บทที่ 41 ตอร์เรสมาขอขมา

บทที่ 41 ตอร์เรสมาขอขมา

“คุณตอร์เรส ผมอยากรู้จริง ๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? คุณช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยได้ไหม?”

โฆเซ ผู้จัดการทั่วไปของเรอัล มาดริด เอ่ยถามพลางชูหนังสือพิมพ์ มาร์กา ในมือ แล้วชี้ไปที่รายงานข่าวที่มีภาพการฉลองประตูของหลินรุ่ยประกอบอยู่

สีหน้าของเขาฉายแววไม่พอใจอย่างรุนแรง

เมื่อคืนนี้ เขาได้รับแจ้งว่าเรอัล มาดริด ชุดบี ของเขา ถูกอริร่วมเมืองอย่างแอตเลติโก มาดริด ชุดบี ถล่มเละเทะถึง 4–0

แม้ข่าวนี้จะทำให้เขาหงุดหงิดมาก แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะเอาผิดใคร

เพราะท้ายที่สุดแล้ว การแพ้ชนะเป็นเรื่องปกติของเกมกีฬา เขาคงไม่ลงโทษใครเพียงเพราะทีมแพ้นัดเดียว

แต่ทว่า... เมื่อเช้านี้พอได้เห็นรายงานของ มาร์กา เกี่ยวกับแมตช์เมื่อวาน เขาก็เก็บอาการไม่อยู่

แพ้เกมน่ะพอรับได้ แต่การปล่อยเพชรเม็ดงามที่ยิงคนเดียวสี่ลูกให้หลุดมือไป... เรื่องนี้ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

เขาจึงเรียกตัวตอร์เรส เฮดโค้ชของเรอัล มาดริด ชุดบี เข้าพบทันที

เมื่อเห็นสีหน้าถมึงทึงของผู้บังคับบัญชา ตอร์เรสผู้ปกติเป็นคนอารมณ์ร้อน ก็กลายเป็นเด็กดีสงบเสงี่ยมขึ้นมาทันตา

เขาอธิบายเสียงตะกุกตะกัก

“คุณโฆเซ... ผมไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แต่ตอนนั้นฟอร์มการฝึกซ้อมของนักเตะจีนคนนั้นกับทีมเรา มันยังไม่ดีพอที่จะเข้าทีมจริง ๆ ใครจะไปรู้ล่ะครับว่าจู่ ๆ เขาจะเก่งขึ้นมาขนาดนี้?”

ได้ยินคำแก้ตัวของตอร์เรส โฆเซแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ เขาตอกกลับเสียงเย็นชา

“ตามที่คุณพูด... หมายความว่านักเตะจีนคนนี้เก่งเทพขึ้นมาได้ ภายในเวลาแค่ครึ่งเดือนหลังจากออกจากเรอัล มาดริด ของเรางั้นสิ?”

“ครับ ถึงจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่มันคือความจริงครับ”

ตอร์เรสยืนยันเสียงแข็งด้วยความมั่นใจ

“พอได้แล้ว! ผมว่าสมองคุณคงมีปัญหาแล้วล่ะ ถึงกล้าพูดข้ออ้างแบบนี้ออกมาได้!”

โฆเซหมดความอดทน ตบโต๊ะดังปัง

เห็นโฆเซระเบิดอารมณ์ ตอร์เรสก็ไม่กล้าปริปากอีก ได้แต่ยืนทำตัวลีบอยู่ตรงนั้นอย่างกระอักกระอ่วน

หลังจากระบายอารมณ์ไปชุดหนึ่ง ความโกรธของโฆเซก็ลดลงเล็กน้อย เขาจ้องมองตอร์เรสพลางกัดฟันพูด

“ภายในสองวันนี้ คุณไปหานักเตะจีนคนนั้น แล้วถามเขาซะว่ายินดีจะกลับมาเรอัล มาดริด ไหม เราจะปล่อยให้แอตเลติโก มาดริด ชุบมือเปิบนักเตะที่เรอัล มาดริด ปั้นมากับมือไม่ได้”

“แต่ว่า...”

ตอร์เรสลังเล

“ไม่ต้องมี ‘แต่’ เรื่องนี้สำคัญมาก ถ้าคุณทำไม่สำเร็จ... ก็ไม่ต้องกลับมาอีก”

โฆเซยื่นคำขาด

เมื่อเห็นท่าทีเด็ดขาดของโฆเซ ตอร์เรสรู้ดีว่าพูดอะไรไปตอนนี้ก็ไร้ประโยชน์

เขาทำได้เพียงตอบรับอย่างจำใจ...

วันอาทิตย์นี้ หลินรุ่ยยังคงฝึกซ้อมตามปกติ

ตอนนี้เขาไม่มีญาติพี่น้องหรือเพื่อนฝูงในมาดริด และเมื่อทีมหยุดพัก เขาก็ไม่มีที่ไป นอกจากซ้อมคนเดียว

เขาซ้อมจนถึงห้าโมงเย็นกว่า ๆ ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องออกไปซื้อของใช้จำเป็นที่ซูเปอร์มาร์เก็ตนอกศูนย์ฝึก

ดังนั้นหลังจากกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอพัก เขาก็เดินออกจากศูนย์ฝึกเพียงลำพัง

ไม่ไกลจากศูนย์ฝึกมีซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง

ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้มีคนจีนเป็นเจ้าของ จึงเปิดให้บริการในวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วย

และหลินรุ่ยก็ตั้งใจจะไปซื้อของที่นั่น

ทว่า ทันทีที่เขาก้าวพ้นประตูศูนย์ฝึก เขาก็เจอกับคนหน้าคุ้น

ตอร์เรส เฮดโค้ชของเรอัล มาดริด ชุดบี กำลังยืนเหม่อลอยอยู่ริมฟุตบาทหน้าศูนย์ฝึกแอตเลติโก มาดริด

พอเห็นหลินรุ่ยเดินออกมา เขาก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาหาทันที

“หลิน ในที่สุดผมก็รอนายจนเจอ”

บนใบหน้าของตอร์เรสประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ซึ่งทำให้หลินรุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาไม่เคยเห็นตอร์เรสทำสีหน้าแบบนี้กับใครมาก่อน

มาดีประสงค์ร้าย... หรือพูดให้ถูกคือ การพินอบพิเทาผิดปกติมักเป็นลางบอกเหตุร้าย

หลินรุ่ยระวังตัวขึ้นมาทันที

“มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ?”

หลินรุ่ยถามเสียงเรียบ

“คืออย่างนี้ ผมตั้งใจมาขอโทษนายโดยเฉพาะ บางทีเมื่อก่อนผมอาจจะเข้าใจนายผิดไปบ้าง หวังว่านายจะไม่ถือสาหาความนะ”

ตอร์เรสพูดด้วยความขัดเขินเล็กน้อย พลางท่องบทแก้ตัวที่เตรียมมา

ได้ยินคำพูดของตอร์เรส หลินรุ่ยก็งุนงงไปพักหนึ่ง หมอนี่กินยาผิดขวดมาหรือไง? ทำไมจู่ ๆ ถึงมาขอโทษเขา?

“แค่นี้เหรอครับ? ในเมื่อคุณขอโทษอย่างจริงใจ ผมก็ยกโทษให้ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวนะ”

หลินรุ่ยพูดพลางขยับตัวจะเดินหนี

เห็นหลินรุ่ยจะไป ตอร์เรสก็รีบยื่นมือมาขวางไว้

เมื่อเจอสายตาสงสัยของหลินรุ่ย ตอร์เรสก็กัดฟันบอกจุดประสงค์ที่แท้จริง

“เอ่อ... หลิน เหตุผลหลักที่ผมมาครั้งนี้ คืออยากถามนายว่า... นายยังสนใจจะกลับมาเรอัล มาดริด ไหม?”

ได้ยินคำพูดของตอร์เรส หลินรุ่ยแปลกใจจริง ๆ

แต่เขาไม่ได้แปลกใจที่เรอัล มาดริด สนใจในตัวเขา แต่แปลกใจในความหน้าด้านของตอร์เรสต่างหาก

เขารู้ดีว่าการที่เขาต้องออกจากเรอัล มาดริด ทั้งหมดเป็นฝีมือของหมอนี่

ตอนนี้อีกฝ่ายกลับลดตัวลงมาขอร้องให้เขากลับไปเรอัล มาดริด... จิตใจต้องแกร่งขนาดไหนถึงทำแบบนี้ได้?

โดยเฉพาะเมื่อหมอนี่เป็นพวกเหยียดเชื้อชาติ ที่ไม่เคยเห็นหัวใครนอกจากพวกผิวขาว

การที่ยอมก้มหัวให้คนจีนแบบนี้ แสดงว่าคงโดนเบื้องบนกดดันมาหนักน่าดู

“ขอโทษด้วยครับ! ผมไม่สนใจ!”

หลินรุ่ยปฏิเสธทันควัน

เขาไม่ได้โง่ เขาเพิ่งจะตั้งหลักที่แอตเลติโก มาดริด ได้ ถ้าขวนขวายจะกลับไปเรอัล มาดริด ตอนนี้ เขาอาจเสียตำแหน่งตัวจริงที่อุตส่าห์แย่งชิงมาได้อย่างยากลำบาก

โดยเฉพาะเมื่อมีตอร์เรสเป็นเฮดโค้ชของเรอัล มาดริด ชุดบี

ถึงตอนนี้อีกฝ่ายจะทำท่าทีแบบนี้ แต่ถ้าเขาไปอยู่ใต้บังคับบัญชาจริง ๆ อีกฝ่ายคงเปลี่ยนเป็นคนละคนแน่

หลินรุ่ยไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว

ได้ยินคำปฏิเสธของหลินรุ่ย สีหน้าของตอร์เรสแข็งค้างไปครู่หนึ่ง แววตาฉายความหงุดหงิดวูบหนึ่ง แต่ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

“หลิน อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิ นายก็รู้ว่าเมื่อเทียบกับแอตเลติโก มาดริด แล้ว เรอัล มาดริด เป็นเวทีที่ใหญ่กว่ามาก ด้วยความสามารถของนาย ผมคิดว่านายจะสร้างชื่อที่เรอัล มาดริด ได้เร็วแน่ ๆ และ...”

ตอร์เรสเริ่มวาดฝันสวยหรูให้หลินรุ่ยฟัง

ทว่า หลินรุ่ยไม่อยากเสียเวลาเสวนากับเขาอีกต่อไป จึงพูดแทรกขึ้นทันที

“คุณตอร์เรสครับ ผมไม่สนใจสิ่งที่คุณพูด ตอนนี้ผมรีบมาก ขอโทษด้วยครับ”

พูดจบ หลินรุ่ยก็ไม่สนใจตอร์เรสอีก เดินดุ่ม ๆ จากไปทันที

มองดูแผ่นหลังของหลินรุ่ยที่เดินห่างออกไป สีหน้าของตอร์เรสน่าเกลียดดูไม่ได้

“ไอ้คนจีนเวรนี่!”

เขาสบถด่าในใจ

ใจจริงอยากจะเลิกตื๊อแล้วกลับไปซะเดี๋ยวนั้น แต่พอนึกถึงคำพูดของโฆเซก่อนออกมา หัวใจเขาก็บีบรัดแน่น

เขารีบวิ่งไล่ตามไป

ทว่าความพยายามของเขาถูกลิขิตให้สูญเปล่า

หลังจากหลินรุ่ยซื้อของเสร็จและเดินเข้าประตูศูนย์ฝึกไปแล้ว ตอร์เรสที่วิ่งไล่ตามมาทำได้เพียงหยุดยืนมองตาปริบ ๆ อย่างหมดหนทาง

ศูนย์ฝึกของแอตเลติโก มาดริด ไม่มีทางอนุญาตให้โค้ชของเรอัล มาดริด ชุดบี อย่างเขา เข้าไปข้างในได้เด็ดขาด

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═