44 - จูบแรกของเหวินถิง

44 - จูบแรกของเหวินถิง

"เหวินถิง เธอเป็นอะไรไหม" หลี่ปินอุ้มเหวินถิงที่กำลังเมามายเข้าไปที่เบาะหลัง เขาโอบกอดร่างนุ่มนิ่มของเธอไว้พร้อมเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

ร่างกายของเหวินถิงดูอวบอัดแต่กลับไม่หนักเลย เมื่อได้โอบกอดไว้ในอ้อมแขนก็นุ่มนิ่มและรู้สึกดีมาก นอกจากหน้าอกที่อิ่มเอิบแล้ว ขาของเธอยังเรียวยาว ช่วงเอวเล็กบางคอดกิ่วจนโอบได้รอบโดยไม่มีไขมันส่วนเกินเลยแม้แต่นิดเดียว

เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ปนกลิ่นเหล้าของหญิงสาว และความรู้สึกที่หน้าอกนุ่มหยุ่นเบียดเสียดกับหน้าอกของเขา ลมหายใจของหลี่ปินก็เริ่มติดขัดและถี่กระชั้นขึ้น

มีสาวงามขี้เมานอนพับอยู่ในอ้อมแขนแบบนี้ หลี่ปินจะไม่หวั่นไหวได้อย่างไร ไม่แปลกใจเลยที่ผู้ชายคนนั้นจะทำเรื่องบ้าคลั่งเพื่อเหวินถิงขนาดนั้น ถ้าเป็นเขา เขาก็คิดว่าตัวเองคงจะยอมคลั่งเพื่อเธอได้เหมือนกัน

"พี่เขย! หนู... ฮือๆ" ทันทีที่ทั้งคู่เข้าไปนั่งในเบาะหลัง เหวินถิงก็กอดหลี่ปินแน่นแล้วร้องไห้โฮออกมา

น้ำตาใสๆ รินไหลจากหางตาของเธอหยดลงบนไหล่ที่เปลือยเปล่าของหลี่ปิน ความรู้สึกเย็นเยียบสัมผัสผิว เหวินถิงร้องไห้อย่างอัดอั้นและเจ็บปวด ทำให้หลี่ปินรู้สึกไม่ดีตามไปด้วย

ไม่ว่าใครถ้าเจอเรื่องแบบนี้ก็คงรู้สึกแย่ไม่ต่างกัน

เดิมทีหลี่ปินอยากจะพูดปลอบโยนสักสองสามคำ แต่พอถูกร่างนุ่มๆ กอดไว้แน่น สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากหน้าอกที่อ่อนนุ่ม ใจของเขาก็เริ่มฟุ้งซ่านทันที

ในตอนนั้น ความคิดที่จะปลอบโยนหายไปหมดสิ้น ในสมองมีแต่ความต้องการกามารมณ์เต็มไปหมด เขาแทบอยากจะฉวยโอกาสที่เหวินถิงเมาจัด จัดการน้องเมียคนนี้เสียเลย!

> [สถานะปัจจุบัน อัดอั้น, เสียใจ, เจ็บปวด, มึนเมา, ระบายความในใจ, สับสน]

> [สำเร็จความสำเร็จ อ้อมกอดของเหวินถิงผู้เป็นน้องเมีย รางวัล สมรรถภาพร่างกาย +3 (73 ระดับปกติ)]

> [ความสนิทสนม +20 (-20 เฝ้าระวัง)]

เมื่อเห็นสถานะของเหวินถิง หลี่ปินลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก

ความสนิทสนมของน้องเมียกับเขาเพิ่มขึ้นเพราะเหตุการณ์ในวันนี้ก็จริง แต่ความสนิทสนมโดยรวมยังคงอยู่ที่ -20 ซึ่งอยู่ในระดับเฝ้าระวัง

ด้วยระดับความสนิทสนมแบบนี้ หากคิดจะมีอะไรกับเธอคงเป็นไปไม่ได้แน่ๆ

แต่ทว่าสวรรค์กลับหยิบยื่นโอกาสดีๆ แบบนี้มาให้! สถานะของเหวินถิงในตอนนี้เห็นชัดว่าอยู่ในอาการเมาจนไม่ได้สติ

ผู้หญิงในสภาพนี้คือช่วงเวลาที่ง่ายที่สุดที่จะถูกครอบครอง! อย่างแรกคือร่างกายจะอ่อนแรงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ อย่างที่สองคือเมื่อแอลกอฮอล์ขึ้นสมอง สติจะค่อยๆ หายไป แต่ร่างกายกลับจะมีความต้องการทางเพศรุนแรงขึ้นจากการกระตุ้นของแอลกอฮอล์

และเหวินถิงในตอนนี้ก็อยู่ในสภาพนั้นอย่างชัดเจน

หลี่ปินสัมผัสได้ว่าร่างกายของเธอจมดิ่งสู่ความมึนเมาอย่างสิ้นเชิง ทั้งร่างอ่อนปรกเปียก สติสัมปชัญญะสับสนวุ่นวายจนพูดจาไม่รู้เรื่อง

เหวินถิงที่เคยระวังตัวกับเขาเหมือนระวังหมาป่า ตอนนี้กลับกอดเขาไว้แน่นโดยไม่ป้องกันตัวเลยแม้แต่น้อย พลางร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมอก

หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดหลี่ปินก็รวบรวมความกล้า ยื่นมือที่สั่นเทาออกไปโอบกอดร่างบางที่แสนเย้ายวนของเหวินถิง

"เหวินถิง ไม่เป็นไรแล้ว มีพี่อยู่นี่ ใครก็รังแกเธอไม่ได้ ไม่ต้องกลัวนะ อยากร้องก็ร้องออกมาให้เต็มที่เลย..."

เมื่อสัมผัสได้ถึงอ้อมกอดอันอ่อนโยน ร่างกายที่เคยอ่อนนุ่มของเหวินถิงก็กลับมาเกร็งอีกครั้ง เธอขัดขืนอย่างไร้เรี่ยวแรงพลางละเมอออกมา "ปล่อยฉัน... พวกแกจะทำอะไร... ปล่อยนะ... อย่า... ไปให้พ้น!"

หลี่ปินตั้งตัวไม่ติดกับปฏิกิริยาที่กะทันหันของเธอ เขาจึงรีบดึงเธอเข้ามากอดอีกครั้งและปลอบโยนอย่างอ่อนโยน "เหวินถิง ไม่เป็นไรแล้ว! ทุกอย่างผ่านไปแล้ว นี่พี่เอง พี่เขยไง เดี๋ยวพี่จะพาเธอไปส่งที่บ้านนะ"

หลี่ปินลูบหลังเธอเบาๆ เหวินถิงจึงค่อยๆ สงบลง ร่างกายกลับมาอ่อนปรกเปียกอยู่ในอ้อมแขนของเขา ปากก็พร่ำเพ้อเหมือนคนละเมอ

หลี่ปินรออยู่ครู่หนึ่งจนแน่ใจว่าเธอหลับไปแล้ว เขาจึงรวบรวมความกล้า สูดลมหายใจลึกๆ ค่อยๆ ปล่อยร่างของเธอออก แล้วประคองศีรษะให้พิงไหล่เขาไว้ พลางมองสาวน้อยในอ้อมแขนด้วยลมหายใจที่ถี่กระชั้น

เครื่องหน้าของเหวินถิงประณีตมาก ดวงตากลมโต ขนตายาว จมูกโด่งรั้นสวย ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด และริมฝีปากสีชมพูเย้ายวนที่เผยอออกเล็กน้อยพร้อมกับลมหายใจที่ปนกลิ่นเหล้าจางๆ

"อึก" เมื่อเห็นริมฝีปากที่อวบอิ่มชวนสัมผัส หลี่ปินก็เลียริมฝีปากตัวเอง แล้วค่อยๆ เคลื่อนริมฝีปากที่เปียกชื้นของเขาเข้าไปใกล้

เมื่อริมฝีปากทั้งสองสัมผัสกันเพียงเบาๆ หลี่ปินก็รู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น สัมผัสที่นุ่มนวลละเอียดอ่อนทำให้เขาเคลิบเคลิ้มจนถอนตัวไม่ขึ้น

---