บทที่ 11 คริติคอลหมื่นเท่าอีกครั้ง

เจียงเช่อกวาดสายตามองกองทรัพยากรที่วางอยู่แทบเท้า

มีเนื้อสัตว์อสูรตากแห้งไม่กี่ชิ้น และมันฝรั่งอีกสิบกว่าหัว

ท้ายที่สุด เขาก็หยุดสายตาลงที่ "ไม้เหล็กเงิน"

เขากำลังชั่งใจว่าจะอัปโหลดมันดีหรือไม่

พายุลมดำกัดกระดูกใกล้จะมาถึงแล้ว การแบกต้นไม้ใหญ่ขนาดนี้หนีไปไหนมาไหนคงไม่สะดวกนัก แต่จะทิ้งไว้ที่นี่เขาก็ทำใจไม่ได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงเช่อจึงรวบรวมสติคิดในใจ:

“อัปโหลด... ไม้เหล็กเงิน”

การตัดสินใจครั้งนี้ทำเอาผู้ชมในห้องไลฟ์สดที่เพิ่งโดน "ดาเมจ" จากมื้ออาหารแสนอร่อยไปเมื่อครู่ ถึงกับงงงวยไปตามๆ กัน

“อัปโหลดต้นไม้เนี่ยนะ?”

“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? เหล็กดาราลายครามระดับ C+ นั่นไม่ดีกว่าเหรอ? เผลอๆ อาจจะเกิดคริติคอลอีกรอบก็ได้ ถึงไม่ถึงหมื่นเท่าก็น่าจะสักร้อยเท่าล่ะน่า แต่ตอนนี้ไอ้เหล็กนั่นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้”

“ต้นไม้จะมีประโยชน์อะไร? เพิ่มโชคชะตาชาติทันทีก็ไม่ได้ อย่างมากก็แค่แต้มทรัพยากรระดับ C ท่านเจียงกินอิ่มจนสมองเบลอไปแล้วหรือเปล่า?”

“จบกัน... DNA นักปลูกผักของคนมังกรมันทำงานสินะ อยู่ในเขตระดับ S ยังไม่ลืมที่จะปลูกต้นไม้”

ผู้ชมชาวซากุระได้โอกาสโต้กลับทันที

“บากะ! เป็นพวกคนมังกรที่สายตาสั้นจริงๆ สนใจแต่เรื่องทำนา อัปโหลดต้นไม้เน่าๆ ต้นเดียวจะมีประโยชน์อะไร? ตลกชะมัด!”

“ฉันก็นึกว่าเขจะมีแผนการสะเทือนเลื่อนลั่นอะไร ที่ไหนได้ก็แค่ชาวสวนคนหนึ่ง ฮ่าๆๆ!”

ทว่าในวินาทีนั้นเอง

ประกาศจากระบบก็ปรากฏขึ้นกลางห้องไลฟ์

【ประกาศ: ผู้สำรวจประเทศมังกร รหัส 09997 อัปโหลดทรัพยากรระดับ C "ไม้เหล็กเงิน (สิ่งมีชีวิต)" พบการคริติคอลหมื่นเท่า!】

พริบตาเดียว ทุกคนต่างเบิกตากว้าง

วินาทีถัดมา ทั่วทั้งแผ่นดินก็เดือดพล่าน!

“เชี่ย! เชี่ย! เชี่ย! คริติคอลหมื่นเท่าอีกแล้ว!”

“ฉันว่าแล้ว! ท่านเจียงไม่เคยทำให้ผิดหวัง ท่านเจียงโคตรเจ๋งงงง (เสียงหลง)!!”

“ฮ่าๆๆ เมื่อกี้ใครบอกท่านเจียงสมองเบลอนะ? หน้าสั่นไหมล่ะ? เพื่อนชาวซากุระทั้งหลาย พวกคุณยังโอเคกันอยู่ไหม?”

ยังไม่ทันที่ผู้คนจะย่อยข่าวนี้หมด ประกาศจากระบบก็รันต่อเนื่องทันที

【รางวัลแก่ประเทศมังกร: ต้นไม้เหล็กเงินจำนวน 10,000 ต้น】

【พันธุ์ไม้ดังกล่าวเป็นทรัพยากรหมุนเวียน จากการประเมินสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพอากาศในพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศมังกรได้ หลังจากปลูกแล้วจะเติบโตเต็มที่ใน 3 ปี และจะให้ "ผลหยั่งสติ" ทรัพยากรระดับ D ทุกปีอย่างต่อเนื่อง】

【รางวัลพิเศษ: เพิ่มผลผลิตผลไม้เฉพาะบางประเภทในประเทศมังกรขึ้น 15% อย่างถาวร!】

ฝูงชนฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง

ทรัพยากรแบบใช้ครั้งเดียวกับทรัพยากรหมุนเวียน มีมูลค่าที่แตกต่างกันคนละขั้วโลก

เนื้อระดับ C ชิ้นเดียว กินแล้วก็หมดไป

แต่ต้นไม้หนึ่งหมื่นต้นที่ให้ทรัพยากรระดับ D ได้อย่างมั่นคง เท่ากับเป็นการเพิ่มสายการผลิตทรัพยากรที่ไม่มีวันหมดสิ้นให้กับคนทั้งประเทศ!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเพิ่มผลผลิต 15% นั่นคือการยกระดับโครงสร้างเกษตรกรรมของประเทศในระดับที่น่าสะพรึงกลัว!

ณ ศูนย์สังเกตการณ์เขตต้องห้าม ประเทศมังกร

อู๋เมิ่งเมิ่งตื่นเต้นจนกระโดดลงจากเก้าอี้ คว้าแขนของเสิ่นซินอวี่แล้วพูดจาไม่เป็นภาษา “หัวหน้าคะ นั่นมันทรัพยากรหมุนเวียนหนึ่งหมื่นต้นเลยนะ เรากำไรมหาศาลแล้วค่ะ!!”

เพื่อนร่วมงานรอบๆ ต่างก็คลั่งไปตามๆ กัน เสียงสูดลมหายใจด้วยความทึ่งดังก้องไปทั่วห้องโถง

ไอ้หนูคนนี้... ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ

เสิ่นซินอวี่กำหมัดแน่น ดวงตาฉายแววคมกล้า

เธอจ้องมองร่างที่กำลังนั่งพักอย่างสบายอารมณ์ในหน้าจอ แล้วพูดทีละคำว่า “เขาไม่ได้แค่เอาชีวิตรอด... แต่เขากำลังแผ่ขยายอาณาเขตเพื่อประเทศมังกร!”

ในขณะเดียวกัน ณ บ้านพักเขตทหาร

ซุนเทียนโย่วกำลังนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงเพราะโรคไขข้อกำเริบ

หลังจากถูกเจียงเจี้ยนกั๋วปั่นประสาทเมื่อวาน เขาก็นอนไม่หลับทั้งคืน ยิ่งคิดยิ่งแค้น ยิ่งแค้นขาก็ยิ่งปวด

ในขณะที่เขากำลังถูกความเจ็บปวดทรมานจนแทบบ้า เสียงโห่ร้องยินดีก็ดังมาจากนอกหน้าต่างเป็นระยะ

“ได้ยินหรือยัง? ฮีโร่รหัส 09997 อีกแล้ว!”

“สวรรค์ช่วย! ต้นไม้เทพเจ้าหมื่นต้นที่ออกผลได้!”

“คราวนี้ประเทศมังกรของเราจะรุ่งโรจน์ของจริงแล้ว!”

เมื่อได้ยินคนข้างนอกคุยกัน ซุนเทียนโย่วนึกถึงสิ่งที่ตัวเองเคยทำลงไป เขารู้สึกในอกมันปั่นป่วนซับซ้อนไปหมด

ทันใดนั้นเขาก็หน้ามืด... แล้วสลบเหมือดไปทันที

ก็นับว่าดีไปอย่าง เพราะเขาไม่ต้องทนทรมานจากอาการปวดขาอีกต่อไป

ทางด้านบ้านตระกูลเจียง

สองสามีภรรยาจ้องมองโทรทัศน์ที่รายงานข่าวด่วนเกี่ยวกับ "ฮีโร่รหัส 09997" อย่างล้นหลาม ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่ปิดไม่มิด

“เหล่าเจียง... เสี่ยวเช่อเขากลายเป็นฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่จริงๆ แล้ว” เซี่ยหลานตาแดงก่ำ น้ำเสียงสั่นเครือ

เจียงเจี้ยนกั๋วพยักหน้าอย่างหนักแน่น แผ่นหลังเหยียดตรง เขามองออกไปนอกหน้าต่างเห็นผู้คนมากมายมองมาทางบ้านหลังนี้ ในใจพลันเปี่ยมล้นด้วยความอิ่มเอม

ภายในเขตต้องห้าม เจียงเช่อไม่รับรู้ข่าวคราวโลกภายนอกเลย

เขากำลังดูข้อความที่ระบบส่งมาให้อย่างมีความสุข

【อันดับผลงานส่วนตัว: 45】

【ขอแสดงความยินดีกับผู้สำรวจที่เข้าสู่ท็อป 50 ของตารางรวม รางวัลสรุปผลประจำเดือนได้รับการอัปเกรด】

【รางวัลเพิ่มเติม: น้ำยาเสริมความแข็งแกร่งร่างกายขั้นพื้นฐาน x5!】

【เวลาที่เหลือ: 20 วัน】

เมื่อเห็นคำว่า "น้ำยาเสริมความแข็งแกร่ง" หัวใจของเจียงเช่อก็พองโต

เขานึกได้ทันทีว่า ผู้สำรวจรุ่นบุกเบิกในยุคแรกๆ ทุกคนล้วนมีสมรรถภาพทางกายที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก

สาเหตุก็คงมาจากสิ่งนี้เอง

“ของดีนี่หว่า...” เจียงเช่อเลียริมฝีปาก

ทว่าในขณะนี้

ณ ศูนย์ตรวจสอบโชคชะตาชาติที่มีความลับระดับสูงสุด

ผู้อาวุโสสามท่านในชุดจงซานที่ประดับยศนายพลบนบ่า กำลังจ้องหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ด้วยสีหน้ากังวล

บนหน้าจอ เส้นกราฟดัชนีรวมโชคชะตาชาติกำลังส่องแสงสีแดงเตือนภัย

“อัตราการตายของผู้สำรวจสูงเกินไป การเติมทรัพยากรระดับ C ช่วยแก้กระหายได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น” ผู้อาวุโสหน้าเหลี่ยมเอ่ยเสียงหนัก

“เฮ้อ... ช่วยไม่ได้จริงๆ ผู้สำรวจของประเทศเราดวงไม่ดีเอาเสียเลย แม้แต่คนที่เข้าเขตระดับ C ได้ จุดเกิดก็ดันไปอยู่ในรังของสัตว์อสูรซะงั้น”

“เฮ้อ...” เสียงถอนหายใจดังขึ้นต่อเนื่อง

แต่ทันใดนั้น

สัญญาณเตือนภัยบนเครื่องก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ทว่าคราวนี้ไม่ใช่สีแดงเตือนภัย แต่เป็นสัญญาณสีเขียวที่บ่งบอกถึงการ "เพิ่มพูน"!

ทั้งสามท่านเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน เห็นค่าพลังแฝงของทรัพยากรเชิงยุทธศาสตร์บนหน้าจอพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เปลี่ยนจากสีแดงก่ำเป็นสีเขียวขจีในพริบตา!

“เกิดอะไรขึ้น?!”

ทั้งสามท่านลุกพรวดจากที่นั่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตะลึง

“รีบตรวจสอบเร็ว มีผู้เล่นเมล็ดพันธุ์คนไหนระเบิดพลังออกมาหรือเปล่า?” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งกล่าวด้วยความตื่นเต้น “ถ้าเจอแล้ว ให้จัดการดูแลและมอบรางวัลแก่ครอบครัวของเขาในระดับสูงสุด ไม่สิ... ต้องปรนนิบัติอย่างดีที่สุด!”

“ต้องเป็นหนึ่งในผู้มีพรสวรรค์ระดับ S ที่เราฟูมฟักมาเป็นพิเศษแน่ๆ ผมว่าแล้วว่าพวกเขาจะไม่ทำให้เราผิดหวัง ฮ่าๆๆ”

พวกเขาไม่มีทางคาดคิดเลยว่า ต้นเหตุของข้อมูลที่พุ่งทะยานขนาดนี้ มาจากคนที่ "เกือบจะตาย" ไปแล้วตั้งแต่แรก

จนกระทั่งนายทหารคนสนิทวิ่งหน้าตั้งเข้ามา พร้อมวางรายงานด่วนลงบนโต๊ะ

“รายงานท่านครับ ตรวจสอบพบแล้วครับ รหัส 09997... เจียงเช่อครับ!”

“เขาคือคนเดียวกับที่อัปโหลดเนื้อสัตว์อสูรไขกระดูกดาว และเพิ่งอัปโหลดต้นไม้เทพเจ้ามีชีวิตระดับ C หนึ่งหมื่นต้นเมื่อครู่นี้ครับ!”

ผู้อาวุโสทั้งสามมองชื่อและข้อมูลในรายงานแล้วมองหน้ากันไปมา

เจียงเช่อ?

ชื่อนี้ช่างไม่คุ้นหูเอาเสียเลย...

“เรามีผู้เล่นระดับเมล็ดพันธุ์ที่ชื่อเจียงเช่อด้วยเหรอ?” ผู้อาวุโสท่านหนึ่งถามอย่างสงสัย

นายทหารส่ายหน้าพัลวัน “เขาไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ครับ... เขาเป็นเพียงผู้สำรวจทั่วไปเท่านั้น”

“ผู้สำรวจทั่วไป?” ผู้อาวุโสชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างยินดี “ดี! ดีมาก! เจียงเช่อ... เจ้าหนูคนนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ!”

ในขณะเดียวกัน ผู้ชมชาวมังกรในห้องไลฟ์ต่างพากัน "ไล่ฆ่า" ในโลกออนไลน์อย่างสะใจ

ผู้คนนับไม่ถ้วนพากันแคปรูปเจียงเช่อที่กำลังกินบาร์บีคิว คู่กับประกาศคริติคอลหมื่นเท่า แล้วไปถล่มในห้องไลฟ์ของซากุระและประภาคาร

พร้อมกับข้อความที่เป็นหนึ่งเดียวกันว่า:

“ขอบคุณเพื่อนบ้านที่เป็นห่วงนะจ๊ะ ลูกบ้านเรานอกจากจะมีบาร์บีคิวกินแล้ว ยังอัปโหลดต้นไม้เทพระดับ C ได้ด้วยนะ... แล้วพวกนายล่ะ? ยังกินดินกันอยู่เหรอ?”

ภายในถ้ำเขตต้องห้าม

เจียงเช่อมองดูอันดับที่ 45 ของตัวเองอย่างพึงพอใจแล้วหลับตาลง

แต่ละวันที่ผ่านไปนี่ช่างน่าพึงใจจริงๆ

ทว่าหลังจากหลับตาลงได้ไม่นาน...

ทันใดนั้น เสียงคำรามของหมีก็ดังแว่วเข้าหูของเขา!

(จบตอน)