บทที่ 5 - ใต้หล้านี้ ใครจะต้านทานหมัดนี้ได้?

บทที่ 5 - ใต้หล้านี้ ใครจะต้านทานหมัดนี้ได้?

ใช่แล้ว!

ชีวิตทหารใหม่ของทหารกลุ่มนี้เรียกได้ว่ามีสีสันและหลากหลายมากจริงๆ

อาจเป็นเพราะนกหวีดรวมพลของฉินเยวียนไปปลุกทหารใหม่ที่กำลังหลับอยู่

ปัจจุบัน ทหารใหม่เหล่านี้มีทั้งพวกที่กำลังเล่นไพ่ พวกที่นอนเอกเขนกอยู่บนเตียง และพวกที่ยืนร้องเพลงเต้นรำอยู่กลางห้องพัก หรือแม้แต่คนที่นอนห้อยหัวลงมาจากเตียง...

นี่มันไม่ใช่ทหารแล้ว นี่มันกลุ่มอันธพาลชัดๆ!

เมื่อฉินเยวียนเห็นภาพนี้ เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เดิมทีเขาอยากจะระเบิดอารมณ์ออกมา

แต่พอกวาดสายตามอง เขากลับพบเพชรเม็ดงามอยู่หลายคน!

"ทหารใหม่รุ่นนี้ มีหลายคนที่ดูเหมือนสมรรถภาพร่างกายจะแข็งแกร่งมากจริงๆ! แถมแต่ละคนยังมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วย?" ฉินเยวียนรู้สึกแปลกใจมาก

แต่... ไฟสามกองของนายใหม่ที่เพิ่งรับตำแหน่ง!

ฉินเยวียนไม่ลืมภารกิจของตัวเอง เขามาเพื่อจัดการกับพวกทหารใหม่หัวแข็งเหล่านี้! ถ้าตั้งแต่เริ่มต้นเขาไม่สามารถสร้างความเกรงขามได้ ต่อไปเขาก็คงไม่ต้องพูดถึงเรื่องการจัดการและฝึกซ้อมพวกเขาอีก

"นกหวีดรวมพลฉุกเฉิน! พวกแกหูหนวกกันหมดแล้วหรือไง?"

เสียงคำรามหนึ่งดังขึ้น

ทุกคนตกใจกับกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวผู้กองคนใหม่นี้ทันที ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่มีใครกล้าโต้ตอบ

ฉินเยวียนก้าวไปข้างหน้าและเตะโต๊ะที่อยู่ตรงหน้าจนคว่ำ ไพ่บนโต๊ะกระจายเกลื่อนพื้น

"ที่นี่คือกองทัพ! เป็นที่ที่พวกแกจะมานั่งเล่นกันงั้นเหรอ?"

ทหารเหล่านี้ตกใจจริงๆ ที่สำคัญคือกลิ่นอายจากชายตรงหน้านั้นแข็งแกร่งเกินไป จนทำให้คนไม่กล้าขัดขืน

แต่จางชงโกรธแล้ว!

จางชง "คนป่า" เติบโตมาในป่าลึกทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือกับปู่ของเขา เมื่ออายุ 11 ปี เขาเคยใช้มือเปล่าฉีกกระชากหมาป่าจนขาดเป็นชิ้นๆ เขาป่าเถื่อนและดุดันมาก!

จางชงลุกขึ้นยืนทันที ความสูงร่วม 190 เซนติเมตรของเขาทำให้คนรอบข้างรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที!

"ไสหัวไป! ไอ้เด็กเหลือขอ แกมาตะคอกใส่ใครวะ?" จางชงเชิดหน้าขึ้น มองลงมาด้วยท่าทางข่มขวัญและตะคอกใส่ "ต่อหน้าฉัน แกยังกล้าทำตัวกร่างอีกเหรอ? ไปตายซะ!"

แม้ฉินเยวียนจะสูงถึง 183 เซนติเมตร แต่เมื่อเทียบกับจางชงที่มีรูปร่างสมส่วน กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ และเต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง เขาก็ยังดูเสียเปรียบ! ถ้าดูแค่รูปลักษณ์ภายนอก ฉินเยวียนไม่มีข้อได้เปรียบเลยสักนิด!

"ผู้บังคับหมวดหนึ่ง ข้อหาขัดคำสั่งผู้บังคับกองร้อย ลงบันทึกความผิดไอ้หมอนี่ไว้ก่อน!"

ฉินเยวียนยิ้มเย็นและแผดเสียงตะโกนไปยังประตูด้านนอก

"ครับ! ผู้กอง!"

จ้าวรุ่ยเซวียนพยักหน้าตอบรับด้วยเสียงอันดัง

เพียงแต่ตอนนี้เขารู้สึกกลัว! ไอ้คนป่านี่จะลงมือกับผู้กองคนใหม่จริงๆ หรือเปล่า?

ว่ากันว่าไอ้คนป่านี่ดุร้ายและป่าเถื่อนมากนะ! แล้วรูปร่างของผู้กองคนนี้ก็ดูเหมือนพวกปัญญาชนธรรมดา จะทนรับหมัดของเขาได้สักหมัดไหม?

ในพริบตานั้น ไม่ใช่แค่ผู้บังคับหมวดทั้งสามคนเท่านั้น แม้แต่ทหารใหม่ทุกคนต่างก็พากันคาดเดาด้วยความสนใจว่า ผู้กองคนใหม่จะมีจุดจบอย่างไร!

โดนหมัดเดียวจนพิการ! หรือโดนขู่จนต้องวิ่งหนีไปอย่างขี้ขลาด?

"อย่ามาทำตัวไร้สาระ! ถ้าแน่จริงก็เข้ามาอัดฉันเลย!" จางชงทำท่าทีรำคาญและก้าวเข้ามาข้างหน้าอีกก้าว ร่างกายของเขาพุ่งเข้าประชิดตัวฉินเยวียนทันที

แรงปะทะมหาศาลพุ่งเข้าใส่ แต่ฉินเยวียนกลับยืนนิ่งมั่นคงดั่งขุนเขา ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย!

"ดี! ในเมื่อแกอยากนอนนัก ฉันก็จะสงเคราะห์ให้!" ฉินเยวียนคำรามต่ำๆ

ทันใดนั้น ทุกคนเห็นเพียงเงาหมัดที่รวดเร็วราวกับสายฟ้า!

ปัง! ตามมาด้วยเสียงกระแทกที่ทึบและหนักแน่น!

จางชงที่ร่างใหญ่ราวกับวัวป่ากระเด็นถอยหลังไปทันที!

โครม! จางชงกระแทกเข้ากับเตียงไม้อย่างแรง! เตียงไม้แตกกระจายละเอียดลงกับพื้นทันที!

จางชงนอนบิดกายด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น เขาขดตัวสั่นและไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ในชั่วขณะ!

"เชี้ย!!! หนังหัวฉันชาไปหมดแล้ว! หมัดเดียวต่อยจางชงที่แข็งแกร่งที่สุดกระเด็นเลยเหรอ?"

"บรูซ ลี? จีทคุโด้? ไมค์ ไทสัน กลับชาติมาเกิด? หรือจอมพลังยุคโบราณ?"

"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! นั่นมันจางชงนะ! ขนาดเขายืนนิ่งๆ ให้ฉันต่อย ฉันยังสู้ไม่ได้เลย! แต่ผู้กองคนใหม่กลับ... กลับต่อยเขากระเด็นด้วยหมัดเดียว?"

"ถ้าหมัดนี้มาลงที่ฉัน ฉันคงได้ไปนอนคุยกับรากมะม่วงแน่ๆ!"

"ถามหน่อยเถอะ ใต้หล้านี้จะมีใครต้านทานหมัดของผู้กองคนใหม่ได้บ้าง?"

ทหารใหม่ต่างพากันอึ้ง! แต่ละคนมองฉินเยวียนราวกับเห็นสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์!

จางชงซึ่งมีสมรรถภาพร่างกายแข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขา กลับโดนต่อยกระเด็นในหมัดเดียว! นี่มันต้องมีพลังมหาศาลขนาดไหน? พลังระเบิดที่รุนแรงเพียงใด?

เมื่อดูจากรูปร่างของผู้กองคนใหม่ที่ดูเหมือนปัญญาชน ไม่ได้ดูเหมือนพวกกล้ามปูที่ดุดันเลย

ไม่ต้องสงสัยเลย! สิ่งที่เขาใช้คือพลังระเบิดชั่วพริบตาที่แข็งแกร่งที่สุด! แต่พลังระเบิดนี้ต้องน่ากลัวขนาดไหน ถึงจะสร้างพลังทำลายล้างได้มหาศาลขนาดนี้?

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ สายตาทุกคู่ที่มองมายังฉินเยวียนเปลี่ยนไปทันที!

"ให้ตายสิ! ผู้กองคนใหม่แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!" จ้าวรุ่ยเซวียนอึ้งไปเลย หรือจะพูดให้ถูกคือเขาโดนขู่จนขวัญเสียไปแล้ว!

"มิน่าล่ะผู้กองถึงได้มั่นใจขนาดนี้ ที่แท้เขาก็มีฝีมือของจริงนี่เอง!" จางหมิงหมิ่นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

หลี่ยงจวินยิ่งยิ้มจนแก้มปริ "อย่างที่เขาว่ากัน อยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ย่อมเย็นสบาย ผู้กองทหารใหม่ไม่ใช่พวกของปลอม แต่แข็งแกร่งสุดๆ! ดูท่าทางวันเวลาหลังจากนี้คงจะสบายขึ้นแล้วล่ะ"

ผู้บังคับหมวดทั้งสามคนต่างรู้สึกว่าความทุกข์ยากได้จบลงแล้ว พวกเขาตื่นเต้นจนอยากจะร้องไห้ออกมา

"แข็ง... แข็งแกร่งมาก! พลังระเบิดที่น่ากลัวอะไรขนาดนี้!" ดวงตาของจางชงแหลมคมขึ้น เขาเริ่มพิจารณาฉินเยวียนอย่างละเอียดทันที

ภายในใจของเขาเกิดความปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ในมหาสมุทร!

"ฉินเยวียนคนนี้ แข็งแกร่งจนน่ากลัว! ความรู้สึกที่เขามอบให้ฉันตอนนี้ มันน่ากลัวยิ่งกว่าราชาแห่งสัตว์ป่าเสียอีก!" จางชงเติบโตในป่ามาตั้งแต่เด็ก เขามีสัญชาตญาณที่เฉียบคมราวกับสัตว์ป่ามาแต่กำเนิด!

เขาสามารถรับรู้ถึงอันตรายจากสภาพแวดล้อมรอบตัวได้อย่างรวดเร็ว!

และฉินเยวียนในตอนนี้ ก็ให้ความรู้สึกถึงอันตรายที่น่ากลัวราวกับสิงโตหรือเสือโคร่งแก่เขา!

"แต่ถ้าเป็นการต่อสู้แบบเดิมพันด้วยชีวิตจริงๆ ใครจะแพ้หรือชนะก็ยังไม่แน่!" จางชงยังคงไม่ยอมแพ้!

ถ้าไม่ใช่เพราะนิสัยที่ไม่ยอมแพ้แบบนี้ เขาคงตายในป่าที่มีสัตว์ร้ายล้อมรอบไปนานแล้ว!

ฉินเยวียนไม่รู้เลยว่า เพียงหมัดเดียวเขาก็เกือบจะทำให้จางชงเกิดปมในใจไปแล้ว

"ตอนนี้ ยังมีใครไม่พอใจอีกไหม? เชิญก้าวออกมาได้เลย"

เสียงเรียบๆ ของฉินเยวียนดังขึ้น! เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก!

ไม่พอใจเหรอ? ฉันจะอัดจนกว่าแกจะยอม! มันง่ายและรุนแรงแบบนี้แหละ!

ทว่าในเวลานี้ กลับไม่มีใครกล้าดูถูกเขาอีกต่อไป

อยากจะต่อต้านเหรอ? ก่อนอื่นต้องลองชั่งน้ำหนักตัวเองดูก่อนว่า ร่างกายของคุณแข็งแกร่งพอที่จะรับหมัดที่สะเทือนโลกนั้นได้หรือไม่!

"เหอะๆ สุดท้ายก็แค่คนบ้าพลัง ดีแต่ใช้ความรุนแรง นี่มันศตวรรษที่ 21 แล้ว ไม่นึกเลยว่ากองทัพในปัจจุบันจะยังทำให้น่าผิดหวังขนาดนี้" เสียงที่ดูเกียจคร้านดังขึ้น ทหารใหม่คนหนึ่งบ่นพึมพำด้วยท่าทางดูแคลน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่แยแส

เมื่อมองไปตามเสียง ก็พบทหารใหม่รูปร่างสมส่วนคนหนึ่ง สวมแว่นสายตาสั้นเตอะ ดูท่าทางเหมือนพวกปัญญาชนที่อ่อนแอเช่นกัน

ฉินเยวียนถึงกับชะงัก

ให้ตายสิ! นี่เขาโดนเยาะเย้ยเหรอ? แถมยังหาว่าเป็นแค่คนบ้าพลัง ดีแต่ใช้ความรุนแรงอีก?

ไอ้คนที่พูดนี่ มันจะโอหังเกินไปแล้วใช่ไหม?

ตึก ตึก ตึก ฉินเยวียนเดินมาหยุดตรงหน้าทหารใหม่คนนั้น

"ฉินหยาง นักศึกษาหัวกะทิด้านคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยชุ่ยหมู่ เชี่ยวชาญทฤษฎีการรบสมัยใหม่! และมีความคิดเห็นที่ไม่เหมือนใครเกี่ยวกับสงครามเทคโนโลยีสมัยใหม่!" ฉินเยวียนเอ่ยข้อมูลตัวตนของอีกฝ่ายออกมาโดยตรง ในระหว่างทางที่มา ฉินเยวียนได้ศึกษาข้อมูลของทหารใหม่เหล่านี้มาบ้างแล้ว

"นายคงไม่ได้คิดจริงๆ ใช่ไหมว่าแค่รู้เรื่องเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ หรือเข้าใจทฤษฎีการรบเพียงเล็กน้อย แล้วจะชนะสงครามได้?" ฉินเยวียนเอ่ยเยาะเย้ยด้วยท่าทางข่มขวัญ

(จบแล้ว)