บทที่ 915: การกลั่นแกล้ง (ตอนพิเศษ)

หนานเฟิงพูดไปเรื่อย รัวคำพูดไม่หยุด จนชายหนุ่มผิวคล้ำกล้ามแน่นฟังแล้วงงเป็นไก่ตาแตก

ระบบที่เพิ่งได้มาแข็งแกร่งขนาดนั้นจริงเหรอ?

เหนือกว่าระบบเทพเจ้าผู้สร้างอีกเหรอ?

ชายหนุ่มผิวคล้ำกล้ามแน่นยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะง่ายแบบนั้น เขาจมอยู่ในความคิด เริ่มพิจารณาคำพูดของหนานเฟิงอย่างละเอียด

คำโกหก ยังไงก็คือคำโกหก

ถ้าให้เวลาอีกฝ่ายสักหน่อย ตั้งสติได้ ก็ต้องจับพิรุธในคำพูดของหนานเฟิงได้แน่นอน

ดังนั้นหนานเฟิงจะไม่ให้เวลาคิด และฉวยโอกาสไล่กดดันต่อ ตะโกนว่า: "ติ๊ง!!"

"ระบบกลั่นแกล้งที่แข็งแกร่งที่สุดโหลดเสร็จแล้ว! กำลังยืนยันข้อมูลของโฮสต์"

"โฮสต์ชื่ออะไร?"

ชายหนุ่มผิวคล้ำกล้ามแน่นชะงัก ก่อนตอบไปตามสัญชาตญาณ: "คังเจียซู"

หนานเฟิงเลิกคิ้วเล็กน้อย

คังเจียซู?

ชื่อนี้เหมือนเคยได้ยินที่ไหน…

เขาไม่ได้คิดต่อ รีบเร่งจังหวะ ตั้งคำถามต่อเนื่อง ไม่เปิดโอกาสให้คังเจียซูคิดอย่างจริงจัง

"เพศ?"

"ชาย"

"อายุ?"

"43"

"……"

ในเวลาเดียวกัน ด้านนอกถ้ำ ลูกน้องของคังเจียซูได้พบกับกลุ่มผู้ถูกเลือกจากนครหนานแล้ว

"พวกแกเป็นใคร? กล้าบุกบ้านคนอื่นได้ยังไง?"

เมื่อครู่คังเจียซูบอกลูกน้องไว้ ว่าให้ถ่วงเวลาให้เขาสามนาที

ดังนั้นลูกน้องของคังเจียซูจึงไม่ได้คิดจะลงมือ แต่เตรียมใช้กลยุทธ์ปะทะคารม ถ่วงเวลาให้ครบสามนาทีโดยไม่ต้องเสียเลือด

ในสายตาพวกเขา ผู้ถูกเลือกของนครหนานอย่างน้อยก็มีหน้ามีตา ไม่น่าจะเปิดฉากมาก็ลงไม้ลงมือทันที

แค่พูดจาเรื่อยเปื่อยไม่กี่คำ สามนาทีก็ผ่านไปแล้วไม่ใช่หรือไง?

ถึงตอนนั้น ถ้าคังเจียซูจัดการคนพวกนี้ได้ก็ดี

ถ้าจัดการไม่ได้ พวกเขาก็พร้อมเปลี่ยนข้าง โยนความผิดทั้งหมดให้คังเจียซู

ได้ยินว่าคนของนครหนานให้ความสำคัญกับสิทธิมนุษยชนมาก พวกผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างพวกเขาอาจรอดชีวิตก็ได้

แต่เรื่องกลับไม่เป็นอย่างที่คิด

อู๋หยวนเซิงกวาดตามองพวกเขาอย่างเย็นชา แล้วตะโกนว่า: "จัดการให้หมด แล้วพากลับนครหนานทั้งเป็น!"

สวี่หมิงได้ยินก็ไม่ลังเล แบกโล่ยักษ์ฟาดไปรอบๆทันที

ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง!

เสียงกระแทกดังต่อเนื่อง แล้วลูกน้องของคังเจียซูก็สลบกองอยู่กับพื้นทั้งหมด

"……" :เฉิงโม่มุมปากกระตุก: "เฮ้ย? พวกนายลงมือเลยเหรอ อย่างน้อยถามก่อนสิ เผื่อจับผิดคนจะไม่เสียหน้า…"

สวี่หมิงบิดคอสองที พูดเสียงทุ้ม: "เพื่อนสั่งให้ลงมือ ก็ต้องลงมือ"

อู๋หยวนเซิงพูดอย่างเฉยเมย: "ไม่ผิดหรอก พวกนี้ไม่มีใครมือสะอาดเลย พวกนายรู้ไหมว่าลูกธนูสอดส่องของฉันเห็นอะไรในถ้ำอื่นบ้าง?"

ทุกคนหันมองเขาพร้อมกัน ตั้งใจฟัง

อู๋หยวนเซิงสูดลมหายใจเข้าลึก พูดช้าๆ: "พวกนายไปดูเองกับตาเถอะ ในส่วนลึกของถ้ำยังมีอีกคน น่าจะเป็นหัวหน้า ไปจับมันก่อนแล้วกัน"

สวี่หมิงพยักหน้า ยกโล่ขึ้น แล้วเดินนำต่อไป

…………

ส่วนลึกของถ้ำ คังเจียซูฟังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ความตื่นตระหนกในใจก็เพิ่มขึ้น

เขาไม่มีเวลาแยกแยะแล้วว่าระบบกลั่นแกล้งที่แข็งแกร่งที่สุดเป็นของจริงหรือปลอม

ตอนนี้เขาทำได้เพียงฝากความหวังในการมีชีวิตไว้กับมัน

"ระบบ คนข้างนอกกำลังจะมาฆ่าฉัน ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?" :คังเจียซูพูดอย่างร้อนรน

หนานเฟิงตอบ: "แน่นอน ขอเพียงโฮสต์กลั่นแกล้งตัวเองไปเรื่อยๆ ก็จะได้รับแต้มกลั่นแกล้ง"

"แต้มกลั่นแกล้งสามารถใช้ในร้านค้าเพื่อแลกไอเทมล้ำค่า ช่วยให้โฮสต์กลายเป็นเทพได้อย่างรวดเร็ว"

"แต้มกลั่นแกล้ง? ร้านค้า?" :คังเจียซูดีใจมาก รีบพูดทันที: "ระบบ เปิดร้านค้า! ฉันอยากดูว่ามีของดีอะไรบ้าง?"

สีหน้าหนานเฟิงแข็งค้าง: "……"

แย่แล้ว!

ฉันจะไปหาร้านค้ามาจากไหน?

โชคดีที่หนานเฟิงสมองหมุนเร็ว โต้กลับไปว่า: "ร้านค้าจะเปิดหลังจากโฮสต์ทำภารกิจกลั่นแกล้งมือใหม่สำเร็จ"

คังเจียซูรีบพูด: "งั้นรีบปล่อยภารกิจมือใหม่มาเลย"

หนานเฟิงประกาศภารกิจที่คิดไว้แล้ว: "ติ๊ง! ภารกิจกลั่นแกล้งมือใหม่มาแล้ว — กรุณาเต้นเปลือยกายต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก!"

"หากทำสำเร็จจะได้รับรางวัล [การ์ดประสบการณ์จักรพรรดิจุน เลเวล 45 (เวอร์ชั่น 3 นาที)] 1 ใบ พร้อมเปิดฟังก์ชั่นร้านค้า"

"หากล้มเหลว ระบบจะยกเลิกการเชื่อมต่อกับโฮสต์ทันที"

คังเจียซูทำหน้าตกใจ: "อะไรนะ? ให้ฉันเต้นแก้ผ้าต่อหน้าคนเยอะๆ งั้นเหรอ?"

"ไม่มีทาง! เป็นไปไม่ได้!"

"เรื่องน่าอายแบบนี้ ฉันทำไม่ได้! ยอมตายยังดีกว่า!"

ตู้ม!!

เสียงดังสนั่นขัดบทสนทนาของพวกเขา

สวี่หมิงต่อยทะลุประตูหิน ก้าวเข้ามามองคังเจียซู: "แกคือหัวหน้าที่นี่งั้นเหรอ?"

ด้านหลังเขา คนจากนครหนานทยอยเดินเข้ามาในห้องถ้ำ

"เอ๊ะ? ไอ้หมอนี่เป็นผู้ถูกเลือก?"

"ดูสิ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ฝังอยู่บนผนังเต็มไปหมดเลย"

"โอ้โห ฆ่าคนมาไม่น้อยเลยนะ"

"ขอทางหน่อย" :หญิงสาวคนหนึ่งแหวกฝูงชนออกมายืนด้านหน้า

หญิงสาวคนนี้ตัวเล็ก หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก และกอดตุ๊กตาที่มีรอยยิ้มประหลาดไว้ในอ้อมแขน

เธอคือเย่เผี่ยวหลิงแห่งนครหนาน

เย่เผี่ยวหลิงเอียงหัวเล็กน้อย ดวงตาไร้ความรู้สึกจ้องคังเจียซู พูดอย่างเย็นชาว่า: "แกฆ่าซ่งเหอใช่ไหม?"

คังเจียซูไขว้มือไว้ด้านหลัง สีหน้าสงบนิ่ง ปฏิเสธอย่างใจเย็นว่า: "ซ่งเหอคือใคร? ฉันไม่รู้จัก"

หนานเฟิงหัวเราะในใจ

ดูท่าทางที่อีกฝ่ายแสดงออกมา เขานึกว่าอีกฝ่ายจะยอมรับอย่างกล้าหาญ

ที่แท้ก็ขี้ขลาด!

ตึ้ง! ตึ้ง!

สวี่หมิงทุบกำปั้นใส่โล่สองครั้ง เขายิ้มเย็นชา: "ไม่ยอมรับใช่ไหม? หึๆ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าแกจะทน ‘การฟื้นความทรงจำ’ ของนครหนานได้นานแค่ไหน?"

พูดจบ เขาก้าวเข้าไป ดึงคอเสื้อคังเจียซู แล้วยกขึ้น

"เดี๋ยวก่อน!" :คังเจียซูสีหน้าจริงจัง ยกมือข้างหนึ่ง: "ฉันรู้ว่าซ่งเหอคือใคร แต่ฉันไม่ได้ฆ่า คนที่ฆ่าเป็นคนอื่น"

เย่เผี่ยวหลิงถามทันที: "งั้นใครฆ่าเธอ?"

คังเจียซูมองสวี่หมิง แล้วพูดว่า: "วางฉันลงก่อน ฉันมีของที่ซ่งเหอทิ้งไว้ก่อนตาย ฉันจะเอามาให้ดู"

สวี่หมิงมองเขา ก่อนหันไปมองพี่น้องด้านหลัง

อู๋หยวนเซิง เสินผาน และเฉิงโม่ครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วพยักหน้า

อีกฝ่ายเลเวลแค่ 45 จะก่อเรื่องอะไรได้?

นอกจากเสินผานแล้ว คนอื่นเลือกมาเลยใครก็ได้ ก็สามารถจัดการคังเจียซูได้สบายๆ

ต่อให้พลาดก็ไม่เป็นไร หนานเฟิงบอกในกลุ่มหนุ่มหล่อแล้วว่าเขาอยู่แถวนี้ พร้อมลงมือได้ตลอด

อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งแค่ไหนแล้วยังไง? จะสู้หนานเฟิงได้งั้นเหรอ?

"อย่าเล่นตุกติกก็แล้วกัน" :สวี่หมิงค่อยๆ ปล่อยมือ

คังเจียซูสูดลมหายใจลึก แล้วปล่อยออกมา: "ฟู่……"

พอนึกถึงสิ่งที่ต้องทำต่อไป แก้มดำของเขาก็เริ่มแดง ความอับอายที่ไม่เคยมีมาก่อนค่อยๆ เอ่อล้นขึ้นในใจ

"ขอแค่รอด อับอาบนิดหน่อยจะเป็นอะไรไปล่ะ?" :เขาปลอบใจตัวเองในใจ

เขาค่อยๆ ขยับร่างกาย เต้นด้วยท่าทางยั่วยวนสุดขีด แล้วเริ่มเต้นพลางปลดกระดุมเสื้อ

เหมือนรู้สึกว่าเต้นเฉยๆ อาจไม่พอ กลัวภารกิจไม่สำเร็จ

คังเจียซูจึงร้องเพลงประกอบจังหวะด้วย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………