201 - การได้ครอบครองอันดับหนึ่ง และการมาถึงของวันประสูติแห่งพุทธะ

201 - การได้ครอบครองอันดับหนึ่ง และการมาถึงของวันประสูติแห่งพุทธะ

การลงคะแนนเสียงเปรียบเสมือนสายน้ำ หนึ่งธูปหมดลงอย่างรวดเร็ว

เหล่าผู้เข้าชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งต่างถูกเชิญขึ้นมาบนเวทีหลัก แต่ละคนงดงามโดดเด่น ชวนให้ผู้คนไม่อาจละสายตา

ทุกคนในที่นั้นต่างมองดูด้วยความร้อนแรง ทั้งดวงใจและร่างกายเต็มไปด้วยความคึกคัก

แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ในบรรดาผู้คนมากมายนี้ ตำแหน่งอันดับหนึ่งมีเพียงสามตำแหน่ง ทำให้ทุกคนต่างคอยอย่างกระวนกระวายเพื่อฟังผลการประกาศ

ในขณะนั้น เหล่าสตรีบนเวทีต่างมีรอยยิ้มอันอ่อนน้อม เปี่ยมด้วยมิตรไมตรี แม้ว่าบรรยากาศเบื้องหลังจะเต็มไปด้วยความดุเดือด

ก่อนผลจะออกมา ทุกคนยังคงรักษาท่าทีสุภาพเรียบร้อยไว้

ไม่นานนัก ชายชราในชุดหรูหราเดินออกมา เขาคืออดีตหัวหน้าหมู่บ้านชุนซี และรับหน้าที่เป็นผู้ประกาศผลตำแหน่งอันดับหนึ่งในรอบสุดท้าย

เขาถือคัมภีร์ทองคำสามม้วน เดินมายังหน้าเวที พลางกล่าวเสียงดัง "ทุกท่านคงรอคอยจนใจจดใจจ่อแล้ว เช่นนั้นข้าจะไม่รั้งเวลาอีกต่อไป ขอประกาศผลผู้ได้ตำแหน่งอันดับหนึ่งในครั้งนี้!"

แม้ว่าเขาจะดูชรา แต่เสียงของเขากลับทรงพลังและก้องกังวาน มีข่าวลือว่าในอดีตเขาเคยเป็นพระจากวัดฝ่าฮวา ก่อนจะออกมาครองฆราวาส ข่าวนี้จะจริงหรือไม่ยังคงเป็นปริศนา

"พวกนางคือ——"

ชายชรากวาดสายตาดูผู้คนด้านล่างเวที และเหล่าผู้เข้าชิงตำแหน่ง ก่อนจะกล่าวว่า "ขอแสดงความยินดีกับ อาอี้มู่ จากซีอวี้!"

"การร่ายรำอันเย้ายวนของนาง ทำให้บุรุษทั้งหลายต้องเคลิบเคลิ้ม! อาอี้มู่ ตำแหน่งอันดับหนึ่งครั้งนี้สมควรตกเป็นของเจ้า! นามที่ได้คือ 'นางรำแห่งแดนตะวันตก!'"

"โอ้! อาอี้มู่ได้เป็นอันดับหนึ่งแล้ว! เยี่ยมมาก!"

เสียงโห่ร้องแห่งความยินดีดังขึ้นไม่ขาดสาย

ผู้สนับสนุนนางต่างดีใจจนแทบคลั่ง ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง ท่าทางอ่อนโยนและท่วงท่าที่หลากหลายของนางเป็นสิ่งที่ไม่มีใครไม่หลงรัก

"ข้า...ข้าได้เป็นอันดับหนึ่งแล้ว..."

อาอี้มู่ตื้นตันจนต้องยกมือขึ้นกุมหน้าอก น้ำตาแห่งความปลื้มปีติเอ่อล้น นางถูกนำตัวขึ้นไปยังเวทีหลักทันที พร้อมกับครองตำแหน่งหนึ่งในสามอันดับแรก

หลังเสียงโห่ร้องสงบลง ชายชราจึงยกมือขึ้นขอให้เงียบ และเริ่มประกาศผลต่อไป

"ผู้ได้ตำแหน่งอันดับสอง! ขอแสดงความยินดีกับ หลิวชิงเอี้ยน จากเขตเจียงหนาน! เสียงดนตรีของนางงดงามราวเสียงสวรรค์ ตำแหน่งอันดับหนึ่งนี้สมควรแก่ตัวนาง!"

"นามที่ได้คือ 'เทพธิดาแห่งพิณ!'"

ชายชราประกาศชื่ออันดับสอง

หญิงสาวจากเจียงหนานเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน นางขึ้นเวทีด้วยท่าทีสง่างาม แม้ในใจจะตื่นเต้นอย่างไม่อาจปิดบังได้

ในขณะที่เสียงปรบมือดังสนั่น ผู้เข้าชิงตำแหน่งที่เหลือต่างก็ตึงเครียดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะตำแหน่งสุดท้ายที่เหลืออยู่จะตกเป็นของผู้ใดกัน

แม้แต่เถาอิงยังอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

ซุนหรงกลับมั่นใจในตัวหยางฟ่านเป็นอย่างยิ่ง "นายหญิงเถา ไม่ต้องกังวล การแสดงอันโดดเด่นของเขา บวกกับแผนการของท่าน ตำแหน่งอันดับหนึ่งจะเป็นของเขาแน่นอน!"

"อาจจะนะ"

เถาอิงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเหงื่ออย่างเงียบๆ

ในขณะที่ทุกคนกำลังกลั้นลมหายใจรอฟังผล ชายชราก็ประกาศเสียงดัง

"ตำแหน่งอันดับหนึ่งในครั้งนี้ ได้รับการเสนอชื่อจากมหาสงฆ์ผู้ทรงคุณธรรม และได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมการหลายฝ่าย นางคือ——"

"หยางเยว่เซียน!"

"หนึ่งกระบี่สะกดเทพ หนึ่งกวีสะเทือนสวรรค์! ความงามเหนือกาลเวลา และพรสวรรค์ที่หาได้ยากในยุคนี้! ตำแหน่งอันดับหนึ่ง นามสมจริงยิ่งนัก! นามที่ได้คือ 'เทพธิดาแห่งจันทรา!'"

โครม!

เมื่อชื่อถูกประกาศออกมา เสียงปรบมือดังสนั่นก้องไปทั่วบริเวณ

แม้ชื่อที่ได้จะไม่ใช่ "เซียนกระบี่" อย่างที่หลายคนคาดหวัง แต่ชื่อ "เทพธิดาแห่งจันทรา" ก็เหมาะสมกับนามเดิมของนาง ทำให้ผู้คนในที่นั้นพอใจไม่น้อย

ซุนหรงปรบมือจนแทบแดง ส่วนเถาอิงถอนหายใจโล่งอก การได้อันดับหนึ่งในครั้งนี้หมายถึงเงินจำนวนมหาศาลหลายหมื่นตำลึงเงินที่กำลังจะเข้ามา หยางฟ่านช่างเป็นคนที่นำโชคมาให้เขาแท้ๆ

ด้วยเงินจำนวนนี้ จะสามารถซื้อบ้านใกล้สถาบันการศึกษาให้แก่แม่และบุตรชายของพวกเขาได้แล้ว

แววตาของเถาอิงเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน

"เป็นนาง!"

"ไม่นึกเลยว่าตำแหน่งอันดับหนึ่งสุดท้ายจะตกเป็นของนาง"

ผู้เข้าชิงตำแหน่งอันดับหนึ่งที่พลาดหวังต่างกลั้นความผิดหวังและความขุ่นเคืองไว้ ก่อนถูกนำตัวออกจากเวที เหลือเพียงสามคนที่ได้รับตำแหน่ง ยืนรับเสียงตะโกนจากชัยชนะของพวกนาง

หยางฟ่านรู้ดีอยู่แล้วว่านางจะได้ตำแหน่งอันดับหนึ่ง จึงมีท่าทีสงบนิ่งเหมือนดวงจันทร์อันเยือกเย็น ดูไม่ใส่ใจต่อชื่อเสียงที่มาพร้อมกับตำแหน่งนี้

เขาหันมองไปที่ฝูงชน และสังเกตเห็นเถาอิงกับซุนหรง

จากนั้นจึงยิ้มเล็กน้อย

"อย่างที่คิด ทุกอย่างอยู่ในการวางแผนของเถาอิง การได้ตำแหน่งอันดับหนึ่งช่างง่ายดาย!"

ง่ายเสียจนเกินคาด

เพียงแค่การแสดงกระบี่ร่ายรำหนึ่งชุด และบทกวีที่คัดลอกมาสองบท

แค่นี้?

แต่เมื่อนึกถึงเงินจำนวนมากที่เถาอิงใช้เพื่อให้เขาได้ตำแหน่งอันดับหนึ่ง หยางฟ่านก็รู้สึกซาบซึ้งขึ้นมา เจ้านายที่ลงทุนหนักขนาดนี้ หาที่ไหนได้อีก?

ในขณะที่เถาอิงที่อยู่เบื้องล่างกลับรู้สึกกระวนกระวาย "รอยยิ้มของเจ้าเด็กฟ่านดูเหมือนมีความหมาย บางทีเขาอาจรู้เรื่องที่ข้าหักเงินไว้?"

ซุนหรงซึ่งอยู่ข้างๆ กลับดีใจเหมือนกับคนอื่น เมื่อเห็นหยางฟ่านยิ้มมาทางนี้ก็โห่ร้องด้วยความตื่นเต้น

"เทพธิดายิ้มให้ข้าแล้ว!"

"ไร้สาระ นางยิ้มให้ข้าต่างหาก!"

"เจ้าว่าอะไรนะ? เจ้าคิดอยากโดนตีหรือ?"

ความตื่นเต้นของฝูงชนกลับกลายเป็นความวุ่นวาย โชคดีที่มีพระนักรบยืนคุมสถานการณ์อยู่ ดวงตาอันทรงอำนาจของเขาทำให้ฝูงชนสงบลงได้ในทันที

ซุนหรงจัดเสื้อผ้าที่เกือบขาดจากการแย่งชิง พลางมองคนกลุ่มนั้นด้วยสายตาโกรธแค้น "คนพวกนี้กล้าคิดว่าเจ้าหนูฟ่านเป็นภรรยาได้อย่างไร?"

น่าเหลือเชื่อจริงๆ!

บนเวทีหลัก พื้นที่ประดับด้วยดอกไม้สดและแสงสีทองอ่อนโยนจากพุทธะ ยิ่งเสริมความงามของสามอันดับหนึ่งให้เปล่งประกายราวกับเทพธิดาที่ลงมาจากสวรรค์

หยางฟ่านในชุดสีขาวราวหิมะที่ยืนอยู่ตรงกลาง ยิ่งโดดเด่นเหนือกว่าใคร อาอี้มู่และหลิวชิงเอี้ยนดูเหมือนจะเป็นเพียงเครื่องประกอบฉากไปในทันที

ภาพนี้ทำให้มหาสงฆ์ที่มองอยู่พึงพอใจยิ่งนัก

"ไม่ผิดเลย นางมีจิตแห่งเซนและเป็นผู้ที่มีวาสนากับพุทธะ คืนนี้ ข้าจะต้องอธิบายและชี้แนะให้นางเข้าใจ เพื่อทำพิธีชำระล้างและเปิดปัญญาให้แก่นาง"

"พรุ่งนี้ในงานวันประสูติแห่งพุทธะ นางจะต้องทำให้พุทธะพึงพอใจแน่นอน!"

ไม่นานนัก การแข่งขันตำแหน่งอันดับหนึ่งก็สิ้นสุดลง

ผู้เข้าชิงที่พลาดหวังต่างทยอยออกจากเวที เฉินเจ๋อและเฉินจิ้งรีบพาหานป๋อไปหาผู้ที่พลาดตำแหน่ง เพราะแม้ไม่ได้อันดับหนึ่ง แต่ความสามารถและความงามของพวกนางก็ยังยอดเยี่ยม

ส่วนสามอันดับหนึ่งถูกทิ้งไว้บนเวที

หยางฟ่านมองดูมหาสงฆ์และเหล่าพระชราที่อยู่เบื้องหน้า แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความร้อนแรง จนทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

หญิงสาวอีกสองคนก็เช่นกัน ต่างมีสีหน้ากังวล

เรื่องการถวายตัวในวันประสูติแห่งพุทธะนั้น พวกนางเคยได้ยินมาบ้าง แต่ดูเหมือนว่าจะยิ่งใหญ่กว่าที่พวกนางคาดไว้มาก

…………..