466 - ทะเลเต๋า
466 - ทะเลเต๋า
466 - ทะเลเต๋า
“เวลาช่างคับขันนัก...”
เฉินจิ้งกล่าวอย่างเสียดาย “ตอนนี้ทำได้เพียงรวบรวมคนมาร่วมงานไปก่อน หากมีเวลาสักสองสามปี ก็คงดี ต่อให้พวกเราลงแรงปลูกฝังสั่งสอนเหล่านักเรียนด้วยตัวเองจนพวกเขาสามารถสอบผ่านติดอันดับทองได้ สำนักของพวกเราก็จะต้องโด่งดังอย่างแน่นอน!”
เฉินเจ๋อปรายตามองเขาหนึ่งที “พอได้แล้ว เลิกพูดอะไรไร้สาระเสียที! หันมาคิดเรื่องว่าจะลงมือทำอย่างไรต่อดีกว่า หากคิดจะทำเรื่องพวกนี้ เกรงว่าคงต้องใช้เงินไม่น้อยเลย!”
พอพูดถึงเงินทองที่ต้องใช้จ่ายไป พวกเขาสองคนก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้
“เงินก็แค่ของนอกกาย ใช้ไปก็หาใหม่ได้ พวกเราสองพี่น้องจะให้ทุกคนได้เห็น ว่าพวกเราไม่ได้เก่งแค่เรื่องหาสตรี แต่ถึงเวลาเอาจริง ก็ไม่เป็นรองใครเช่นกัน!”
เฉินเจ๋อและเฉินจิ้งสบตากัน พลังกายใจลุกโชนราวกับทะเลเพลิง
พูดกันตามตรง พลังโลหิตที่พวกเขาฝึกฝนมา ไม่ว่าจะเป็น ‘วัวไถนา’ ‘พยัคฆ์หมาป่า’ หรือ ‘หมีห้าสี’ นั้นไม่ได้ฝึกเสียเปล่า อย่างน้อยที่สุด กำลังกายของพวกเขาก็ล้นเหลือ
เมื่อมีพละกำลังเหลือเฟือ ความสามารถในการลงมือทำก็ย่อมสูงตามไปด้วย
สองพี่น้องหารือกันอยู่พักหนึ่ง ก็แยกย้ายกันไปเตรียมการทันที
หานป๋อมองดูพวกเขาสองคน ในใจยินดีเป็นล้นพ้น “ท่านโหว หากท่านรู้เรื่องนี้ คงได้แต่ยิ้มไม่หุบ สองคุณชายในที่สุดก็เติบโตขึ้นเสียที!”
เรื่องใหญ่เช่นนี้ ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว สำหรับพวกเขาล้วนมีแต่ผลดีทั้งสิ้น
ถึงขั้นหากโดนต่อต้านหนักหน่วง ก็แค่โยนหยางฟ่านออกไปเป็นแพะรับบาปก็สิ้นเรื่อง
ใช่แล้ว นี่แหละคือความคิดของหานป๋อ
ส่วนทางด้านหยางฟ่าน
ในยามราตรี เขาก็ออกจากจวนพี่น้องตระกูลเฉินเช่นกัน
เมื่อจัดเตรียมแผนการในอนาคตของสำนักฮวาเจี้ยนเสร็จสิ้น เขาก็สามารถผ่อนคลายได้เล็กน้อย ที่เหลือก็แค่รอดูว่าสองพี่น้องตระกูลเฉินจะทำได้ดีเพียงใด
เมื่อจิตใจปลอดโปร่ง เส้นทางจิตวิญญาณในกายก็เริ่มเชื่อมโยงกับแผนภาพเต๋าเต๋อจิง จนเกิดการสั่นสะเทือนขึ้นมา
คลื่นแสงสีลึกลับดั่งทิวเขาและมหาสมุทรกระเพื่อมแผ่ขยายออกจากร่างเขา
“แย่แล้ว ทะเลเต๋ากำลังก่อตัวขึ้นแล้ว…”
สีหน้าหยางฟ่านพลันแปรเปลี่ยน
โชคยังดีที่เป็นช่วงเวลากลางคืน คลื่นพลังโดยรอบจึงยังไม่ชัดเจนนัก หากเป็นเวลากลางวัน เกรงว่าจะถูกคนอื่นจับตาได้ทันที
เขาเหลือบมองรอบตัว เห็นว่าที่นี่อยู่ไม่ไกลจากเรือนเทียนลั่วของอิงเทียนเต๋า เขาจึงใช้เพียงไม่กี่ก้าวก็พาตัวเองไปถึงที่นั่นได้
เมื่อเข้ามาในเรือนเทียนลั่ว เขารู้สึกราวกับได้กลับมาเยือนสถานที่คุ้นเคย
ไม่นาน เขาก็กลับขึ้นไปยังเรือนหลังเล็กหลังหนึ่งที่เคยอยู่มาก่อน
“เฮ้อ”
เขาปิดประตูลง นั่งสมาธิลงกับพื้น ในที่สุดทะเลเต๋าที่เขาพยายามควบคุมมาตลอดก็ขยายออกอย่างช้าๆ
โดยมีเขาเป็นจุดศูนย์กลาง ทะเลเต๋าขยายออกเป็นรัศมีสามวา ห่อหุ้มร่างกายเขาเอาไว้
ชั่วพริบตาเดียว แสงทองเปล่งประกาย คลื่นกระหน่ำ เสียงสายลมและฟ้าร้องดังสนั่น ทะเลเต๋านั้นกลับดูราวกับโลกใบเล็กๆ โลกหนึ่ง กระทั่งยังเห็นอาคารบ้านเรือนและเงาร่างผู้คนปรากฏให้เห็น!
“ทะเลเต๋า มันไม่มาเร็วไปหรือ?”
หยางฟ่านถึงกับอึ้งตะลึง
เขาเองก็ได้รับการเสริมความรู้จากเฉินเฟยมาไม่น้อย
ขั้นตอนการบรรลุระดับเทียนซือ เขารู้ซึ้งชัดเจนดี แผนภาพเต๋าเต๋อจิงหลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณ กลายเป็นมหาปรมาจารย์ และการก้าวจากมหาปรมาจารย์สู่ระดับเทียนซือ นั่นก็คือการเปิดทะเลเต๋าของตนเอง
ทะเลเต๋า ในระดับหนึ่งคือการเลือกเส้นทางเดินของตนเอง และยังเป็นการแสดงออกของแผนภาพเต๋าเต๋อจิงในรูปแบบที่จับต้องได้
ถ้าหากว่าแผนภาพเต๋าเต๋อจิงคือความเข้าใจของผู้บ่มเพาะต่อเส้นทางเดิน ทะเลเต๋าก็คือพลังอันแข็งแกร่งที่ถือกำเนิดจากความเข้าใจนั้น
แผนภาพเต๋าเต๋อจิงยิ่งแข็งแกร่ง เส้นทางยิ่งกว้างขวาง ทะเลเต๋าก็ยิ่งแข็งแกร่งตามไปด้วย!
แต่ตอนนี้ หยางฟ่านมองดูทะเลเต๋าที่กำลังวิวัฒนาการขึ้นมาจากตำราเต๋าเต๋อจิง ใบหน้าเขาราวกับเห็นผี!
เพราะว่าทะเลเต๋าที่ก่อตัวขึ้นมา กลับเหมือนโลกเดิมที่เขาเคยอยู่ก่อนจะข้ามภพมาไม่ผิดเพี้ยน!
“ใช้โลกเดิมเป็นทะเลเต๋า ?”
มุมปากหยางฟ่านกระตุกเล็กน้อย นี่มันผิดพลาดตรงไหนหรือเปล่า?
ใช้โลกทั้งใบเป็นทะเลเต๋า!
ทะเลเต๋าอันยิ่งใหญ่เติบโตขึ้นอย่างช้าๆ ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นทรงกลมขนาดหลายวา
ด้านบนเผยให้เห็นตัวอักษรจากคัมภีร์เต๋า ลายอักษรสีดำล่องลอยอยู่ในทะเลเต๋า ปรากฏขึ้นและจางหายเป็นช่วงๆ ราวกับกลายเป็นกฎเกณฑ์ของทะเลเต๋าแห่งนี้
กระแสน้ำเชี่ยวกรากไหลบ่า พลังมหาศาลดูเหมือนพร้อมปะทุออกมา
พลังอันสามารถพลิกคว่ำจักรวาล กวาดล้างทุกสรรพสิ่ง!
หยางฟ่านเพ่งมองโลกใบเล็กที่คุ้นเคยในทะเลเต๋านี้ พลันเกิดแท่นหินสีเขียวผุดขึ้นใต้ร่าง
แท่นหินนั้นยาวสามวาหกฉื่อห้าชุ่น กว้างสองวาสี่ฉื่อ สูงสามวาสามฉื่อ
ด้านนอกเต็มไปด้วยลวดลายเต๋าตามธรรมชาติ ดูแปลกตายิ่งนัก
พลังแห่งทะเลเต๋าที่จับต้องไม่ได้ไหลเวียนวนรอบกาย
หยางฟ่านสูดกลืนพลังปราณเข้าเต็มปอด ทะเลเต๋าพลันถาโถมเข้าใส่ร่างกาย ล้างกระแสเลือดและเสริมสร้างจิตวิญญาณวนเวียนไปมาไม่หยุดยั้ง ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายล้วนแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
ยามนี้เขาคือมหาปรมาจารย์สายยุทธ์ และมหาปรมาจารย์แห่งเต๋ารวมเป็นหนึ่งเดียว
ทักษะบุ๋นบู๊รวมเป็นหนึ่งเดียว!
ภายในศีรษะของหยางฟ่าน เต็มไปด้วยความคิดนับพันหลั่งไหล ทั้งเรื่องราวในอดีตและปัจจุบันสะท้อนเข้ามาในสายตา
คลับคล้ายมองเห็นเหนือทะเลเต๋า ปรากฏร่างเฉินเฟย เซียวซู่เฟย และหานเชี่ยนอวิ๋น กำลังก้าวย่างเหยียบคลื่นเข้ามา
สตรีทั้งสามงดงามเป็นที่สุด รายล้อมแท่นหินสีเขียวเอาไว้ ราวกับมังกรกำลังล้อเล่นอยู่กับหงส์สามตัว
เสน่ห์เย้ายวน สะกดจิตใจจนสั่นสะท้านถึงขั้วหัวใจ
“แย่แล้ว ปีศาจภายนอกแทรกซึมจิตใจ!”
สีหน้าหยางฟ่านเปลี่ยนไป รีบข่มจิตใจตนเองลงทันที
โชคดีที่จับสังเกตได้ทันเวลา ภาพมายาของสตรีทั้งสามถูกทะเลเต๋ากดทับจนแหลกสลายอย่างไร้ความปรานี บนแท่นหินจึงเหลือเพียงตัวเขาเอง
ลมหายใจของเขาค่อยๆ สงบลง ราวกับลำธารลึกที่เงียบสงัด จนกระทั่งเข้าสู่สภาวะเงียบสนิท
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเพียงใด โลกใบเล็กในทะเลเต๋าก็เริ่มหมุนเร็วขึ้น
แปรเปลี่ยนเป็นโลกแห่งขุนเขาและมหาสมุทรไม่มีที่สิ้นสุด โอบล้อมรอบกายหยางฟ่านเอาไว้
ทะเลเต๋า สำเร็จเป็นรูปร่าง!
ในชั่วพริบตานั้น จิตวิญญาณของหยางฟ่านพลันกระโจนออกจากร่าง
จิตวิญญาณที่เคยจับต้องได้ของเขา เวลานี้เผยให้เห็นเครื่องแต่งกายเต็มยศราวกับผู้กุมอำนาจเหนือสวรรค์และปฐพี
ฮวาลา!
ทันใดนั้น ต้นไม้เต๋าขนาดมหึมาพลันงอกออกจากจิตวิญญาณ ลอยอยู่กลางทะเลเต๋า หยั่งรากลงใต้แท่นหินสีเขียว
เขานั่งสมาธิบนแท่นหิน ต้นไม้เต๋าแผ่กิ่งก้านปกคลุมเหนือศีรษะ
ราวกับเต๋าเต๋อจิงบรรพกาลที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!
ฉัวะ!
ผ่านไปเนิ่นนาน ร่างเขาลุกขึ้นยืน ทะเลเต๋ากลับคืนสู่ร่าง จิตวิญญาณก้าวเข้าสู่ประตูแห่งเทียนซืออย่างสมบูรณ์
ทว่า ทั่วร่างกลับปรากฏความหิวกระหายอย่างบ้าคลั่ง
“จิตวิญญาณขยายทะเลเต๋าออกในคราเดียว จำเป็นต้องใช้พลังจิตวิญญาณมหาศาลเติมเต็ม…”
หยางฟ่านเข้าใจสถานการณ์ทันที
เขาคว้าหยิบยาทั้ที่มียัดใส่ปากไปหมด พลังยาทะลักเข้าสู่จิตวิญญาณ แต่ก็เพียงแค่กระเพื่อมน้ำเล็กน้อยเท่านั้น
ถึงอย่างไร ก่อนจะเข้าสู่ระดับมหาปรมาจารย์ จิตวิญญาณของเขาก็แข็งแกร่งเกินกว่าระดับเทียนซือทั่วไปแล้ว
ตอนนี้ใช้โลกแห่งขุนเขาและมหาสมุทรเป็นทะเลเต๋า พลังย่อมเหนือกว่าเทียนซือทั่วไปนับสิบเท่า จะให้ถานพวกนี้เติมเต็มได้อย่างไร ?
“สำนักเทียนซือ!”
“ณ เวลานี้ คงต้องขอพึ่งพาพวกเขาแล้ว!”
ดวงตาหยางฟ่านแดงก่ำ จิตวิญญาณพุ่งทะยานตรงไปยังสำนักเทียนซือแห่งชิงเยว่กวนโดยไม่ลังเล
แน่นอน ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดเรื่องว่าพวกนั้นจะยินดีช่วยหรือไม่
เพราะเขากำลังจะไปปล้น!
…………