ตอนที่ 220 บ้าไปแล้ว! เอ็งจะตามตูมาทำไมฟะ?

สัตว์อสูรระดับโอสถสวรรค์!

มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคี!

"ไอ้เจ้านี่มาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย?" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อถึงกับยืนเอ๋อ

เจ้านี่มันควรจะอยู่ที่หุบเขาแสนขุนเขาทางตอนเหนือไม่ใช่รึไง?

ทำไมถึงโผล่มาทางตะวันตกได้?

แถมยังมาดักหน้าพวกเขากลางทางซะพอดิบพอดีอีก!

"เชี่ยเอ๊ย! ตัวเหี้ยไรวะเนี่ย?"

"สัตว์อสูรระดับโอสถสวรรค์? มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคี?"

"นี่... นี่มันคงไม่ได้ตามไล่ล่าลูกพี่เตี๋ยวมาหรอกนะ?"

ผู้เล่นคนอื่นๆ ก็เอ๋อแดกไปตามๆ กัน

ห้องไลฟ์ถึงกับเงียบกริบ ก่อนที่ข้อความแชทจะระเบิดตูม!

"เชี่ย สัตว์อสูรระดับโอสถสวรรค์ นี่มันมังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีในกระทู้ที่ลูกพี่เตี๋ยวตั้งนี่หว่า?"

"เหวอ พี่หมิง เผ่นเร็ว!"

"ขอเสนอแนะอย่างยิ่งให้โยนลูกพี่เตี๋ยวออกไปเป็นอาหารสัตว์!!!"

แชทเดือดพล่าน เอฟเฟกต์ในห้องไลฟ์ระเบิดเถิดเทิง!

คนดูในไลฟ์กำลังสนุก แต่เหออี้หมิงแทบจะประสาทแดก!

"พวกแกทุกคนต้องตายด้วยน้ำมือข้า!!!" เห็นได้ชัดว่ามังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีกำลังอารมณ์บูดสุดขีด มันเปิดปากพ่นลมหายใจมังกรเพลิงออกมาเป็นวงกว้าง! ทะเลเพลิงมังกรแผ่กระจายออกไปทั่วท้องฟ้า!

"หลบเร็ว!!!" เหออี้หมิงตะโกนสั่งการลั่น อินทรียักษ์ขนเขียวตอบสนองทันที มันรีดเร้นความเร็วสูงสุดเพื่อหลบหลีก!

แต่วงรัศมีของลมหายใจมังกรเพลิงมันกว้างเกินไป แทบจะครอบคลุมพื้นที่หลายพันเมตร!

ไม่ว่าจะหลบหลีกยังไง เปลวเพลิงมังกรของมังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีก็ต้องกลืนกินพวกเหออี้หมิงอยู่ดี!

"อ๊ากกก!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อและคนอื่นๆ ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เมื่อมองดูพลังแห่งเปลวเพลิงที่บดบังท้องฟ้าถาโถมเข้ามา พวกเขาก็ลืมแม้กระทั่งวิธีต่อต้าน!

ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตาย!

เหออี้หมิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขางัดสองสุดยอดสกิลบัฟระเบิดพลัง แปดด่านประตูมรณะ และ ผลาญโลหิตคลั่ง ออกมาใช้พร้อมกัน!

ฐานฝึกตนของเขาพุ่งปรี๊ดขึ้นไปถึงขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์ขั้นปลายทันที!

"เคล็ดกระบี่กระจ่างกระบวนท่าที่สอง! ไล่วายุ!" จากนั้นเหออี้หมิงก็ตวัดมือ ฟาดฟันสุดยอดกระบี่ออกไป!

"ตู้ม!" พลังแห่งเคล็ดกระบี่อันแข็งแกร่งปะทุขึ้น แปรเปลี่ยนเป็นวายุที่พุ่งทะลวงสลายเพลิงผลาญไร้ที่สิ้นสุด!

ทะเลเพลิงมังกรที่ถาโถมเข้ามา ถูกเหออี้หมิงที่ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ ฟันฝ่าเปิดเส้นทางรอดตายขึ้นมาจนได้!

ลมหายใจมังกรไม่ได้โจมตีโดนพวกผู้เล่นตรงๆ แต่เพียงแค่เศษเสี้ยวของแรงปะทะที่หลงเหลือ ก็ซัดจนผู้เล่นแต่ละคนกระอักเลือด ได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้า

"ตู้ม!" ท่ามกลางทะเลเพลิงที่ลุกโชนเต็มท้องฟ้า ปราณกระบี่สายหนึ่งก็ฉีกกระชากฝ่าเปลวเพลิง นำพาพวกเขาทุกคนพุ่งทะยานหนีตายออกมาได้!

"หืม?" มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีตกตะลึง

ลมหายใจมังกรของข้า ฆ่ามดปลวกมนุษย์ไม่ได้แม้แต่คนเดียวเลยรึ?

การโจมตีด้วยลมหายใจมังกรของมัน สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าวโอสถสวรรค์บางตัว หากโดนเข้าไปเต็มๆ ยังไงก็ต้องตายสถานเดียว!

ไอ้มนุษย์ระดับขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์นั่น กลับสามารถฟันฝ่าเปลวเพลิงมังกรของข้าได้งั้นรึ?

"แยกย้ายกันหนี!" เหออี้หมิงไม่พูดพร่ำทำเพลง ออกคำสั่งทันที!

แล้วก็คว้าคอเสื้อก๋วยเตี๋ยวเนื้อหมับ!

"ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ข้าขอมอบภารกิจอันหนักอึ้งให้เจ้า ไปซะ ไปดึงดูดความสนใจของเจ้านั่น! สิ่งที่เจ้าก่อไว้ เจ้าต้องรับผิดชอบเอง!" เหออี้หมิงรัวคำพูดเป็นปืนกลจบ ก็เตะโด่งส่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อลอยละลิ่วไปทางมังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคี

มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีน่าจะตามมาไล่ล่าก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ขอแค่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อดึงดูดความสนใจได้สักพัก เขาก็จะมีโอกาสหนีรอด!

หนี! ต้องหนีเท่านั้น!

สัตว์อสูรระดับโอสถสวรรค์ ไม่มีทางสู้ได้เลย!

ยิ่งเป็นมังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีที่มีสายเลือดเผ่ามังกรด้วยแล้ว!

ตัวตนระดับมังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคี ถือเป็นระดับท็อปของโอสถสวรรค์เลย ต่อให้ต้องสู้กับสัตว์อสูรระดับเดียวกันแบบหนึ่งต่อเก้า มันก็ไม่หวั่น!

แล้วตูจะเอาอะไรไปสู้กับมันวะ?

ยิ่งไปกว่านั้น...

แม่งเป็นมังกรตัวเมียด้วย!

ยิ่งดุร้ายป่าเถื่อนเข้าไปอีก!

"ชิงอวี่ เร่งความเร็ว!" เหออี้หมิงสะบัดมือ โยนผู้เล่นทั้งหมดไปคนละทิศคนละทางอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ แล้วตัวเองก็ซิ่งหนีหายไปในอากาศ!

พวกผู้เล่นตายแล้วยังเกิดใหม่ได้!

ดังนั้นตอนนี้เหออี้หมิงจึงหวังอย่างยิ่ง ว่ามังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีตัวนี้จะไปไล่ฆ่าพวกผู้เล่น กว่าผู้เล่นจะถูกฆ่าตายหมด เขาคงหนีไปจนไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว

"ไอ้พวกมนุษย์!!!" มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีโกรธจัด เมื่อเห็นคนทั้งเก้าแยกย้ายกันวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน มันจึงเบนสายตา ล็อกเป้าหมายไปที่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเป็นคนแรก

"กระสุนเพลิงมังกร!" มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีอ้าปาก เตรียมจะซัดกระสุนเพลิงมังกรออกไป!

ถือเป็นการโจมตีเดี่ยว! แต่อานุภาพรุนแรงจนน่าขนลุก!

สามารถส่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อไปคุยกับรากมะม่วงได้ในพริบตา!

"อ๊ากกกก ตูยังไม่อยากตายโว้ย!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อมองดูการโจมตีที่กำลังจะพุ่งเข้ามา ถึงกับยืนเอ๋อ

"ค่อกๆ..." แต่ในจังหวะนั้นเอง มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีดูเหมือนจะขยับตัวไปโดนแผลเก่า ร่างกายมันกระตุกวูบ กระสุนเพลิงมังกรที่ยิงออกไปจึงเฉียดร่างก๋วยเตี๋ยวเนื้อไปแค่ไม่กี่เมตร!

แล้วนัดนั้น ก็ดันไปโดนอู่ลิ่วหร่านที่กำลังสับตีนแตกหนีตายอยู่พอดี!

อู่ลิ่วหร่าน: ???

"???" ภาพนี้ทำเอาทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก

"ตู... ตูยังไม่ตาย? แม่งเอ๊ย เผ่นสิวะรอไร!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อชะงักไปครู่ ลูบคลำตามตัว เออแฮะ ยังไม่ตาย ว่าแล้วก็เปิดใช้แปดด่านประตูมรณะสิบด่านรวด ใช้วิชาเดินชมจันทร์เผ่นหนีด้วยความเร็วแสง

ยืนอยู่ในวิหารแห่งการเกิดใหม่ อู่ลิ่วหร่านถึงกับตั้งคำถามกับชีวิตตัวเอง

ตูคือใคร?

ตูมาอยู่ที่ไหน?

ตูมากำลังทำอะไรอยู่วะ?

"สัสเอ๊ย ไอ้มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคี เอ็งจะฆ่าลูกพี่เตี๋ยวไม่ใช่เรอะ? แล้วทำไมเสือกมายิงใส่ตูวะ?" อู่ลิ่วหร่านจะอ้วกแล้ว อยากจะอ้วกจริงๆ

ศึกตะวันตกยังไม่ทันเริ่มเลย

ตูก็กลับบ้านเกิดซะแล้ว

"บัดซบ อาการบาดเจ็บดันมากำเริบเอาตอนนี้ ยิงพลาดซะได้..." มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีรู้สึกเจ็บปวดแปลบ มันจึงปรับท่าทาง แล้วเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง

ไอ้พวกมนุษย์พวกนั้นพากันวิ่งหนีไปคนละทิศคนละทาง จนแทบจะลับสายตาไปหมดแล้ว

"เผ่ามนุษย์!!! วันนี้ ข้าจะต้องฆ่าแกให้ได้!" มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีตวัดสายตา ล็อกเป้าหมายไปที่เหออี้หมิงโดยตรง!

ในสายตาของมังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคี เหออี้หมิงเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์ แข็งแกร่งที่สุด! ต้องฆ่าเหออี้หมิงก่อน!

"ตู้ม!" สยายปีกกว้างนับหมื่นเมตร มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีพุ่งทะยานไล่ตามเหออี้หมิงไปทันที!

"เอ็งประสาทแดกป่าววะเนี่ย!" เหออี้หมิงหันขวับ ขวัญกระเจิดกระเจิง!

ใครก่อกรรมทำเข็ญอะไรไว้ ก็ไปตามล่าคนนั้นสิวะ!

ไอ้มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีนี่ไม่ไปตามล่าก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แล้วเอ็งจะตามไล่กวดตูมาทำไมฟะ?

เหออี้หมิงไม่รอช้า เร่งความเร็วหนีตายสุดชีวิต!

หนึ่งคนหนึ่งมังกร บินไล่กวดกัน จนลับหายไปที่ขอบฟ้าอย่างรวดเร็ว

หนึ่งก้านธูปผ่านไป

"เชี่ย คนอื่นหายไปไหนหมดวะเนี่ย?" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อกระซิบถาม

"ไม่รู้ดิ เหลือแค่พวกเราสามคนหรอ? พวกนั้นไม่รู้รึไงว่าต้องกลับมารวมตัวกันน่ะ?" สวีฮ่วนตอบเสียงเบา

"ลูกพี่เตี๋ยว เอาไงต่อดีพี่?" เจ้าแห่งฟาร์มกระซิบถาม

สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านมา

ทั้งสามคนเริ่มรู้สึกหวั่นใจ

ไปช่วยพี่หมิงงั้นเรอะ?

พี่หมิงหนีไปอย่างไว แต่ไอ้มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีนั่นไวกว่า ตอนนี้บินหนีหายไปไหนต่อไหนแล้ว จะไปช่วยยังไง?

ฆ่าตัวตายกลับจุดเกิดงั้นเหรอ?

แต่ทุกคนพกถุงมิติมาด้วยนะเว้ย ถ้าฆ่าตัวตายกลับไป แล้วจะกลับมาเก็บศพยังไงวะ?

แบบนั้นก็ขาดทุนย่อยยับสิ!

"...ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งลน!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อครุ่นคิด กวาดสายตาไปรอบๆ ก็เห็นศพของเผ่าพันธุ์ประหลาดหลายศพนอนอยู่กลางทุ่งนาไม่ไกลนัก

"ชู่ว ตูมีแผนแล้ว! ตามมา!" ก๋วยเตี๋ยวเนื้อหัวเราะหึๆ แล้ววิ่งหน้าบานเข้าไปหา

???

สวีฮ่วนกับเจ้าแห่งฟาร์มงงเป็นไก่ตาแตก แต่ตอนนี้ ก็ทำได้แค่ตามไปเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง

"ดูเหมือนจะมีแค่เราสองคนมาเจอกันแฮะ..." หวังลู่เฟยมองไปไกลๆ แล้วพูดขึ้น

"สถานการณ์ตอนนี้ยุ่งยากชิบหาย ถ้าจะกลับก็เสี่ยงเกินไป เกิดไอ้มังกรเพลิงตัวเมียระเบิดอัคคีนั่นวนกลับมา พวกเราก็ซวยสิ!" ตี้สั่วหลงพยักหน้าเห็นด้วย

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกเราก็บุกเข้าไปให้ลึกที่สุดเลย! หึ สัตว์อสูรตั้งเยอะแยะในหุบเขาแสนขุนเขาตูยังไม่เคยกลัว! แล้วจะมากลัวอะไรกับที่นี่วะ?" หวังลู่เฟยยืดอก พูดด้วยความมั่นใจ

"แผนแจ่มนี่หว่า!" ตี้สั่วหลงพยักหน้า พลางลูบผมสีเขียวของตัวเองเล่น

บนดวงตาข้างหนึ่งของตี้สั่วหลงมีรอยแผลเป็นทางยาว และบนลำตัวก็มีรอยฟันดาบขนาดใหญ่พาดเฉียงอยู่

เห็นได้ชัดว่าเหมือนกับหวังลู่เฟย หลังจากที่ทั้งสองกินทิพยผลสหัสวิถีไร้ขอบเขตเข้าไป ก็สามารถจำลองรูปลักษณ์ของลูฟี่กับโซโลออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ว่าแล้วทั้งสองคนก็เดินกร่างอาดๆ มุ่งหน้าตรงไปยังพื้นที่ใจกลางทันที...

"เอาไงต่อดี? ดูเหมือนพวกเราสองคนจะพลัดหลงกันซะแล้ว..." จงร่วงโรยซะเซ็มบงซากุระหลบอยู่ในโพรงใต้ดิน คอยชะเง้อมองดูท้องฟ้าเป็นระยะ

"ที่นี่ถิ่นศัตรูนะเว้ย ตอนแรกมีพี่หมิงนำทีม ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ชัวร์! แต่ตอนนี้พี่หมิงไม่อยู่ ถ้าพวกเราไปเจอพวกต่างเผ่าเข้าล่ะก็ โดนรุมทึ้งเละเป็นโจ๊กแน่!" เชียนเชียนจวินจื่อพยักหน้าเห็นด้วย

"จะกลับก็กลับไม่ได้ละ ไม่มีอินทรียักษ์ขนเขียว ขืนใช้วิชาเดินชมจันทร์วิ่งกลับไป คงต้องใช้เวลาเป็นวันๆ แง๋!"

"นั่นดิ เพราะงั้น สู้เราเดินหน้าต่อไปดีกว่า ถือโอกาสสืบร่องรอยของพี่หมิงไปด้วย!"

"ใช่ อีกอย่าง ที่นี่มันถิ่นของพวกต่างเผ่า เราต้องหาผ้าคลุมมาพรางตัวก่อน!"

"ฮี่ๆ เราก็ปลอมตัวเป็นเผ่าพฤกษาสิวะ! ตอนที่พี่หมิงเพิ่งบอกว่าจะลุยแดนตะวันตก ตูก็แอบไปถามข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนสงครามร้อยเผ่าพันธุ์จากพี่หมิงมาโดยเฉพาะเลยนะ! จดใส่สมุดเล่มเล็กไว้เรียบร้อย! ถ้าพูดถึงสถานการณ์ในแดนตะวันตกนี่ ตูกล้าพูดเลยว่าตูเป็นเบอร์สอง รองแค่พี่หมิงคนเดียว!"

"ไอเดียเริ่ด ใช้วิชาคาถาไม้ เอาเถาวัลย์มาพันตัว ก็ปลอมเป็นเผ่าพฤกษาได้แล้ว! แจ๋วสุดๆ!"

หลังจากจงร่วงโรยซะเซ็มบงซากุระและเชียนเชียนจวินจื่อปรึกษากันเสร็จ ก็ใช้เวลาทำผ้าคลุมสองผืนเพื่อพรางรูปร่างและใบหน้า พร้อมกับใช้วิชาคาถาไม้ปลอมตัวเป็นเผ่าพฤกษาไปด้วย จากนั้นทั้งสองก็ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ความมืดมิดค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

เมื่อรุ่งอรุณมาเยือน วันใหม่ก็เริ่มต้นขึ้น!

ทว่าในดินแดนร้อยเผ่าพันธุ์แดนตะวันตก กลับเกิดเหตุการณ์ครั้งใหญ่ขึ้น! ดินแดนร้อยเผ่าพันธุ์แดนตะวันตกทั้งหมดตกอยู่ในความโกลาหล!

221-240