บทที่ 352 เปิดใช้กลยุทธ์เครื่องจักรนิรันดร์ อยากสู้ต่อนานแค่ไหน ก็จัดไปนานแค่นั้น

คำตอบก็คือไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ เรื่องแบบนี้ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยทำซะที่ไหน ดันเจี้ยนลับบาป 7 ประการก่อนหน้านี้ ดินแดนลับ และก็โบราณสถานเผ่ามนุษย์แห่งแสงในครั้งนี้ ไปจนถึงการปรากฏตัวของตระกูลเรนาร์ด ล้วนเป็นการรุมกินโต๊ะ สลับกันเข้าโจมตีหลิงหยุนไม่ใช่หรือไง?

แต่ผลลัพธ์ล่ะ? หลิงหยุนตายไหม? ตายกับผีน่ะสิ นอกจากเขาจะยังมีชีวิตอยู่ดีมีสุขแล้ว ในทางกลับกัน คนที่รุมล้อมโจมตีเขาต่างหากที่ตายกันไปจนแทบจะหมดเกลี้ยง ดังนั้น ในความหมายหนึ่งแล้ว กลยุทธ์สลับกันโจมตีที่ลอร์ดคนอื่นๆ ไม่มีวิธีรับมือเลยนั้น กลับไม่มีผลกับหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อย หรือกระทั่งสามารถพูดได้เลยว่า สิ่งที่หลิงหยุนไม่กลัวที่สุด ก็คือกลยุทธ์สลับกันโจมตีนี่แหละ

ตำหนักอมตะเปิดใช้งาน คทาโครงกระดูกเปิดใช้งาน เครื่องจักรนิรันดร์แห่งสมรภูมิก็เริ่มเดินเครื่อง แกอยากจะสู้นานแค่ไหน ก็จะสู้ด้วยนานแค่นั้น ใครกลัวใครล่ะ? เป็นเหมือนอย่างที่หลิงหยุนเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้จริงๆ หากพูดถึงการต่อสู้ยืดเยื้อ ฉันคือผู้ไร้เทียมทาน!

ดังนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียที่ไม่จำเป็น ลอร์ดประเทศพันธมิตรจึงตัดสินใจเลือกที่จะถอยทัพอย่างเด็ดขาด ไม่มีการติดพันการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย รักษาชีวิตรอดไว้ก่อนสำคัญที่สุด ถึงยังไงคำสั่งล่าสังหารหมื่นเผ่าพันธุ์ก็ได้เปิดใช้งานแล้ว หลิงหยุนมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือนหรอก จะไปเสียเวลากับคนที่กำลังจะตายไปทำไมกัน? กลับบ้านไปพักผ่อนรอคอยโอกาส นั่งรอให้หลิงหยุนตายไปเองไม่ดีกว่าหรือไง?

ส่วนหลิงหยุน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับลอร์ดประเทศพันธมิตรที่วิ่งหนีกระเจิดกระเจิง ก็แสดงท่าทีว่าไม่ได้ใส่ใจอะไร เป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่ที่คนพวกนี้ตั้งแต่แรกแล้ว การฆ่าพวกเขาก็เป็นเพียงแค่การหาทรัพยากรติดไม้ติดมือมาด้วยก็เท่านั้น

"เจ้าหนู ลอร์ดประเทศพันธมิตรกำลังถอยทัพเต็มรูปแบบ พวกเราจะตามไปไหม?" หลิวเยียนหรานเอ่ยถาม หลิงหยุนส่ายหน้า: "ไม่ตามครับ เรียกคนอื่นๆ มารวมตัวกัน พักผ่อนกันสักหน่อยก่อน ย่อยทรัพยากรที่มีอยู่ในมือให้กลายเป็นความแข็งแกร่ง แล้วค่อยไปเก็บดอกเบี้ยที่น่านฟ้าประเทศพันธมิตรกัน" หลิวเยียนหรานพยักหน้า รีบติดต่อไปหาฮีโร่คนอื่นๆ ทันที จากนั้นหลิงหยุนก็เปิดประตูมิติแห่งความว่างเปล่า เรียกพวกเขากลับมารวมตัวกันทั้งหมด หลังจากทุกคนมารวมตัวกันแล้ว หลิงหยุนก็เลือกที่จะถอนตัวออกจากโบราณสถาน

ภายนอกโบราณสถานเผ่ามนุษย์แห่งแสง ลอร์ดประเทศพันธมิตรก็เริ่มทำการถอยทัพเต็มรูปแบบเช่นกัน เกาะเริ่มต้นที่แต่เดิมถูกซ้อนทับและประกอบเข้าด้วยกัน กำลังแยกตัวออกจากกันอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถอยร่นออกไปราวกับกระแสน้ำลด หลิงหยุนเองก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรเพิ่มเติม เพียงแค่อัญเชิญดินแดนอาณาจักรแห่งความตายของตัวเองออกมาตามปกติ จากนั้นก็นำเหล่าฮีโร่กลับเมือง แล้วให้เหล่าฮีโร่ส่งมอบทรัพยากรทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ในมือ เหล่าฮีโร่ก็ทำตาม

พูดก็พูดเถอะ ของที่ได้รับมาในครั้งนี้มันอุดมสมบูรณ์มาก ข้อแรกคือของที่ได้รับจากการสำรวจโบราณสถานเผ่ามนุษย์แห่งแสงโดยตรง ข้อที่สองคือของที่ดรอปมาจากการสังหารลอร์ดตระกูลเรนาร์ด ของที่ได้มาเหล่านี้ก่อนหน้านี้ไม่ได้พูดถึงมากนัก แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่มีนะ ในทางกลับกัน ของที่ได้มาลอตนี้มีจำนวนมหาศาลมาก ทรัพยากรพื้นฐาน ไอเทมประเภทใช้งานแล้วทิ้งมีอยู่ไม่น้อย และที่มีมากที่สุด ก็คือม้วนคัมภีร์ ตระกูลเรนาร์ดในฐานะพันธมิตรที่ผลิตม้วนคัมภีร์โดยเฉพาะ อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง แค่ม้วนคัมภีร์ก็มีเยอะจนนับไม่ถ้วนแล้ว

ประกอบกับการที่พวกเขาเข้ามาในครั้งนี้ ก็เพื่อจุดประสงค์ในการล่าสังหาร ย่อมต้องเตรียมตัวมาอย่างดีเยี่ยม แต่สุดท้ายกลับกลายมาเป็นของฟรีให้กับหลิงหยุนทั้งหมด ม้วนคัมภีร์ต้องห้าม ม้วนคัมภีร์สนับสนุน ม้วนคัมภีร์บัฟ ม้วนคัมภีร์สารพัดรูปแบบ ม้วนคัมภีร์ระดับต่างๆ มีมากถึงหลายหมื่นม้วน สำหรับหลิงหยุนแล้ว นี่ถือเป็นผลพลอยได้ที่อุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก อันไหนที่ใช้ได้ก็เก็บไว้ อันไหนที่ไม่ได้ใช้เดี๋ยวก็เอาไปโยนขายในตลาดหาเงินให้หมด ทำกำไรได้ก้อนโตเลยทีเดียว

ข้อที่สามคือของที่ได้รับจากการสังหารลอร์ดประเทศพันธมิตร ก่อนหน้านี้เคยบอกไว้แล้วว่า การสังหารลอร์ดประเทศพันธมิตรภายในโบราณสถาน มีโอกาสที่จะดึงของที่พวกเขาได้รับจากภายในโบราณสถานออกมาได้ หลิงหยุนแบ่งกำลังออกเป็นห้าสาย ความเร็วในการเข่นฆ่านั้นรวดเร็วขนาดไหนกันล่ะ ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ก็สังหารลอร์ดประเทศพันธมิตรไปไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ สิ่งที่ตามมาด้วยก็คือทรัพยากรจำนวนมหาศาล ภายในทรัพยากรเหล่านี้ ประกอบไปด้วยทรัพยากรพื้นฐาน ไอเทมประเภทใช้งานแล้วทิ้ง อุปกรณ์ระดับต่ำ ยา และอื่นๆ อีกมากมาย สรุปก็คือมีทุกอย่างที่ต้องการ ตอนนี้ทั้งหมดถูกส่งมอบมาอยู่ในมือของหลิงหยุนแล้ว หลิงหยุนเองก็ไม่เกรงใจ รับเอาไว้ทั้งหมดตามระเบียบ

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลิงหยุนก็จัดแจงภารกิจให้กับเหล่าฮีโร่ "วินนี่น่า ยาเบลล่า พวกเธอสองคนไปที่สวนผลไม้วิญญาณสักหน่อยนะ ไปเก็บเกี่ยวผลไม้วิญญาณที่สุกแล้วทั้งหมด ส่งไปที่ตลาด แล้วก็เอาแปลงนารับขวัญวิญญาณ กับตาข่ายดักจับวิญญาณที่ค้นมาได้ไปติดตั้งให้หมดด้วย"

"บาร์บาร่า วิเวียน พวกเธอสองคนไปเตรียมอาหารค่ำนะ เดี๋ยวพวกเราจะได้กินข้าวกันให้อร่อย พักผ่อนกันสักหน่อย อีกหนึ่งวันให้หลังค่อยตามฉันไปหาอุเมคาวะ ไนคิ เพื่อแก้แค้น" "โอเดน พวกนายไปจัดการจัดระเบียบกองทหารนะ" "น้าหลิว คุณตามผมมาหน่อยครับ"

เหล่าฮีโร่รับคำสั่ง แล้วแยกย้ายกันไปปฏิบัติหน้าที่ หลิงหยุนก็นำหลิวเยียนหรานมุ่งตรงไปยังตลาดเช่นกัน

เมื่อไปถึงที่หมาย หลิงหยุนก็หยิบม้วนคัมภีร์กองโตออกมา กองรวมกันไว้บนพื้นที่ว่างตรงหน้า "น้าหลิว คุณมาช่วยผมคัดแยกหน่อยครับ อันไหนที่ระดับต่ำๆ หรืออันไหนที่ไม่ค่อยมีประโยชน์ ก็คัดแยกออกมา เอาไปโยนขายในตลาดหาเงินให้หมด" หลิงหยุนกล่าว หลิวเยียนหรานพยักหน้า จากนั้นก็เริ่มทำการคัดแยกของไปพร้อมกับหลิงหยุน โดยใช้ฟังก์ชันการคัดแยกประเภทในกระเป๋าเก็บของ ใช้เวลาไปหลายสิบนาทีเต็มๆ ในที่สุดก็คัดแยกม้วนคัมภีร์จนเสร็จ

อีกด้านหนึ่ง ยาเบลล่าก็นำผลไม้วิญญาณที่เพิ่งเก็บเกี่ยวมาส่งให้แล้วเช่นกัน หลิงหยุนจัดแจงของให้เข้าที่ ก็เริ่มทำการวางขายสินค้า กองทหารระดับต่ำ ขาย! อุปกรณ์ระดับต่ำ ขาย! ม้วนคัมภีร์ระดับต่ำ ขาย! ผลไม้วิญญาณที่กินไม่หมด ขาย! ม้วนคัมภีร์อาชีพ ตั๋วรถ และของจิปาถะอื่นๆ ที่ไม่ได้ใช้ ขายให้หมด ติดป้ายราคาอย่างชัดเจน จำกัดให้เฉพาะลอร์ดจากประเทศเซี่ยสามารถซื้อได้เท่านั้น เมื่อทุกอย่างพร้อม ก็ทำการวางขายทันที

วินาทีต่อมา ข่าวเรื่องร้านค้าโครงกระดูกวางขายสินค้าใหม่ ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งประเทศเซี่ยในพริบตา จากนั้น ลอร์ดประเทศเซี่ยนับร้อยล้านคนที่แต่เดิมกำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับเผ่าแมงป่องดำ ก็พากันแห่เข้ามาในร้านค้าโครงกระดูกเพื่อเริ่มการชอปปิงอย่างบ้าคลั่ง ของที่หลิงหยุนขายมีจำนวนมาก แต่ลอร์ดประเทศเซี่ยมีจำนวนมากกว่า เพียงแค่หนึ่งถึงสองนาที สินค้าทั้งหมดที่เขาวางขาย ก็ถูกกวาดซื้อไปจนเกลี้ยง

สิ่งที่ได้กลับมาแทนที่ ก็คือทรัพยากร 5 ล้านล้าน หลิงหยุนเก็บไว้ 2 ล้านล้านเพื่อใช้สำหรับการรับซื้อของ ส่วนอีก 3 ล้านล้านที่เหลือก็เบิกออกมา นำไปเก็บไว้ในโกดังของดินแดนอาณาจักรแห่งความตาย จากนั้นก็นำเหรียญทองที่เก็บสะสมไว้ในเหรียญทองแห่งความโชคดีออกมา หลังจากรวบรวมทรัพยากรทั้งหมดที่มีอยู่ในมือเข้าด้วยกันแล้ว หลิงหยุนก็เปิดหน้าต่างสถานะของอาณาจักรแห่งความตายขึ้นมา เพื่อตรวจสอบทรัพยากรสำรอง:

【อาณาจักรแห่งความตาย】

• ลอร์ด: หลิงหยุน
• เลเวล: 20
• พันธมิตร: ไม่มี
• จำนวนกองทหาร: 4,170 ล้าน/∞
• แท่นบูชากองทหาร: พลทหารโครงกระดูกระดับหนึ่ง, เนโครแมนเซอร์ระดับห้า, พลธนูโครงกระดูกเงาระดับเจ็ด, ปีศาจมายาฝันร้ายระดับแปด, เคานต์แวมไพร์ระดับเก้า, อัศวินอันเดดระดับเก้า, การ์กอยล์ระดับเก้า, ลิชแห่งความมืดระดับสิบ, มังกรกระดูกอันเดดระดับสิบ, ยักษ์กระดูกระดับสิบ, นักลอบสังหารเงาทมิฬระดับสิบ, ซัคคิวบัสแห่งความตายระดับสิบเอ็ด, เทวทูตตกสวรรค์ระดับสิบสอง, อัศวินมังกรอันเดดระดับสิบสอง

• ไม้: 1.5263 ล้านล้าน
• หิน: 1.6285 ล้านล้าน
• เหล็ก: 1.5963 ล้านล้าน
• อาหาร: 1.4555 ล้านล้าน
• เหรียญทอง: 2.8511 ล้านล้าน
• สิ่งที่ต้องใช้ในการอัปเกรด: ไม้, หิน, เหล็ก * 4 ล้าน

ขั้นตอนต่อไป นำทรัพยากรทั้งสี่ชนิด ได้แก่ ไม้ หิน เหล็ก และอาหาร แปลงสภาพเป็นเหรียญทอง "คุณได้ทำการแปลงสภาพไม้ *1.5263 ล้านล้าน เป็นเหรียญทอง *1.5263 ล้านล้าน" "คุณได้ทำการแปลงสภาพหิน *1.6285 ล้านล้าน เป็นเหรียญทอง *1.6285 ล้านล้าน" "คุณได้ทำการ..."

ไม่นาน ทรัพยากรทั้งสี่ชนิดก็ถูกรีเซตจนเหลือศูนย์ สิ่งที่ได้กลับมาแทนที่ ก็คือเหรียญทองกว่า 9 ล้านล้านเหรียญ ไม่มีอะไรต้องพูดให้มากความ ทุ่มหมดหน้าตัก นำไปปั๊มทหารให้หมด และจะปั๊มเฉพาะกองทหารระดับสิบสองเท่านั้น

อย่าถามว่าทำไม! ถ้าถามก็คือระดับสิบสองเป็นกองทหารระดับสูงสุด ได้รับผลประโยชน์สูงสุด และภายใต้สังกัดของหลิงหยุนในตอนนี้ ก็มีกองทหารระดับสิบสองอยู่เพียงแค่สองชนิดเท่านั้น นั่นก็คือเทวทูตตกสวรรค์และอัศวินมังกรอันเดด การปั๊มทหารในครั้งนี้ ก็จะทุ่มหมดหน้าตักให้กับกองทหารทั้งสองชนิดนี้นี่แหละ