บทที่ 13 - โป๊กเกอร์สีเลือด

บทที่ 13 - โป๊กเกอร์สีเลือด

ห้องโถงที่เมื่อครู่ยังดูผ่อนคลายและสงบสุขกลับกลายเป็นมีเสียงจอแจและวุ่นวายขึ้นมาทันที

"อะไรนะ"

"อีกหนึ่งชั่วโมงเหรอ"

"ทุกคนต้องถูกบังคับให้เข้าร่วมด้วย นี่มันกะทันหันเกินไปแล้ว"

เห็นได้ชัดว่า หลายคนยังไม่ได้เตรียมใจมาเลยแม้แต่น้อย

ถึงแม้เมื่อวานตอนที่แนะนำกฎพื้นฐานในห้องโถง จะมีการเน้นย้ำเอาไว้แล้วว่า 'โถงระเบียงอาจเปิดขึ้นเมื่อใดก็ได้' แต่มันก็ยังทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ทันอยู่ดี

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ เกมในครั้งนี้กลับบังคับให้ทุกคนต้องเข้าร่วม

ตามกฎพื้นฐานที่แนะนำไว้แต่แรก เกมของโถงระเบียงจะมีการคัดกรองอยู่บ้าง

อาจจะคัดเลือกให้แค่บางคนเข้าร่วม และก็ไม่ได้บังคับเสมอไป อาจจะมีกรณีที่ให้เข้าร่วมด้วยความสมัครใจก็ได้

นั่นทำให้หลายคนแอบมีความหวังลมๆ แล้งๆ อยู่บ้าง

พวกเขาคิดว่าเกมการพิพากษาคงไม่เปิดฉากขึ้นเร็วขนาดนี้ และถึงจะเปิด ก็คงไม่มาตกอยู่ที่ตัวเองในทันทีหรอก

แต่ในเวลานี้ การพังทลายของความหวังลมๆ แล้งๆ นั้น ยิ่งทวีความหวาดกลัวให้เพิ่มมากขึ้น

บางคนทำตัวไม่ถูก ได้แต่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนเก้าอี้หรือโซฟา ในขณะที่บางคนก็เดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจ

"ทุกคนอย่าเพิ่งตื่นตระหนกไปครับ ยังมีเวลาอีกตั้งหนึ่งชั่วโมง"

"ในเมื่อเกมนี้ชื่อว่า 'โป๊กเกอร์สีเลือด' ก็แสดงว่ามันต้องเกี่ยวกับไพ่โป๊กเกอร์แน่ๆ ทุกคนลองทบทวนกฎที่เกี่ยวกับไพ่โป๊กเกอร์ดูสิครับ"

คนที่พูดขึ้นมาคือวังหย่งซิน ดูออกเลยว่าตอนนี้เขาก็กำลังวิตกกังวลอยู่เหมือนกัน แต่ก็พยายามอย่างหนักที่จะตั้งสติ

ส่วนน้ำเสียงของหลี่เหรินซูนั้นดูเยือกเย็นกว่ามาก

"นี่คือเกมกระดานแรกที่พวกเราต้องเจอ ในเมื่อทุกคนต้องเข้าร่วม มันก็ไม่น่าจะยากจนเกินไปหรอกค่ะ"

"สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือ การรักษาสติและความเยือกเย็นเอาไว้"

ในขณะเดียวกัน เธอก็จับมือของฉินเหยาที่กำลังตัวสั่นเทาอยู่ข้างๆ แล้วตบเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน

คำพูดของทั้งสองคนนี้ค่อนข้างได้ผล ทำให้คนที่กำลังตื่นตระหนกค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง

ไช่จื้อหยวนถือหนังสือเล่มหนึ่ง แล้วรีบเดินตรงไปหาฟู่เฉิน

เห็นได้ชัดว่าเขาไปค้นมาจากโซนอ่านหนังสือ

พอเห็นชื่อหนังสือ ฟู่เฉินก็ตาเป็นประกาย เขารีบพูดเสียงดังทันที "ทุกคนมารวมตัวกันทางนี้ครับ ตรงนี้มีหนังสือสอนกฎการเล่นไพ่โป๊กเกอร์ด้วย"

"ยังมีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง พวกเรามาทำความเข้าใจกฎพื้นฐานของวิธีการเล่นแบบต่างๆ กันอย่างรวดเร็วดีกว่า บางทีอาจจะช่วยอะไรได้บ้างนะครับ"

ทุกคนต่างส่งสายตาขอบคุณไปให้ไช่จื้อหยวนและฟู่เฉิน

เห็นได้ชัดเลยว่า ในช่วงเวลาหนึ่งชั่วโมงนี้ นอกจากคนที่มีสภาพจิตใจแข็งแกร่งอย่างเฉาไห่ชวนและอีกไม่กี่คนแล้ว คนส่วนใหญ่ต่างก็รู้สึกหวาดกลัวกันทั้งนั้น

และการเตรียมตัวในนาทีสุดท้าย ถึงแม้อาจจะไม่ได้ใช้ประโยชน์จริงๆ แต่มันก็มากพอที่จะช่วยเรียกขวัญกำลังใจให้กลับคืนมาได้

ฟู่เฉินเปิดหน้าหนังสืออย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าเขาไม่มีทางอธิบายตั้งแต่ต้นจนจบได้ เพราะเวลาไม่พออย่างแน่นอน

"ผมจะเน้นอธิบายเฉพาะกฎที่คนนิยมเล่นกันสองสามแบบก็แล้วกันนะครับ อย่างพวกเท็กซัสโฮลเอ็ม แบล็คแจ็ค ดัมมี่ ไพ่จินฮวา สลาฟ..."

"งั้นเรามาเริ่มจากเท็กซัสโฮลเอ็มที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดกันก่อนเลยครับ"

ทุกคนต่างตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ เวลาแต่ละนาทีแต่ละวินาทีค่อยๆ ผ่านพ้นไป

00:01

00:00

เมื่อตัวเลขบนหน้าจอขนาดใหญ่นับถอยหลังจนเหลือศูนย์ ทุกคนก็รู้สึกหน้ามืดทะมึน แล้วก็หมดสติไป

...

"ติ๊ด—"

เสียงสัญญาณเตือนแหลมปรี๊ดดังขึ้น ฉินเหยาค่อยๆ ฟื้นคืนสติ

ทันใดนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่าตัวเองถูกจับมัดไว้กับเก้าอี้เหล็กอย่างแน่นหนา

"ฮัลโหล มีใครอยู่ไหมคะ"

ฉินเหยาลองส่งเสียงเรียก แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ

ที่คอของเธอมีกลไกโลหะพิเศษสวมอยู่ ทำให้ศีรษะของเธอขยับได้ไม่ค่อยถนัดนัก

ไม่เพียงเท่านั้น ต้นขาและเอวซึ่งเป็นจุดสำคัญของฉินเหยาก็ถูกล็อคติดไว้กับเก้าอี้ มือซ้ายก็ถูกล็อคไว้กับโต๊ะที่อยู่ด้านหน้า ทั้งข้อศอก ข้อมือ หรือแม้แต่นิ้วมือก็ถูกยึดไว้อย่างแน่นหนาจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่มิลลิเมตรเดียว

มือขวาสามารถขยับได้อย่างอิสระ แต่พอลองใช้มือขวาลูบคลำกลไกเหล่านี้ดู ก็พบว่ามันปิดสนิทไร้รอยต่อและไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

ฉินเหยากวาดสายตามองไปรอบๆ ที่นี่เป็นห้องเดี่ยวที่แคบมากๆ ความกว้างไม่ถึง 1.5 เมตรด้วยซ้ำ บนเพดานมีเพียงหลอดไฟสลัวๆ ดวงเดียวส่องสว่างอยู่ มันทำให้รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

บนโต๊ะตรงหน้าปูด้วยผ้าปูโต๊ะสีเขียว มีไพ่โป๊กเกอร์หนึ่งสำรับ และแขนกลสองข้างที่มีรูปลักษณ์เรียบง่ายแต่ดูแข็งกระด้าง

บนผนังห้องทางด้านซ้าย เป็นคำอธิบายเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนชิป

ส่วนบนผนังห้องทางด้านขวา เป็นคำอธิบายกฎของ 'ไพ่จินฮวาฉบับย่อ' พร้อมกับแผนผังรูปแบบไพ่อย่างละเอียด

ฉินเหยารู้สึกได้เลยว่าหัวใจของเธอกำลังเต้นแรงขึ้น อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น เห็นได้ชัดว่าสภาพแวดล้อมที่แปลกประหลาดและน่าอึดอัดนี้ ได้สร้างความกดดันทางจิตใจให้กับเธออย่างมหาศาล

จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างหน้า

ฉินเหยามองตามเสียงนั้นไป ก็พบว่าเป็นลำโพงตัวเล็กๆ ที่ประกอบขึ้นจากรูปร่างกลมๆ ง่ายๆ ไม่กี่รู เสียงที่ออกมาจึงฟังดูอู้อี้ไม่ค่อยชัดเจน

เมื่อบวกกับเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่ไร้อารมณ์ความรู้สึกด้วยแล้ว มันก็ยิ่งเพิ่มความน่ากลัวให้กับบรรยากาศที่นี่เข้าไปอีก

[ยินดีต้อนรับสู่ 'โป๊กเกอร์สีเลือด']

[ขณะนี้อยู่ในพื้นที่สำหรับแลกเปลี่ยนชิปของเกม]

[เครื่องที่อยู่ตรงหน้าคุณคือ 'เครื่องแลกชิป' ซึ่งใช้สำหรับแลกชิปที่ต้องใช้ในวงพนันที่มีผู้เล่นหลายคน]

[อัตราการแลกเปลี่ยนคือ: เลือด 100 มิลลิลิตร เท่ากับชิป 10000 แต้ม เท่ากับเวลาวีซ่า 10000 นาที]

[ในการแลกเปลี่ยน จำเป็นต้องเล่นพนันกับ 'เครื่องแลกชิป' ตามกฎของ 'ไพ่จินฮวาฉบับย่อ']

[ทุกๆ การแลกชิป 10000 แต้ม จะต้องเล่นพนันอย่างน้อย 1 กระดาน และเล่นได้สูงสุด 20 กระดาน จึงจะสามารถออกจากพื้นที่ได้]

[หลังจากจบเกม 'เครื่องแลกชิป' จะจ่ายชิปที่แลกเปลี่ยนมาให้กับผู้เล่นตามผลแพ้ชนะของเกมนั้นๆ พร้อมกับอนุญาตให้ผู้เล่นปลดล็อคกลไกและเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ]

[ตอนนี้โปรดระบุจำนวนชิปที่ต้องการแลกเปลี่ยน โดยให้มีหน่วยเป็น 10000 ชิป การแลกเปลี่ยนครั้งแรกต้องแลกอย่างน้อย 20000 ชิป]

ภายในห้องกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจที่ค่อนข้างถี่รัวของฉินเหยา

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อไม่มีเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นอีก ฉินเหยาจึงค่อยๆ เรียบเรียงความคิดที่สับสนวุ่นวายของตัวเองได้

"เครื่องนี้สามารถแลกชิปได้ ชิปมีประโยชน์อะไรล่ะ ก็น่าจะเอาไว้ใช้ในเกมต่อไปสินะ"

"แต่วิธีการแลกเปลี่ยนไม่ได้เป็นการแลกโดยตรง แต่ต้องเล่นพนันกับเครื่องนี้ก่อนหนึ่งตา..."

"แถมยังต้องใช้เลือดมาแลกอีกต่างหาก"

ฉินเหยามองดูมือซ้ายของตัวเองที่ถูกกลไกล็อคติดกับโต๊ะอย่างแน่นหนา แล้วหันไปมองกลไกที่ลอยอยู่ทางด้านซ้ายบน

มันคืออุปกรณ์เจาะเลือดแบบพิเศษชนิดหนึ่ง เข็มฉีดยาสะท้อนแสงเย็นเยียบ อุปกรณ์นั้นยังเชื่อมต่อกับขวดเก็บเลือดขนาดใหญ่ที่ใสแจ๋ว ซึ่งมีขีดบอกปริมาตรหน่วยละ 100 มิลลิลิตรระบุไว้อย่างชัดเจน

สิ่งนี้ทำให้ฉินเหยารู้สึกต่อต้านและหวาดกลัวตามสัญชาตญาณ

แต่เธอก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ทำอะไรเลย เกมก็จะไม่สามารถดำเนินต่อไปได้

[ตอนนี้โปรดระบุจำนวนชิปที่ต้องการแลกเปลี่ยน โดยให้มีหน่วยเป็น 10000 ชิป การแลกเปลี่ยนครั้งแรกต้องแลกอย่างน้อย 20000 ชิป]

เสียงอู้อี้ดังเตือนขึ้นอีกครั้ง

"การแลกเปลี่ยนครั้งแรกต้องโดนสูบเลือดอย่างน้อย 200 มิลลิลิตรเหรอ ปริมาณเลือดแค่นี้ คงไม่เป็นอันตรายอะไรหรอกมั้ง"

ฉินเหยาคิดอยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดเธอก็รวบรวมความกล้าแล้วพูดออกมาว่า "แลกเปลี่ยน... 20000 ชิป"

[เริ่มการแลกเปลี่ยน]

เมื่อเสียงอิเล็กทรอนิกส์อันอู้อี้สิ้นสุดลง กลไกทางด้านซ้ายบนก็ส่งเสียงเสียดสีบาดแก้วหู แล้วเริ่มขยับ

ฉินเหยารู้สึกได้ว่ากลไกที่รัดแขนซ้ายของเธอแน่นขึ้นในพริบตา ห่วงล็อคที่เย็นเฉียบรัดแขนเธอจนรู้สึกเจ็บ เส้นเลือดที่แขนปูดโปนขึ้นมา

ความเจ็บปวดแหลมคมที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ร่างกายของฉินเหยาสะดุ้งโหยง เข็มเจาะเลือดได้แทงทะลุเข้าไปในเส้นเลือดแล้ว เลือดสีแดงสดไหลไปตามเข็มและสายยางลงสู่ขวดเก็บเลือด

จนกระทั่งถึงขีด 200 มิลลิลิตร มันถึงได้หยุดลง

เสียงโลหะเสียดสีกันดังก้องขึ้นอีกครั้ง เข็มเจาะเลือดถูกดึงออก และกลไกก็กลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม

ในเวลาเดียวกัน กลไกที่ล็อคมือซ้ายของฉินเหยาก็ใช้สำลีก้อนเล็กๆ กดลงบนปากแผลตรงที่โดนเข็มเจาะ เพื่อช่วยห้ามเลือด

[จบแล้ว]