บทที่ 26 ความรู้สึกดีที่ได้รับความสำคัญ

บทที่ 26 ความรู้สึกดีที่ได้รับความสำคัญ 

ครูฝึกยังคงรู้สึกกังขาในประสบการณ์การทำงานของตนเอง หัวใจของเด็กคนหนึ่งอาจเต้นเร็วถึง 155 ครั้งต่อนาทีเพียงแค่ทำการบ้าน แต่หลังจากที่เธอวิ่งมาเป็นเวลานาน ความผันผวนของอัตราการเต้นของหัวใจกลับยังคงอยู่ในระดับเดียวกับการเดินเล่นพักผ่อนหย่อนใจเท่านั้น

เมื่อการทดสอบสิ้นสุดลง เย่ไน่ก้าวลงจากลู่วิ่งไฟฟ้า ครูฝึกเดินสำรวจรอบตัวเธอด้วยความสงสัย

"เธอเคยฝึกวิ่งระยะไกลมาก่อนหรือเปล่า"

"ไม่ค่ะ"

"เธอน่าจะหาโอกาสไปลองวิ่งมาราธอนดูนะ"

"อ้อ ค่ะ"

ครูฝึกรู้สึกสับสนเล็กน้อย แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วสมรรถภาพทางกายของผู้ตื่นรู้จะแข็งแกร่งกว่าคนปกติ แต่ส่วนใหญ่ต้องใช้เวลานานพอสมควรในการค่อยๆ พัฒนาขึ้น เขาไม่เคยเห็นผู้ตื่นรู้หน้าใหม่คนไหนแข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน

"มาเถอะ ลองทดสอบพละกำลังของเธอดูบ้าง"

ครูฝึกพาเย่ไน่ไปยังเครื่องบริหารกล้ามเนื้อหน้าอกแบบนั่ง แล้วค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อน้ำหนักแตะที่ 70 กิโลกรัม กลุ่มชายหญิงจำนวนหนึ่งก็เริ่มมารวมตัวกันมุงดู

"น่าประทับใจมาก 70 กิโลกรัมเชียวหรือ! เธอจะทำถึง 80 ได้ไหมนะ"

"กล้ามเนื้อพวกนั้นสวยจริงๆ ไปหาผู้เชี่ยวชาญคนนี้มาจากไหนกัน"

"แรงดีนี่! เธอมาจากทีมไหนน่ะ"

"ดูน่องของเธอสิ เส้นเอ็นร้อยหวายยาวมาก ความสามารถในการกระโดดต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ"

"เธอเป็นผู้มีศักยภาพจะเป็นนักกีฬาหรือเปล่า"

"เด็กสาวขนาดนี้เลยเหรอ? เธอแค่หน้าเด็ก หรือว่ายังอายุน้อยจริงๆ กันแน่"

"ผู้เชี่ยวชาญอะไรกัน? เธอเป็นมือใหม่ เพิ่งบรรลุนิติภาวะ และนี่คือการทดสอบฟรี" ครูฝึกกล่าวพลางเหลือบมองฝูงชนในขณะที่ยังคงเฝ้าดูเย่ไน่ไม่วางตา

"...จริงเหรอเนี่ย!"

"แปลว่าเธอยังไม่มีสังกัดทีมสินะ!"

ผู้คนรอบข้างเริ่มเกิดความตื่นเต้นขึ้นมาทันที

นี่คือดาวรุ่งที่น่าสนใจมาก!

เรียกคนมาเร็ว เข้าไปเรียกคนมาดูด่วน

"ไปๆ แยกย้ายกันไปก่อน เงียบหน่อย อย่ารบกวนการทดสอบของเธอ"

ครูฝึกโบกมือไล่อย่างไม่ใส่ใจ เขามองเย่ไน่ที่ผลักน้ำหนักไปถึง 90 กิโลกรัม เธอทำได้สำเร็จแต่เห็นได้ชัดว่าเริ่มออกแรงหนักกว่าเดิม ดังนั้นเขาจึงสั่งให้หยุดโดยไม่ทดสอบขีดจำกัดสูงสุดของเธอ จากนั้นจึงพาเธอไปผ่อนคลายกล้ามเนื้อและลองทดสอบการยกน้ำหนักจากพื้น

เนื่องจากคุ้นเคยกับการย้ายถุงขยะหนักนับร้อยปอนด์ การยกน้ำหนักจากพื้นจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเย่ไน่เลย เธอยกน้ำหนัก 70 กิโลกรัมได้อย่างง่ายดาย และเมื่อพิจารณาจากท่าทางแล้ว เธอยังสามารถเพิ่มน้ำหนักได้มากกว่านี้อีก นี่คือคะแนนของมือใหม่ที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อนเลยด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ลมหายใจและอัตราการเต้นของหัวใจของเย่ไน่เริ่มมีความผันผวนให้เห็นแล้ว ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ ลมหายใจเริ่มหนักหน่วง และมีหยดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก ตอนนี้เธอเริ่มดูเหมือนคนปกติขึ้นมาบ้างแล้ว

ถึงตอนนี้ ผู้คนยิ่งมารวมตัวกันมากขึ้น ชายหญิงที่ยืนอยู่แถวหน้าต่างก็มีรูปร่างกำยำแข็งแรง พวกเขามองไปที่เย่ไน่แล้วหันมาสบตากัน ดวงตาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการแข่งขันที่จะดึงตัวเธอเข้าร่วมกลุ่ม

"พอแล้วล่ะ" หญิงสาวคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้าและหยุดครูฝึกไม่ให้เพิ่มแผ่นน้ำหนักเข้าไปอีก "การฝึกขั้นพื้นฐานไม่เหมาะสมกับเธออีกต่อไปแล้ว พวกเราขอรับรองการเลื่อนระดับของเธอไปสู่ระดับที่ 2 และเริ่มการฝึกการต่อสู้รวมถึงการใช้ อาวุธปืนได้เลย"

"ตกลงครับ ผู้พันเฉา คุณคุยกับเธอได้เลย"

เย่ไน่ถอดสายรัดข้อมือวัดอัตราการเต้นของหัวใจออกแล้วส่งคืนให้ครูฝึกหญิง ครูฝึกเดินจากไป ส่วนเย่ไน่หมุนข้อมือพลางมองกลุ่มชายหญิงที่ล้อมรอบเธออยู่ แต่ละคนแผ่รังสีที่ดุดันออกมาทว่ากลับยิ้มให้อย่างอบอุ่น

เมื่อเปรียบเทียบกับพวกเขาแล้ว เย่ไน่ดูเหมือนเด็กสาวตัวเล็กๆ ที่น่าสงสารท่ามกลางเหล่าอสูรกาย แต่ในความเป็นจริง ร่างกายของเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเลย เพียงแต่สง่าราศีของเธอยังอ่อนด้อยกว่าเท่านั้น

"สาวน้อย สนใจเข้าร่วมกองทัพไหม"

"ไม่ค่ะ"

เย่ไน่ปฏิเสธโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด เธอเข้าใจทันทีว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมีบุคลิกที่แข็งกร้าวเช่นนี้ เพราะพวกเขาล้วนเป็นทหาร

"ทำไมล่ะ"

"ฉันไม่ชอบถูกควบคุมค่ะ"

"...หือ?!" พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับเหตุผลเช่นนี้

"นั่นคือเรื่องจริงเหรอ"

"เรื่องจริงค่ะ ในที่สุดฉันก็ได้ออกจากบ้านเสียที ฉันแค่อยากใช้ชีวิตอย่างอิสระ ทำตามใจตัวเอง ไม่อยากถูกพันธนาการอีกแล้ว"

"แต่การต่อสู้เพียงลำพังมันยากมากนะ"

"แล้วถ้าฉันตายล่ะคะ? ทุกคนต่างก็เข้าใกล้ความตายมากขึ้นอีกก้าวหนึ่งในทุกวันที่ใช้ชีวิตอยู่แล้ว"

"ไม่ ไม่ ไม่ มันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น อย่ามีความคิดในแง่ลบแบบนั้นสิ" ผู้พันเฉาซึ่งพูดขึ้นก่อนหน้านี้ก้าวมาข้างหน้า พลางโอบไหล่เย่ไน่ "มาเถอะ ไปที่อื่นกันดีกว่า"

คนอื่นๆ เดินตามไป ส่งเสียงจ้อกแจ้กจอแจขณะเคลื่อนย้ายไปยังสถานที่แห่งใหม่

พวกเขากดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นห้าโดยตรง ซึ่งมีป้ายเขียนไว้ว่า สนามฝึกการต่อสู้

เมื่อเดินผ่านโต๊ะประจำของครูฝึกกลับพบว่าว่างเปล่า ทุกคนต่างอยู่ในพื้นที่ฝึกซ้อมกันหมด

ทันทีที่พวกเขาปรากฏตัว ครูฝึกที่กำลังพักผ่อนอยู่หลายคนก็เดินเข้ามา ดวงตาของพวกเขาเป็นประกายขณะมองไปที่ใบหน้าและร่างกายของเย่ไน่

"น่าประทับใจจริงๆ ผมก็นึกสงสัยว่าทำไมพวกผู้บังคับกองพันถึงมาอยู่ที่นี่กันหมด เจอเพชรเม็ดงามเข้าแล้วใช่ไหม"

"เธออายุเท่าไหร่? ก่อนหน้านี้เคยฝึกอะไรมาบ้าง"

ผู้พันเฉาตบไหล่เย่ไน่อย่างภาคภูมิใจ "เธอเป็นมือใหม่แท้ๆ เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะ และเพิ่งจะทดสอบสมรรถภาพมือใหม่ที่ชั้นล่างเสร็จเมื่อกี้เอง"

สีหน้าของเหล่าครูฝึกแสดงความตกตะลึงออกมาทันที

"จริงเหรอเนี่ย"

"พวกเราจะโกหกคุณไปทำไม? พวกเราดูเธอทดสอบจนจบและพามันขึ้นมาด้วยตัวเองเลย เธอไม่มีพื้นฐานการต่อสู้อะไรเลยสักอย่าง"

"งั้นคุณวางแผนจะข้ามการฝึกระดับที่ 1 แล้วเริ่มจากระดับที่ 2 เลยงั้นสิ?" ครูฝึกเข้าใจได้ในทันที และเมื่อพวกเขามองไปที่เย่ไน่อีกครั้ง ในหัวก็เริ่มวางแผนการฝึกการต่อสู้สำหรับมือใหม่โดยเฉพาะขึ้นมาแล้ว

"ระดับที่ 1 ไม่มีอะไรท้าทายสำหรับเธอแล้วล่ะ พวกเราเห็นเธอมายกน้ำหนักจากพื้นได้ถึง 70 กิโลกรัมด้วยตาตัวเองเลย" ผู้พันเฉาสะกิดเย่ไน่อีกครั้ง "เธอเอาโทรศัพท์มาไหม? ลองดูรายการวิชาการต่อสู้สิ เลือกอันที่ดูเข้าท่าแล้วเธอก็ลองฝึกดูได้เลย"

เย่ไน่ทำท่าเหมือนดึงบางอย่างออกมาจากความว่างเปล่า แล้วโทรศัพท์มือถือแบบสองโครงข่ายที่ดูทนทานก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ เธอรีบเปิดแอปพลิเคชันของโรงฝึกและพบข้อความที่ยังไม่ได้อ่านหนึ่งข้อความ ระดับการฝึกของเธอได้รับการอัปเดตโดยตรงจากระดับ 0 เป็นระดับ 2 ขั้นต้น เมื่อคลิกดูรายละเอียด เธอพบว่าไม่เพียงแต่รายการทดสอบมือใหม่ที่เธอทำไปทั้งหมดจะได้รับคะแนนเต็มเท่านั้น แต่ยังมีรายการที่เธอยังไม่ได้ทำอีกหลายรายการถูกระบุว่าได้คะแนนเต็มเช่นกัน

"แสดงว่าถ้าสะสมคะแนนได้มากพอก็จะเลื่อนระดับได้ใช่ไหมคะ"

"ใช่ มันเป็นระบบคะแนน ผลการทดสอบของเธอสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา และถ้าเธอมีข้อสงสัยอะไร ก็ให้คัดค้านได้ทันที" ครูฝึกก้าวเข้ามาอธิบาย พลางกันพวกผู้พันออกไปอย่างแนบเนียน

"ฉันข้ามระดับมาแบบนี้เลยจะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ" เย่ไน่รู้สึกยินดีเล็กน้อย การเห็นคะแนนเต็มมันทำให้รู้สึกพึงพอใจจริงๆ

"ถ้าแค่พวกครูฝึกอย่างเดียวคงไม่มีอำนาจทำได้หรอก แต่เมื่อมีพวกผู้พันเหล่านี้มาค้ำประกันให้ ก็ไม่มีปัญหาอะไร"

"สำหรับการฝึกการต่อสู้ ฉันต้องฝึกทุกวิชาเลยหรือเปล่าคะ"

"มันมีรูปแบบการต่อสู้มากมาย ทั้งมวยสากล มวยซานด้า ศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิม เทคนิคการต่อสู้แบบทหาร การต่อสู้ระดับสากล และยังมีวิชาย่อยๆ อีกเพียบภายใต้หัวข้อเหล่านั้น ถ้าเธอเต็มใจ เธอสามารถลองไปทีละอย่างแล้วค่อยเลือกสิ่งที่ชอบหรือที่คิดว่าฝึกง่ายที่สุดก็ได้"

เย่ไน่กลับไปที่หน้าหลักและตรวจสอบวิชาการฝึกการต่อสู้ที่มีให้สำหรับระดับที่ 2 เป็นจริงอย่างที่ครูฝึกเพิ่งบอก มันถูกแบ่งออกเป็นหลายประเภทใหญ่ๆ การเลื่อนดูสี่ถึงห้าหน้าภายใต้แต่ละประเภทใหญ่ยังไม่ถึงจุดสิ้นสุดเลย มีวิชาสารพัดชนิดพร้อมระบุค่าธรรมเนียมไว้อย่างชัดเจน ค่าทดลองเรียนเพียงไม่กี่ร้อย ส่วนค่าฝึกอบรมอย่างเป็นทางการนั้นไม่มีขีดจำกัดแต่จะเรียกเก็บเป็นระยะๆ

เรื่องนี้เข้าใจได้ง่าย ระดับการฝึกฝนของคนเราจะไปได้ไกลแค่ไหนขึ้นอยู่กับทั้งตัวผู้ฝึกและครูฝึก เมืองตงหลิงนั้นเล็กมาก แม้แต่ครูฝึกที่เก่งที่สุดก็คงมีเพดานของทักษะที่จำกัด เป็นไปไม่ได้ที่ครูฝึกชื่อดังจะมาเก็บตัวอยู่ที่นี่เพื่อหาเงินเดือนเพียงน้อยนิด

ในขณะที่เธอกำลังดูโทรศัพท์อยู่นั้น พวกผู้พันก็เบียดเสียดกลับเข้ามาอีกครั้ง

"เป็นผู้ตื่นรู้สายมิติเหรอ? มีความจุเท่าไหร่ล่ะ"

"ถ้าฉันรับงาน ความจุคือหนึ่งพันลูกบาศก์เมตรค่ะ พวกคุณสนใจไหม? ตอนนี้ราคาตลาดอยู่ที่เท่าไหร่คะ"

"หนึ่งพัน? ใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ!"

ดวงตาของพวกผู้พันเป็นประกายยิ่งกว่าเดิม คนที่รู้ย่อมเข้าใจดี ความจุหนึ่งพันลูกบาศก์เมตรสำหรับการรับงานหมายความว่าความจุทั้งหมดต้องยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก พวกเขาแอบดีใจในใจพลางสงสัยว่าวันนี้เป็นวันโชคดีอะไรกันแน่ และตัดสินใจว่าเดี๋ยวจะต้องไปดื่มฉลองกันเสียหน่อย

"ในแอปนี้ก็มีบอกเหมือนกัน มีราคาอ้างอิงอยู่ในนั้นด้วย เธอแค่ลงประกาศความต้องการรับงานของเธอไว้ จากนั้นก็คอยดูข้อความส่วนตัวแล้วเลือกคนที่เธอคุยด้วยแล้วถูกชะตาก็พอ"