- หน้าแรก
- ขันทีปลอม ข้านี่แหละเก้าพันปี
- 455 - สี่ศพในคราวเดียว
455 - สี่ศพในคราวเดียว
455 - สี่ศพในคราวเดียว
455 - สี่ศพในคราวเดียว
"น่าสนใจจริงๆ"
หยางฟ่านเองก็ตื่นเต้น ดวงตาเปล่งประกายเจิดจ้า ความกระหายศึกพลุ่งพล่านขึ้นมา
หลังผ่านการชำระล้างในสระมังกร พลังโดยรวมของเขาถูกยกระดับจนมีความมั่นคงและแข็งแกร่งมากกว่าผู้ที่อยู่ในด่านประตูสวรรค์เสียอีก เมื่อรวมกับจุดพลังโลหิตที่เปิดขึ้นพร้อมกันเขามั่นใจว่าสามารถสังหารผู้บ่มเพาะอาณาจักรประตูสวรรค์ด่านแรกหลายคนได้อย่างแน่นอน
ครั้งนี้ ถือเป็นการทดสอบพลังของตัวเองได้พอดี!
"ฆ่า!"
เขากลับเป็นฝ่ายลงมือก่อน พุ่งตรงเข้าใกล้หลี่กงกง ในขณะเดียวกันร่างกายก็ขยายใหญ่ขึ้น ร่างพุทธะที่ซ่อนอยู่พลันเผยออกมา
พลังของหยางฟ่านปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน กำปั้นตรงเข้าซัดใส่ศีรษะของหลี่กงกงโดยตรง!
หลี่กงกงเองก็คาดไม่ถึงว่า หยางฟ่านจะเผยร่างอันมหึมาออกมาเช่นนี้ ร่างสูงถึงหกวา สูงกว่าตัวเขาไปครึ่งหนึ่ง สีหน้าของหลี่กงกงเปลี่ยนไปทันที
"โพธิสัตว์กล้ามเนื้อ?"
ในใจแม้จะตื่นตระหนก แต่ปฏิกิริยากลับไม่ช้าเลย
ร่างพุ่งทะยานขึ้น กระบี่กระดูกขนาดมหึมาฟันเข้าใส่หยางฟ่านในทันที
เป้าหมายที่ใหญ่ถึงเพียงนี้ ไม่ต่างอะไรกับเนื้อที่ส่งมาให้ฟัน!
ต้องรู้ไว้ว่า กระดูกอสูรคือราชาแห่งการต่อสู้ระยะประชิดโดยแท้!
หลี่กงกงแสยะยิ้มอำมหิต
แน่นอน ด้วยความคมของกระดูกดาบของเขา โดยเฉพาะหลังจากหลอมรวมกับกระดูกแท้ของยักษ์อสูร ต่อให้เป็นอาวุธระดับหมื่นหลอมทั่วไปก็ยังถูกฟันขาดได้ในครั้งเดียว แล้วนับประสาอะไรกับร่างเนื้อ
ต่อให้ร่างกายของหยางฟ่านจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ต้องได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน
ทว่าในเวลานี้ ร่างเนื้อของหยางฟ่านที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพลังเพชรคงกะพันนั้นแข็งแกร่งเหนือกว่ายอดฝีมือกระดูกอสูรอย่างแน่นอน น่าเสียดายที่ฝ่ายตรงข้ามไม่รู้ถึงข้อนี้
เห็นเพียงร่างกายของเขาบิดหมุนเล็กน้อย ก็สามารถหลบการฟันนี้ไปได้ในชั่วพริบตา พร้อมกันนั้นหมัดยังเปลี่ยนเป็นฝ่ามือ ฟาดลงบนข้อมือของผู้อาวุโสหลี่
การโจมตีครั้งนั้นของผู้อาวุโสหลี่พลาดเป้า จึงต้องถอยกลับ
หยางฟ่านฉวยโอกาสพุ่งประชิดตัว พร้อมกับแรงมหาศาลจากร่างกายอันใหญ่โตถาโถมเข้าใส่ร่างของผู้อาวุโสหลี่ เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ผลักผู้อาวุโสหลี่ปลิวกระเด็นออกไป
ปัง!
แต่เกราะกระดูกของผู้อาวุโสหลี่กลับเพียงบุบลงเล็กน้อย โดยไม่เกิดความเสียหายมากนัก
"เกราะเต่าบ้าอะไรมันจะทนขนาดนี้!"
หยางฟ่านไม่คิดว่าคู่ต่อสู้จะอึดขนาดนี้ จึงควักง้าวฟางเทียนออกมา พอดีว่าเพิ่งปลดผนึกวันนี้ ให้มันได้ลิ้มรสเลือดสดๆ เสียหน่อย
ตูม!
หยางฟ่านสะบัดง้าวฟางเทียน มังกรดำอันเกรี้ยวกราดปรากฏขึ้นบนอาวุธ และพุ่งเข้าครอบคลุมตัวผู้อาวุโสหลี่ทันที
เสียงดังก้องคล้ายฟ้าผ่า กลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่ว
"บัดซบ!"
หลังจากปะทะกันกระบวนท่าแรก ผู้อาวุโสหลี่พบว่ากระบี่กระดูกของตนกลับถูกอาวุธของฝ่ายตรงข้ามฟันขาดไปครึ่งนึง
แม้แต่เกราะกระดูกของเขายังต้านรับง้าวฟางเทียนไม่ไหว!
ในที่สุด ความคิดอยากหนีก็เกิดขึ้นในใจของเขา
หากปล่อยไว้เช่นนี้ เกราะกระดูกแตกเมื่อใด แล้วเขาจะเอาอะไรต้านหยางฟ่านที่คล้ายอสูรคลั่งเบื้องหน้านี้
"มัวยืนเซ่ออยู่ทำไม รีบลงมือสิ!"
เขาคำรามลั่น
ในที่สุดขันทีชราสองคนที่เหลือก็ได้สติ เผยร่างกระดูกอสูรออกมาโดยทันที หนึ่งกลายเป็นอสูรแมงมุม อีกหนึ่งยังคงเป็นรูปร่างมนุษย์ปกติ
ทั้งคู่คำรามเสียงดัง ก่อนจะหันหลังเผ่นหนีโดยไม่ลังเล!
สายสัมพันธ์ลับหลังในตงฉ่าง
เห็นได้ชัดจากตรงนี้
ผู้อาวุโสหลี่เห็นเช่นนั้น ใบหน้าก็เขียวคล้ำด้วยโทสะ
แต่หยางฟ่านกลับไม่คิดจะปล่อยใครไปแม้แต่คนเดียว เพราะหากปล่อยให้หนีไปได้ ความลับเรื่องพลังของเขาคงไม่อาจปิดบังได้อีก
ง้าวฟางเทียนถูกขว้างออกไป มังกรดำราวกับมีชีวิตโถมเข้ามัดตัวผู้อาวุโสหลี่ไว้ในจุดเดิม
ส่วนหยางฟ่านเองก็หันไปไล่ล่าขันทีชราหนึ่งในนั้น ก่อนจะตะโกนเสียงหนัก "เทียนเว่ย!"
ตูม!
เงามังกรทองห้ากรงเล็บขนาดมหึมาปรากฏขึ้นด้านหลังเขา พลังอำนาจล้นฟ้าราวกับบัญญัติสวรรค์ที่กำหนดเป็นตายพุ่งออกไป
ขันทีชราผู้นั้นถูกพลังอำนาจสะพรึงกลัวไล่ตามหลังมาความเคลื่อนไหวของเขาก็หยุดชะงักลงทันที เขารู้ดีว่าหากไม่สู้ก็มีแต่ตายดังนั้นจึงกระแทกกำปั้นเข้าหามังกรทองด้วยความโกรธเกรี้ยว
ตูม!!
ร่างทั้งร่างถูกพลังมหาศาลบดขยี้จนกลายเป็นผงกระดูกในพริบตา สูญสิ้นทั้งชีวิตและวิญญาณ!
"โอ้โห!"
พลังเทียนเว่ยช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!
สมแล้วที่เป็นทักษะระดับสูงสุด!
เพียงแต่น่าเสียดาย ไม่มีสมบัติใดลงเหลืออยู่เลย
หยางฟ่านกลั้นความเสียดายในใจไว้ ก่อนจะไล่ตามขันทีชราอีกคนทันที
ในไม่กี่ลมหายใจพวกเขาไล่ล่ากันไปกว่าห้าร้อยวา หยางฟ่านปรากฏตัวอยู่ด้านหลังขันทีชราด้วยสีหน้าบึ้งตึง ก่อนจะฟาดฝ่ามือทั้งสองไปที่ศีรษะของอีกฝ่ายพร้อมกัน
โพล่ะ!!!
ร่างของขันทีชรายังพุ่งไปข้างหน้าอีกสิบกว่าวา ก่อนจะล้มคว่ำลงอย่างแรง!
หยางฟ่านก้าวเข้าไป คว้าจับร่างไร้ศีรษะของอีกฝ่ายไว้ แล้วรีบกลับมาโดยไว
ผู้อาวุโสหลี่ที่เหลือรอดเพียงคนเดียว เห็นฉากนี้เต็มสองตา ใบหน้าซีดเผือดราวกับสีเขียวหม่น พลังที่หยางฟ่านแสดงออกมา เกินขีดจำกัดที่เขาจะรับมือได้โดยสิ้นเชิง!
เห็นหยางฟ่านหิ้วร่างไร้ศีรษะกลับมา ผู้อาวุโสหลี่ก็ถึงกับแตกตื่นสุดขีด
ในช่วงเสี้ยวลมหายใจระหว่างความเป็นตาย ผู้อาวุโสหลี่ไม่สนใจสิ่งใดอีก ตะโกนเสียงดัง "เดี๋ยวก่อน! อย่าฆ่าข้า! ตอนนี้ข้ายอมกราบเจ้าเป็นพ่อบุญธรรม คิดเสียว่าเราเป็นพ่อลูกกัน ได้โปรดไว้ชีวิตบุตรคนนี้ด้วย…"
"ข้าไม่เอาไอ้เฒ่าขี้แพ้แบบเจ้ามาเป็นลูก!"
ง้าวฟางเทียนกลับมาอยู่ในมือ ดวงดาวสามร้อยหกสิบดวงในร่างส่องสว่าง หยางฟ่านสับอาวุธของเขาลงมาอย่างรุนแรงฟันผู้อาวุโสหลี่ที่ตกใจกลัวจนเสียขวัญขาดเป็นสองท่อนในทันที!
สังหารสี่!
สี่ศพในคราวเดียว!