บทที่ 12 ค่าความพินาศของดวงดาว

บทที่ 12 ค่าความพินาศของดวงดาว

บนถนนย่านใจกลางเมืองที่พลุกพล่าน

เกือบจะในเวลาเดียวกัน ร่างกายของผู้คนมากมายบนท้องถนนก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าสยดสยอง

“อ๊าาาา! สัตว์ประหลาด!”

“ที่รัก คุณเป็นอะไรไป! อย่าทำให้ฉันกลัวสิ! รีบเรียกรถพยาบาลเร็ว!”

เส้นเลือดสีแดงเข้มเลื้อยคลานไปทั่วผิวหนังของผู้ชายคนหนึ่ง ม่านตาขยายใหญ่เป็นสองเท่า เกือบจะเต็มพื้นที่ตาขาวทั้งหมด

สันจมูกยุบลงราวกับถูกใครบางคนต่อยจนแบน ในขณะเดียวกันก็มีรอยแยกปริศนาปรากฏขึ้นที่มุมปาก ลากยาวไปจนถึงข้างหู เนื้อหนังบริเวณรอยแยกม้วนออกเล็กน้อย

“แจ้งตำรวจ! แจ้งตำรวจ!”

รถชนท้ายกันเป็นทอดๆ เปลวไฟลุกโชนขึ้นพร้อมกับควันดำ

ภาพเบื้องหน้าเต็มไปด้วยความโกลาหล

นักเรียนในชุดนักเรียนตัวโคร่งซึ่งร่างกายแดงก่ำไปทั้งตัว สังเกตเห็นชายในชุดดำคนหนึ่งที่มุมถนน เขารูปร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างเอวคอด บนตัวแผ่กลิ่นหอมยั่วยวนออกมา ได้กลิ่นก็รู้ได้ทันทีว่ารสชาติต้องหนึบแน่นและสดใหม่อย่างแน่นอน

เฉินเจวี๋ยกำลังเงี่ยหูฟังคนในโทรศัพท์พูด

“...ต้องพามาอยู่ต่อหน้าฉันให้ได้ ที่อู๋ถงเยวี่ยน...”

ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งจากด้านข้างก็พุ่งเข้ามาหาเขา!

เฉินเจวี๋ยเหลือบมอง สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง “ครับ เข้าใจแล้ว รับประกันว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ!”

ในขณะเดียวกัน ผู้กลายพันธุ์ก็พุ่งมาถึงตรงหน้าเขาแล้ว—

“ปัง!”

เฉินเจวี๋ยเพียงยกเท้าขึ้นเตะ ร่างของนักเรียนคนนั้นก็กระเด็นลอยออกไปกระแทกพื้น

แต่แล้วการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!

หลังจากถูกเตะกระเด็นไป นักเรียนมัธยมปลายคนนั้นก็รีบลุกขึ้นมา ส่งเสียงร้องคำรามที่แปลกประหลาดออกมาด้วยความโกรธ ปากของมันกลับแยกออกเป็นสี่แฉก!

ราวกับดอกไม้ที่กำลังบานสะพรั่ง บนแต่ละกลีบมีหนามแหลมคมกลับด้านเรียงรายกันอยู่หนาแน่น โพรงเนื้อที่พับซ้อนกันอยู่ราวกับถ้ำไร้ก้นบึ้งซ่อนอยู่ภายในช่องปาก ทอดยาวลึกลงไปจนถึงลำคอ!

ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์นี้ต่างก็รู้สึกขยะแขยงจนตัวสั่น กรีดร้องแล้ววิ่งหนีไป

ม่านตาของเฉินเจวี๋ยหดเกร็ง มือเคลื่อนไปที่เอวข้างหนึ่งแล้วชักมีดสั้นออกมา

สัญชาตญาณจากการต่อสู้ที่สั่งสมมานานหลายปีบอกเขาว่า ทางที่ดีที่สุดคืออย่าปล่อยให้ไอ้สิ่งที่น่าขยะแขยงนี่สัมผัสตัวได้

ขณะที่นักเรียนมัธยมปลายคนนั้นพุ่งเข้ามา เฉินเจวี๋ยก็พุ่งเข้าใส่เช่นกัน—

สองนาทีต่อมา

เฉินเจวี๋ยเก็บมีดสั้นที่เปื้อนเลือดกลับเข้าฝัก ใต้เท้าของเขาคือศพของนักเรียนคนนั้น พร้อมกับชิ้นส่วนปากของมันที่ถูกสับเป็นชิ้นๆ กองอยู่

เขาเหลือบมองผู้คนที่อยู่รอบข้างซึ่งตกใจกับภาพนองเลือดจนไม่กล้าส่งเสียงและไม่กล้าขยับเขยื้อน แล้วรีบออกจากที่เกิดเหตุไป

สีหน้าของเขาทมึนทึง บนถนนทุกๆ ห้าคนจะมีสัตว์ประหลาดอยู่สามตัว

จำนวนขนาดนี้ การเปลี่ยนแปลงแบบนี้ ไม่ใช่ไวรัสธรรมดาอย่างแน่นอน!

นี่คือมหันตภัย!

เฉินเจวี๋ยเลือกรถแท็กซี่คันหนึ่งริมถนนที่ได้รับความเสียหายไม่หนักมาก แล้วลากคนขับที่หมดลมหายใจไปแล้วไปไว้ข้างทาง

โทรศัพท์มือถือสั่นขึ้นมา ดาวเดียวดายส่งข้อความบางอย่างมาให้

เขากวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว สายตาหยุดอยู่ที่คำว่าตระกูลหยุนชั่วครู่หนึ่ง

ดูเหมือนว่าภารกิจนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด เป้าหมายของภารกิจคงจะไม่ได้อยู่ที่อู๋ถงเยวี่ยนอีกแล้ว

ขึ้นรถ ขับผ่านโรงพยาบาลนานาชาติเมือง A โดยไม่หยุดพักแม้แต่น้อย

เดิมทีเป้าหมายภารกิจครั้งนี้ของเขาอยู่ที่โรงพยาบาลนานาชาติ ถ้าไม่ใช่เพราะคำสั่งกะทันหันของดาวเดียวดาย ตอนนี้เขาก็คงจะเข้าไปในโรงพยาบาลแล้ว

เฉินเจวี๋ยไม่ได้คิดอะไรมาก ขับรถแท็กซี่ไปยังสถานที่ปฏิบัติภารกิจแห่งใหม่ อู๋ถงเยวี่ยน

ทันใดนั้น มือที่กุมพวงมาลัยของเขาก็พลันกำแน่นขึ้น เลือดลมพลุ่งพล่าน หัวใจเต้นแรงราวกับจะระเบิด...

***

คฤหาสน์ตระกูลหยุน

หยุนเซียวหลับตาลง ในห้องมืดสนิท

เมื่อครู่นี้เอง คฤหาสน์ได้เปิดใช้งานระบบป้องกันฉุกเฉิน ประตูและหน้าต่างทุกบานจึงถูกปิดตาย หน้าต่างทั้งหมดถูกบดบังด้วยแผ่นเหล็กที่เลื่อนลงมาปิดทับ

เสียงกรีดร้องดังมาจากโถงทางเดิน

ตอนนี้ในคฤหาสน์แห่งนี้ ไม่มีเพื่อน มีแต่ศัตรู

【ติ๊ง! ค่าความพินาศของดวงดาวลดลง 1.2%!】

เสียงแจ้งเตือนใหม่ดึงความสนใจของหยุนเซียว

345 พูดติดอ่าง “หา?”

หยุนเซียวพูดไม่ออก ‘เธอจะประหลาดใจอะไร! ไม่ใช่เธอเหรอที่ส่งแจ้งเตือนมาให้ฉัน?’

“ไม่ใช่ฉัน!”

หยุนเซียวชะงัก ‘ห๊ะ?’

เสียงคลื่นไฟฟ้าสถิตสับสนอลหม่าน น้ำเสียงของ 345 เต็มไปด้วยความตกใจ “การแจ้งเตือนนี้มาจากเจตจำนงของดวงดาว!”

‘ห๊ะ? ดวงดาวมีจิตสำนึกด้วยเหรอ? เป็นความหมายแบบที่ฉันเข้าใจรึเปล่า?’

“ตามหลักแล้ว เจตจำนงของดวงดาวจะไม่ปรากฏตัวออกมาง่ายๆ การแจ้งเตือนเมื่อครู่นี้...” 345 ดูเหมือนกำลังครุ่นคิด “หมายความว่าเมื่อครู่ต้องมีบางสิ่งเกิดขึ้น และสิ่งนั้นส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อเส้นเวลาของโลกในอนาคต!”

345 วิเคราะห์ต่อ “จากการวิเคราะห์ของฉัน หลังจากที่คุณตายในชาติที่แล้ว ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าดวงดาวของคุณได้ดับสูญไปพร้อมกัน...”

สมองของหยุนเซียวพลันว่างเปล่า ดวงตาเบิกโพลงอย่างเลื่อนลอย ความรู้สึกอยากตายผุดขึ้นมาจางๆ

ดวงดาวก็ไม่มีแล้ว เธอยังจะมาต่อสู้อะไรอีก!

345 รับรู้ถึงอารมณ์ของเธอได้ รีบปลอบใจ “คุณลองคิดในแง่ดีสิ นั่นก็หมายความว่าพวกหยุนอวี้ชิงก็ตายด้วยเหมือนกันนะ!”

‘แต่ก่อนที่พวกนั้นจะตายก็ไม่เคยลำบากเลยสักวัน ฉันจะไปดีใจอะไรกัน’

“ก็จริงแฮะ...”

สมองของหยุนเซียวหมุนติ้ว

‘ค่าความพินาศลดลง... นั่นก็หมายความว่าความคืบหน้าในการทำลายล้างดวงดาวแต่เดิมได้ถอยหลังกลับไปแล้ว! ถ้าลดลงไปเรื่อยๆ จะหมายความว่า—’

“สามารถเปลี่ยนแปลงตอนจบที่ถูกกำหนดไว้ได้! ดวงดาวจะไม่ถูกทำลาย!” 345 พูดอย่างตื่นเต้น

ดวงตาที่ไร้ประกายของหยุนเซียวสว่างวาบขึ้น

นี่ก็เหมือนกับสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ไม่ใช่หรือ... เธอพยายามเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตัวเองที่ถูกกำหนดให้เป็นเพียงตัวประกอบ ส่วนดวงดาวก็กำลังต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรมแห่งการล่มสลาย

หยุนเซียวท้อแท้อยู่เพียงสองนาทีก็กลับมาฮึดสู้อีกครั้ง

ชีวิตบัดซบ ใครกลัวใคร!

เอาตัวรอดให้ได้ก่อน เรื่องที่อยู่ตรงหน้ายังจัดการไม่ได้ จะไปกังวลเรื่องอนาคตที่ไกลตัวทำไม

345 รับรู้ถึงความหวังและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในร่างของเธออีกครั้งก็อดทึ่งไม่ได้

โฮสต์ของเธอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ชีวิตน่าสังเวชขนาดนั้น ตายไปแล้วครั้งหนึ่งยังมองโลกในแง่ดีและกระตือรือร้นได้ขนาดนี้

“โฮสต์ คุณมีทัศนคติแบบนี้ ทำอะไรก็จะสำเร็จ!”

หยุนเซียวยอมรับคำชมของเธออย่างไม่สะทกสะท้าน ‘ไม่เห็นจะมีคำใบ้เลยว่าจะทำยังไงถึงจะลดค่านี้ได้... แล้วมันเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นกันแน่’

ขณะที่หยุนเซียวกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่ เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วเกือบสองชั่วโมง—

“ฮ่าๆๆ! ฉันสำเร็จแล้ว!”

หยุนเซียวอุทานออกมาเบาๆ ดวงตาเต็มไปด้วยประกายแห่งความตื่นเต้น

ในที่สุด! พลังพิเศษที่มาช้าไปสองชาติก็ได้กลับมาอยู่กับเธอแล้ว!

เพียงแต่—

หยุนเซียวพลันเงียบไป สีหน้าดูแปลกประหลาด

345 ถามอย่างระมัดระวัง “เป็นอะไรไป? พลังพิเศษอ่อนแอเกินไปเหรอ? คุณอย่าเพิ่งท้อใจไปเลยนะ ต่อให้เป็นพลังพิเศษสายสนับสนุน ถ้าใช้ดีๆ ก็ยังสุดยอดได้เหมือนกัน อย่าเพิ่งหมดกำลังใจสิ...”

“ไม่ใช่” หยุนเซียวขัดจังหวะการปลอบใจของ 345 เลียริมฝีปากที่แห้งผาก ‘ไม่ได้อ่อนแอเกินไป แต่โคตรจะสุดยอดไปเลยต่างหาก!’

พลังพิเศษที่เธอปลุกขึ้นมาคือ—มารดาแห่งอสูร

【ติ๊ง! ค่าความพินาศของดวงดาวลดลง 3%!】

อ่า... เธอเหมือนจะรู้แล้วว่าค่าความพินาศนี่มันคืออะไร

【จบตอน】