ตอนที่ 298: ตอนที่ 209: คุณกำลังปฏิเสธฉันอยู่ใช่หรือไม่?_3

ตอนที่ 298: ตอนที่ 209: คุณกำลังปฏิเสธฉันอยู่ใช่หรือไม่?_3

หลินชวนไม่ได้แสดงท่าทีปฏิเสธอย่างชัดเจน แต่กลับตอบกลับอย่างสงบนิ่ง

"คุณพูดถูก"

ระหว่างทั้งสอง มีโต๊ะกาแฟกั้นอยู่

หยูเค่อเค่อยิ้มบางๆ

ได้ยินคำตอบของหลินชวน เธอลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะทำงาน

จากนั้น เธอเปิดลิ้นชักขวาชั้นบนสุด หยิบการ์ดใบหนึ่งออกมา วางลงบนโต๊ะกาแฟตรงหน้าหลินชวน

คิ้วของหลินชวนขมวดเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ามองอวี๋เค่อเค่อด้วยรอยยิ้ม

"เค่อเค่อ นี่คืออะไร?"

"นี่คือเงินหนึ่งหมื่นล้าน ที่ธนาคารต่างประเทศของฉันเตรียมไว้ให้คุณ"

หยูเค่อเค่อมองหน้าหลินชวนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

รอยยิ้มของเธอดูเป็นมิตร

แต่ในใจของหลินชวนสั่นไหว

บ้าเอ๊ย! หนึ่งหมื่นล้าน!

ตัวเลขหนึ่งหมื่นล้าน มันใหญ่เกินไป สำหรับคนทั่วไป เป็นจำนวนเงินที่แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสัมผัส

หากวัดตามมาตรฐานของนักเขียนนิยายออนไลน์

รายได้เดือนละแสนถือว่าสุดยอดแล้ว

ลองคิดดูว่า ถ้ามีคนหนึ่งหาเงินได้แสนต่อเดือน

โดยไม่นับค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ต้องใช้เวลาถึง 10,000 เดือน ถึงจะได้สิบพันล้าน

ซึ่งก็คือ 833 ปี!

แปลว่าเริ่มเขียนนิยายตั้งแต่ปี ค.ศ. 1191 (สมัยราชวงศ์ซ่งใต้) แล้วเขียนมาจนถึงปัจจุบัน

ต่อให้เป็นนักเขียนระดับตำนาน ก็ไม่มีทางหาเงินได้ขนาดนี้!

ไม่แปลกใจเลยที่ในละครมักมีประโยคว่า "หนึ่งหมื่นล้าน โอ้ หนึ่งหมื่นล้าน ใช้ทั้งชีวิตก็ไม่หมด"

ตระกูลมอร์แกน นี่มันกล้าทุ่มเงินสุดๆ!

ในรถ MPV ที่จอดอยู่นอกบริษัทอันโจว

เหล่าทีมที่กำลังฟังบทสนทนาผ่านเครื่องดักฟัง ต่างก็อึ้งไปตามๆ กัน

แรงจูงใจแบบนี้ มันทำให้พวกเขาอดตกใจไม่ได้!

แค่ 500 หยวนใน Pinduoduo ยังมีคนหลายร้อยล้านแห่ไปแย่งกดลดราคา

แต่นี่คือสิบพันล้าน... มีใครบ้างที่จะไม่หวั่นไหว!?

"หลินชวนเป็นคนมีคุณธรรม เป็นคนบริสุทธิ์ เป็นคนมีศีลธรรม... ผมเชื่อมั่นในตัวเขา"

ในรถ หัวหน้าจางเป่ากระแอมไอเบาๆ กล่าวขึ้น

แต่ยังไม่ทันพูดจบ...

เสียงของหลินชวนที่ดังผ่านเครื่องดักฟังทำให้ทุกคนชะงัก

"หนึ่งหมื่นล้าน... ให้ผมเหรอ?"

น้ำเสียงของหลินชวนเต็มไปด้วยความตกใจ

และเหมือนกับว่า... เขาเริ่มลังเล!

"เอ่อ..."

ในรถ MPV ทุกคนหันมองหน้ากันไปมา

"แน่นอน"

หยูเค่อเค่อพูดยิ้มๆ พยักหน้าเบาๆ

"หนึ่งหมื่นล้าน... ชีวิตนี้ไม่ต้องพยายามอะไรอีกแล้ว"

หลินชวนถอนหายใจลึก

"ถ้าคุณต้องการ ยังมีมากกว่านี้อีกนะ"

หยูเค่อเค่อกระพริบตา ยิ้มเจ้าเล่ห์

หลินชวนหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนมองไปที่หยูเค่อเค่อและถามว่า

"การผลิตยา มันทำเงินได้ขนาดนี้เลยเหรอ?"

"แน่นอน อุตสาหกรรมยาคือธุรกิจที่ได้กำไรสูงมาก"

หยูเค่อเค่อยิ้ม ตอบกลับอย่างมั่นใจ

หลินชวนหัวเราะเบาๆ แล้วถามต่อ

"แต่เท่าที่ผมรู้ มูลค่าของบริษัทอันโจวทั้งหมด ยังไม่ถึงหนึ่งหมื่นล้าน เลยนะ?"

"นั่นเป็นแค่ธุรกิจบนหน้าฉากเท่านั้น"

หยูเค่อเค่อแย้มรอยยิ้ม

"หมายความว่าบริษัทอันโจว มีธุรกิจเบื้องหลังด้วย?"

หลินชวนทำหน้าตกใจ แต่เป็นแค่การแสดง

"แน่นอน ถ้าคุณเข้าร่วมกับเรา ไม่ใช่แค่หนึ่งหมื่นล้าน แม้แต่หนึ่งแสนล้านก็ง่ายนิดเดียว"

"อำนาจ สถานะ ผู้หญิง ทุกอย่างที่คุณต้องการ..."

"คุณจะทำอะไรก็ได้ที่คุณอยากทำ"

หยูเค่อเค่อโน้มน้าวด้วยน้ำเสียงชวนฝัน

หลินชวน อดคิดไม่ได้ว่า เธอน่าจะไปเป็นนักพูดสร้างแรงบันดาลใจได้เลย

แต่สุดท้าย เขาเพียงแค่หัวเราะและตอบว่า

"คุณก็น่าจะรู้... ว่าทุกวิธีในการทำเงินมหาศาล มันถูกเขียนอยู่ในประมวลกฎหมายอาญา"

"คุณจะรู้ได้ยังไง ถ้าไม่ลอง?"

หยูเค่อเค่อขยิบตา ยิ้มหวาน

"ช่างมันเถอะ ๆ"

หลินชวนโบกมือ

"มีเรื่องหนึ่งที่คุณพูดถูก บางสิ่งเราอาจไม่สนใจ... แต่เราก็ขาดมันไม่ได้"

"อย่างเช่น... จิตสำนึก"

ทันใดนั้น!

รอยยิ้มของหยูเค่อเค่อหายไปทันที คิ้วของเธอขมวดแน่น

"คุณกำลังปฏิเสธงั้นเหรอ?"

หลินชวนยิ้มกวนๆ แล้วตอบกลับว่า

"คุณคิดว่ายังไงล่ะ?"

สีหน้าของหยูเค่อเค่อเย็นเยียบลงทันที

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไร... แต่ในมือของเธอมีวิทยุสื่อสารอยู่แล้ว!

เธอพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์

"เข้ามา"

จากน้ำเสียงอ่อนหวานสดใสเมื่อตอนแรก

บัดนี้... เย็นชาเหมือนน้ำแข็ง!

เมื่อหลินชวนมองไปที่อวี๋เค่อเค่ออีกครั้ง เขารู้สึกว่าออร่าของเธอเปลี่ยนจาก ‘เซียวเหล่งนึ่ง’ กลายเป็น ‘หลี่โม่โชว’ ในพริบตา!

พร้อมกันนั้นเอง...

ประตูห้องผู้จัดการทั่วไปพลันเปิดออกอย่างแรง!

จากนั้น ชายร่างใหญ่หลายคนก็กรูกันเข้ามา!

หนึ่ง… สอง… สาม… สี่…

หลินชวนเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ พลางนับจำนวนคนที่เข้ามา

—หกคนเต็ม!—

ชายเหล่านี้ แต่ละคนล้วนสูงใหญ่กำยำ มีกล้ามเนื้อเป็นมัด ผิวหยาบกร้าน มือเต็มไปด้วยร่องรอยด้านหนา

โดยเฉพาะ สองคนในกลุ่มนั้น

ข้อนิ้วของพวกเขาเต็มไปด้วยรอยด้านจากการออกหมัด!

รอยด้านจากหมัด ไม่ได้บ่งบอกถึงระดับฝีมือ

แต่ใครกันที่จะกล้าดูแคลนคนที่มีหมัดแข็งยิ่งกว่าก้อนหิน!?

สำหรับคนธรรมดา ถ้าโดนต่อยเข้าไปเต็มแรงแค่หมัดเดียว

อาจจะได้ไปกราบพระยมทันที!

"ตอนนี้ คุณอยากจะพิจารณาใหม่อีกครั้งหรือเปล่า?"

หยูเค่อเค่อกอดอก ใบหน้าแฝงรอยยิ้มมั่นใจ

หลินชวนมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะกวาดสายตามองพวกนักเลงหกคน

จากนั้น...

เขากลับเอ่ยถามอย่างใจเย็น

"เค่อเค่อ คุณมีซิการ์ไหม?"

"หืม? คุณจะเอาซิการ์ไปทำอะไร?"

เค่อเค่อขมวดคิ้ว ถามกลับด้วยความสงสัย

"ในสถานการณ์แบบนี้นะ..."

หลินชวนหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบกลับ

"พวกบอสใหญ่ในหนัง มักจะคีบซิการ์รอระเบิดเสมอ"

"นักเขียนหลิน ที่นี่ไม่ใช่โลกของนิยายคุณ"

เค่อเค่อหรี่ตามองเขา

"ตอนนี้ คุณมีแค่สองทางเลือกเท่านั้น"

"สองทางเลือก?"

หลินชวนยิ้มถาม

"หนึ่ง, ไปกับฉัน"

"สอง, หายไปจากโลกนี้ตลอดกาล"

เค่อเค่อพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

แต่แทนที่หลินชวนจะตื่นกลัว...

เขากลับหันไปมอง นาฬิกาบนผนัง

ก่อนจะถามขึ้นมาดื้อ ๆ

"นาฬิกาในห้องนี้ตรงเวลาไหม?"

เค่อเค่อขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม

"ตรงสิ ทำไม?"

หลินชวนเอนตัวไปข้างหน้า ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า

"เค่อเค่อ... ถ้าผมบอกว่าผมดูดวงได้ คุณจะเชื่อไหม?"

"นี่คุณเล่นอะไรอยู่?"

เค่อเค่อเริ่มรู้สึกว่าหลินชวน พูดอะไรแปลก ๆ จับต้นชนปลายไม่ถูก

"เค่อเค่อ, ผมขอทำนายให้คุณฟังนะ"

"อีกห้าวินาที คุณจะได้รับโทรศัพท์"

"ห้า, สี่, สาม..."

หลินชวนเริ่มนับถอยหลัง อย่างจริงจัง

"คุณบ้าไปแล้วเหรอ?"

เค่อเค่อเริ่มรู้สึกมึนงง

หลินชวนกำลังเล่นอะไรอยู่?

"สอง, หนึ่ง!"

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

เสียงโทรศัพท์ ดังขึ้นจริง ๆ!

เค่อเค่อชะงักค้างไปทันที สายตาหันไปมองโทรศัพท์บนโต๊ะอย่างตกตะลึง

บนหน้าจอ...

โชว์ชื่อผู้โทรเข้า: "ลูคัส"

หัวใจของเธอเต้นแรง!

เธอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดรับสายอย่างรวดเร็ว

"ลูคัส, มีอะไร!?"

เสียงจากปลายสาย เป็นเสียงของลูคัสที่ร้อนรนและเร่งรีบสุดขีด!

"เกิดเรื่องแล้ว! รีบถอนตัวออกมาเดี๋ยวนี้!"

ดวงตาของเค่อเค่อเบิกกว้างทันที!

เธอหันขวับไปมองหลินชวน ด้วยความตกใจสุดขีด!