- หน้าแรก
- ให้ไปเป็นตัวประกอบ แต่ตันตอบกลับด้วยการสร้างหุ่นยนต์ระดับเทพเนี่ยนะ
- บทที่ 8 ต้นไม้ที่ออกผล
บทที่ 8 ต้นไม้ที่ออกผล
บทที่ 8 ต้นไม้ที่ออกผล
สิ่งแรกที่เจียงเช่อทำหลังจากลืมตาขึ้นคือการเช็กสถานะของชุดป้องกัน
【โล่พลังงาน: 30/100】
เขาบ่นออกมาเบาๆ
ลมข้างนอกดูเหมือนจะแรงขึ้นอีก
ขนาดนิ่งอยู่กับที่ทั้งคืนเพื่อรักษาการใช้พลังงานให้ต่ำที่สุด โล่ยังลดลงไปถึง 40 แต้ม
หันไปดูแมงมุมทั้งห้าตัว
แถบพลังงานกลายเป็นสีแดงเถือก ตัวที่ต่ำสุดเหลือเพียง 3%
โชคดีที่ก่อนหลับเขาได้สั่งการพวกมันไว้ว่า หากพลังงานใกล้หมดให้รีบกลับมาเองโดยอัตโนมัติ มิฉะนั้นพวกมันคงถูกพายุพัดจนร่างพังกระจายไปแล้ว
แต่ก็มีข่าวดี...
ในภาพที่แมงมุมส่งกลับมาก่อนจะหยุดทำงาน มีบางอย่างที่ทำให้หัวใจเขาเต้นรัว
ห่างออกไปสองกิโลเมตร มีต้นไม้ต้นหนึ่ง
และบนต้นไม้นั้นมีผลไม้ที่เปล่งแสงสีฟ้าอยู่หลายลูก!
จากการสังเกตหลายครั้ง เจียงเช่อพบว่า "ของดี" มักจะเรืองแสงเสมอ!
น่าเสียดายที่แมงมุมปีนต้นไม้ไม่เป็น พวกมันจึงเอื้อมไม่ถึง
“คงต้องออกไปเองสินะ” เจียงเช่อลุกขึ้นนั่ง ตรวจสอบสภาพร่างกายตัวเอง
ค่าพลังชีวิตเต็ม ระดับความอิ่มอยู่ที่ 70% พลังจิต 5 แต้ม
หน่วยวัสดุเหลือแค่ 5 หน่วย
เขาเปิดฟังก์ชันเสียงในห้องไลฟ์สด
“ทุกคน ผมจะออกไปข้างนอกหน่อย” เจียงเช่อกล่าว “ห่างออกไปสองกิโลเมตรมีต้นไม้ต้นหนึ่ง บนนั้นมีของดีอยู่”
สิ้นคำพูด คอมเมนต์ก็ระเบิดทันที
“แกบ้าไปแล้วเหรอ?!”
“ไม่ดูเหรอว่าลมข้างนอกแรงขนาดไหน? จะออกไปไกลตั้งสองกิโลเมตรตอนนี้เนี่ยนะ?”
“ใช้แมงมุมสิ ออกไปตายเองมันใช่เรื่องไหม?”
“นายเป็นช่างเครื่องนะโว้ย ไม่ใช่เบอร์เซิร์กเกอร์”
“อย่ามุทะลุเลยเจียงเช่อ มีชีวิตอยู่สำคัญที่สุดนะ”
คอมเมนต์พร้อมธงชาติซากุระปรากฏตัวตามนัด:
“อ้าว ในที่สุดก็จะออกไปรนหาที่ตายแล้วเหรอ?”
“ช่างเครื่องออกจากบ้านไปเก็บขยะ คราวนี้จะเก็บต้นไม้ด้วยเหรอ?”
“สองกิโลเมตร? ฉันพนันเลยว่าเดินไปไม่ถึงห้าร้อยเมตรหรอก”
คนดูประเทศมังกรปรี๊ดแตกทันที:
“ไอ้พวกยุ่นหุบปาก!”
“เจียงเช่อ กลับมาอย่างปลอดภัยนะ ตบหน้าพวกมันให้สั่นไปเลย!”
เจียงเช่อไม่สนใจคอมเมนต์อีก
เขาสวมชุดป้องกัน ตรวจสอบทุกอย่างให้เรียบร้อย
โล่พลังงานเหลือ 30 แต้ม ต้องประหยัดให้ถึงที่สุด
“ออกเดินทาง”
เขาให้แมงมุมคอยสำรวจอันตรายรอบๆ ส่วนตัวเองเดินตามเส้นทางที่วางแผนไว้ล่วงหน้า
เส้นทางนี้เขาคำนวณจากภาพที่แมงมุมส่งมาเมื่อคืน โดยจะผ่านจุดที่มีเศษโลหะอยู่หลายจุด
เมื่อถึงตรงนั้น เขาสามารถแปลงวัสดุให้เป็นหน่วยพลังงานได้ทันที จึงไม่ต้องกลัวว่าพลังงานจะหมดกลางทาง
ไม่อย่างนั้น เจียงเช่อคงไม่กล้าเดินออกมาตรงๆ แบบนี้
หากโล่พลังงานหายไป แม้ชุดจะกันการกัดกร่อนได้ แต่ลมที่แรงขนาดนี้คงพัดเขาปลิวไปชนอะไรจนกลายเป็นเนื้อบดแน่ๆ
ลมแรงกว่าเมื่อวานมากจริงๆ
ค่าโล่พลังงานลดลงฮวบฮาบ
เจียงเช่อเร่งฝีเท้า ไม่นานนักก็ถึงจุดมาร์กจุดแรก
【พบเศษโลหะธรรมดา ×3】
【หน่วยวัสดุที่แปลงได้: 6】
“แปลงค่า”
หน่วยวัสดุพุ่งขึ้นเป็น 11
เจียงเช่อไม่รอช้า ก้าวเดินต่อไป
ลมที่แรงจัดทำให้การก้าวเดินแต่ละครั้งต้องลงน้ำหนักให้มั่นคง
เขาค้อมตัวต่ำจนแทบจะคลานไปกับพื้น
แมงมุมขนาบข้างทั้งสองด้าน บางครั้งก็ใช้ร่างของพวกมันช่วยบังลมปะทะด้านข้างให้เขา
【พบเศษโลหะธรรมดา ×5】
【หน่วยวัสดุที่แปลงได้: 10】
เจียงเช่อคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้ 10 หน่วยวัสดุเพื่อเติมพลังงานให้โล่ป้องกัน
【พบเศษโลหะธรรมดา ×3】
【หน่วยวัสดุที่แปลงได้: 6】
【พบเศษโลหะธรรมดา...】
ในที่สุด
เจียงเช่อก็หยุดฝีเท้า หอบหายใจแรงแล้วเงยหน้ามองไปข้างหน้า
ต้นไม้ต้นหนึ่งเติบโตอยู่บนลานหิน ลำต้นสีเทาเงิน ใบเบาบาง แต่บนกิ่งกลับมีผลไม้สีฟ้าอ่อนแขวนอยู่ห้าลูก
ผลไม่ใหญ่นัก ขนาดประมาณแอปเปิลลูกเล็กๆ
“ใกล้ถึงแล้ว!”
เจียงเช่อเร่งความเร็ว อีกไม่นานก็มาถึงใต้ต้นไม้
ผลไม้อยู่สูงจากพื้นประมาณสี่เมตร แมงมุมเอื้อมไม่ถึงจริงๆ
เขาสูดหายใจลึก กอดลำต้นแล้วปีนขึ้นไปทันที
พ่อของเจียงเช่อเป็นทหาร เขาจึงถูกฝึกให้มีนิสัยชอบออกกำลังกายมาตั้งแต่เด็ก
บวกกับความซนเป็นทุนเดิม การปีนต้นไม้จึงเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยสำหรับเขา
ถ้าไม่ใช่เพราะลมที่แรงมหาศาล ต้นไม้สูงสี่เมตรแบบนี้คงใช้เวลาไม่นาน
【พบ: ผลหยั่งสติ (ระดับ D)】
【ผลลัพธ์: เพิ่มคุณสมบัติพลังจิตเล็กน้อย】
ดวงตาเจียงเช่อเป็นประกาย เขาคว้าผลไม้ลูกหนึ่งแล้วโยนลงไปข้างล่าง
แมงมุมด้านล่างชูขาหน้ารับไว้อย่างแม่นยำก่อนจะถอยออกไปให้ตัวถัดไปมารับต่อ
ไม่นานนัก ผลไม้ทั้งห้าลูกก็ถูกเก็บจนหมด
“กลับ!”
เจียงเช่อกระโดดลงจากต้นไม้ ม้วนตัวลงกับพื้นแล้วรีบลุกขึ้นวิ่งกลับ
แต่พึ่งจะวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【พบ: ไม้เหล็กเงิน (ระดับ C)】
【สถานะ: แข็งแรง (สามารถเติบโตต่อไปได้)】
เจียงเช่อชะงัก
สามารถเติบโตต่อไปได้?
หมายความว่าต้นไม้นี้ยังออกผลได้อีกงั้นเหรอ?
ถ้าเอากลับไปปลูกล่ะก็...
“ขุด!”
เขาสั่งการทันที แมงมุมทั้งห้าตัวเริ่มช่วยกันขุดรากไม้
เจียงเช่อเองก็ไม่รั้งรอ เขาใช้ 1 หน่วยวัสดุสร้าง "พลั่วโลหะผสม" ขึ้นมา
ของง่ายๆ แบบนี้ไม่จำเป็นต้องมีพิมพ์เขียว
เขากระชับพลั่วแล้วเริ่มขุดเสียงดังฉับๆ
คนในห้องไลฟ์สดถึงกับงงตึ้บกับการกระทำของเขา
“เขาทำอะไรน่ะ? อย่าบอกนะว่าจะขุดกลับไปปลูกจริงๆ?”
“เป็นความคิดที่ดีนะ!”
“ดีกะผีน่ะสิ ต้นไม้สูงตั้งสี่เมตร ลำพังแค่เดินในลมเขายังลำบากเลย แบกต้นไม้สี่เมตรฝ่าพายุนี่ล้อเล่นกันใช่ไหม?”
ยามาโมโตะ อิจิโร่: “ฮ่าๆๆ ไอ้เด็กนี่โดนลมพัดจนสมองเพี้ยนไปแล้ว”
ทาคาอิจิ ซัตสึกิ: “ฉันว่าเขาละโมบเกินไปมากกว่า ระวังจะตายเพราะความโลภนะ”
เจียงเช่อเห็นคอมเมนต์เหล่านั้นแน่นอน แต่เขาไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นว่าต้นไม้ใกล้จะหลุดจากดิน เขาก็หยุดมือ
เขาหยิบผลไม้ทั้งห้าลูกขึ้นมาทานทีละลูก
【คุณสมบัติพลังจิต +0.5】
【คุณสมบัติพลังจิต +0.5】
【พลังจิต...】
หลังจากทานจนหมดห้าลูก พลังจิตของเจียงเช่อก็พุ่งไปที่ 5.5
【ภารกิจรอง 2 สำเร็จ】
【มอบรางวัลพิมพ์เขียวรถลากแรงงานผู้แหวกลมเรียบร้อย】
【ความต้องการในการสร้าง: หน่วยวัสดุ ×100】
【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี พลังจิตของคุณถึง 5 แต้มแล้ว จำนวนเครื่องจักรที่เชื่อมต่อได้ในปัจจุบัน: 10】
ใบหน้าของเจียงเช่อเต็มไปด้วยความดีใจ
นอกจากภารกิจจะสำเร็จแล้ว ยังมีรางวัลเซอร์ไพรส์เพิ่มมาอีก!
เขาตรวจสอบหน่วยวัสดุที่เหลือ
มีอยู่ 130 หน่วย เพียงพออย่างยิ่ง!
เจียงเช่อไม่รอช้า เขารีบรวมความคิดในหัวทันที
“สร้างรถลากแรงงานผู้แหวกลม!”
วินาทีต่อมา จุดแสงสีเงินเริ่มควบแน่น
ครั้งนี้โครงสร้างซับซ้อนกว่าเดิมมาก
ทั้งตัวถังรถ, ดุมล้อ, ระบบขับเคลื่อน, กระจกกันลม...
ใช้เวลาไปทั้งสิ้น 30 วินาที รถสามล้อรูปร่างดุดันคันหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ตัวรถสีเทาเงิน ล้อขนาดใหญ่ ผิวรถมีลวดลายต้านทานการกัดกร่อนที่ละเอียดประณีต
ด้านหน้ามีกระจกกันลมแบบใส ด้านข้างมีแผ่นบังลมที่กางออกและพับเก็บได้
กระบะหลังกว้างขวาง ใส่ของได้เพียบ
【รถลากแรงงานผู้แหวกลม (ระดับกลาง)】
【คุณลักษณะ: ทนทานต่อแรงลมสูง, รับน้ำหนักได้ดีเยี่ยม, ขับเคลื่อนด้วยแรงคน】
【เพิ่มเติม: ระบบกันสะเทือนพื้นฐาน, ระบบช่วยเลี้ยวพลังงาน】
【ค่าความทนทาน: 100%】
【โล่พลังงาน: ยังไม่เปิดใช้งาน (ต้องเติมพลังงาน)】
“เติมพลังงานใช้ 10 หน่วยเหมือนเดิมใช่ไหม?”
【ใช่】
ถ้าอย่างนั้นจะรออะไร? เติมสิ!
เจียงเช่อยกต้นไม้เหล็กเงินขึ้นวางบนกระบะหลัง แล้วตัวเองก็ขึ้นไปนั่งบนเบาะ
“ไป!”
เขาถีบเท้าลงบนแป้น รถเริ่มเคลื่อนที่ทันที
แถมมันยังเบากว่าที่คิดไว้มาก
เจียงเช่อคาดคะเนว่า ความเร็วอย่างน้อยน่าจะถึง 5 กม./ชม.
อย่าดูถูกความเร็วนี้เชียวนะ!
อย่าลืมว่าเจียงเช่อกำลังลากต้นไม้สูงสี่เมตรอยู่ด้วย!
กระจกกันลมช่วยกันลมส่วนใหญ่ออกไป ทำให้อัตราการลดลงของโล่ป้องกันในชุดลดลงฮวบฮาบ
ล้อรถบดไปบนพื้นที่เต็มไปด้วยเศษหินอย่างมั่นคงสุดๆ
“ของดี!” เจียงเช่อยิ้มออกมา
คนในห้องไลฟ์สดถึงกับอึ้งตาค้าง
“เขาสร้างรถขึ้นมาจริงๆ เหรอ?!”
“อะไรวะเนี่ย เอาสามล้อมาวิ่งในเขตต้องห้ามจริงๆ ดิ?”
“ฉายาราชาขยะนี่ไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วยจริงๆ”
“ไม่ใช่สิ พวกคุณไม่เห็นประเด็นสำคัญเหรอ? ประเด็นคือเขามีรถแล้ว ต่อไปไม่ต้องเดินเท้าให้ลำบากอีกแล้ว!”
“แถมยังลากต้นไม้ไปได้จริงๆ ด้วย การควบคุมนี้... ฉันยอมสยบให้เลย”
“ไอ้พวกยุ่นล่ะ? เมื่อกี้ใครบอกว่าแบกต้นไม้กลับไม่ได้?”
“โดนตบหน้าจนหน้าสั่นเลยล่ะสิ? ฮ่าๆๆ สะใจโว้ย!”
(จบตอน)