บทที่ 80 ผู้เหนือพ้นสารพัดนึก!!

[ติ๊ง! ตรวจพบทายาทสายเลือดรุ่นที่ 999 ของโฮสต์ ศักยภาพ...]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ...]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่บรรลุความสำเร็จลับ 'หนึ่งร้อยชั่วรุ่นในเรือนเดียว']

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลความสำเร็จ: พลังบำเพ็ญเพียรอันยากลำบากหนึ่งพันปีใน 'วรยุทธ์และกระบวนท่า', ระดับสายเลือด +1, ค่าสถานะทั้งหมด +1, สุ่มตื่นรู้พรสวรรค์ใหม่ +1]

สิ้นเสียงแจ้งเตือนจากระบบ สายเลือดภายในร่างกายของเขาก็เริ่มเดือดพล่านทันที...

ตึก... ตึก!

เสียงหัวใจเต้นที่หนักหน่วงและทรงพลังระเบิดออกมาจากหน้าอก เสียงดังทุ้มกังวานไปทั่วห้อง

หลี่เซียวหลับตาลง สัมผัสถึงการยกระดับอย่างรวดเร็วของสายเลือดในกาย

ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่ระดับเผ่าพันธุ์บารอนแวมไพร์ เสียง ปัง ก็ดังขึ้น สายเลือดที่บ้าคลั่งฉีกกระชากพันธนาการที่ขวางทางอยู่อย่างป่าเถื่อน

ร่างกายของเขาขยายตัวออกในทันที เลือดใหม่ที่ทรงพลังไหลเวียนไปทั่วทุกอณูร่าง

เอิร์ลแวมไพร์สำเร็จ!!

ก่อนที่หลี่เซียวจะได้สัมผัสกับพลังของสายเลือดระดับ 6 อย่างเต็มที่ จิตวิญญาณของเขาก็ถูกดึงเข้าสู่ความว่างเปล่าที่คุ้นเคย

เขาชำเลืองมองตัวเลขนับถอยหลังบนท้องฟ้า

875,999,999...

หลี่เซียวไม่รอช้า เข้าสู่สภาวะบำเพ็ญเพียรอย่างหนักหน่วงทันที

เวลาพันปีผ่านไป ต้นไม้เก่าเหี่ยวเฉา หน่ออ่อนใหม่ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิ

ร่างวิญญาณยุทธ์สูง 600 เมตรตระหง่านอยู่ในความว่างเปล่า

จันทร์สีชาดขนาดเท่ากันแขวนเด่นอยู่บนฟ้า มันไม่ได้ดูลวงตาอีกต่อไป แต่กลับดูแข็งแกร่งและเป็นรูปธรรมดุจดวงจันทร์สีเลือดของจริงที่ส่องสว่างในยามค่ำคืน

หนึ่งพันปีแห่งการบำเพ็ญเพียรโดยปราศจากยาสมุนไพรใดๆ ช่วยเหลือ ทำให้ทุกย่างก้าวของเขามั่นคงอย่างถึงที่สุด

ขอบเขตวิญญาณยุทธ์ขั้นที่ 6 ของเขาเสถียรโดยสมบูรณ์

ความว่างเปล่าแปรเปลี่ยนไป ปรากฏขุนเขาที่ทอดยาวไร้ที่สิ้นสุด

มันทอดยาวกว่าหนึ่งหมื่นเมตร ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าหลี่เซียวอย่างเงียบสงบ

ดาบยาวโบราณในมือ หลี่เซียวตวัดฟันออกไปหนึ่งดาบ

รอยแยกยาวหนึ่งพันเมตรฉีกขาดบนขุนเขาสีเขียว ก่อนจะสมานตัวกลับอย่างรวดเร็ว

เพียงดาบเดียว หลี่เซียวก็บรรลุถึงแก่นแท้ของวิชาที่เข้าถึงระดับสมบูรณ์: ดาบเดียวสามารถทำลายฟากฟ้าที่สูงหมื่นเมตรได้

ในพื้นที่ลึกลับแห่งนี้ เขาไม่ต้องกังวลว่าร่างกายจะรับภาระไม่ไหวจากการใช้กระบวนท่าต่อเนื่อง

โดยไร้กังวล หลี่เซียวฟันดาบออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า

นับพัน นับหมื่น นับแสนครั้ง...

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่ทราบ...

เมื่อดาบยาวโบราณในมือถูกชักออกมาอีกครั้ง ขุนเขาสูงหมื่นเมตรก็เหมือนถูกทัณฑ์สวรรค์ฟาดฟันจนแยกเป็นสองซีกและพังทลายลง

“ฮู...”

หลี่เซียวผ่อนลมหายใจเบาๆ มองดูขุนเขาค่อยๆ เลือนหายไป

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉากเบื้องหน้าไม่ใช่ห้องทำงานอย่างที่เขาคาดไว้

ความว่างเปล่าแปรเปลี่ยนอีกครั้ง

หลี่เซียวลดสายตาลง ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ปรากฏอยู่ใต้เท้า เมื่อมองขึ้นไป ท้องฟ้าเป็นสีครามใสกระจ่างไร้ที่สิ้นสุด

“นี่คือ...”

หลังจากชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจของหลี่เซียวก็พองโตด้วยความยินดี

"ฉันยังไม่ออกจากห้วงมิตินี้ 'ดาบสะบั้นฟ้า' ระดับสมบูรณ์ยังสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีก!!"

เขาไม่รีบร้อน เงยหน้ามองท้องฟ้าสีครามที่สดใสพลางจมดิ่งสู่ห้วงความคิด...

ในห้องทำงานของฟาร์ม

นัยน์ตาสีแดงของหลี่เซียว หลังจากเหม่อลอยไปครู่หนึ่งก็กลับมาเป็นปกติในพริบตา

กลิ่นอายพลังที่มั่นคงแผ่ออกมาจากร่างกาย หลี่เซียวยักคิ้วแล้วมองไปที่หน้าต่างระบบ

ชื่อ: หลี่เซียว

เผ่าพันธุ์: เอิร์ลแวมไพร์ [1%] [ระดับ 6] [สายเลือดบริสุทธิ์]

ขอบเขต: มหาปรมาจารย์วรยุทธ์ - วิญญาณยุทธ์ขั้นที่ 6 [ระดับ 7]

พละกำลัง: S [ในระดับเดียวกัน]

ร่างกาย: S [ในระดับเดียวกัน]

ความว่องไว: SS [ในระดับเดียวกัน]

จิตวิญญาณ: SS [ในระดับเดียวกัน]

วรยุทธ์: [ดาบสะบั้นฟ้า - ระดับเทพเจ้า ]

พรสวรรค์: [ผู้เหนือพ้นสารพัดนึก], [ร่างจริงอสูรโลหิต], [จันทร์สีชาด], [ราชาแห่งราตรี], [เหนือกว่า], [ม่านทมิฬ], [จุมพิตแรก], [ความไวแสง], [ต้านทานทางจิต], [ฟื้นฟูกระหายเลือด], [แปลงกาย]

ทายาทสายเลือด: ถังไหล, หวงชิวสุ่ย, แพลตตินัม, ชืออิง... x13,010

หลี่เซียวมองค่าสถานะที่อัปเกรดเป็นระดับ S ทั้งหมด เขาอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาและกำหมัดแน่น

"ด้วยค่าสถานะปัจจุบันของฉัน ฉันสามารถสู้กับเผ่ามังกรในระดับเดียวกันได้เลย"

"ต่อให้เป็นผู้มีพลังพิเศษที่มีค่าสถานะพื้นฐานต่ำ ก็คงเอาชนะฉันในระดับเดียวกันไม่ได้!!"

เมื่อเขาปลดปล่อยร่างวิญญาณยุทธ์ ค่าสถานะทั้งหมดของหลี่เซียวจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งระดับ

ด้วยค่าสถานะระดับ SS และ SSS หลี่เซียวสามารถฆ่าผู้ฝึกตนวิญญาณยุทธ์ขั้น 6 ทั่วไปในระดับเดียวกันได้ด้วยการฟาดฝ่ามือเพียงครั้งเดียว

"เอิร์ลแวมไพร์ระดับ 6 พละกำลังเพิ่มขึ้นเกือบ 50%"

หลี่เซียวเหลือบมองส่วนของวรยุทธ์ ริมฝีปากขยับพึมพำเบาๆ "ระดับเทพเจ้า ดาบนี้ถึงจุดสูงสุดแล้ว"

หลังจากฝึกฝน 'ดาบสะบั้นฟ้า' จนถึงขั้นเทพเจ้า หลี่เซียวก็ไม่ต้องพึ่งพาไพ่ตายเพียงใบเดียวอีกต่อไป

ทุกดาบที่เขาฟันออกไปสามารถเป็นดาบสะบั้นฟ้าได้ทั้งหมด พลังทำลายล้างสามารถควบคุมได้ตามใจนึก

มันสามารถควบแน่นเป็นลำแสงที่เย็นเยียบและไม่อาจทำลายได้

หรือจะปลดปล่อยกลิ่นอายที่หนาวเหน็บ แปรเปลี่ยนเป็นพลังที่ผ่าสวรรค์ให้แยกออก!

ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่าทำให้หลี่เซียวรู้สึกไม่แน่ใจเล็กน้อยว่าตอนนี้เขาเก่งกาจขนาดไหนแล้ว

ค่าสถานะที่เทียบชั้นมังกร เพลงดาบระดับสูงสุด และพรสวรรค์ใหม่

เมื่อนึกถึงพรสวรรค์ใหม่ หลี่เซียวเงยหน้าขึ้น ข้อมูลโดยละเอียดก็ปรากฏตรงหน้า

[ผู้เหนือพ้นสารพัดนึก: สามารถบ่มเพาะระบบเหนือธรรมชาติทั้งหมดได้พร้อมกัน รวมถึง 'พลังเหนือธรรมชาติ ' เมื่อระบบพลังไม่อยู่ในระดับเดียวกัน ระบบพลังที่ระดับต่ำกว่าจะได้รับความเร็วในการบ่มเพาะเพิ่มขึ้น 10 เท่า!!]

"!!!"

เมื่อเห็นข้อมูลพรสวรรค์ หลี่เซียวตื่นเต้นจนเกือบจะลุกพรวดขึ้นมา

มือที่จับเก้าอี้กำแน่นโดยไม่รู้ตัว เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองจนต้องอ่านซ้ำอีกรอบ

ก่อนที่หลี่เซียวจะได้ครุ่นคิดต่อ เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง! ตรวจพบการตื่นรู้พรสวรรค์ [ผู้เหนือพ้นสารพัดนึก] ของโฮสต์ ทำการอัปเดตหน้าต่างระบบ โปรดตรวจสอบ]

หน้าต่างระบบอัปเดตในพริบตา หลี่เซียวมองเห็นแถบข้อมูลใหม่สามแถบปรากฏขึ้น และขอบเขตพลังของเขาเปลี่ยนเป็น "วิถีวรยุทธ์"

วิถีวรยุทธ์: ...

เวทมนตร์: ไม่มี

ปราณรบ: ไม่มี

พลังเหนือธรรมชาติ: ไม่มี, ความคืบหน้าการตื่นรู้ '98%'

"98%... ฉันมีพลังเหนือธรรมชาติจริงๆ งั้นเหรอ?" หลี่เซียวขมวดคิ้ว อดไม่ได้ที่จะนึกถึงวันที่เขาถูกทรมานโดยพวกโคลเวอร์

เขาลูบหัวตัวเองพลางยิ้มขื่น "บางทีถ้าฉันหนีออกมาจากที่นั่นช้ากว่านั้นอีกไม่กี่วัน พวกโคลเวอร์อาจจะกระตุ้นให้พลังของฉันตื่นขึ้นมาจริงๆ ก็ได้"

หลังจากหนีออกมาจากสถานสงเคราะห์ หลี่เซียวไม่มีเงินและตัวคนเดียว

เขาทำได้แค่ชายตามองพวกน้ำยาที่อ้างว่าช่วยเพิ่มโอกาสตื่นรู้พลังด้วยความอิจฉา

บางครั้งเขาจะได้ยินเพื่อนร่วมชั้นที่ร่ำรวยคุยโวว่าพ่อแม่ซื้อน้ำยาอะไรมาให้บ้าง

ก่อนที่พลังจะตื่นขึ้น หลี่เซียวไม่รู้ว่ามันจะเป็นพลังอะไร แต่เขาก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

เขายืนอยู่กลางเวหาในชุดสีดำ มีร่างวิญญาณยุทธ์และจันทร์สีชาดอยู่เบื้องหลัง

เส้นชีพจรเก้าสิบเก้าสายแผ่กระจายไปทั่วร่าง ฝ่ามือที่ยกขึ้นเต้นตุบๆ ด้วยพลังโกลาหล

และมีพลังเหนือธรรมชาติที่เท่ๆ แต่ยังระบุไม่ได้อย่างหนึ่ง

ร่างกายของเขามีค่าสถานะที่เทียบชั้นมังกรอย่างแท้จริง สายตาก้มต่ำ น้ำเสียงเฉยเมยเอ่ยว่า...

"ฉันขอใส่เดี่ยวสักร้อยคน!!!"

หลี่เซียวส่ายหัวยิ้มๆ

"วันนั้นจะมาถึงในไม่ช้า"

ด้วยโบนัสความเร็วในการฝึก 10 เท่าจากพรสวรรค์ [ผู้เหนือพ้นสารพัดนึก] วันนั้นคงไม่ไกลเกินเอื้อม

"ดูเหมือนธุรกิจเปลี่ยนผ่านสายเลือดจะต้องขยายให้กว้างขวางขึ้นอีก"

หลี่เซียวใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ ข่าวดีสุดๆ! ตอนนี้เขาสามารถฝึกพลังทุกระบบได้พร้อมกันแล้ว

แต่ปัญหาก็ตามมาเล็กน้อย...

นั่นคือพลังบำเพ็ญเพียรที่ได้รับรางวัลจากระบบ

เดิมที ก่อนที่หลี่เซียวจะเรียนรู้กระบวนท่าวรยุทธ์

ต่อให้มีศักยภาพต่ำสุด (ระดับ C) หลังจากเปลี่ยนผ่านสายเลือกรุ่นที่สอง เขาก็ได้รับพลังบำเพ็ญ 10 ปี

ทว่าหลังจากฝึกวรยุทธ์ พลังบำเพ็ญรวมยังเท่าเดิม แต่มันถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน: 5 ปีสำหรับระดับพลังวรยุทธ์ และ 5 ปีสำหรับกระบวนท่า

ดังนั้น หลังจากตื่นรู้พลังเวทและพลังเหนือธรรมชาติ รางวัลพลังบำเพ็ญน่าจะถูกแบ่งออกเป็น 4 ส่วน

แต่โชคดีที่มีโบนัสความเร็ว 10 เท่า ต่อให้ถูกแบ่งออก ผลลัพธ์ของการบ่มเพาะระบบใหม่ก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น

10 หาร 4 = 2.5

2.5 คูณ 10 = 25

โจทย์คูณหารง่ายๆ สองข้อผุดขึ้นในหัว แสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ขับเน้นรอยยิ้มที่มุมปากของหลี่เซียว...