ติดหนี้สามสิบล้าน 036 ความร่วมมือ

ติดหนี้สามสิบล้าน 036 ความร่วมมือ

ดัง!

ภูเขาว่านหยวนดังหรือไม่ดังก็ไม่รู้ แต่หมู่บ้านหมิงเยวี่ยดังแล้ว!

เป็นเวลาสองวันติดต่อกัน ปริมาณนักท่องเที่ยวรักษาไว้ที่ 300 คนต่อวันขึ้นไปมาโดยตลอด

สวี่จิ้งได้แต่รู้สึกโชคดีที่สัปดาห์ก่อนเตรียมตัวมาอย่างเพียงพอ เรียกตัวฟางกุ้ยกับพวกมา และยังจัดการฝึกอบรมพื้นฐานให้กับทุกคนอีกด้วย

นี่ถึงทำให้พนักงานสามารถรับมือกับแขกเหล่านี้ได้พอดี

ส่วนการแสดงของคณะนาฏศิลป์ตะวันทองและคณะกายกรรมชิงอวิ๋นก็เหนือความคาดหมายของเขาเช่นกัน

บางทีอาจเป็นเพราะล้วนเข้าร่วมการแสดง และคณะนาฏศิลป์ตะวันทองก็เทียบเท่ากับการเข้ามาแทนที่คณะกายกรรมชิงอวิ๋น ดังนั้นพวกชายฉกรรจ์ในคณะกายกรรมจึงล้วนฮึดสู้ มุ่งมั่นที่จะแสดงในส่วนของพวกเขาให้ถึงขีดสุดให้ได้

ส่วนเหล่านักเต้นที่จินน่านำมา ไม่ว่าชายหรือหญิง ล้วนมีสภาพร่างกายที่ดีมาก การแสดงทั้งสองรอบล้วนยอดเยี่ยมเป็นอย่างยิ่ง

เขาเชื่อว่าหลังจากผ่านการฝึกซ้อมไปหนึ่งหรือสองสัปดาห์ พวกเขาก็จะสามารถเข้าสู่รูปแบบสุดท้ายที่สมบูรณ์แบบได้

ส่วนเขาน่ะหรือ?

วันจันทร์ปิดสวน รุ่งสางฟ้าเพิ่งสว่าง อาศัยจังหวะที่เจียงฉงยังไม่ตื่น สวี่จิ้งก็วิ่งออกไปออกกำลังกายข้างนอกแล้ว ถือโอกาสเปิดโทรศัพท์มือถือตรวจสอบสถานการณ์ไปด้วย

“โฮ่!!”

คนยังวิ่งออกไปไม่ถึง 500 เมตร ก็หยุดยืนเท้าสะเอวหัวเราะอยู่ริมถนนแล้ว

โทษเขาไม่ได้หรอก

เวลาเพียงแค่สองวัน

บนแพลตฟอร์มต่าง ๆ อย่างโต่วเล่อ ภูเขาว่านหยวนและหมู่บ้านหมิงเยวี่ยก็ได้รับกระแสตอบรับอย่างล้นหลาม

แฮชแท็กของภูเขาว่านหยวนยังพอทน แต่ภายใต้แฮชแท็กของหมู่บ้านหมิงเยวี่ยนั้น เรียกได้ว่าคึกคักของจริง

โพสต์ที่อยู่บนสุดซึ่งมียอดไลก์ถึงหลักหมื่นและยอดบันทึกหลักพัน ส่วนใหญ่เป็นภาพและข้อความเกี่ยวกับการตีเหล็กดอกไม้เป็นหลัก

และที่ตามมาติด ๆ ไม่ใช่การแสดงระบำนั่วของคณะนาฏศิลป์ตะวันทองตามที่สวี่จิ้งคาดเดา แต่กลับเป็น [คู่มือรวบรวมเครื่องเซ่นไหว้หมู่บ้านหมิงเยวี่ยที่ครบถ้วนที่สุดและลำดับเรื่องราว!]

??

สวี่จิ้งกดเข้าไปดูด้วยใบหน้างุนงง บ้าอะไรเนี่ย?

สิ่งที่เขาทำไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวหรอกหรือ?

ทำไมถึงมีคู่มือตะลุยด่านและเรื่องราวโผล่มาได้ล่ะ?

[คู่มือ] แบ่งออกเป็นสองบทใหญ่

สวี่จิ้งเลิกคิ้วแล้วเลื่อนลงไปดู

บทแรกเกี่ยวกับตำแหน่งคร่าว ๆ และภารกิจในการได้รับเครื่องเซ่นไหว้ต่าง ๆ

เขามองดูรอบหนึ่ง แม้จะไม่ได้ครบถ้วนขนาดนั้น แต่ก็ใกล้เคียงความเป็นจริงมาก

“มาแค่ครั้งสองครั้งก็คิดจะจับทางฉันได้แล้วงั้นหรือ?”

เขาแค่นหัวเราะออกมา

“พวกนายยังอ่อนหัดเกินไป!”

เขาที่ชาติก่อนเข้าร่วมกิจกรรมประเภทสำรวจมานับครั้งไม่ถ้วน รู้ดีว่าหากต้องการรักษาความแปลกใหม่เอาไว้ ควรจะปรับเปลี่ยนอย่างไร

“หาได้ไม่เลว ครั้งหน้าจะเปลี่ยนให้พวกนายใหม่หมดเลย~”

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า การกลั่นแกล้งมักจะทำให้คนรู้สึกเบิกบานใจเสมอ สวี่จิ้งอ่านต่อไป

ส่วนอีกบทหนึ่ง เป็นการคาดเดาเรื่องราวการแสดงที่มาจาก [พบพานดั่งผิงลอยน้ำ]

เธอถึงขั้นจัดทำ PPT ขนาดใหญ่ขึ้นมาอันหนึ่ง

[พบพานดั่งผิงลอยน้ำ: โครงสร้างเรื่องราวของการแสดงน่าจะเริ่มจากชีวิตที่สงบสุขในอดีต จนกระทั่งถูกทำลาย จากนั้นเทพชั่วร้ายก็บุกรุก แล้วชาวบ้านก็อัญเชิญเทพเพื่อสื่อสารกับพลังเทพ...]

[พบพานดั่งผิงลอยน้ำ: ความ “ไม่สงบสุข” เหล่านั้นในหมู่บ้าน น่าจะเป็นการแสดงออกของ “ความชั่วร้าย” ที่หลงเหลือจากการบุกรุกของเทพชั่วร้าย]

[พบ...: เป้าหมายของหมู่บ้านหมิงเยวี่ยคือนักท่องเที่ยวที่เพียงพอ มอบเครื่องเซ่นไหว้ที่เพียงพอ ทำพิธีบูชาที่เพียงพอให้สำเร็จ ยิ่งใหญ่พอที่จะสามารถดำเนินพิธีกรรมได้อย่างสมบูรณ์ ขับไล่ความชั่วร้ายออกไปอย่างสิ้นซาก...]

[พบ...: เห็นบุตรมังกรและธิดามังกรหรือเปล่า? แล้วก็นักเต้นหน้าแดงชุดขาวพวกนั้นด้วย? ฉันเดาว่าหลังจากนี้จะมี “ทูต” ปรากฏตัวออกมาอีกมากมาย]

จนถึงตรงนี้ สวี่จิ้งก็ยังไม่รู้สึกอะไร แต่เมื่อเขาอ่านต่อไป เขาก็ต้องชะงักงัน

[พบ...: ฉันสังเกตดูอย่างละเอียดแล้ว ผู้ต้อนรับคนนั้น น่าจะเป็นตัวตนที่คล้ายกับหัวหน้าหมู่บ้านหรือมหาปุโรหิต พิธีกรรมในครั้งนี้ เขาสวมปลอกแขนอันหนึ่ง บนนั้นมีลวดลายสัตว์มากมาย ฉันเดาว่ามันคือการบอกใบ้ถึงกิจกรรมรอบต่อไป!]

[พบ...: แล้วก็นักเต้นพวกนั้น พวกเขาก็สวมปลอกแขนอยู่เหมือนกัน ถึงแม้จะถ่ายมาไม่ชัด แต่ฉันสงสัยว่าลวดลายบนปลอกแขนของพวกเขา ก็คือลวดลายบนปลอกแขนของผู้ต้อนรับนั่นแหละ!]

[พบ: สุดท้าย! ผู้ต้อนรับได้พูดถึง “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” หลายครั้ง ฉันคาดการณ์ว่า นั่นคือพื้นที่แหล่งท่องเที่ยวที่จะเปิดเป็นแห่งต่อไป น่าจะเป็นภาคต่อของเรื่องราวหมู่บ้านหมิงเยวี่ย... หรือไม่ก็ความรุ่งโรจน์ในอดีต]

คำอธิบายนี้โดดเด่นเหนือใคร ดึงดูดสายตาของคนหนุ่มสาวจำนวนมาก

การตะลุยด่านเกมในโลกความเป็นจริง รูปแบบการโต้ตอบกับ NPC ในโลกขนาดเล็ก ทำให้หลายคนรู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก

แต่ความรู้สึกของการคาดเดาและการสำรวจความลึกลับแบบนี้ กลับทำให้ผู้คนรู้สึกอยากรู้อยากเห็นและตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น

[ภูเขาศักดิ์สิทธิ์] ตกลงแล้วคืออะไรกันแน่? นอกจาก [ทูตมังกรวายุ] แล้วจะมีอะไรอีก?

บางคนถึงกับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหมู่บ้านหมิงเยวี่ยคือสถานที่แบบไหน แต่หลังจากฟังคำอธิบายจบ พวกเขาก็เริ่มค้นหาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

...

สวี่จิ้งหลุดหัวเราะพลางกดออก

ต้องบอกเลยว่า [พบพานดั่งผิงลอยน้ำ] คนนี้เดาได้ใกล้เคียงความจริงมากทีเดียว

แต่...

สวี่จิ้งนึกถึงแผนการอันยิ่งใหญ่ของตัวเอง โดยไม่ใส่ใจเลยสักนิดว่าจะมีคนสปอยล์

ล้อเล่นน่า

ฉันมีรถคันหนึ่ง คุณรู้ว่าฉันมีรถคันหนึ่ง แล้วคุณก็เห็นรถของฉัน...

แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับการที่รถของฉันความจริงแล้วคือออปติมัสไพรม์ด้วยล่ะ?

ฉันไม่สนหรอก!

สวี่จิ้งเลื่อนลงไปดูต่อ

และวิดีโอที่มียอดไลก์สูงลำดับถัดมา ก็มาจากคนที่คุ้นเคยเป็นผู้โพสต์

นึกไม่ถึงเลยว่า [มือหมูหลบระเบิด] จะมาอีกแล้วในครั้งนี้ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาใส่ใจมากขึ้น

เพื่อให้ได้ยอดเข้าชมมากที่สุด ครั้งนี้เขาจึงแบ่งโพสต์รายการไฮไลต์ที่แตกต่างกันฉบับเต็มออกเป็นส่วน ๆ จากนั้นก็ตัดต่อรวมเป็นวิดีโอไฮไลต์อีกหนึ่งคลิป

สวี่จิ้งกดเข้าไปดูวิดีโอรวมไฮไลต์นั้น หลังจากดูอยู่นาน ก็เดาะลิ้นด้วยความประหลาดใจ

“วิดีโอนี้... ต้องเสียเงินจ้างคนทำแน่ ๆ!”

ไม่มีเหตุผลอื่นใด ก็มันประณีตเกินไปน่ะสิ!

ทำออกมาเหมือนกับวิดีโอโปรโมตของทางออฟฟิเชียลเลย เขาถึงกับอยากจะหยิบเอามาใช้เองตรง ๆ เสียด้วยซ้ำ

และจนถึงตอนนี้ วิดีโอรวมไฮไลต์นี้ — [ภูเขาว่านหยวนหมู่บ้านหมิงเยวี่ย·วิดีโอโปรโมตออฟฟิเชียลปลอม] ก็มียอดคนกดไลก์มากที่สุดเช่นกัน

ความคิดเห็นและข้อความจำนวนมากกระจายอยู่ใต้วิดีโอ

[คนน่ารำคาญที่จะเป็นราชาโจรสลัด: ของปลอมทั้งนั้น ถ้าไม่ใช่ฉันจะยอมหกสูงกินขี้เลย]

[บากะไม่ใช่บากะ: นี่คือแหล่งท่องเที่ยวที่ไหน? ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย?]

[อ่อนโยนดั่งสายน้ำ: เฮ้อ วัยรุ่นสมัยนี้ เพื่อยอดวิวแล้วทำได้ทุกอย่างจริง ๆ ]

[หลินจวิ้นเจียว: หลอกกันหรือเปล่า? จริงหรือปลอมเนี่ย? นี่คือแหล่งท่องเที่ยวเหรอ? อยู่ที่ไหน?]

[ข้าวตังรสไก่งวง: ค้นหาดูแล้ว แหล่งท่องเที่ยวในอำเภอของเมืองหย่งอัน คะแนนรีวิว 2.5 ยังต้องพูดอะไรอีกไหม? ของปลอมชัวร์!]

[หิมะสีขาวขุ่น: สหาย นายกล้าเชื่อไหม? แหล่งท่องเที่ยวแห่งนี้เมื่อสัปดาห์ก่อนได้คะแนน 1.9...]

[ออย: ก็หมายความว่า... ที่นี่คะแนนเพิ่มขึ้น 0.6 ในหนึ่งสัปดาห์งั้นเหรอ?]

สวี่จิ้งเห็นตรงนี้ก็เลิกคิ้ว งานขายตั๋วและโปรโมตของแหล่งท่องเที่ยวล้วนอยู่ที่จ้าวต้าเสวีย เขาไม่ทันสังเกตเลยจริง ๆ ว่าคะแนนรีวิวของภูเขาว่านหยวนเพิ่มขึ้นแล้ว

เขาเดาว่าน่าจะเป็นเพราะคนที่ซื้อตั๋วในช่วงสองวันนี้ส่วนใหญ่ให้คะแนนห้าดาว

[เมืองอาทิตย์อัสดง: ทุกคนไม่ต้องสงสัยแล้ว ฉันเป็นคนเมืองหย่งอัน ที่นั่นถูกทิ้งร้างมาหลายปีแล้ว ไม่มีทางเป็นแบบในวิดีโอนี้เด็ดขาด...]

[คนทำงานใต้ดิน: ถูกต้อง คนอำเภอชิงซานรู้ดีว่าที่นั่นไม่มีการจัดการมาหลายปีแล้ว ล้วนเป็นภูเขาเถื่อนที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา... เข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า ไม่กลัวโดนหมูป่าคาบไปกินหรือไง?]

[จิงจิงเย่เย่: พรืด... ฉันก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้ ถ้าเจ๋งขนาดนี้จริง ทำไมถึงเป็นแค่แหล่งท่องเที่ยวระดับ 2A ล่ะ?]

ทุกคนส่งความคิดเห็นกันมามากมาย สวี่จิ้งเลื่อนดูสองสามครั้งก็ปิดไป

ภูเขาว่านหยวนอยากจะดังขึ้นมา จะรีบร้อนไปก็ไม่ได้

สิ่งที่สำคัญกว่าในตอนนี้

สวี่จิ้งเช็ดเหงื่อ เปิดประตูออกไป มองดูเจียงฉงที่ตื่นและแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว พลางเผยรอยยิ้มออกมา

“ไปกันเถอะ~”

ภารกิจแรกของวันนี้ คือการเจรจาความร่วมมือกับบริษัทนำเที่ยวซานหมั่ง

พี่ใหญ่จ้าวหมั่ง~

พวกเขามาแล้ว!