บทที่ 61 ความแค้นไม่ต้องรอข้ามคืน

บทที่ 61 ความแค้นไม่ต้องรอข้ามคืน

เห็นลูกเตะมุมลอยโด่งเข้ามา หลินรุ่ยก็เลิกสนใจอมายา แล้วเริ่มจัดระเบียบร่างกายเตรียมขึ้นโหม่ง

เขากะระยะจุดตกของลูกฟุตบอล ขยับตำแหน่งรอ

ส่วนพวกตัวรับที่ยืนขวางทางอยู่ เขาไม่สนใจหน้าไหนทั้งนั้น ใครขวางก็เบียดกระเด็นให้หมด

แม้แต่อมายาที่เมื่อครู่ยังปากเก่ง ก็ถูกหลินรุ่ยเบียดกระแทกจนเซถลาออกไปอย่างไม่ไว้หน้า

เมื่อได้ตำแหน่งที่เหมาะสม หลินรุ่ยก็เทคตัวลอยขึ้นสู่อากาศ พุ่งเข้าหาลูกฟุตบอลที่กำลังลอยมา

และก็เป็นไปตามคาด เขาเข้าถึงบอลก่อน

ทว่า... วินาทีที่ศีรษะสัมผัสลูกบอล เขาก็รู้สึกถึงแรงกระแทกหนักหน่วงเข้าที่เอว!

เนื่องจากร่างกายลอยอยู่กลางอากาศ ไม่มีหลักยึด แรงกระแทกที่ปกติเขาแทบไม่รู้สึก กลับทำให้ร่างกายเสียสมดุลทันที จนร่วงละลิ่วตกลงสู่พื้น

ตุบ!

ลูกบอลที่เขาโหม่งไป ย่อมไร้ทิศทาง เหินข้ามคานออกไปไกลลิบ

การร่วงลงมาจากกลางอากาศแบบนี้ แม้จะไม่ทำให้หลินรุ่ยบาดเจ็บหนักหนาอะไร แค่เจ็บตัวนิดหน่อย

แต่เขาก็รีบลุกขึ้นมาทันที

เขารู้ดีว่าฝีมือใคร แต่ยังไม่โวยวายใส่คู่กรณี กลับหันไปมองผู้ตัดสิน

แต่กลับพบว่าผู้ตัดสินดูไม่มีทีท่าจะเป่าฟาวล์หรือเข้ามาดูเหตุการณ์เลย

“คุณผู้ตัดสินครับ เมื่อกี้ผมโดนผลักจากข้างหลังนะ จะไม่อธิบายหน่อยเหรอครับ?”

หลินรุ่ยทนไม่ไหว ตะโกนถามผู้ตัดสินเสียงดัง พร้อมชี้นิ้วไปที่อมายา

อมายาแสร้งทำหน้าซื่อตาใส ยักไหล่ผายมือ ทำท่าทางประกอบว่า ‘ตูไม่ได้ทำอะไรเลยนะ’

สิ่งที่ทำให้หลินรุ่ยเดือดดาลที่สุดคือ ผู้ตัดสินในนัดนี้กลับทำเมินเฉย ส่ายหน้าให้หลินรุ่ยแล้วเอ่ยว่า

“เมื่อกี้ผมไม่เห็นว่ามีใครผลักคุณ ดังนั้นผมตัดสินไม่ได้ รีบกลับไปเล่นต่อเถอะ”

ได้ยินคำตัดสินแบบนี้ หลินรุ่ยยังพอข่มอารมณ์อยู่ แต่เพื่อนร่วมทีมตราหมีคนอื่นยอมไม่ได้

กาบี กัปตันทีม วิ่งปรี่เข้ามาหาผู้ตัดสินเป็นคนแรก ตะโกนอย่างเหลืออด

“เบอร์ 4 ของมันผลักคนชัด ๆ! ผมเห็นเต็มสองตา! มันต้องใบแดง แล้วเราต้องได้จุดโทษ!”

“ผมจะพูดอีกครั้งนะ ผมไม่เห็นการฟาวล์ ดังนั้นผมเป่าให้ไม่ได้ และขอเตือนคุณไว้ก่อน... จะตัดสินยังไงมันเรื่องของผม ไม่ใช่เรื่องของคุณ ถ้าคุณยังมาตอแยไม่เลิก ผมจะลงโทษคุณ เข้าใจไหมคุณกัปตัน?”

ผู้ตัดสินยืนยันคำตัดสินเสียงแข็ง ไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน

แต่นักเตะแอตเลติโก มาดริด ยอมรับไม่ได้จริง ๆ

พวกเขาเข้ารุมล้อมผู้ตัดสินทันที เพื่อทวงถามคำอธิบาย

แฟนบอลตราหมีรอบสนามก็เริ่มฮือฮา ส่งเสียงโห่กดดันผู้ตัดสิน

เมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มนักเตะที่กำลังเดือดดาล ผู้ตัดสินเลือกที่จะไม่ประนีประนอม เขาล้วงใบเหลืองออกมาแจกให้กาบีที่เป็นแกนนำทันที!

โชคดีที่หลินรุ่ยไม่ได้พุ่งเข้าไปร่วมวง และถูกเพื่อนร่วมทีมดึงตัวไว้ก่อน ไม่งั้นคงไม่รอดใบเหลืองเหมือนกัน

เห็นผู้ตัดสินแจกการ์ดจริงจัง นักเตะแอตเลติโก มาดริด จำต้องยอมรับความจริงอย่างขมขื่น

ทว่าในเวลานั้น... ภาพช้าบนจอยักษ์ในสนามกลับฉายเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างซื่อตรง

วินาทีที่หลินรุ่ยกระโดดขึ้นแย่งโหม่ง อมายาที่ถูกเบียดกระเด็นไปแล้ว แอบใช้มือผลักเอวหลินรุ่ยในมุมอับที่ผู้ตัดสินมองไม่เห็น

ทำให้หลินรุ่ยเสียหลักร่วงลงมา

แต่ที่น่าทึ่งคือ... ก่อนจะร่วงลงมา หลินรุ่ยยังอาศัยความแข็งแกร่งของร่างกายฝืนโหม่งบอลได้สำเร็จ

แม้ลูกจะเหินข้ามคาน แต่การตอบสนองแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะทำได้ง่าย ๆ

คนส่วนใหญ่ถ้าโดนลอบกัดแบบนี้คงตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ใครจะยังมีกะจิตกะใจไปโหม่งบอล?

แต่หลินรุ่ยกลับยังคิดจะทำประตูต่อทั้งที่ร่างกายเสียสมดุล

เห็นภาพช้าบนจอ อารมณ์ที่เพิ่งสงบลงของนักเตะตราหมีก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

กาบีชี้ไปที่จอยักษ์ ตะคอกใส่ผู้ตัดสิน

“เห็นหรือยัง?! ใครกันแน่ที่ฟาวล์?!”

เจอหลักฐานคาตาแบบนี้ แม้ผู้ตัดสินจะหงุดหงิด แต่เขาก็ไม่กลับคำตัดสิน ทำได้เพียงไล่ให้กาบีกลับไปเล่นต่อ

เห็นท่าทีเมินเฉยของเชิ้ตดำ แฟนบอลแอตเลติโก มาดริด บนอัฒจันทร์เดือดจนปรอทแตก

เสียงโห่ดังกระหึ่ม แฟนบอลหัวร้อนบางส่วนเริ่มขว้างปาสิ่งของลงสนาม

ขวดน้ำ เศษกระดาษ หรือแม้แต่รองเท้า ถูกปาลงมาเกลื่อนพื้น

ความวุ่นวายกินเวลาอยู่หลายนาทีกว่าเหตุการณ์จะสงบลง

แต่สุดท้าย ผู้ตัดสินก็ไม่มีการลงโทษย้อนหลังใด ๆ

เรื่องนี้สร้างความแค้นเคืองให้นักเตะเจ้าถิ่นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

ซิเมโอเนที่ข้างสนามโกรธจนควันออกหู วิ่งเข้าไปโวยวายกับผู้ตัดสินที่สี่

แต่กลับกลายเป็นว่าผู้ตัดสินที่สี่วิทยุเรียกผู้ตัดสินหลัก ให้วิ่งมาแจกใบเหลืองใส่ซิเมโอเนซะงั้น!

ทำเอาซิเมโอเนแทบคลั่งตายคาที่

ในที่สุดเกมก็กลับมาเล่นต่อ นักเตะแอตเลติโก มาดริด ที่อัดอั้นตันใจ เริ่มเล่นด้วยความดุดันก้าวร้าวมากขึ้น

ชั่วขณะหนึ่ง นักเตะล้มกลิ้งระเนระนาดไปทั่วสนาม เสียงนกหวีดดังถี่ยิบ เกมหยุดชะงักเป็นช่วง ๆ

น. 78 เปรูเลี้ยงบอลทางกราบขวา โกดินพุ่งเสียบสกัดหนักหน่วง กวาดทั้งคนทั้งบอลกระเด็นออกเส้นข้าง

แต่จังหวะนี้โกดินเข้าถึงบอลก่อน จึงรอดตัวไม่โดนใบเหลือง

เล่นเอาฝั่งเรอัล เบติส หัวเสียไปตาม ๆ กัน

น. 81... โอกาสล้างแค้นของหลินรุ่ยก็มาถึง

เรอัล เบติส ได้ลูกเตะมุม เหล่าจอมเวหาของทีมเยือนกรูกันเข้ามาในเขตโทษตราหมี

อมายา ในฐานะตัวโหม่งเบอร์หนึ่ง ย่อมอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

และหลินรุ่ย... ก็มายืนประกบเขาอยู่ไม่ห่าง

ซัลบาเปิดบอลโด่งโค้งเข้ามากลางประตูแอตเลติโก มาดริด

ในกรอบเขตโทษ ผู้เล่นทั้งสองทีมกระโดดแย่งโหม่งพร้อมกัน

พลั่ก!

“อ๊ากกกกก!”

เสียงกรีดร้องดังลั่น เรียกความสนใจจากทุกคนทันที

กูร์ตัวส์ฉวยจังหวะนั้นคว้าบอลที่ลอยมาเข้าซองได้สบาย

ตอนนั้นเอง ทุกคนหันไปเห็นอมายาที่เพิ่งกระโดดแย่งโหม่ง ลงไปนอนดิ้นพราด ๆ อยู่กับพื้น สองมือกุมศีรษะร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

ทุกคนงุนงง แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

ผู้ตัดสินรีบวิ่งเข้ามา ก้มลงดูอาการของอมายา

อมายากุมหัวแน่น พอเห็นผู้ตัดสินมาถึง ก็รีบชี้นิ้วฟ้องไปที่หลินรุ่ยซึ่งยืนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่ข้าง ๆ

“มันอัดผม! มันทำร้ายร่างกายผม!”

ได้ยินคำฟ้อง ทุกคนหันขวับไปมองหลินรุ่ยด้วยความตกตะลึง

ทว่า... หลินรุ่ยกลับทำตาใสซื่อ พูดด้วยน้ำเสียงบริสุทธิ์ใจว่า

“อย่ามามั่วสิครับ... ผมไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═