บทที่ 270 ไอเทมระดับ SS! (ฟรี)

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หัวใจดวงนั้น

แสงริบหรี่ที่เปล่งประกายออกมาจากหัวใจ หักเหแสงจากรอยตัด สาดส่องประกายระยิบระยับไปรอบๆ

มันดูแตกต่างจากรากไม้ที่อยู่รอบๆ อย่างสิ้นเชิง

ใครเห็นก็รู้ว่าของสิ่งนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน

ลู่เป่ยเดินเข้าไปยืนตรงหน้าหัวใจดวงนั้นทีละก้าว

เมื่อมองใกล้ๆ จังหวะการเต้นของหัวใจก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

ทุกจังหวะการเต้นราวกับกำลังส่งผ่านพลังงานไปยังระบบรากไม้

งั้นแปลว่า...

นี่คือสถานการณ์ภายในร่างกายของหมายเลขหนึ่งงั้นเหรอ?

สสารเส้นใยสีขาวทั้งหมด ภายใต้การโอบล้อมและสกัดกั้นของสสารเส้นใยสีแดง ได้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่

พูดอีกอย่างก็คือ พลังงานที่กักเก็บไว้นี้คือแหล่งพลังงานหลักที่สำคัญที่สุดในร่างกายของหมายเลขหนึ่ง

รากไม้ภายนอกแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วทั้งอาคารเรียน จากนั้นก็กลายสภาพเป็นต้นไม้ใหญ่บนดาดฟ้า

แกนกลางที่สามารถหล่อเลี้ยงให้เขาปลดปล่อยพรสวรรค์เช่นนี้ออกมาได้ จะต้องน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน?

ลู่เป่ยค่อยๆ ยื่นมือซ้ายออกไป ปลายนิ้วสัมผัสกับหัวใจของหมายเลขหนึ่ง

จู่ๆ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหูของเขา

【ตรวจพบไอเทมสำคัญ...】

【ผู้เล่นค้นพบไอเทมชิ้นใหม่】

【ชื่อไอเทม: หัวใจคริสตัล】

【ระดับไอเทม: SS】

【การครอบครองไอเทมชิ้นนี้จะเพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่ง 30%】

【???】

【ความคิดเห็น: หลอมรวมกระดูกจากโครงกระดูกนับพัน เพื่อสรรค์สร้างแสงสว่างแห่งหัวใจที่เป็นอมตะเพียงหนึ่งเดียว】

หืม?

หัวใจของหมายเลขหนึ่งกลายเป็นไอเทมไปแล้วเหรอ?

ลู่เป่ยมองข้อความแจ้งเตือนจากระบบด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

ไอเทมชิ้นนี้มีระดับที่สูงมาก

และประสิทธิภาพของมัน...

ก็น่าทึ่งสุดๆ!

มันคือโบนัสค่าสถานะแบบติดตัว

ตราบใดที่เก็บมันไว้ในช่องเก็บไอเทม ก็จะได้รับโบนัสค่าสถานะความแข็งแกร่งเพิ่มเติม

แถมยังเป็นโบนัสแบบเปอร์เซ็นต์ด้วย!

ยิ่งค่าสถานะความแข็งแกร่งของคุณสูงเท่าไหร่ โบนัสที่ได้ก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น!

นี่มันคือไอเทมสนับสนุนที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับผู้เล่นสายต่อสู้ชัดๆ!

สมกับเป็นไอเทมระดับ SS จริงๆ

นอกจากนี้ ลู่เป่ยยังสังเกตเห็นว่า มีข้อความบรรทัดหนึ่งในคำอธิบายไอเทมที่ยังไม่ถูกเปิดเผย

สถานการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นกับเศษแผ่นหินจารึกมาก่อนเท่านั้น!

ใช่แล้ว!

มันเคยเกิดขึ้นกับเศษแผ่นหินจารึกเท่านั้น!

หัวใจคริสตัลที่อยู่ตรงหน้าเขานี้เป็นครั้งที่สอง!

ลู่เป่ยเปิดช่องเก็บไอเทมของเขา และดูคำอธิบายของเศษแผ่นหินจารึก

【ระดับไอเทม: ?】

ระดับไอเทมเป็นเครื่องหมายคำถาม

หัวใจคริสตัลเป็นระดับ SS

คาดเดาได้เลยว่า ระดับไอเทมของเศษแผ่นหินจารึกจะต้องสูงกว่านี้อย่างแน่นอน!

จนถึงตอนนี้ เขาเก็บรวบรวมเศษชิ้นส่วนมาได้สามชิ้นแล้ว

ชิ้นที่อยู่ในดันเจี้ยนนี้คือชิ้นที่สี่ ซึ่งเขาต้องครอบครองมันและเคลียร์ดันเจี้ยนให้ผ่านถึงจะได้มันมา

หลังจากที่ได้ชิ้นที่สี่มาเพิ่ม ไม่รู้ว่าจะสามารถปลดล็อกข้อมูลอะไรได้อีกหรือเปล่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น ความมุ่งมั่นของลู่เป่ยที่จะแย่งชิงแผ่นหินจารึกก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาต้องเอาเศษแผ่นหินจารึกมาให้ได้!

ส่วนไอเทมที่อยู่ตรงหน้าเขานี้...

ลู่เป่ยดึงนิ้วกลับ และมองไปที่หัวใจของหมายเลขหนึ่ง

เขาเอาหัวใจดวงนี้ไปไม่ได้ และเขาก็จะไม่ยอมให้ใครเอาไปเหมือนกัน

เขาไม่รู้ว่าหมายเลขหนึ่งจะมีปฏิกิริยาอย่างไรหากมันถูกแย่งไป

แต่เขาจินตนาการได้เลยว่ามันต้องไม่ส่งผลดีแน่ๆ

หมายเลขหนึ่งรวบรวมพลังทั้งหมดของเขาไว้ในหัวใจดวงนี้ และต้องพึ่งพามันเพื่อต่อต้านการรุกรานจากเชื้อโรคภายนอกให้สำเร็จ

หากแกนกลางหายไป จะเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเขาล่ะ?

เขาจะถูกยึดครองในพริบตาและกลายสภาพเป็นพืชไปตลอดกาลงั้นหรือ?

สติสัมปชัญญะของเขาจะแตกซ่าน กลายเป็นต้นไม้ใหญ่ในซากเมืองงั้นหรือ?

ลู่เป่ยไม่ใช่คนโลภมาก

ยิ่งไปกว่านั้น เขาแคร์เพื่อนร่วมทีมมากกว่าไอเทมเสียอีก

สิบสามไท่เป่าคือลูกน้องที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขา

เขาจะยอมตัดแขนตัดขาตัวเองเพื่อแลกกับการอัปเกรดไอเทมเล็กๆ น้อยๆ ได้อย่างไร?

เมื่อเทียบกันแล้ว ลู่เป่ยเป็นห่วงความปลอดภัยของตัวหมายเลขหนึ่งเองมากกว่า

ดังคำกล่าวที่ว่า คนธรรมดานั้นไร้เดียงสา แต่สมบัติล้ำค่าต่างหากที่ทำให้เขาดูมีความผิด

หากในวันข้างหน้า สิบสามไท่เป่าต้องเผชิญหน้ากับผู้เล่นกลุ่มใหม่

และผู้เล่นกลุ่มนั้นบังเอิญแข็งแกร่งเป็นพิเศษ และหมายตาหัวใจของหมายเลขหนึ่งเข้าล่ะ จะทำยังไง?

ไม่ได้การแล้ว

ลู่เป่ยรู้สึกกังวลขึ้นมาเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาต้องหาวิธีเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของสิบสามไท่เป่าให้ได้!

เขาจะยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด!

"หมายเลขหนึ่ง นายได้ยินฉันไหม"

ลู่เป่ยถอยหลังไปสองก้าว และพูดกับกำแพงตรงจุดที่หัวใจตั้งอยู่

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ ในห้อง

มีเพียงต้นไม้ยักษ์บนดาดฟ้าที่ใบไม้สั่นไหวเบาๆ

"เอาล่ะ ถ้านายได้ยินฉัน ก็แสดงปฏิกิริยาอะไรสักอย่างให้ดูหน่อย

"ตัวอย่างเช่น...

"นายใช้พรสวรรค์ของนายได้ไหม ลองดูสิ"

สิ้นเสียงของเขา สิบสามไท่เป่าก็สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดมหาศาลที่ฉุดรั้งพวกมันลงด้านล่าง

ด้วยความไม่ทันตั้งตัว พวกมันทั้งหมดก็ทรุดตัวลงคุกเข่า

มีเพียงลู่เป่ยและคนอื่นๆ อีกไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

หลัวเหวินอวี่มองไปรอบๆ สองสามครั้ง ก่อนจะชี้ไปที่โต๊ะชำแหละและพูดขึ้น "ลูกพี่ ขาโต๊ะที่หักนั่นมันมีรอยร้าวด้วย!"

จ้าวอิงอิงก็รีบพูดเสริม "กำแพงข้างหลังเราก็มีรอยร้าวเหมือนกัน!"

ลู่เป่ยตระหนักได้ในทันทีว่านี่คือพรสวรรค์ขอบเขตแรงโน้มถ่วงของหมายเลขหนึ่ง!

อาคารเรียนทั้งหลังกำลังแบกรับแรงโน้มถ่วงที่มากกว่าปกติหลายเท่าตัว

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมบันได โต๊ะ และเก้าอี้ ถึงพยายามอย่างหนักที่จะรับน้ำหนัก

ส่วนพวกเขา หมายเลขหนึ่งคงจะจงใจหลีกเลี่ยงไม่ให้โดนลูกหลงแน่ๆ

"เอาล่ะ เก็บพรสวรรค์ของนายไปได้แล้ว ฉันเข้าใจแล้ว"

แรงโน้มถ่วงหายไปในพริบตา

สิบสามไท่เป่าค่อยๆ ลุกขึ้นยืนทีละคนด้วยสภาพทุลักทุเล

ส่วนโต๊ะและเก้าอี้ พวกมันแหลกละเอียดอยู่บนพื้นหมดแล้ว

โชคดีที่กำแพงไม่ถล่มลงมา

ลู่เป่ยเอ่ยถามต่อ "การทดสอบน่าจะพอแล้วล่ะ นายกลับร่างเดิมได้ไหม"

หมายเลขหนึ่งตอบสนองทันที

ระบบรากไม้ขนาดมหึมาภายนอกอาคารเรียนกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

รากไม้ทั้งหมดกำลังหดตัวกลับ

หัวใจคริสตัลถูกห่อหุ้มกลับเข้าไปในร่างกายของเขา

รูปร่างมนุษย์ค่อยๆ ปรากฏให้เห็น

เพียงไม่นาน หมายเลขหนึ่งก็กลับคืนสู่รูปลักษณ์มนุษย์ปกติ

"ครูใหญ่ นี่คือความสามารถที่ผมพูดถึงครับ

"เมื่อกี้ผมรับรู้ได้ถึงทุกความเคลื่อนไหวในห้องเลย

"ถึงแม้ผมจะพูดออกมาตรงๆ ไม่ได้ แต่ผมน่าจะสามารถสื่อสารด้วยวิธีอื่นได้

"ผมแค่ยังหาวิธีไม่เจอก็เท่านั้นเอง

"แถมเวลาที่ผมใช้มัน ผมมักจะมีความรู้สึกแปลกๆ...

"ผมรู้สึกเหมือนอยากจะอยู่ในสภาพนี้ไปตลอดกาล แค่อยู่กับที่โดยไม่ขยับไปไหน

"ผมน่าจะอยู่แบบนั้นได้นานแสนนานเลยล่ะครับ"

ลู่เป่ยเดาว่านี่อาจจะเกี่ยวข้องกับคุณสมบัติโดยกำเนิดของสสารเส้นใยสีแดง

"รายละเอียดของความสามารถนี้ นายคงต้องไปค้นหาเอาเองแล้วล่ะ

"ตอนนี้ ฉันมีเรื่องสำคัญมากจะบอกนาย"

หมายเลขหนึ่งกลับมาจริงจังทันที และยืนในท่าทีตั้งใจฟัง

ลู่เป่ยตั้งคำถามก่อนเป็นอันดับแรก "ตอนที่ใช้ความสามารถเมื่อกี้ จำเป็นต้องโชว์หัวใจออกมาให้เห็นด้วยไหม"

หมายเลขหนึ่งส่ายหน้า "ไม่ครับ ผมแค่อยากให้ครูใหญ่เห็น ก็เลยจงใจโชว์ให้เห็น

"ในสถานการณ์ปกติ ผมสามารถควบคุมรากไม้ให้ห่อหุ้มมันไว้ตรงกลางได้อย่างมิดชิดเลยครับ"

ลู่เป่ยโล่งใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น

"ดีมาก สิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ นายต้องจำให้ขึ้นใจนะ

"หัวใจของนายดวงนี้สำคัญมาก

"ไม่ว่าในวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น นายต้องซ่อนมันไว้อย่างระมัดระวัง

"ถ้ามีผู้เล่นคนอื่นมาเจอเข้า...

"พวกเขาคงจะทุ่มกำลังทั้งหมดโจมตีนายอย่างไม่คิดชีวิตแน่

"ห้ามประมาทเด็ดขาด!"

หมายเลขหนึ่งไม่เคยเห็นครูใหญ่ทำหน้าจริงจังแบบนี้มาก่อนเลย

แม้เขาจะไม่เข้าใจเหตุผลในรายละเอียด แต่เขาก็พอจะจับใจความสำคัญได้

"ครูใหญ่ ผมเข้าใจแล้วครับ! ผมจะซ่อนมันให้มิดชิดเลย!"

ในช่องสตรีมสด ทุกคนก็กำลังถกเถียงเรื่องนี้กันอย่างออกรส

【ไอเทมระดับ SS เชียวนะ! ถ้าคนอื่นเห็นเข้า แล้วไม่มีกฎเกณฑ์อะไรมาบังคับนะ ร้อยทั้งร้อยคงหักหลังเพื่อนร่วมทีมกันหมดแน่】

【มีแค่เทพลู่แหละที่ไม่สนใจของพวกนี้...】

【จะว่าไป ค่าสถานะความแข็งแกร่งของเทพลู่น่าจะเป็นศูนย์นะ โบนัสที่ได้ก็เลยเป็นศูนย์เหมือนกัน】

【ต่อให้เขามีตั้งร้อยพอยต์ เขาก็ไม่เอาหรอก!】

【ภายใต้การฟูมฟักของเทพลู่ หมายเลขหนึ่งก็วิวัฒนาการจนกลายเป็นไอเทมระดับสูงไปซะแล้ว ตอนนี้เขาดูเหมือนบอสประจำดันเจี้ยนเลยเนอะ】

【ใช่เลย! โคตรเก่ง ท่าเยอะ แถมถ้าล้มได้ยังดรอปไอเทมระดับสูงอีก!】

【ซี๊ด... สิบสามไท่เป่าคงออกจากดันเจี้ยนไม่ได้หรอก แต่พวกมันจะวิ่งทะลุไปดันเจี้ยนอื่นไหมเนี่ย?】

【งั้นก็กลายเป็นบอสของจริงเลยสิ!】