บทที่ 71 การประยุกต์ใช้เทคนิคตัดเข้าในในสถานการณ์จริง

บทที่ 71 การประยุกต์ใช้เทคนิคตัดเข้าในในสถานการณ์จริง

หลังจากกล่าวลาทานาเนเซ หลินรุ่ยก็กลับมาที่ฐานฝึกซ้อมและดำเนินการฝึกซ้อมช่วงบ่ายต่อ

หลินรุ่ยใช้เวลาทั้งวันขลุกอยู่กับการฝึกซ้อม

จนกระทั่งถึงเวลาสี่ทุ่ม หลังเสร็จสิ้นการฝึกซ้อม เขาได้แลกแต้มคุณสมบัติและเติมลงในค่าการครองบอล

ส่งผลให้ค่าการครองบอลของเขาขยับขึ้นมาแตะหลัก 70 แต้ม

ณ จุดนี้ เขาสามารถเลี้ยงบอลได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว

ตอนนี้เขาเชี่ยวชาญเทคนิคพื้นฐานของการครองบอลอย่างสมบูรณ์

เขาจะไม่เตะบอลกระเด็นห่างตัวไปหลายเมตรเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

ลูกลากตัดยิงของเขาก็ผ่านการฝึกฝนมาจนช่ำชองเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากยังไม่เคยผ่านสถานการณ์จริง เขาจึงยังไม่รู้ว่าทักษะการตัดเข้าในของเขาจะมีสภาพเป็นอย่างไรในการแข่งขันจริง

วันรุ่งขึ้น เมื่อทีมกลับมาฝึกซ้อม มีเพื่อนร่วมทีมจำนวนมากมารออยู่ที่สนามฝึกซ้อมแล้วตอนที่หลินรุ่ยมาถึง

เมื่อเห็นหลินรุ่ย ทุกคนต่างเข้ามาทักทายเขาอย่างอบอุ่น

โดยเฉพาะกาบี ที่มองหลินรุ่ยด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อย

“หลิน วันนั้นตกลงกันว่าชั้นจะเลี้ยงนี่นา ทำไมนายถึงไปจ่ายตัดหน้าล่ะ?”

“ใครจ่ายก็เหมือนกันแหละครับ ไว้โอกาสหน้าค่อยให้คุณเลี้ยงก็ได้ ยังไม่สายหรอกครับ”

หลินรุ่ยกล่าวประโยคตามมารยาทมาตรฐานที่ใช้กันทั่วไปในจีนออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

“อืม ก็จริง โอกาสหน้าเราค่อยไปกันใหม่ ถึงตอนนั้นชั้นต้องเป็นคนเลี้ยงนะ”

กาบีมีความสุขมาก รู้สึกว่าหลินรุ่ย น้องชายคนนี้ช่างรู้ความนัก

จังหวะนั้นเอง โกเก้ก็เดินเข้ามา ประโยคแรกที่เขาพูดกับหลินรุ่ยเต็มไปด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ: “หลิน ชั้นดูไม่ออกเลยนะว่านายจะคอแข็งขนาดนี้ เมื่อวานชั้นหลับยาวถึงเที่ยง ยังไม่ได้แตะเนื้อสาว ๆ เลยสักนิด น่าเสียดายชะมัด ครั้งหน้าชั้นไม่ดื่มกับนายแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดของโกเก้ หลินรุ่ยและเพื่อนร่วมทีมอีกหลายคนก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

บรรยากาศทั่วทั้งสนามฝึกซ้อมกลายเป็นความรื่นเริงในพริบตา

ในขณะนี้ ซิเมโอเนและผู้ช่วยผู้ฝึกสอน แฮร์มันน์ เดินเข้ามา

เมื่อเห็นสีหน้าผ่อนคลายของผู้เล่น เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่นาน เขาก็เป่านกหวีดเรียกทุกคนรวมพล

ผู้เล่นทุกคนรีบเข้าแถวทันที

“วอร์มอัปยี่สิบนาที หลังจากยี่สิบนาที เราจะมีการแข่งซ้อมภายในครึ่งชั่วโมง จากนั้นชั้นจะจัดโปรแกรมฝึกซ้อมเจาะจงตามผลงานของพวกนาย”

ซิเมโอเนประกาศเนื้อหาการฝึกซ้อมที่จะเกิดขึ้น แล้วเริ่มให้ผู้เล่นเตรียมตัว

สำหรับการแข่งภายในนัดนี้ ซิเมโอเนได้ปรับเปลี่ยนบางอย่าง โดยย้ายหลินรุ่ยจากชุด B ซึ่งเป็นตัวสำรอง มาอยู่ชุด A ซึ่งเป็นตัวจริง และย้ายอาเดรียนจากชุด A ไปอยู่ชุด B แทน

เจตนานี้ชัดเจนมาก: อาเดรียนอาจจะต้องตกเป็นตัวสำรองของหลินรุ่ยในอนาคต

ผลลัพธ์นี้อยู่ในความคาดหมายของทุกคน

เมื่อดูจากฟอร์มของหลินรุ่ยในนัดที่ผ่านมา คงจะแปลกถ้าซิเมโอเนไม่ปรับเปลี่ยนเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ทำให้อาเดรียนรู้สึกไม่สบอารมณ์

การต้องตกเป็นตัวสำรองให้กับเด็กวัยรุ่น เป็นเรื่องที่เขายอมรับได้ยาก

ดังนั้น หลังจากซิเมโอเนประกาศการตัดสินใจนี้ สีหน้าของอาเดรียนจึงดูไม่พอใจอย่างมาก

ทว่า เขาไม่อาจโต้แย้งการตัดสินใจของซิเมโอเนได้ เพราะท้ายที่สุด เขาไม่ใช่ดาราใหญ่คับฟ้า และไม่มีต้นทุนมากพอที่จะงัดข้อกับหัวหน้าผู้ฝึกสอน

แต่เขาแอบหมายมั่นปั้นมือไว้ในใจว่า หากมีโอกาส เขาจะสั่งสอนเจ้าเด็กจีนคนนี้ให้รู้สำนึกแน่นอน

ไม่นาน การแข่งขันก็เริ่มขึ้น

ซิเมโอเนยืนอยู่ข้างสนาม คอยสังเกตฟอร์มการเล่นของผู้เล่นแต่ละคน

ไม่กี่นาทีต่อมา แววตาของซิเมโอเนก็ฉายแววประหลาดใจ

เพราะเขาค้นพบปัญหาบางอย่าง

นั่นคือ วันนี้หลินรุ่ยดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับสัปดาห์ก่อน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาเลี้ยงบอลมากขึ้นหลังจากได้รับบอล

แม้การเลี้ยงหลบตัวต่อตัว หรือหนึ่งต่อหลายคนจะยังไม่ปรากฏให้เห็น แต่เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เขาสามารถพาบอลไปกับตัวได้หลายก้าวหลังจากรับบอลแล้ว

นี่คือการพัฒนาครั้งใหญ่

ต้องรู้ก่อนว่าหลินรุ่ยคนเก่าแทบจะไม่เลี้ยงบอลเลย

หลังจากได้บอล เขาจะยิงทันทีหรือไม่ก็รีบจ่ายออกไป ไม่เคยปล่อยให้บอลอยู่กับเท้านานเกินไป

แต่ตอนนี้มันต่างออกไป หลังจากรับบอล เขาจะประเมินก่อนว่าจะจ่าย ยิง หรือเลี้ยงกินตัวไปข้างหน้า

จากนั้นเขาจะเคลื่อนไหวตามสถานการณ์ในสนาม

สิ่งนี้เพิ่มความอันตรายให้กับหลินรุ่ยอย่างมหาศาล

เพราะก่อนหน้านี้ ผู้เล่นฝ่ายรับเพียงแค่ระวังการจ่ายและการยิงของเขา แต่ตอนนี้พวกเขาต้องเพิ่มระวังอีกข้อ: ระวังการเลี้ยงฝ่าทะลวงของคู่แข่ง

“เจ้านี่ไปฝึกเลี้ยงบอลมาตอนไหน? ทำไมชั้นไม่รู้?”

ซิเมโอเนพึมพำ

ทันใดนั้น ก็เกิดความเคลื่อนไหวใหม่ในสนาม

ขณะนี้ ชุด A กำลังเป็นฝ่ายบุก

หลินรุ่ยรับลูกจ่ายจากกาบีทางฝั่งซ้าย นอกกรอบเขตโทษ

ผู้เล่นฝ่ายรับของชุด B รีบพุ่งเข้ามาป้องกันทันที

ในตำแหน่งนี้ ผู้เล่นฝ่ายรับได้ปิดมุมยิงไว้จนหมดสิ้น

ทำให้หลินรุ่ยไม่เหลือพื้นที่สำหรับสับไกยิง

เมื่อก่อน หากเจอสถานการณ์แบบนี้ ทางเลือกเดียวของหลินรุ่ยคือการจ่ายบอล

แต่วันนี้ เขาไม่ทำเช่นนั้น

หลินรุ่ย รอจังหวะที่ผู้เล่นฝ่ายรับชุด B เข้ามาใกล้ในระยะไม่ถึงหนึ่งเมตร ทันใดนั้นเขาก็ยื่นเท้าขวาออกไป ใช้ข้างเท้าด้านนอกตวัดบอลไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว แล้วตบกลับเข้าขวา ฉีกหนีผู้เล่นฝ่ายรับที่พุ่งเข้ามาได้ในพริบตา

ทันทีหลังจากนั้น หลินรุ่ยก็ง้างเท้ายิง

เขาปั่นบอลโค้งมุดเข้าหาเสาไกลของประตูโดยตรง

เอโฆล ผู้รักษาประตูชุด B ไม่สามารถตอบสนองได้ทัน และลูกบอลก็พุ่งเช็ดโคนเสาขวาเข้าไปตุงตาข่าย

“โอ้!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ซิเมโอเนหลุดปากอุทานออกมาเบา ๆ

“นี่มัน... ลูกลากตัดยิง?”

“หลินไปหัดท่านั้นมาตอนไหน?”

ซิเมโอเนพึมพำกับตัวเอง

นอกจากซิเมโอเนแล้ว ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็ประหลาดใจมากเช่นกัน

กาบีวิ่งเข้ามา ตบไหล่หลินรุ่ยด้วยความตื่นเต้น แล้วพูดว่า “ไอ้เจ้าเล่ห์ ท่าตัดเข้าในของนายไม่เลวเลยนี่หว่า! ไปหัดมาเมื่อไหร่?”

“ผมก็แค่ซ้อมมั่ว ๆ ไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ไม่นึกเลยว่าจะได้ใช้จริงวันนี้”

หลินรุ่ยตอบแบบขอไปที

“บ้าเอ๊ย!”

กาบีถึงกับพูดไม่ออก นายแค่ซ้อมเล่น ๆ แล้วทำได้ระดับนี้ แล้วพวกเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

“นายนี่มันสัตว์ประหลาดชัด ๆ!”

กาบียักไหล่อย่างจนปัญญา

เขาอิจฉาพรสวรรค์ของหลินรุ่ยจริง ๆ ในตอนนี้

บทสนทนาของทั้งสองคนดังไปเข้าหูคนรอบข้าง และทุกคนต่างก็ทำหน้าบอกบุญไม่รับ

“หลิน เดี๋ยวถ้ามีโอกาส ลองลากตัดยิงอีกสักสองสามลูกนะ! ตูราน, ราอูล แล้วก็กาบี พวกนายจ่ายบอลให้หลินบ่อย ๆ หน่อย ชั้นอยากเห็นระดับการตัดเข้าในของเขา”

ซิเมโอเนที่อยู่ข้างสนามตะโกนสั่งหลินรุ่ยและผู้เล่นอีกสองสามคนในสนาม

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของซิเมโอเน พวกเขาก็รับคำทันทีและกลับมาเริ่มเกมต่อ

หลังจากเริ่มเกมใหม่ หลินรุ่ยเริ่มพาตัวเองไปอยู่ในตำแหน่งเยื้องไปทางซ้ายของกรอบเขตโทษอย่างตั้งใจ

และกองกลางชุด A หลายคนก็พยายามจ่ายบอลยัดไปที่เท้าของหลินรุ่ยทุกครั้งที่มีโอกาส

ทว่า ในขณะเดียวกัน ผู้เล่นฝ่ายรับของชุด B ก็รู้แล้วว่าหลินรุ่ยมีทักษะการตัดเข้าใน ดังนั้นพวกเขาจึงจงใจขันน็อตเกมรับเพื่อปิดตายจุดนี้

ชั่วขณะหนึ่ง การแข่งขันในสนามก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมา

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═