บทที่ 46 - บั๊กที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!

บทที่ 46 - บั๊กที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!

บั๊กนี้เป็นแบบนี้

ในเมืองฉางอันของเกมเมิ่งฮ่วนซีโหยวมีสถานที่แห่งหนึ่งเรียกว่าโรงรับจำนำ ในช่วงแรกที่หวังอี้ยังไม่ได้เปิดตัวระบบคลังเก็บของ เวลาผู้เล่นจะเก็บไอเท็มก็ต้องเอาไปไว้ที่บ้านไม่ก็เอาไปฝากไว้กับไอดีรอง

แต่ในขณะเดียวกัน ผู้เล่นบางคนเพื่อความสะดวก บางครั้งก็จะเลือกนำไอเท็มที่ไม่ค่อยได้ใช้ไปจำนำไว้ที่โรงรับจำนำ จากนั้นพอมีพื้นที่ว่างในกระเป๋าแล้วค่อยมาไถ่ถอนคืนไป

มีผู้เล่นไม่มากนักที่ทำแบบนี้ เพราะยังไงซะการจำนำแล้วมาไถ่ถอนก็ต้องเสียเงินมากขึ้น แต่บางครั้งเรื่องมันก็บังเอิญซะขนาดนี้

ในตอนนั้นผู้เล่นยังไม่ได้มีความต้องการอุปกรณ์ระดับสุดยอดสูงมากนัก ช่างสร้างอุปกรณ์ยังจัดเป็นอาชีพที่อดมื้อกินมื้อ มีผู้เล่นที่เชี่ยวชาญด้านการสร้างอุปกรณ์คนหนึ่ง วันหนึ่งเนื่องจากมีอุปกรณ์ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบสะสมอยู่ในกระเป๋ามากเกินไปจนไม่มีที่เก็บ สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจทำตามคำแนะนำของเพื่อน โดยเอาอุปกรณ์พวกนี้ไปจำนำที่โรงรับจำนำก่อน

แต่พอเขาเข้าไปในโรงรับจำนำและเลือกจำนำอุปกรณ์ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบในกระเป๋า จู่ๆ เขาก็พบว่าราคาจำนำของอุปกรณ์พวกนี้มันไม่เท่ากัน อุปกรณ์บางชิ้นราคาจำนำเท่ากับราคาขาย แต่อุปกรณ์บางชิ้นราคาจำนำกลับสูงกว่าราคาขายหลายเท่าตัว!

การค้นพบนี้ทำให้ช่างสร้างอุปกรณ์ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก เห็นๆ อยู่ว่าเป็นอุปกรณ์แบบเดียวกันแท้ๆ ทำไมตอนจำนำราคาถึงให้มาไม่เท่ากันล่ะ?

พอตระหนักได้ว่าเรื่องนี้อาจจะมีลับลมคมใน ช่างสร้างอุปกรณ์คนนี้ก็เลยเอาอุปกรณ์สองชิ้นที่เหมือนกันแต่ราคาจำนำไม่เท่ากันไปตรวจสอบดู ผลปรากฏว่าอุปกรณ์ชิ้นที่ราคาจำนำสูงกว่า มีคุณสมบัติสูงกว่าชิ้นที่ราคาต่ำกว่าอย่างเห็นได้ชัด!

การค้นพบนี้ทำให้ช่างสร้างอุปกรณ์คนนี้ดีใจแทบคลั่ง น่าเสียดายที่ตอนนั้นเขาไม่ได้ตระหนักว่านี่คือบั๊กที่ร้ายแรงมากๆ เขาแค่เอาอุปกรณ์ที่ราคาจำนำสูงพวกนั้นไปตรวจสอบจนหมดแล้วก็เลิกราไป จากนั้นเขาก็เอาข่าวนี้ไปบอกช่างสร้างอุปกรณ์อีกคนในเซิร์ฟเวอร์

และช่างสร้างอุปกรณ์คนที่ได้รับข่าวนี้ก็จมูกไว สัมผัสได้ถึงโอกาสทางธุรกิจอันยิ่งใหญ่จากเรื่องนี้ทันที!

เขาใช้ความเร็วสูงสุดในการปั้นไอดีช่างสร้างอุปกรณ์เป็นกระตั้กในหลายๆ เซิร์ฟเวอร์ จากนั้นก็ใช้ประโยชน์จากบั๊กนี้เริ่มตรวจสอบอุปกรณ์ระดับสุดยอดอย่างบ้าคลั่ง ส่วนพวกอุปกรณ์ธรรมดาๆ ที่ราคาจำนำกับราคาขายเท่ากัน เขาก็ไม่ตรวจสอบแต่นำไปตั้งแผงขายทิ้งโดยตรง ด้วยเหตุนี้จึงไม่รู้ว่ามีผู้เล่นที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวต้องตกเป็นเหยื่อไปมากมายเท่าไหร่

ทว่าจุดจบสุดท้ายของพี่ชายคนนี้กลับไม่สวยงามนัก

เป็นเพราะเขาเหิมเกริมเกินไป อย่างเช่นไปพนันกับเศรษฐีใหญ่ในเซิร์ฟเวอร์ว่าจะต้องได้เข็มขัดโทสะแน่ๆ จนกระทั่งความลับนี้ล่วงรู้ไปถึงหูผู้เล่นคนอื่นในภายหลัง และในที่สุดก็ดึงดูดความสนใจจากหวังอี้ให้เข้ามาแก้ไขบั๊กนี้ในช่วงปลายปี 2012 ส่วนราชายุทธภัณฑ์ผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้าคนนี้ก็ต้องไปนอนซังเตข้อหาแสวงหาผลประโยชน์อย่างผิดกฎหมาย...

เหตุการณ์โรงรับจำนำนี้เรียกได้ว่าเป็นบั๊กที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมิ่งฮ่วนซีโหยวเลยก็ว่าได้ หากไม่ใช่เพราะถูกค้นพบและแก้ไขตั้งแต่เนิ่นๆ ลองจินตนาการดูสิว่าถ้าบั๊กนี้ยังอยู่จนถึงปี 2021 ในชาติที่แล้ว ผลลัพธ์ที่ตามมามันจะเลวร้ายขนาดไหน!

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าอาวุธระดับไร้เลเวลจำกัดในชาติที่แล้วแทบจะมีราคาสูงลิบลิ่ว หากบั๊กนี้ยังคงอยู่ ผู้เล่นเพียงแค่ใช้ประโยชน์จากมันสุ่มตรวจสอบอุปกรณ์ระดับไร้เลเวลจำกัดหรืออุปกรณ์คุณสมบัติสูงออกมาได้สักสองสามชิ้น ก็สามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตได้เลย!

เพียงแต่เมื่อเกิดใหม่กลับมาในปี 2005 ในสถานการณ์ที่โครงสร้างของเกมเมิ่งฮ่วนซีโหยวในโลกนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ฟางอวิ๋นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าบั๊กนี้ยังคงมีอยู่หรือไม่ หรือแม้แต่ว่าพี่ชายในชาติที่แล้วที่บังเอิญค้นพบบั๊กนี้จะยังคงมีตัวตนอยู่หรือเปล่าก็ยังเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน

เพื่อพิสูจน์ว่าบั๊กนี้ยังอยู่หรือไม่ เขาก็เลยยังไม่รีบออฟไลน์ เขาจับผ้าคลุมมารราตรีที่ยังไม่ได้ตรวจสอบชิ้นนั้นโยนไปที่ไอดีปรโลกโดยตรง จากนั้นก็ควบคุมไอดีปรโลกวิ่งฝุ่นตลบเข้าไปในโรงรับจำนำเมืองฉางอัน

คลิกคุยกับเถ้าแก่โรงรับจำนำ เริ่มแรกเขาเลือกที่จะขาย รอจนเถ้าแก่โรงรับจำนำเสนอราคาขายมาที่ 8100 ตำลึง เขาก็กดกดยกเลิกทันที จากนั้นก็เลือกที่จะนำผ้าคลุมมารราตรีชิ้นนี้ไปจำนำแทน

ราคาต่อหน่วย: 13100

จำนวน: 1

รวม: 13100

เงินสด: 1872345

เมื่อเห็นราคาจำนำที่เถ้าแก่โรงรับจำนำให้มา ฟางอวิ๋นก็กำหมัดแน่น และร้องตะโกนในใจว่าเยี่ยม!

เห็นได้ชัดว่าผ่านการทดลองในครั้งนี้ เขามั่นใจแล้วว่าในเมิ่งฮ่วนซีโหยวของโลกนี้บั๊กโรงรับจำนำยังคงมีอยู่ และดูเหมือนว่าจะยังไม่มีผู้เล่นคนไหนค้นพบมันด้วย!

ตื่นเต้นอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดฟางอวิ๋นก็สงบสติอารมณ์ลงได้

มองผ้าคลุมมารราตรีที่ยังไม่ได้ตรวจสอบซึ่งนอนนิ่งอยู่ในกระเป๋า เขาแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะตรวจสอบมันเดี๋ยวนั้นเลย น่าเสียดายที่ด้วยข้อจำกัดของเลเวลทักษะประเมินศัสตราเวทของเขา เขาจึงทำได้แค่ดูแล้วร้อนรนอยู่ในใจไปชั่วคราว

แต่พูดกันตามตรง แม้จะพิสูจน์การมีอยู่ของบั๊กโรงรับจำนำได้สำเร็จแล้ว แต่เขาไม่คิดที่จะเดินตามรอยราชายุทธภัณฑ์ในชาติที่แล้วหรอกนะ

ด้วยความช่วยเหลือจากระบบผู้ช่วยครอบจักรวาล เขาไม่จำเป็นต้องเอาอุปกรณ์ธรรมดาๆ ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบพวกนั้นไปหลอกเอาเงินจากผู้เล่นตาดำๆ หรือไปพนันกับคนอื่นแบบโง่ๆ ว่าจะต้องได้อุปกรณ์อะไรแน่นอน

ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนดีศรีประเสริฐอะไรนักหนา แต่ด้วยทักษะต่างๆ ที่ระบบมอบให้ วิธีการหาเงินของเขามันมีเยอะแยะไปหมด ไม่จำเป็นต้องมาทำให้ตัวเองเสียเครดิตกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้หรอก

ยิ่งไปกว่านั้น หากเรื่องแบบนี้ถูกจับได้ผลลัพธ์มันก็จะเลวร้ายมาก สู้ทำแบบน้ำซึมบ่อทรายค่อยๆ กอบโกยผลประโยชน์เงียบๆ ดีกว่าไปสูบเลือดสูบเนื้อเอาจากบั๊กนี้จนหมดเกลี้ยง!

และเขาก็มีแผนในใจแล้วว่าจะใช้ประโยชน์จากบั๊กนี้อย่างไร

ทักษะเสริมโชคลาภนี้ผ่านการทดลองมาแล้วหลายครั้ง ซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่ามันแฝงไว้ด้วยศักยภาพอันไร้ขีดจำกัด แต่ในขณะเดียวกัน จากประสบการณ์ตอนหลอมอสูรเมื่อคืนนี้ ก็ทำให้เขาตระหนักถึงปัญหาที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ข้อหนึ่ง

มนุษย์วิหคอัสนี 5 ทักษะหนึ่งตัว นำมาหลอมอสูรร่วมกับมังกรเจียวหลง 4 ทักษะอีกหนึ่งตัว หลังจากผ่านการเสริมโชคลาภแล้ว สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาสุดท้ายก็คือมังกรเจียวหลง 8 ทักษะ

ตามหลักการแล้วผลลัพธ์นี้ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว แต่ผลลัพธ์นี้ก็เผยให้เห็นปัญหาอย่างหนึ่งด้วย นั่นคือทักษะเสริมโชคลาภนี้ทรงพลังก็จริง แต่มันไม่ได้ทรงพลังถึงขั้นไร้เทียมทาน

ถ้าการเสริมโชคลาภนั้นไร้เทียมทานจริงๆ สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาในตอนท้ายก็ไม่ควรจะเป็นมังกรเจียวหลง 8 ทักษะ แต่ควรจะเป็น 10 ทักษะแถมยังมีคุณสมบัติเต็มพิกัดด้วย

พูดอีกอย่างก็คือ เป้าหมายที่ผ่านการบัฟเสริมโชคลาภไปแล้ว ผลลัพธ์ของมันก็ยังคงเป็นแบบสุ่มอยู่ดี เพียงแต่ค่าการสุ่มนี้จะสูงกว่าเป้าหมายที่ไม่ได้รับการเสริมโชคลาภมากนัก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดเสมอไป

ในเมื่อเป้าหมายที่ได้รับการเสริมโชคลาภก็ยังคงสุ่มผลลัพธ์ออกมา ถ้าเขาใช้ทักษะนี้ไปตรวจสอบอุปกรณ์ล่ะก็ จะเกิดอะไรขึ้นก็คงพอจะเดาออกได้

เพราะการตรวจสอบอุปกรณ์ต่างจากการหลอมอสูร การหลอมอสูรถ้าทำครั้งแรกไม่สำเร็จก็สามารถทำใหม่ได้ นำไปหลอมใหม่หลายๆ ครั้งด้วยความทรงพลังของการเสริมโชคลาภ ไม่ช้าก็เร็วก็สามารถสร้างสัตว์เลี้ยงระดับสุดยอดที่มีทักษะหลากหลายออกมาได้อยู่ดี แต่การตรวจสอบอุปกรณ์นั้นไม่เหมือนกัน การตรวจสอบอุปกรณ์มันคือการเคาะค้อนครั้งเดียวจบ ทันทีที่ผลลัพธ์ปรากฏออกมาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีก

ทักษะเสริมโชคลาภของเขาในตอนนี้ยังอยู่ในระดับเริ่มต้น และการเสริมโชคลาภระดับเริ่มต้นจะฟื้นฟูแต้มโชคลาภได้แค่ 1 แต้มต่อชั่วโมงเท่านั้น และสามารถสะสมแต้มโชคลาภได้สูงสุดเพียง 100 แต้ม

หากคำนวณว่าการตรวจสอบอาวุธหนึ่งชิ้นจะต้องใช้แต้มโชคลาภ 20 แต้มเท่ากับการหลอมอสูร ต่อให้เขาสะสมอย่างยากลำบากมาสี่ห้าวัน แต้มโชคลาภก็คงพอใช้ตรวจสอบอาวุธได้แค่ 5 ชิ้นเท่านั้น

ในสถานการณ์ที่แต้มโชคลาภมีค่าดั่งทองคำเช่นนี้ เขาจำเป็นต้องคิดให้หนักว่าจะทำอย่างไรให้การตรวจสอบแบบเสริมโชคลาภที่มีอยู่เพียงหยิบมือนี้เกิดประโยชน์สูงสุด และการมีอยู่ของบั๊กโรงรับจำนำก็ช่วยเขาแก้ปัญหานี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

[จบแล้ว]