตรูแล้วกระโดดลงน้ำด้วยกัน ขอแค่ดึงเป้าหมายไว้ไม่ให้โผล่พ้นน้ำ เพียงครู่เดียวอีกฝ่ายก็ต้องจมน้ำตายแน่นอน

และหากต้องลอบติดตามศัตรู นอกจากจะต้องซ่อนฝีเท้าแล้ว การกลั้นลมหายใจไว้ก็ให้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน

เพลง "ความสามัคคีคือพลัง" นั้นง่ายมาก มีเนื้อร้องเพียง 12 ประโยค ทำนองก็เร้าอารมณ์และจำง่าย เพียงใช้เวลาแค่ 10 นาที เหล่าทหารก็สามารถจำได้จนขึ้นใจ!

[ติ๊ง~ ยินดีด้วยกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัลทักษะการกลั้นหายใจระดับโลก!]

[ทักษะการกลั้นหายใจระดับโลก: ช่วยให้โฮสต์สามารถกลั้นหายใจในน้ำลึกได้นานถึง 19 นาที!]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ชัดเจนดังขึ้นอย่างกะทันหัน!

ฉินเยวียนตาเป็นประกายทันที "ได้มาแล้ว! โอ้พระเจ้า! กลั้นหายใจในน้ำลึกได้ 19 นาทีเลยเหรอ? นี่มันจะเทพเกินไปแล้ว!"

คนปกติทั่วไปกลั้นหายใจในน้ำได้เพียงสองสามนาทีก็ถึงขีดจำกัดแล้ว!

นอกจากผู้เชี่ยวชาญที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนัก ถึงจะสามารถก้าวข้ามกำแพง 5 นาทีหรือ 10 นาทีไปได้!

และสถิติโลกของการกลั้นหายใจในน้ำก็อยู่ที่ประมาณ 22 นาทีเท่านั้น!

ทักษะการกลั้นหายใจระดับโลกที่ฉินเยวียนได้รับมาในตอนนี้ จึงนับว่าอยู่ในระดับแนวหน้าของโลกอย่างแท้จริง!

วินาทีต่อมา

ฉินเยวียนสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่เย็นเยือก ซึ่งปรากฏขึ้นตามไขข้อและเส้นเอ็นทั่วร่างกาย ก่อนจะไปรวมตัวกันที่บริเวณปอด เพื่อทำการปรับเปลี่ยนและวิวัฒนาการร่างกายในระดับเซลล์นับร้อยครั้งต่อวินาที!

เพียงชั่วอึดใจเดียว!

กระบวนการปรับเปลี่ยนก็สิ้นสุดลง!

ฉินเยวียนรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าปอดของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก!

ตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาสามารถกลั้นหายใจได้เกิน 10 นาทีแบบสบายๆ และหากมีการเตรียมตัวอย่างดี การจะยืดเวลาออกไปอีกก็เป็นเรื่องง่ายมาก

เมื่อได้ยินเสียงเหล่าทหารเก่าร่วมกันร้องเพลงความสามัคคีอย่างฮึกเหิมจนจบ ฉินเยวียนจึงเผยรอยยิ้มออกมา

ได้ทั้งสอนพวกเขาและยังได้รับทักษะการกลั้นหายใจระดับโลกมาครอง นับว่าเป็นการมาที่คุ้มค่าจริงๆ!

"ดีมากครับ! ต้องขอขอบคุณผู้กองฉินที่สละเวลาอันมีค่ามาสอนพวกเราร้องเพลง! ตอนนี้ ขอเสียงปรบมือดังๆ เพื่อเป็นการขอบคุณและส่งผู้กองฉินด้วยครับ!" ผู้บังคับกองร้อยสองพอใจกับผลการสอนครั้งนี้มาก ภายใต้การนำของเขา ทหารทุกคนจึงเริ่มปรบมือให้อย่างเกรียวกราวอีกครั้ง

"ฮ่าๆ ทุกท่านเกรงใจเกินไปแล้วครับ เชิญพวกท่านฝึกซ้อมกันต่อเถอะ" ฉินเยวียนยิ้มบางๆ แล้วเตรียมตัวจะจากไป

"ช้าก่อน!"

ทันใดนั้น เสียงคำรามด้วยความโกรธก็ดังขึ้น

ฉินเยวียนอดไม่ได้ที่จะหยุดเท้าลง

"ผู้กองฉิน ข้าล่ะสงสัยจริงๆ ว่านายทหารฝ่ายธุรการอย่างท่าน ไปเอาตัวรอดท่ามกลางพวกปีศาจในกองร้อยทหารใหม่มาได้ยังไง!"

"เนี่ยอวิ๋น ถอยไปซะ! เจ้าพูดจาเลอะเทอะอะไรของเจ้าน่ะ?"

ผู้บังคับกองร้อยสองเห็นดังนั้นก็โกรธจัดและตะคอกสั่งทันที!

ฉินเยวียนหยุดนิ่งอยู่กับที่ แล้วค่อยๆ หันกลับไปมอง

พริบตานั้น รัศมีรอบตัวเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นเฉียบคมและเย็นชา!

เขายืนเด่นสง่าราวกับกระบี่ล้ำค่าที่พร้อมจะพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า ทั้งเยือกเย็นและไร้ความปรานี!

ให้ตายสิ!

ไอ้งี่เง่านี่!

ลุงทนได้แต่ป้าทนไม่ได้แล้ว!

ในเมื่อหมดความอดทน ก็ไม่จำเป็นต้องทนอีกต่อไป!

"ผู้กองครับ สิ่งที่ผมพูดมันผิดตรงไหน? ผมเคารพคนแข็งแกร่ง! ผมแค่ต้องการรู้ความจริงข้อหนึ่งเท่านั้น!"

เนี่ยอวิ๋นไม่ยอมแพ้และเถียงกลับอย่างดุดัน "ในฐานะทหาร พวกเราต้องมีศักดิ์ศรีและมีจุดยืนที่สง่างาม! ต้องมีกระดูกสันหลังและจิตวิญญาณของทหาร!"

คำพูดของเนี่ยอวิ๋นได้รับเสียงสนับสนุนจากทหารหลายคน!

ทหารต้องมีศักดิ์ศรีของทหาร!

จะปล่อยให้บรรยากาศในกองทัพเสื่อมเสียไม่ได้เด็ดขาด!

ฉินเยวียนคนนี้ หากเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมหรือวิธีการที่ไม่ใสสะอาดเพื่อรักษาตำแหน่งในกองร้อยทหารใหม่ล่ะก็ เนี่ยอวิ๋นคนนี้ไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด!

"เนี่ยอวิ๋น เจ้า!" ผู้บังคับกองร้อยสองถึงกับพูดไม่ออกด้วยความโมโห!

แต่ในฐานะทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในกองร้อยที่สอง ทั้งฝีปากและฝีมือต่างก็เป็นอันดับหนึ่ง คำพูดของเนี่ยอวิ๋นจึงดูมีเหตุมีผล จนแม้แต่ผู้บังคับกองร้อยสองก็ไม่สามารถโต้แย้งได้ในทันที!

"เนี่ยอวิ๋นงั้นเหรอ? ทหารเก่าที่ยอดเยี่ยมที่สุดของกองร้อยที่สอง เคยได้รับรางวัลชนะเลิศการต่อสู้ระดับกรม ข้าเคยได้ยินชื่อของเจ้ามาบ้าง"

ใบหน้าของฉินเยวียนปกคลุมไปด้วยความเย็นชา เสียงที่ราบเรียบค่อยๆ ดังขึ้น

เนี่ยอวิ๋นคนนี้ คือทหารระดับยอดฝีมือของกรม!

มีนิสัยซื่อตรง รักความยุติธรรม และทนเห็นเรื่องไม่ถูกต้องไม่ได้

ไม่นึกเลยว่าตอนนี้ ตัวเขาเองกลับกลายเป็นเป้าหมายในการหาเรื่องของเนี่ยอวิ๋นไปซะได้?

"ในเมื่อได้ยินชื่อเสียงของข้าแล้ว เจ้าก็ควรจะบอกความจริงออกมาซะดีๆ"

เนี่ยอวิ๋นแค่นเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ

"ดี! งั้นข้าจะบอกเจ้าเดี๋ยวนี้เลยว่า เหตุผลที่ข้าสามารถยืนหยัดอยู่ในกองร้อยทหารใหม่ได้ สิ่งที่ข้าพึ่งพาคือหมัดเหล็กทั้งสองข้างนี้! ความแข็งแกร่งที่แท้จริงยังไงล่ะ!" น้ำเสียงของฉินเยวียนเย็นเยียบ แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาโกรธขนาดนี้!

ทหารเก่าคนนี้ กล้าดียังไงมาสงสัยในความแข็งแกร่งของเขา?

หาที่ตายชัดๆ!

"ฮ่าๆๆ..." เนี่ยอวิ๋นคำรามออกมาด้วยความโกรธ "ข้าใช้แค่ข้างเดียว ก็ซ้อมเจ้าจนหมอบได้แล้ว!"

เนี่ยอวิ๋นก้าวไปข้างหน้าอย่างท้าทาย "ฉินเยวียน ดูเหมือนเจ้าจะไม่ยอมพูดความจริงสินะ! ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ก็เตรียมตัวรับมือกับโทสะของข้าได้เลย!"

"อีกอย่าง ข้าขอเตือนเจ้าไว้ก่อนนะ คนที่สามารถสู้กับเนี่ยอวิ๋นคนนี้ได้สูสี ในกรมทหารเสือดาวมีไม่กี่คนหรอก! เตรียมตัวตายได้เลย!"

พูดจบ เนี่ยอวิ๋นก็เคลื่อนไหวร่างกาย พุ่งเข้าใส่ฉินเยวียนทันที

"เนี่ยอวิ๋น! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" ผู้บังคับกองร้อยสองตะโกนลั่นด้วยความโกรธ!

ทว่า มันสายไปแล้ว!

เนี่ยอวิ๋นเหมือนม้าพยศที่หลุดจากบังเหียน พุ่งเข้าหาฉินเยวียนอย่างบ้าคลั่ง!

"ผู้กองฉิน ระวังครับ!" ผู้บังคับกองร้อยสองอดไม่ได้ที่จะตะโกนเตือนเสียงดัง

"วางใจเถอะครับผู้กองสอง กะอีแค่ลูกเตะพายุหมุน ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!"

เสียงที่ราบเรียบของฉินเยวียนดังขึ้น

"เหอะ! ข้าอยากจะดูซิว่าเจ้าจะปากดีไปได้ถึงตอนไหน!"

เนี่ยอวิ๋นแค่นเสียงเย็นชา แล้วเร่งความเร็วขึ้น หมุนตัวราวกับพายุพุ่งเข้าใส่ พร้อมกับคำรามลั่น "จงลิ้มรสท่าไม้ตายของข้า ลูกเตะพายุหมุน!"

พริบตานั้น!

เนี่ยอวิ๋นดีดตัวขึ้นจากพื้นอย่างรุนแรง!

ท่าร่างลูกเตะที่ดุดันจนมองเห็นเป็นภาพติดตา!

เขาเตะเข้าใส่ฉินเยวียนด้วยพลังทำลายล้างที่บ้าคลั่ง!

วินาทีนัน ใจของทุกคนต่างไปอยู่ที่ตาตุ่ม!

"เฮ้อ เสียของชะมัด ผู้กองฉินเป็นคนใจดีแท้ๆ โดนลูกเตะนี้เข้าไป รับรองว่าพิการแน่นอน!"

"ไม่ถึงขั้นพิการหรอก แต่สาหัสแน่ๆ! คนผอมบางที่เป็นแค่ทหารฝ่ายธุรการ จะไปทนทานแรงหมัดแรงเตะของเนี่ยอวิ๋นในสภาวะบ้าเลือดได้ยังไง?"

"เฮ้อ น่าเสียดายจริงๆ น่าเสียดายจริงๆ เลย"

...

ทหารใหม่ส่วนใหญ่ที่ได้เห็นเหตุการณ์ต่างพากันเป็นห่วงฉินเยวียน

เพราะในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้อยู่ด้วยกัน พวกเขารู้สึกว่าฉินเยวียนเป็นคนที่นิสัยดีมากคนหนึ่ง

แต่แน่นอนว่ายังมีทหารเก่าบางส่วนที่แอบสะใจ และคิดว่าฉินเยวียนหาเรื่องใส่ตัว ช่วยไม่ได้ใครใช้ให้อยากจะไปเป็นผู้กองกองร้อยทหารใหม่เพื่อเอาหน้าล่ะ?

"ลงไปนอนซะ!"

เสียงคำรามต่ำๆ ดังขึ้น

ทุกคนมองเห็นเพียงหมัดขวาของฉินเยวียน ที่พุ่งออกไปข้างหน้าอย่างช้าๆ!

และเข้าปะทะกับลูกเตะของเนี่ยอวิ๋นอย่างจังแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน!

"จบกัน! มือขวาของผู้กองฉินคงแหลกละเอียดแน่ๆ!"

เหล่าทหารเก่าเห็นฉินเยวียนไม่หลบ แถมยังคิดจะปะทะตรงๆ กับเนี่ยอวิ๋นอีก?

พริบตานั้น ทุกคนต่างพากันถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง!

โดนเตะเข้าไปขนาดนี้ มือของฉินเยวียนต้องพังแน่นอน!

ตูม!

ทว่า!

วินาทีต่อมา ทุกคนต่างพากันยืนอึ้งจนอ้าปากค้าง!

เนี่ยอวิ๋นที่พุ่งเข้ามาด้วยท่าทางดุดันปานสายฟ้า กลับกลายเป็นเพียงว่าวที่ทำจากกระดาษ!

เพียงแค่หมัดขวาของฉินเยวียนกระแทกเบาๆ เนี่ยอวิ๋นก็เหมือนโดนรถไฟพุ่งชน พร้อมกับได้ยินเสียงกระดูกหักดัง "แกร๊ก" ที่น่าสยดสยอง

ทุกคนถึงกับมึนงงไปหมด!

นี่... นี่มันเรื่องอะไรกัน?

หลังจากความเงียบงันเพียงครู่เดียว วินาทีต่อมา!

ทั้งสนามฝึกก็เกิดเสียงฮือฮาดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นทันที!

(จบแล้ว)