บทที่ 621 งานเปิดตัวสินค้าใหม่ครั้งแรกของบริษัทอิเล็กทรอนิกส์หรงอัน และแผนการในจีน

"อันเล่อ หลานอย่าเก็บเอาคำพูดพวกนั้นมาใส่ใจเลยนะ"

เฉาฮว๋ากลัวว่าหลี่อันเล่อจะได้ยินข่าวลือแง่ลบจนเสียความรู้สึก

"คุณน้าสาวคิดมากไปแล้วครับ" หลี่อันเล่อยิ้มตอบ "ก่อนจะลงมือทำ ผมคาดการณ์ไว้หมดแล้วครับ เรื่องแค่นี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก"

"งั้นน้าก็เบาใจ"

พอเห็นหลี่อันเล่อดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจ เฉาฮว๋าก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะถามสิ่งที่ค้างคาใจออกมาว่า งานเปิดตัวที่เล่นใหญ่และใช้เงินมหาศาลขนาดนี้ จะได้ผลในการโปรโมตสินค้าคุ้มค่าจริงๆ หรือ

ไม่ใช่แค่เธอ แต่เกือบทุกคนก็คิดแบบเดียวกัน ต่างมองสิ่งที่เพิ่งเคยเห็นนี้ด้วยความระแวงและสงสัย

"ผมเข้าใจความกังวลของคุณน้านะครับ" หลี่อันเล่อกล่าว "คนแรกที่ลองกินปู ถ้าไม่พบกับความเอร็ดอร่อยจนมันเยิ้มเต็มปาก ก็อาจจะโดนปูหนีบจนเลือดอาบปากได้ แต่โชคดีที่ความเสียหายระดับนี้ผมรับไหว และถ้าผมชนะ ผลตอบแทนที่ได้อาจจะเป็นสิบเท่าหรือร้อยเท่าเลยล่ะครับ"

"การเดิมพันครั้งนี้คุ้มค่าที่จะลงเสี่ยงครับ"

จริงๆ แล้วหลี่อันเล่อเองก็แอบหวั่นอยู่บ้าง เพราะนี่คือช่วงกลางยุค 80 ใครจะไปรู้ว่างานเปิดตัวแบบนี้จะประสบความสำเร็จไหม แม้แต่ในอเมริกาที่เป็นหนึ่งในมหาอำนาจที่ทันสมัยที่สุด หลี่อันเล่อก็ไม่กล้าการันตีว่าคนที่นี่จะยอมรับวิธีการแปลกใหม่นี้ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่มันน่าลองเสี่ยง เงินหนึ่งล้านดอลลาร์เยอะไหม? แน่นอนว่าเยอะมาก แต่สำหรับบริษัทอิเล็กทรอนิกส์หรงอันแล้ว มันไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรง ต่อให้งานเปิดตัวจะล้มเหลว แต่อย่างน้อยชื่อแบรนด์หรงอันก็ได้ถูกป่าวประกาศออกไปแล้ว ตอนนี้ทั่วฝั่งตะวันตกกำลังพูดถึงงานเปิดตัวและการแข่งขันครั้งนี้ แค่นั้นก็ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ขั้นต้นแล้ว

ส่วนจะสำเร็จหรือไม่ ต้องไปรอดูวันแข่งจริง ตอนนี้ยอดคนสมัครพุ่งสูงเกินคาด ขอแค่มีคนมาร่วมงานมากพอ ความสำเร็จก็อยู่แค่เอื้อม

พอเฉาฮว๋าได้ฟังก็เข้าใจทันที เธอแค่กังวลว่าหลี่อันเล่อที่ยังเด็กและประสบความสำเร็จมาตลอดจะรับความผิดหวังไม่ได้ แต่กลายเป็นว่าหลานชายของเธอวางแผนไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว เงินหนึ่งล้านดอลลาร์สำหรับหลี่อันเล่อในตอนนี้ถือว่ารับมือได้สบาย "ในเมื่อหลานคิดรอบคอบขนาดนี้ น้าก็วางใจจ้ะ"

"เรื่องงานเปิดตัว มีอะไรที่น้าพอจะช่วยได้ไหม?"

"มีเรื่องนึงครับ" หลี่อันเล่อยิ้ม "ของรางวัลจากการแข่งขัน ต้องรบกวนคุณน้าสาวช่วยจัดการเรื่องกฎหมายให้หน่อยครับ"

"เรื่องนั้นยกให้น้าจัดการเองจ้ะ"

ของรางวัลในการแข่งครั้งนี้จำเป็นต้องมีทนายความดูแล เพราะบ้านที่มีมูลค่าเกินแสนดอลลาร์นั้นมีเรื่องภาษีและการโอนกรรมสิทธิ์ที่ยุ่งยาก นอกจากนี้ยังมีของรางวัลอื่นๆ ที่ต้องมีการรับรองความถูกต้อง ซึ่งเฉาฮว๋าสามารถช่วยจัดการได้ทั้งหมด

ก่อนที่เฉาฮว๋าจะกลับ เฉาอิงจื่อก็แวะมาหา เหลือเวลาอีกเพียงสองวันจะถึงวันงาน เฉาอิงจื่อดูจะกังวลไม่น้อย "อันเล่อ"

"คุณน้าห้า เชิญนั่งครับ"

หลี่อันเล่อเห็นน้าชายดูเหนื่อยล้าจึงให้คนรับใช้ยกกาแฟมาให้ "ทุกอย่างเตรียมการไปได้สวยนี่ครับคุณน้า ไม่ต้องกังวลเกินไปหรอกครับ ความพยายามอยู่ที่คน ความสำเร็จอยู่ที่ฟ้าดิน เราแค่เตรียมตัวให้พร้อมที่สุดก็พอแล้ว"

"งานใหญ่ขนาดนี้ น้าเพิ่งเคยจัดเป็นครั้งแรก เลยอดตื่นเต้นไม่ได้น่ะ" เฉาอิงจื่อจิบกาแฟแล้วพูดต่อ "ถึงน้าจะเชื่อว่ามีโอกาสสำเร็จสูง แต่พอใกล้ถึงวันจริงก็ยังแอบหวั่นๆ อยู่ดี"

"กังวลเหรอครับ ผมก็กังวลนะ แต่กังวลไปก็ไม่มีประโยชน์ครับ" หลี่อันเล่อยิ้มให้กำลังใจ "จริงๆ แล้วตอนนี้ทุกคนกำลังพูดถึงเรากันเกรียวกราว แค่นี้ก็ถือว่าสำเร็จไปครึ่งนึงแล้วนะครับ"

"หืม?"

"อย่างน้อยชื่อหรงอันก็เข้าไปอยู่ในใจคนแล้ว ขอแค่สินค้าเราดีจริง ยอดขายถล่มทลายแน่นอนครับ"

หลี่อันเล่อปลอบน้าชายและเป็นการให้กำลังใจตัวเองไปในตัว

"นั่นสินะ" เฉาอิงจื่อเริ่มมีกำลังใจขึ้นมา

หลังจากนั้น หลี่อันเล่อก็วุ่นอยู่กับการเตรียมงานและติดต่อเหล่าดาราในลอสแอนเจลิส โชคดีที่คีธแม้ฝีมือการกำกับจะงั้นๆ แต่เส้นสายเขาก็พอมีบ้าง บวกกับที่หลี่อันเล่อทุ่มเงินลงไป ทุกอย่างเลยง่ายขึ้น

นอกจากนี้ ยังมีดาราจากฮ่องกงเดินทางมาสมทบด้วย ซึ่งก็คือดาราในสังกัดบริษัทหนังของหลี่อันเล่อนั่นเอง ทั้งเฉินหลง แซมโม ฮุง และเลสลี่ จาง ตอนที่พวกเขามาถึง หลี่อันเล่อยุ่งจนไม่มีเวลาไปต้อนรับ

เขาเพิ่งจะได้เจอทุกคนก่อนวันงานเพียงวันเดียว ในบรรดาสามคนนี้ คนที่หลี่อันเล่อให้ความสำคัญที่สุดคือเฉินหลง เพราะในตอนนั้นเขามีอิทธิพลสูงมากในญี่ปุ่น เกาหลี และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หนัง 8 เรื่องที่เขาถ่ายทำ แม้ยอดขายในฮ่องกงจะไม่สูงลิ่ว แต่ถ้ารวมรายได้ทั่วเอเชียแล้ว เฉลี่ยเรื่องละ 15 ล้านดอลลาร์เลยทีเดียว!

นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ สำหรับยุค 80 และที่สำคัญยิ่งกว่ารายได้ คืออิทธิพลของบริษัทอิเล็กทรอนิกส์หรงอันที่อาศัยหนังเหล่านี้เจาะตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เกาหลี ไต้หวัน และแม้แต่ตลาดที่เข้ายากที่สุดอย่างญี่ปุ่นได้สำเร็จ

"ถ้ามีโอกาส ผมจะส่งน้าไปถ่ายหนังฟอร์มยักษ์ที่ฮอลลีวูดนะ"

หลี่อันเล่อตบไหล่เฉินหลงเบาๆ เฉินหลงในตอนนั้นยังหนุ่มอยู่และรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะคนตรงหน้าคือบิ๊กบอสตัวจริง ไม่ใช่แค่เจ้าของบริษัทหนัง แต่เป็นเบื้องหลังยักษ์ใหญ่อย่างบริษัทอิเล็กทรอนิกส์หรงอัน

ส่วนคนอื่นๆ หลี่อันเล่อก็ทักทายพูดคุยอย่างเป็นกันเอง "พรุ่งนี้รบกวนทุกคนด้วยนะครับ"

ทางสถานีโทรทัศน์ในฮ่องกงจะมีการบันทึกเทปงานเปิดตัวพรุ่งนี้ไปฉายต่อ การมีเฉินหลงและคนอื่นๆ มาช่วย จะเป็นการดึงดูดผู้บริโภคชาวเอเชียได้เป็นอย่างดี

เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่อันเล่อตื่นแต่เช้ามืดด้วยความตื่นเต้นจนนอนต่อไม่หลับ

"คุณชายคะ"

"เบาเสียงหน่อยครับ" หลี่อันเล่อโบกมือบอกคนรับใช้ "ทำบะหมี่ง่ายๆ มาให้ผมก็พอครับ"

"ค่ะคุณชาย"

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ หลี่อันเล่อก็วอร์มร่างกายเล็กน้อย

"อันเล่อ"

"คุณน้าห้า เชิญข้างในครับ ทานอะไรมาหรือยัง?"

"ทานมานิดหน่อยแล้วล่ะ"

ทั้งคู่คุยกันไม่กี่ประโยคก็ขึ้นรถออกเดินทาง งานเปิดตัวกำหนดไว้เวลา 10 โมงเช้า เพราะการแข่งขันอาจต้องใช้เวลา สินค้าชูโรงในครั้งนี้คือเครื่องเล่นเกมพกพา หรงอันบล็อกตามด้วยเครื่องเล่นเทปพกพารุ่นที่ 4 ลิมิเต็ดอิดิชัน และเกมสัตว์เลี้ยงดิจิทัล

"บอสครับ"

"ลำบากทุกคนแล้วนะ"

พนักงานจากฝั่งอเมริกาและที่ส่งมาจากฮ่องกงมาถึงกันแต่เช้าตรู่ หลี่อันเล่อเรียกประชุมสั้นๆ ก่อนจะเริ่มเตรียมงานขั้นสุดท้ายอย่างเป็นทางการ

"ช่วงเดินพรมแดงของดาราให้ใช้เวลาสักครึ่งชั่วโมง"

"ของขวัญสำหรับแขกรับเชิญต้องจัดเตรียมให้เรียบร้อยนะ"

เฉาอิงจื่อตรวจสอบขั้นตอนการทำงานซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะกลัวจะพลาด ส่วนหลี่อันเล่อให้ความสำคัญกับเรื่องการแข่งขันมากที่สุด "ยอดคนสมัครถึงสองหมื่นคนเลยเหรอครับ?"

"เยอะมากจริงๆ นะเนี่ย"

"แต่เราต้องมีการคัดกรองเบื้องต้นน่ะ" เฉาอิงจื่อกล่าวอย่างจนใจ "คนมันเยอะเกินไป"

"พวกที่เด็กเกินไปหรืออายุมากเกินไป เราจะมอบของขวัญปลอบใจให้แทน..."

หลี่อันเล่อพยักหน้า แม้จะดูขลุกขลักไปบ้างแต่ก็ช่วยไม่ได้ "จริงสิ คัดพวกที่เด็กที่สุดกับแก่ที่สุดมาไว้แถวหน้าสุดของสนามแข่งนะ"

"น้าเข้าใจแล้ว"

การจัดการแข่งที่มีคนหลักพันต้องใช้พนักงานอาสาสมัครจำนวนมาก โชคดีที่เหล่าแฟนคลับเครื่องเล่นเทปพกพายินดีมาช่วยงานฟรีๆ เพราะมีโอกาสจะได้ลุ้นรับเครื่องเล่นเทปรุ่นลิมิเต็ด หรืออย่างน้อยก็ได้เครื่องเล่นเกมพกพารุ่นล่าสุดจากหรงอันติดมือกลับบ้าน

เวลา 9 โมงครึ่ง เหล่าดาราทั้งหลายเริ่มทยอยเข้างาน ตามด้วยนักข่าวจากหลายสำนัก ดูเหมือนดาราจะมีส่วนช่วยได้เยอะจริงๆ แม้แต่นักข่าวจากฮ่องกงก็ยังบินตามมาทำข่าว ช่วงพรมแดงดูเหมือนงานประกาศรางวัลไม่มีผิด แต่ช่วงที่น่าตื่นเต้นจริงๆ คือหลังจากนั้น

ช่วงการแนะนำผลิตภัณฑ์ หลี่อันเล่อให้น้าห้าเป็นคนขึ้นไปพูด สิ่งเดียวที่หลี่อันเล่ออิจฉาน้าชายคนนี้คือความสูงยาวเข่าดีและหน้าตาที่หล่อเหลา ซึ่งเขาคงสู้ไม่ได้ในชาตินี้ ได้แต่หวังให้ลูกชายในอนาคตเหนือกว่าน้าห้าให้ได้

บนหน้าจอขนาดยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากจอมอนิเตอร์ วิธีการเล่นเกมหรงอันบล็อกถูกแสดงให้คนทั่วโลกเห็นผ่านฝีมือของเฉาอิงจื่อ การเล่นที่ไหลลื่นทำเอาผู้สมัครแข่งขันที่รออยู่ข้างล่างตื่นเต้นจนนั่งไม่ติด

เกมสัตว์เลี้ยงดิจิทัลแม้จะเป็นแค่การสาธิตแต่ก็ได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราว ส่วนเครื่องเล่นเทปพกพานั้นไม่ต้องพูดถึง มันคือสินค้าขายดีติดลมบนอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้นักข่าวตื่นเต้นที่สุดคือการแข่งขันรอบสุดท้ายที่มีผู้ร่วมแข่งนับพันนับหมื่นคน

แค่กรรมการตัดสินก็มีหลายร้อยคน ซึ่งล้วนเป็นอาสาสมัคร เมื่อการแข่งขันดำเนินไป ผู้ที่ตกรอบแต่ละคนต่างก็เดินออกจากสนามด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเพราะในมือมีเครื่องเล่นเกมพกพากลับบ้านไปด้วย

"ช่างฟุ่มเฟือยจริงๆ"

"แค่เครื่องเล่นเกมที่แจกไปเนี่ย มูลค่ารวมกันน่าจะหลายแสนดอลลาร์เลยนะ?"

ไม่ใช่แค่นักข่าว แม้แต่แขกรับเชิญยังอึ้งในความใจป้ำของหลี่อันเล่อ ที่บอกว่าล้านดอลลาร์น่ะน่าจะทะลุสองล้านไปแล้วมั้ง ทั้งค่าตัวดารา สินค้าที่แจกฟรี นี่มันบ้าไปแล้ว! นักข่าวต่างรัวชัตเตอร์กันไม่หยุดด้วยความตื่นเต้น

การแข่งขันดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ผู้ชนะทยอยก้าวขึ้นสู่เวที และผู้ชนะเลิศได้รับรางวัลใหญ่เป็นบ้านมูลค่ากว่าแสนดอลลาร์ โดยมีทนายความคอยจัดการเอกสารให้ทันทีหน้างาน วินาทีนั้นผู้ชนะตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูก

หลังจบงานเปิดตัว ในงานเลี้ยงสังสรรค์ เฉาอิงจื่อกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน ส่วนคนที่รู้จักหลี่อันเล่อต่างก็รุมล้อมมหาเศรษฐีหนุ่มคนนี้

"เป็นการแข่งขันที่น่าตื่นเต้นมากจริงๆ"

"ไม่หรอก นี่คือการตลาดที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงามต่างหาก"

ผู้ก่อตั้งหนุ่มจากแอปเปิลพูดด้วยความทึ่ง มันเจ๋งมาก บางทีแอปเปิลน่าจะลองทำแบบนี้บ้าง

"ยินดีด้วยนะเจ้าหนุ่ม"

หวังอันมองหลี่อันเล่อด้วยรอยยิ้ม ตอนแรกเขาไม่ได้กะจะมาหรอก งานเปิดตัวสินค้ากับการแข่งเกมอะไรนั่นดูเหมือนของเด็กเล่นในสายตาเขา แต่สุดท้ายเขาก็มา เพราะอยากเห็นหน้ามหาเศรษฐีชาวเอเชียรุ่นใหม่ที่กำลังโด่งดัง

และอีกเหตุผลคือ หลี่อันเล่อดันมาฉกตัวเฉาอิงจื่อ คนที่เขาหมายตาไว้ไปร่วมทีม เขาอยากรู้ว่าไอ้หนุ่มคนนี้มีเวทมนตร์อะไรถึงดึงตัวผู้บริหารมือดีของเขาไปได้

"ขอบคุณครับท่านประธานหวัง"

หลี่อันเล่อแอบแปลกใจที่หวังอันมาด้วยตัวเอง ส่วนคุณชายหวังนั้นสงสัยจะตามดารามาหรือไม่ก็แค่มาดูความครึกครื้น งานเลี้ยงประสบความสำเร็จอย่างมาก อย่างน้อยทุกคนก็ยอมรับว่าการเปิดตัวสินค้าแบบนี้เป็นกลยุทธ์การโปรโมตที่ยอดเยี่ยม

ส่วนเรื่องนักข่าว เฉาอิงจื่อจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งซองแดงและของขวัญมีให้ครบ

"ส่งคนกลับฮ่องกงทันที"

ทันทีที่จบงานเลี้ยง หลี่อันเล่อเรียกทีมงานจากฮ่องกงมาสั่งการให้รีบเดินทางกลับด่วน เพื่อนำเทปบันทึกภาพงานเปิดตัวกลับไปเผยแพร่

"อันเล่อ"

"คุณน้าห้า พักผ่อนก่อนไหมครับ?"

"ไม่ล่ะ ยังมีแขกที่ต้องไปส่งอยู่"

เฉาอิงจื่อหน้าแดงก่ำ ส่วนหนึ่งเพราะดื่มไปเยอะ อีกส่วนเพราะความดีใจ งานเปิดตัวครั้งนี้ถือว่าสำเร็จอย่างงดงามในเบื้องต้น ส่วนผลลัพธ์จริงๆ ต้องรอดูยอดสั่งซื้อสินค้าหลังจากนี้

"อันเล่อ บอกน้าหน่อยสิ หลานเตรียมของไว้เท่าไหร่?"

"สองล้านเครื่องครับ"

หลี่อันเล่อชูสองนิ้ว สองล้านเครื่อง! เฉาอิงจื่อถึงกับอึ้งไปเลย นี่มันมั่นใจเกินไปหรือเปล่า สองล้านเครื่องเนี่ยนะ แค่ในอเมริกาที่เดียวเองนะ ตอนแรกเขานึกว่าอย่างมากก็น่าจะสักล้านเครื่องเอง