- หน้าแรก
- กลับมาเกิดใหม่ในวันสิ้นโลก : เริ่มต้นด้วยการสร้างฐานที่แข็งแกร่งที่สุด
- ตอนที่ 655 : สิ้นสุด
ตอนที่ 655 : สิ้นสุด
ตอนที่ 655 : สิ้นสุด
ตอนที่ 655 : สิ้นสุด
ตูม————!!!
ชายสองคนที่คุยกันเมื่อครู่ ยังไม่ทันจะได้ตกใจเสร็จ การโจมตีระลอกใหม่ก็ได้ส่งพวกเขาไปสู่โลกหน้าแล้ว
คลื่นกระแทกขนาดใหญ่ที่รุนแรงจนไม่อาจบรรยายได้ก็ทำลายสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนพื้นผิวของภูเขาทั้งหมดในเสี้ยววินาที!
มันเป็นระเบิดเทอร์โมบาริก!!
ในยุคก่อนวันสิ้นโลกระเบิดที่น่ากลัวชนิดนี้เป็นรองแค่เพียงอาวุธนิวเคลียร์เท่านั้น แต่ในวันนี้มันกลับได้แสดงพลังของตัวเองที่นี่!
แต่ละลูกมีน้ำหนักมากถึง 650 กิโลกรัม ซึ่งภายในนั้นจะถูกบรรจุไปด้วยสารระเบิดแบบแข็งและเชื้อเพลิงสำหรับการจุดระเบิดครั้งที่สอง หลังจากที่เกิดการระเบิดครั้งแรกขึ้นแล้วมันก็จะส่งเชื้อเพลิงที่กลายเป็นอนุภาคขนาดเล็กกระจายไปทั่ว
และภายใต้แรงดันและอุณหภูมิที่สูงที่เกิดจากการระเบิดรอบแรก มันก็จะทำให้เกิดการระเบิดครั้งที่สองซึ่งจะสร้างคลื่นกระแทกและพลังทำลายล้างที่รุนแรงยิ่งขึ้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหลุมขนาดใหญ่ที่เกิดจากระเบิดเจาะบังเกอร์เมื่อครู่ ระเบิดแรงดันอุณหภูมิเหล่านี้เมื่อตกลงไปในหลุมพวกนั้นพวกมันจึงสามารถแสดงอานุภาพในที่แคบได้รุนแรงยิ่งกว่าเดิม!
ถ้ำที่ถูกขุดในภูเขาและทางเดินที่ถูกเสริมความแข็งแกร่งแม้จะไม่ได้ถล่มลงมาง่ายๆ แต่แรงดันที่สูงอย่างมหาศาลและคลื่นกระแทกนั้นก็ยังคงวิ่งไปทั่วทางเดินเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง
มันทำลายวัตถุและมนุษย์ทั้งหมดที่ขวางทางพวกมัน!
ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่ไม่ได้ตายจากระเบิดเจาะบังเกอร์เมื่อครู่ แต่กลับถูกคลื่นกระแทกของระเบิดเทอร์โมบาริกเหล่านี้ฉีกร่างเป็นชิ้นๆ!
และยังไม่หมดแค่นั้น!
ออกซิเจนภายในถ้ำนั้นก็จะหายไปอย่างรวดเร็วหลังจากเกิดการระเบิด แม้จะมีออกซิเจนมากมายอยู่ภายนอกแต่มันก็ยากที่จะไหลซึมทะลุผ่านชั้นดินเข้ามาเติมเต็มข้างในได้อีกครั้ง
คนของฐานความหวังใหม่ที่สามารถรอดพ้นมาจากการระเบิดทั้งสองระลอกได้ ในตอนนี้ส่วนใหญ่ก็กำลังตกอยู่ในวิกฤตขาดออกซิเจน!
นี่คือการสังหารที่โหดเหี้ยมจากฐานลวี่หยวน!
ในห้องประชุมที่เคยถูกใช้โดยคนระดับสูงของฐานความหวังใหม่ก็ถูกระเบิดเจาะบังเกอร์ลูกหนึ่งทะลุเข้ามาและระเบิดก่อนจะตามมาด้วยระเบิดเทอร์โมบาริกอีกหนึ่งลูกเช่นกัน!
ทั้งห้องประชุมก็เละเทะจนมองไม่เห็นสภาพที่หรูหราแบบก่อนหน้านี้อีกต่อไป
กองกำลังของฐานลวี่หยวนที่ทิ้งระเบิดไปสองระลอกแล้วก็ยังไม่หยุดแค่นั้น
การทิ้งระเบิดระลอกที่สามก็เริ่มขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
และมันยังคงเป็นระเบิดเทอร์โมบาริกที่มีอานุภาพสูง!
ระเบิดทำลายล้างที่ใช้สำหรับพื้นที่ปิดและจำกัดโดยเฉพาะก็ยังคงออกอาละวาดอยู่ทั่วภูเขา
ภายในภูเขาก็มีเนินดินที่นูนขึ้นมาและดินทรายที่กระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง
ฉินจิ้นที่มองดูสิ่งเหล่านี้จากบนฟ้าก็ยังคงสั่งการลูกน้องด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์และยังสั่งให้ทิ้งระเบิดที่เหลือทั้งหมดลงไป
เฮลิคอปเตอร์และเรือเหาะที่ออกมาทำภารกิจในครั้งนี้แทบทุกลำนั้นขนระเบิดมาเต็มพิกัด!
นอกจากเสบียงที่จำเป็นบางส่วนแล้ว น้ำหนักบรรทุกที่เหลือก็ถูกใช้ไปสำหรับการขนระเบิดเพื่อมาทิ้งที่นี่!
ระเบิดเจาะบังเกอร์นั้นเป็นแค่ตัวเปิดงานเท่านั้น โดยมีระเบิดเทอร์โมบาริกเป็นพระเอกและต่อไปก็ถึงคิวของระเบิดเพลิงแล้ว!
ระเบิดชนิดนี้คืออาวุธทำลายล้างมนุษยชาติที่ตงฮุยซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเคมีสร้างขึ้นโดยอ้างอิงจากข้อมูลที่ฉินจิ้นมอบให้!
แต่ใครจะไปรู้ว่าตงฮุยเองก็มีความสนใจต่ออาวุธชนิดนี้อยู่แล้วเช่นกัน จนบางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องให้ฉินจิ้นไปหาเขาเลย เพราะเขาก็จะไปศึกษาอาวุธพวกนี้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว
พื้นดินที่ยังไม่ได้สัมผัสกับแสงแดดของวันนี้ ก็เต็มไปด้วยร่องรอยของระเบิดเต็มไปหมด ภูเขาทั้งลูกก็ได้กลายเป็นทะเลเพลิง
ไม่มีใครกล้าจินตนาการว่ามนุษย์ที่อยู่ข้างในจะยังมีชีวิตรอดอยู่ได้ยังไง
ภายในฐานภูเขาไม่รู้ว่ามีทางเดินกี่แห่งที่ถูกระเบิดจนถล่มลงมาและมีกี่ชีวิตที่ต้องถูกฝังไว้ใต้ดิน
การทิ้งระเบิดครั้งนี้ดำเนินไปเกือบสิบนาที ระเบิดที่ถูกขนมาจึงได้หมดไป
เมื่อมองดูภูเขาลูกใหญ่ที่ถูกระเบิดจนเตี้ยลงไปอย่างน้อยสิบกว่าเมตร จนไม่เห็นสภาพที่ยิ่งใหญ่แบบเดิมอีกต่อไป คนของฐานลวี่หยวนก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ
ครั้งนี้พวกเขาลงทุนไปเยอะจริงๆ
พวกเขาแทบจะใช้ระเบิดในคลังของฐานไปเกือบครึ่ง!
นี่เป็นตัวเลขที่น่ากลัวมาก
“ดำเนินการขั้นต่อไป! ทิ้งคนไว้สองทีมเพื่อคอยสังเกตการณ์สถานการณ์ในบริเวณนี้! ส่วนคนที่เหลือให้กลับไปกับฉันก่อน!”
“จากนั้นเราจะกลับมาเก็บทรัพยากรของที่นี่กลับไปในภายหลัง! ไม่ว่าคนของพวกมันจะตายหมดหรือไม่ก็ตาม แต่ยังไงก็ต้องล้อมที่นี่ไว้ก่อน!”
ฉินจิ้นที่อยู่บนเรือเหาะก็ยังคงออกคำสั่งให้กับลูกน้องที่ติดตามมา
ทิ้งระเบิดเสร็จแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะกลับกันไปทั้งหมด
ยังไงก็ต้องเหลือคนไว้คอยเฝ้าระวังรอบๆ ฐานภูเขานี้อีกระยะหนึ่ง
จากนั้นก็ค่อยให้คนในฐานหลักเดินทางมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือจากทางพื้นดิน
ซึ่งจะได้คอยดูด้วยว่ามีคนรอดหรือไม่
เพราะถ้ามีและต่อต้านก็จะได้ฆ่าทิ้งทันที!
แต่ถ้ายอมจำนนก็ดูตามสถานการณ์แล้วจับเป็นไว้ก่อน
งานเก็บกวาดที่เหลือยังมีอีกมาก
แม้สงครามครั้งนี้จะจบลงแล้ว แต่สิ่งที่ต้องจัดการก็ยังคงมีไม่น้อย
แต่โดยรวมแล้ว
เหตุการณ์ที่ฐานความหวังใหม่พยายามทำลายฐานลวี่หยวนก็ได้จบลงชั่วคราวแล้ว
เฮลิคอปเตอร์หลายลำก็บินลงไปที่พื้นดินเพื่อปล่อยกองกำลังบางส่วนลงไปพร้อมทิ้งเสบียงและอาวุธไว้ให้เป็นจำนวนมาก จากนั้นจึงตามกองกำลังหลักกลับไป
คนที่ถูกปล่อยลงพื้นนั้นก็เริ่มสร้างฐานที่มั่นชั่วคราวแบบง่ายๆ ด้วยตัวเองทันที
พวกเขาที่มีโดรนและเสบียงต่างๆ ต่อให้ต้องเผชิญกับคนของฐานความหวังใหม่ที่รอดมาได้การจะหนีกลับฐานลวี่หยวนก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
เมื่อเฮลิคอปเตอร์บินจากไป ที่นี่ก็สว่างขึ้นเพราะแสงอาทิตย์พอดี
“สว่างจัง!”
ในตอนชายสองคนก็กำลังมองดูแสงอาทิตย์ที่ค่อยๆ สว่างขึ้นที่ขอบฟ้าและหนึ่งในนั้นก็พึมพำออกมาประโยคหนึ่ง
พวกเขาก็คือเซียวหมิงและเกอหลิน
พวกเขาที่ได้เข้าร่วมทีมสนับสนุนภายนอกในตอนนี้พวกเขาก็ได้ถูกทิ้งไว้ที่นี่แล้ว
“เลิกมองได้แล้ว! รีบทำงานให้เสร็จก่อนเถอะ!”
เซียวหมิงทักขึ้นประโยคหนึ่ง จากนั้นก็แบกกระเป๋าของตัวเองเดินไป
การต่อสู้ในคืนนี้เริ่มต้นอย่างกะทันหันและจบลงอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึง 9 โมงเช้า ฉินจิ้นก็กลับมาถึงเมืองเหมินถัง
เมื่อคืนพวกเขาไม่เพียงแต่จะทำลายกองทัพขนาด 20,000 คนของศัตรูได้ แต่พวกเขายังทำลายฐานหลักของศัตรูได้ด้วย
ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าจะยังไงก็สามารถเรียกได้ว่าเป็นชัยชนะครั้งใหญ่
“ให้ทุกคนกินอะไรสักหน่อย แล้วก็ไปทำงานกันต่อ! เมื่อคืนนี้ทุกคนแทบไม่ได้พักผ่อนกันเลย! รอให้จัดการเรื่องสำคัญทั้งหมดเสร็จก่อนแล้วคืนนี้ค่อยให้ฐานทำอาหารดีๆ เลี้ยงทุกคน!”
เมื่อลงจากเรือเหาะ ฉินจิ้นก็พูดกับผู้จัดการฐานที่มาปรากฏตัวอยู่ข้างๆ
วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันที่ยุ่งวุ่นวายอีกวัน
เมื่อคืนพวกเขาได้ทำลายกองทัพที่มาล้อมอยู่รอบอำเภอเฟิงเหอไปแล้วก็จริง แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีปลาที่หลุดรอดออกไปเลย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องส่งคนออกไปล่าเก็บกวาดต่อ
ถ้าจะถามว่าทำไมไม่ปล่อยคนพวกนี้ไป?
ขอโทษนะ คิดอะไรอยู่?
สำหรับศัตรูที่คิดจะฆ่าพวกเขาแบบนี้ ฉินจิ้นไม่เคยมีความเกรงใจให้เลยแม้แต่น้อย
ถ้าจะพูดอะไรก็ไปพูดกับยมบาลในนรกเถอะ
นอกจากนี้ก็ยังมีอาวุธของศัตรูที่กำลังรอให้เขาส่งคนออกไปเก็บกลับมาอีก
ไม่ว่าจะเป็นซากเฮลิคอปเตอร์ที่ตก ปืนใหญ่ที่ถูกทำลาย โดรนที่ถูกรบกวนจนตก ปืนและกระสุนต่างๆ ที่ถูกทิ้งไว้สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นทรัพยากรอันล้ำค่าที่ต้องเก็บกลับมา
เมื่อคืนพวกเขาใช้ไปเยอะขนาดนั้น ถ้าไม่เก็บกลับมาเติมคลังสักหน่อยมันก็คงจะน่าเจ็บใจไม่น้อย