ติดหนี้สามสิบล้าน 044 สร้างกระแส

ติดหนี้สามสิบล้าน 044 สร้างกระแส

หลังจากบ่มเพาะกระแสมาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ภูเขาว่านหยวนก็ต้อนรับนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่อีกครั้ง

เวลาเพียงสองวัน นำพานักท่องเที่ยวจำนวนเกือบ 800 คนมายังอุทยานภูเขาว่านหยวนโดยตรง

ทาสติดที่ดินพลิกฟื้นคืนชีพขึ้นมาร้องเพลง!

สวี่จิ้งมองดูกระเป๋าเงินที่ตุงขึ้นมาแล้วยิ้มจนตาหยี

แต่ที่สะใจยิ่งกว่า คือกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ได้เห็นขั้นตอนการแจก [บัตรเข้าชม]

พวกเขาช่วยสวี่จิ้งสร้างกระแสเป็นที่เรียบร้อย ทำให้ชาวเน็ตที่ติดตามภูเขาว่านหยวนมาตลอด ได้รับรู้ข่าวใหญ่สะท้านฟ้าสะเทือนดินนี้อีกครั้ง

[อีกหนึ่งสัปดาห์! หมู่บ้านหมิงเยวี่ยเปิดให้เข้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์! สรุปแล้วใครได้โควตาล่วงหน้าไป!!]

กระทู้หนึ่งถูกปักหมุดไว้ด้านบนสุด ถึงขั้นติดอันดับคำค้นหายอดฮิตของเมืองนี้

คราวนี้ล่ะดีเลย

ผู้คนที่ติดตามหรือไม่ติดตาม ล้วนได้เห็นกระทู้ที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนี้

[หัวดำของเต่า: ไม่เข้าใจก็เลยถาม ภูเขาศักดิ์สิทธิ์คืออะไร?]

[ถ้าเล่นเกมอีกฉันจะเป็นหมา: เกมใหม่เหรอ? ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลย?]

[หมกมุ่นกับการเรียน: สนุกไหม? มีใครรู้เรื่องช่วยเล่าหน่อย?]

[ฉันคือเศรษฐีที่ดิน: พวกบ้านนอก! มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นพวกโอตาคุเก็บตัว! ภูเขาว่านหยวนก็ยังไม่รู้จัก? แหล่งท่องเที่ยวที่กำลังฮิตสุด ๆ ในเมืองหย่งอันช่วงนี้ไง!]

[โอตาคุเก็บตัว 001: ??]

[สาวน้อยเวทมนตร์สเนป: คอมเมนต์บน ภูเขาว่านหยวนเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่ของอำเภอหย่งอัน สิ่งที่พวกเขาพูดถึงคือจุดชมวิวแห่งหนึ่งข้างในนั้น สนุกมาก ๆ ได้ยินว่าจะเปิดโซนใหม่ ทุกคนก็เลยอยากรู้อยากเห็นกันมาก ขอแนะนำว่าถ้าไม่เข้าใจ ให้ค้นหาคำว่าหมู่บ้านหมิงเยวี่ย แล้วทำความเข้าใจตั้งแต่ต้นจนจบ! ลงทุนไปไม่ขาดทุนแน่นอน!]

[ถือโคมไฟส่องความมืด: งานนี้ไม่ขาดทุนจริง ๆ แฟนเกมคุ้มค่าที่จะลองอย่างแน่นอน]

[มี่มี่ตัวน้อยน้อยน้อย: คำแนะนำด้วยความหวังดี จัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย พยายามอย่าเข้าห้องน้ำในอุทยาน... อย่าถามว่าทำไม]

[พายุอัสนีกาอาระ: ฉันแค่อยากรู้ว่า ถ้ากลางสัปดาห์นี้ไปอีก แล้วจำนวนเครื่องเซ่นไหว้ถึงเกณฑ์ จะยังได้บัตรล่วงหน้าอยู่ไหม?]

[พายุวารีกาอาระ: เวรเอ๊ย! ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน! ฉันกะจะลางานไปดูสักหน่อย!]

[พายุคลั่งกาอาระ: สหาย เจ้านายของพวกเราก็กำลังดูช่องคอมเมนต์อยู่นะ...]

ทุกคนพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่งในช่องคอมเมนต์ เปลี่ยนกระทู้ป้ายยาแหล่งท่องเที่ยวให้กลายเป็นกลุ่มแลกเปลี่ยนเรื่องเกมไปเสียดื้อ ๆ

สองวัน ผู้ต้อนรับแจกบัตรเข้าชมไปเพียง 20 ใบเท่านั้น คนที่ควรจะโก่งราคาซื้อ ก็ซื้อไปหมดแล้ว

ได้ยินมาว่าตั๋วใบที่ราคาสูงสุด ถูกทายาทเศรษฐีรุ่นสองคนหนึ่งซื้อไปในราคา 2,000 ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ

แต่คนอื่น ๆ ต่างพากันตื่นตระหนก

ไม่มั้ง!

ใกล้จะถึงวันแรงงานแล้ว รู้ว่าคุณอยากโปรโมท อยากดึงดูดความสนใจ เล่นตัวลึกลับ

แต่คุณคงไม่ให้คนเข้าไปแค่ 20 คนจริง ๆ หรอกใช่ไหม?

แม่งเอ๊ย คนอยากดูเยอะขนาดนี้ ถ้าคุณไม่ให้เข้า จะเกิดการจลาจลเอาได้นะ?

หน้าจอที่กะพริบวิบวับ จู้โส่วเผยรอยยิ้มออกมา

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่เขาต้องออกโรงแล้ว

คลิกปุ่ม [อัปโหลด] วิดีโอล่าสุดของเขาก็ถูกโพสต์ขึ้นไปทันที

ในภาพ เจ้าอ้วนขยับแผ่นไม้ไผ่สานทรงกลมในมือไปมา บนนั้นสลักสัญลักษณ์รูปจันทร์เสี้ยวลาง ๆ

[พี่น้องทั้งหลาย! ดูสิว่านี่คืออะไร! การเดินทางสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในสัปดาห์หน้า... ฉันจะไปดูให้ทุกคนก่อน! ถึงตอนนั้นฉันจะรีบโพสต์ให้เร็วที่สุด เพื่อน ๆ ที่สนใจสามารถกดไลก์ แชร์ คอมเมนต์ และกดติดตาม เพื่อรอคอยการเดินทางสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้เลย...]

ทันทีที่วิดีโอของจูจูโส่วถูกโพสต์ออกไป ก็ได้รับความสนใจอย่างล้นหลามในทันที

กระแสใหญ่

ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว...

ส่วนบริษัทนำเที่ยวซานหมั่งที่มักจะถูกขนานนามว่าเป็น [แก๊งต้มตุ๋น] [บริษัทนำเที่ยวหลอกลวง] ก็พลิกสถานการณ์ได้ในศึกเดียว กลายเป็นบริษัทนำเที่ยวเพียงแห่งเดียวบนแพลตฟอร์มอย่างโต่วเล่อ ม่านเจี่ยว และเสี่ยวเฝินซู ที่สามารถพาลูกทัวร์เข้าภูเขาว่านหยวนได้ในราคาลดพิเศษ

แม้ว่าบนอินเทอร์เน็ตจะมีคนจำนวนมากออกมาแฉอย่างบ้าคลั่ง ว่าพนักงานของบริษัทนำเที่ยวแห่งนี้เมื่อก่อนล้วนเป็นนักเลงหัวไม้ เป็นพวกนักต้มตุ๋น แต่ความคิดของคนหนุ่มสาวสมัยนี้นั้นแปลกประหลาด กลับมีคนรู้สึกว่าแบบนี้ปลอดภัยดีเสียอีก อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ต้องกังวลว่าคนท้องถิ่นจะมารังแกกรุ๊ปทัวร์ของพวกเขา...

สวี่จิ้งทำได้เพียงแสดงความเสียใจกับเรื่องนี้

ตอนนี้ความต้องการของทุกคนต่ำลงขนาดนี้แล้วเหรอ?

แต่ล้อเล่นก็ส่วนล้อเล่น เขาประกาศกับจ้าวหมั่งอย่างจริงจัง

ในเมื่อเอาภูเขาว่านหยวนของพวกเขาไปเป็นป้ายโฆษณา ก็ไม่อนุญาตให้เกิดพฤติกรรมหลอกลวงหรือบังคับขู่เข็ญอย่างเด็ดขาด

แน่นอนว่าจ้าวหมั่งรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ

ล้อเล่นน่า!

รายได้ที่เข้ามาติดกันสองวัน ทำให้เขามั่นใจแล้วว่า อย่างน้อยในช่วงเวลานี้ การร่วมมือกับภูเขาว่านหยวนถือเป็นการค้าที่ได้กำไรไม่มีขาดทุนอย่างแน่นอน

ส่วนหลังจากนี้ล่ะ?

หึหึ ถ้าภูเขาว่านหยวนทำต่อไปไม่รอด เจ๊งไป

ถึงตอนนั้นจะยังมีความร่วมมือกันอยู่อีกไหม ก็ไม่ใช่เรื่องที่เถ้าแก่สวี่อย่างเขาจะตัดสินใจได้แล้ว

จ้าวหมั่งที่กำลังเบิกบานใจ โพสต์ข้อมูลการจัดกรุ๊ปทัวร์ต่อไป

ส่วนเถ้าแก่บริษัทนำเที่ยวต้าตี้และคนอื่น ๆ ที่เดิมทีเกียจคร้าน ก็เริ่มรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาบ้างแล้ว

“ประธานซ่ง... หรือว่า พวกเราจะส่งคนไปดูหน่อยดีไหม?”

ซ่งจื้อหมิงนั่งแกว่งไวน์แดงอยู่บนโซฟา พลางแค่นหัวเราะเย็นชา

“รอคุณน่ะเหรอ? ดอกไม้จีนก็คงเย็นชืดไปหมดแล้ว!”

เขาแค่นเสียงเย็นชา

“ฉันจัดการเตรียมคนไว้ตั้งนานแล้ว... ถ้าจะไป จะไปดูเฉย ๆ ไม่ได้ ต้องบันทึกภาพไว้ด้วยถึงจะถูก”

จำนวนนักท่องเที่ยวของสวนสาธารณะซงหูในสัปดาห์นี้ลดฮวบลง 20%

มองแวบแรกอาจดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ถ้าดูจากกระแสความนิยมบนอินเทอร์เน็ต คนพวกนี้น่าจะแห่กันไปที่ภูเขาว่านหยวนหมดแล้ว

แหล่งท่องเที่ยวเล็ก ๆ ที่เพิ่งปรับปรุงเสร็จ กล้าสร้างกระแสใหญ่โตขนาดนี้เลยเหรอ?

ไม่กลัวว่านักท่องเที่ยวพวกนั้น เขาจะรับมือไม่ไหวหรือไง?!

เลขาที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้ม สัปดาห์นี้พวกเขาจะส่งทีมงานมืออาชีพไป ภูเขาว่านหยวนเปิดให้บริการอย่างเร่งรีบ จะต้องมีช่องโหว่มากมายอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นขอแค่จับผิดได้ ก็ปล่อยให้พวกเขาปิดกิจการเพื่อปรับปรุงไปเถอะ

พอปรับปรุง ก็ต้องใช้เวลาเริ่มต้นที่หนึ่งสัปดาห์ ถึงตอนนั้นปริมาณคนในช่วงวันหยุดแรงงาน

พวกเขาคงไม่มีแม้แต่ปัสสาวะให้ดื่ม!

อะแฮ่ม...

หยาบคาย~

เลขายิ้มตาหยี มองดูเจ้านายผู้สุภาพอ่อนโยนของเขา แล้วตัดสินใจว่าเรื่องนี้เขาจะลงมือจัดการด้วยตัวเอง!

จะต้องทำให้เจ้านายฉลองเทศกาลอย่างมีความสุข! จ่ายโบนัสอย่างมีความสุขให้ได้!

————

ส่วนทางด้านสวี่จิ้ง เขากำลังนั่งอยู่กับพนักงานทุกคน เพื่อหารือเกี่ยวกับสถานการณ์ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

บัตรเข้าชมไม่มีทางแจกเพิ่มอีกแล้ว

ท่านที่อยู่สระปลาคาร์ป ยิ่งลึกลับก็ยิ่งดี

ส่วนเครื่องเซ่นไหว้ล่ะ?

ความจริงแล้วเขาได้มอบอำนาจให้จัดการอย่างเต็มที่แล้ว

การแจกจ่ายภารกิจเครื่องเซ่นไหว้ อยู่ในความรับผิดชอบของฟางกุ้ยและเถียนเถียน อยากจะจัดเตรียมอะไร ก็จัดเตรียมไปตามนั้น

ตอนนี้ต่อให้เขาไปเดินเล่นเองสักรอบ ก็คาดว่าคงหาเครื่องเซ่นไหว้ไม่ครบ

ส่วนเรื่องอื่น ๆ ลุงเซวียมีเครื่องยนต์ + ลุงเฉาที่มาเข้ากะผลัดเปลี่ยน ทั้งสองคนประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยม ไม่บ่นว่าเหนื่อยอีกต่อไป

สวี่จิ้งนั่งอยู่ตำแหน่งประธาน ฟังจ้าวต้าเสวียรายงานรายได้ในปัจจุบันอย่างเงียบ ๆ

“...จนถึงวันพุธ ภูเขาว่านหยวนมีกำไร 68,858 หยวน!”

เร็วมาก!

เจียงฉงเดาะลิ้น

เขารู้ว่าถ้าทำแหล่งท่องเที่ยวได้ดีก็จะทำเงินได้ แต่เขาไม่คิดเลยว่าแหล่งท่องเที่ยวเล็ก ๆ ในอำเภอที่เก็บค่าตั๋วแค่ 30 หยวน จะสามารถทำเงินได้มากขนาดนี้

แต่ทว่า... ก็ยังไม่พออยู่ดี

เขามองสวี่จิ้งแวบหนึ่ง รอจนจ้าวต้าเสวียนั่งลง จึงลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยปาก

“ปัจจุบันค่าใช้จ่ายในการจัดซื้ออุปกรณ์ดับเพลิง ยารักษาโรค อุปกรณ์ประกอบฉาก และอื่น ๆ ยังต้องเบิกจ่ายอีก 12,000 หยวน ในด้านบุคลากร พวกเรายังต้องรับสมัครตำแหน่งเจ้าหน้าที่พยาบาล การเงิน ฝ่ายปฏิบัติการ และคนอื่น ๆ เพิ่มเติม...”

“ลานจอดรถบริเวณใกล้ประตูทางเข้าอุทยานก็ต้องซ่อมแซม ยังมีไฟถนนตรงทางเข้า ถังขยะ และอื่น ๆ อีก...”

“ยังคงต้องการงบประมาณอีกราว ๆ 35,000 หยวน”

......

สวี่จิ้งที่ยืดหลังตรงค้อมเอวลง

ดี ดี ดี

หลับตาลงแล้วลืมตาขึ้น

ก็ไม่มีเงินอีกแล้ว

เงิน 1,000,000 หยวนนี้ เมื่อไหร่ถึงจะเก็บได้ครบกันนะ...

ลากร่างอันเหนื่อยล้ากลับบ้าน สวี่จิ้งปิดประตูแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง พักผ่อนอยู่นาน ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มออกมา

วันนี้เจียงฉงก็เหนื่อยมากพอแล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้กลับบ้านไปกับเขา แต่พักอยู่ที่หมู่บ้านหมิงเยวี่ย

ในที่สุดเขาก็มีโอกาสได้ดูระบบแล้ว!