ตอนที่ 650 : หันดาบสู่ฐานภูเขาเมืองอู๋!

ตอนที่ 650 : หันดาบสู่ฐานภูเขาเมืองอู๋!

คำแนะนำในการย้ายกองบัญชาการนั้นเป็นตัวเลือกที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

เพราะแม้แต่กองบัญชาการก็ยังถูกค้นพบ นั่นก็หมายความว่าสงครามในครั้งนี้นั้นได้จบลงแล้ว

ในช่วงเวลาแบบนี้สิ่งที่พวกเขาควรจะต้องคิดถึงก่อนก็คือการหนีเอาตัวรอด!

หากไม่ไปตอนนี้อีกไม่นานมันก็คงจะสายเกินไปแล้ว!

แม้ลูกน้องคนนั้นจะไม่ได้พูดแนะนำออกมา แต่ผู้บัญชาการที่ถูกส่งมาบัญชาการสงครามในครั้งนี้ก็รู้ดีว่าการที่อยู่ๆ พวกเขาก็ถูกรบกวนสัญญาณการสื่อสารและมีโดรนที่ไม่ใช่ของพวกเขาบินอยู่เหนือหัวนั้นหมายความว่าอะไร!

นั่นหมายความว่าฝ่ายศัตรูสามารถเข้าโจมตีพวกเขาได้ทุกเมื่อแล้ว!

แต่เขาจะไม่ยอม!

ครั้งนี้เขามาที่นี่เพื่อทำภารกิจบัญชาการรบ ถ้าไม่นับการที่เขาส่งทีมพร้อมอาวุธที่เป็นไพ่ตายเหล่านั้นออกไป เขาก็แทบจะไม่ได้แสดงฝีมือการบัญชาการสงครามของเขาออกมาเลย!

เขาไม่ได้คิดที่จะยอมแพ้ แต่เขาต้องการสร้างตำนานที่ทำให้ผู้คนหลังวันสิ้นโลกได้พูดถึงเขา!

เพราะหากเขาล้มเหลว เขาก็จะถูกผู้คนด่าว่าเป็นคนไร้สมอง!

สำหรับเขานั่นมันร้ายแรงยิ่งกว่าการตาย!

เขายอมตายอย่างสมเกียรติและทิ้งชื่อเสียงไว้ดีกว่ายอมแพ้!

“ห้ามไปไหนทั้งนั้น!!! ทุกคนหยิบอาวุธขึ้นมาเตรียมรับมือกับศัตรู!!!”

ผู้บัญชาการคนนี้ก็ออกคำสั่งอย่างบ้าคลั่ง

ห้ามไปแม้แต่คนเดียว!

ตอนนี้ข้างนอกเป็นเวลากลางคืน ต่อให้ตอนนี้พวกเขาจะสามารถหนีออกไปได้บางส่วน แต่สุดท้ายพวกเขาก็จะต้องเผชิญกับการขัดขวางของซอมบี้ในตอนกลางคืนและการไล่ล่าของฐานลวี่หยวนอยู่ดี

มันจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะหนีรอดไปได้

ต่อให้จะแยกย้ายกันหนี ก็คาดว่าคนที่จะหนีรอดไปได้นั้นคงมีไม่ถึง 1% ด้วยซ้ำ

ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว งั้นก็สู้กับฐานลวี่หยวนให้ถึงที่สุดดีกว่า!

ให้พวกสารเลวนั่นได้บาดเจ็บกลับไปบ้างก็ยังดี!

ฟิ้วๆๆ————

เสียงคำรามของเฮลิคอปเตอร์ก็เริ่มดังขึ้นมากลางกองบัญชาการของพวกเขา

ขณะเดียวกันก็มีชาย 2 คนที่วิ่งเข้ามาในห้องบัญชาการอย่างรวดเร็ว

“ผู้บัญชาการ!! คุณจะตายที่นี่ไม่ได้! ได้โปรดขึ้นเฮลิคอปเตอร์กลับไปฐานหลักเถอะครับ! ที่เหลือมอบให้พวกเราจัดการต่อเถอะครับ!” บอดี้การ์ดของผู้บัญชาการก็พูดขึ้นมา

ที่นี่ยังมีเฮลิคอปเตอร์ลำสุดท้ายที่ไม่ได้ถูกส่งออกไป มันเป็นเฮลิคอปเตอร์ที่ถูกสำรองไว้ใช้ในเหตุการณ์ไม่คาดคิดเช่นนี้

ในฐานะที่เป็นลูกน้องที่ติดตามมานาน บอดี้การ์ดทั้งสองคนนี้จึงรู้ดีว่าในสงครามครั้งนี้พวกเขาได้เสียเปรียบไปขนาดไหนแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงหวังที่จะรักษาชีวิตของหัวหน้าของพวกเขาไว้เพื่อให้สงครามครั้งนี้ยังคงดำเนินต่อไปได้

“พวกนายไปซะ! ฉันจะอยู่ที่นี่! นี่คือคำสั่ง!!”

ผู้บัญชาการที่ได้ยินก็โกรธจัด

ในวันสิ้นโลกนี้ ต่อให้เขาจะสามารถหนีเอาชีวิตรอดกลับไปยังฐานหลักได้ แต่เขาก็จะต้องถูกผู้นำของเขาปลดอำนาจทั้งหมดและประหารชีวิตอยู่ดี

ในเมื่อก็ต้องตาย งั้นเขาขอสู้ตายที่นี่ดีกว่า

“......”

แต่ในห้องบัญชาการนั้นก็ยังคงมีคนที่เป็นคนระดับสูงของฐานความหวังใหม่อยู่อีกไม่น้อยและยังมีผู้นำของกองกำลังที่อยู่ภายใต้ฐานความหวังใหม่อีกส่วนหนึ่ง

พวกเขาไม่ได้อยากตายที่นี่......

ใครจะแพ้ก็แพ้ไป ขอแค่พวกเขาสามารถรวบรวมลูกน้องบางส่วนและหนีเอาชีวิตรอดออกไปได้ก็พอแล้ว

ยังไงซะอนาคตที่สดใสก็กำลังรอพวกเขาอยู่

พวกเขาไม่จำเป็นต้องมาตายอยู่ที่นี่

บางคนก็แอบยกเท้าและเดินออกไปข้างนอกอย่างเงียบๆ

ผู้บัญชาการที่เห็นก็ไม่ได้ขวางพวกเขาไว้ ใครอยากจะไปก็ไป

เพราะยังไงซะคนเหล่านี้ส่วนใหญ่ก็จะอยู่รอดไม่พ้นคืนนี้อยู่แล้ว ฐานลวี่หยวนก็คงจะไม่ปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ และในอนาคตฐานความหวังใหม่ก็จะไม่ปล่อยพวกเขาไว้เช่นกัน

“รวบรวมทุกคนที่ยอมสู้ตายมา! นำระเบิดทั้งหมดออกมาด้วย! ฉันจะบินไปที่ฐานหลักของฐานลวี่หยวนด้วยตัวเอง!!”

ผู้บัญชาการก็ออกคำสั่งสุดท้ายออกมาอย่างบ้าคลั่ง

เขาจะใช้เฮลิคอปเตอร์ลำสุดท้ายนี้นำระเบิดบินไปยังฐานหลักของฐานลวี่หยวนเพื่อทำการโจมตีด้วยตัวเอง!

แม้เขาจะไม่รู้ว่าทีมเฮลิคอปเตอร์ของเขาที่ถูกส่งไปก่อนหน้านี้ได้เผชิญกับอะไร แต่ในตอนนี้เขาก็ไม่คิดจะสนใจอะไรอีกแล้ว

ก่อนที่จะตายเขาขอสู้ให้ถึงที่สุด!

แต่น่าเสียดาย

แม้ความคิดของเขาจะกล้าหาญมาก

แต่ฐานลวี่หยวนก็ย่อมไม่มีทางที่จะให้โอกาสเขา

เพราะหลังจากที่ได้รับข่าวว่าพบฐานบัญชาการของฐานความหวังใหม่แล้ว เฮลิคอปเตอร์ เรือเหาะและกองกำลังรถหุ้มเกราะภาคพื้นดินที่รออยู่ใกล้ๆ มาตั้งนานแล้วก็รีบมุ่งหน้ามาที่นี่กันอย่างรวดเร็ว

และที่มาถึงก่อนก็คือเฮลิคอปเตอร์ของฐานลวี่หยวน!

นักบินที่มาถึงก็ได้ทำการติดต่อกับนักบินโดรนที่อยู่ข้างล่างทันที ไม่นานพวกเขาก็สามารถยืนยันตำแหน่งฐานบัญชาการของฐานความหวังใหม่ได้ จากนั้นพวกเขาก็เริ่มทิ้งระเบิดอานุภาพสูงที่ฐานลวี่หยวนผลิตขึ้นมาเองอย่างไม่ลังเล!

ตูม——!

ฐานบัญชาการของฐานความหวังใหม่ก็มีเสียงระเบิดที่รุนแรงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

ระเบิดทีเอ็นทียี่ห้อฐานลวี่หยวนพวกนี้มีอานุภาพสูงมาก คนของฐานความหวังใหม่แม้จะวิ่งหนีกันอย่างตื่นตระหนกแต่พวกเขาก็ไม่ได้รับความสงสารเลยแม้แต่น้อย แถมจุดไหนที่ดูมีคนเยอะก็จะถูกป้อนระเบิดให้แบบจุกๆ

แขนขาขาดกระจุย เลือดเนื้อกระเด็นไปทั่ว

ทุกที่เต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวนและเปลวไฟที่ลุกโชน

มีคนพยายามยิงปืนใส่เฮลิคอปเตอร์ แต่หลายคนก็คิดแต่จะวิ่งหนี

กองทัพของฐานความหวังใหม่ไม่ได้มีคนที่เคยเป็นทหารมากนัก ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาจะเป็นแค่คนธรรมดาที่เข้าร่วมกองกำลังในภายหลังก็เท่านั้น

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธที่มีการป้องกันที่ดีเยี่ยม พวกเขาจึงทำอะไรมันไม่ได้เลย

ภาพที่โดรนส่งกลับมาเมื่อครู่ก็ทำให้ทางฝั่งของฐานลวี่หยวนได้รู้ว่าที่ฐานบัญชาการแห่งนี้ไม่ได้มีปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานติดตั้งไว้

ดังนั้น....มันจึงกลายเป็นฉากการสังหารอยู่ฝ่ายเดียวโดยสมบูรณ์

เฮลิคอปเตอร์และโดรนก็มาถึงมากขึ้นเรื่อยๆ คนของฐานลวี่หยวนก็เริ่มโผล่ออกมามากขึ้นและเริ่มฆ่าศัตรูที่อยู่ข้างในจนล้มตายราวกับใบไม้ร่วง

แน่นอนว่าฐานลวี่หยวนก็ไม่ได้ลืมบรรดากองกำลังรอบๆ ฐานบัญชาการแห่งนี้ พวกเขาก็ได้ส่งการโจมตีทางอากาศไปหากลุ่มกองกำลังพวกนั้นเช่นกัน

ฐานลวี่หยวนในตอนนี้เรียกได้ว่าเหมือนคนที่ไม่เสียดายกระสุน ไม่เสียดายอาวุธเลย พวกเขาต้องการเพียงฆ่าศัตรูที่มาโจมตีพวกเขาเหล่านี้ให้หมดเท่านั้น!

การทิ้งระเบิดกินเวลาไปเกือบ 5 นาที

คนของฐานความหวังใหม่เกือบ 2,000 คนที่มาโจมตีฐานลวี่หยวนในครั้งนี้ส่วนใหญ่ก็ได้เสียชีวิตไปหมดแล้ว

อาคารที่เป็นจุดบัญชาการของก็ถูกโจมตีด้วยระเบิดจำนวนมาก

และเมื่อหัวหน้าทีมต่อสู้ของฐานลวี่หยวนอย่างหลี่ปั๋วเหวินและจงอวี่มาถึงที่นี่ พวกเขาก็จ้องมองอาคารตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายเลือด

“เหล่าหลี่ พยายามจับคนสำคัญสัก 2-3 คนกลับมาเป็นๆ ด้วยล่ะ”

จงอวี่ผิวปากก่อนจะพูดกับหลี่ปั๋วเหวินหนึ่งประโยค หลังจากนั้นเขาก็นำลูกน้องของตัวเองพุ่งเข้าไปทันที!

หลี่ปั๋วเหวินก็พยักหน้าเล็กน้อยและส่งสัญญาณให้ลูกน้องของตัวเองตามไปทันที!

และภารกิจสุดท้ายก็ย่อมต้องเป็น

การยึดกองบัญชาการของกองทัพฐานความหวังใหม่แห่งนี้!

ฐานหลักลวี่หยวน

ฉินจิ้นที่ได้รับข่าวที่ถูกส่งกลับมาจากข้างนอกอย่างต่อเนื่อง แม้จะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าฝ่ายของเขาน่าจะเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะในที่สุด แต่หลังจากที่ได้รับข่าวยืนยันจริงๆ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ไม่มีใครอยากถูกคนจ้องจะฆ่าทุกวันอยู่แล้ว

แม้แต่เขาเองช่วงนี้ก็ยังนอนไม่ค่อยจะหลับเพราะเรื่องนี้ เขากลัวว่าถ้าเขาหลับลึกเกินไปแล้วฐานความหวังใหม่ดันมาโจมตีฐานของเขาพอดี ทุกอย่างที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบากก็จะกลายเป็นเพียงเถ้าถ่าน

แต่โชคดีที่สงครามครั้งนี้ดูเหมือนว่าตัวเขาจะเป็นฝ่ายชนะแล้ว

แต่เขาก็ยังคงไม่ลืมว่าฐานหลักของฐานความหวังใหม่นั้นยังคงอยู่ไกลถึงเมืองอู๋ในมณฑลกวางสี

สงครามยังไม่จบ เพียงแค่หยุดลงชั่วคราวเท่านั้น!

“ให้เกาเฉียงกับคนอื่นๆ เตรียมพร้อมไว้! หลังจากที่จับเชลยมาได้แล้ว พวกเราจะต้องง้างปากของพวกมันให้ได้!!”

“คนอื่นๆ ก็เตรียมพร้อมไว้!! ไม่ว่าจะเป็นคน อาวุธ ระเบิด เชื้อเพลิง ทั้งหมดต้องพร้อมสำหรับการออกเดินทางทันทีที่มีคำสั่ง!!”

“พวกเราต้องไปให้ถึงฐานของศัตรูในมณฑลกวางสีก่อนที่ฟ้าจะสาง!”

“เราจะต้องตัดสินแพ้ชนะให้จบในวันนี้เท่านั้น!!”

ฉินจิ้นคำรามด้วยใบหน้าที่ดุร้ายและจ้องมองตำแหน่งของฐานหลักของฐานความหวังใหม่บนแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ในห้องประชุมอย่างดุเดือด!

ใช่แล้ว!!

เป้าหมายที่แท้จริงของฉินจิ้นไม่ได้มีเพียงการเอาชนะกองทัพของฐานความหวังใหม่เท่านั้น แต่เขายังต้องการถอนรากถอนโคนฐานความหวังใหม่ด้วย!!!

จะเทียบความโหดความเด็ดขาดกับเขา!?

เขาไม่เคยกลัวใครทั้งนั้น!