บทที่ 2 พรสวรรค์ระดับเหนือเทพอัปเกรดอีกครั้ง? ซ้อนทับไม่หยุด!

บนท้องถนน ซอมบี้เดินเตร่อยู่เป็นฝูง ส่งเสียงคำรามน่าสยดสยองเป็นระยะ

หลู่เฉิงซ่อนตัวอยู่ตรงมุม แอบสังเกตพวกซอมบี้อย่างเงียบๆ

พวกนี้ล้วนเป็นมอนสเตอร์ระดับ 1

มีพลังชีวิตอยู่ระหว่าง 300 ถึง 500 คุณสมบัติสูงกว่ามนุษย์ระดับ 1 มาก

ดังนั้น เมื่อหายนะเพิ่งมาถึง

แม้แต่มอนสเตอร์ระดับ 1 ก็ต้องใช้คนอย่างน้อยสองสามคนร่วมมือกันจึงจะสังหารได้

การจะเก็บเดี่ยวนั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย!

แต่หลู่เฉิงเป็นข้อยกเว้น

"ฉันมีพลังเวท 140 แต้ม สามารถร่ายลูกไฟได้ 14 ครั้ง ถ้าไม่พลาดสักครั้ง ความเสียหายก็เพียงพอ..."

หลู่เฉิงคำนวณ

ชาติก่อนเขาเป็นนักเวทชั้นหนึ่ง มีประสบการณ์ 20 ปี ไม่มีทางทำผิดพลาดขั้นพื้นฐานอย่างการพลาดทักษะแน่นอน

เล็งซอมบี้ตัวที่โดดเดี่ยว

หลู่เฉิงยิงลูกไฟออกไป

"ปัง!" - 9

ลูกไฟโจมตีสำเร็จ ตัวเลขความเสียหายสีแดงลอยขึ้นเหนือหัวซอมบี้

ตามมาด้วยการแจ้งเตือนของระบบ

[ติ๊ง คุณร่ายเวท 1 ครั้ง ความเสียหายของทุกทักษะเพิ่มขึ้นถาวร 10 แต้ม]

ซอมบี้คำรามและพุ่งเข้าใส่หลู่เฉิงอย่างรวดเร็ว ความเร็วไม่ช้ากว่าผู้ใหญ่มากนัก

หลู่เฉิงไม่ตื่นตระหนก หันหลังวิ่งหนี

ลูกไฟมีคูลดาวน์ 5 วินาที เขาเป็นนักเวท ไม่มีทางสู้แบบประชิดกับซอมบี้ได้

พื้นที่บริเวณนี้มอนสเตอร์ไม่หนาแน่นนัก ก่อนหน้านี้เขาได้สังเกตเส้นทางไว้แล้ว

ด้วยเทคนิคที่ฝึกฝนมา 20 ปี เขาเพียงแค่เคลื่อนไหวในพื้นที่เล็กๆ ก็สามารถหลบการโจมตีของซอมบี้ได้ โดยไม่ดึงความสนใจมอนสเตอร์ตัวอื่น

5 วินาทีผ่านไป หลู่เฉิงหันกลับมาร่ายลูกไฟ

หลังจากเวลาร่ายเวท 1 วินาที ลูกไฟก็พุ่งออกไป - 20

เห็นตัวเลขความเสียหาย หลู่เฉิงก็ดีใจ

ความเสียหายพื้นฐานของลูกไฟต่ำมาก แค่ซ้อนทับ 1 ชั้น ก็เหมือนความเสียหายเพิ่มขึ้นเท่าตัวแล้ว!

เขาหันหลังวิ่งต่อ 5 วินาทีต่อมา ลูกไฟลูกที่สามก็พุ่งออกไป - 31!

จากนั้นก็วิ่งหนีอีกครั้ง

ความเร็วของซอมบี้ช้ากว่ามนุษย์อยู่แล้ว ภายใต้การเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังของหลู่เฉิง มันแทบไม่มีโอกาสแตะต้องเขาได้เลย

หลังจากยิงลูกไฟไป 8 ลูก พลังชีวิตของซอมบี้ก็หมด ร่างล้มลงกับพื้น

[ติ๊ง คุณสังหารซอมบี้ (ระดับ 1) ได้รับค่าประสบการณ์ +7]

ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย หลู่เฉิงรู้สึกดีใจ

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป สังหารซอมบี้ 15 ตัว เขาก็จะขึ้นเลเวล 2 ได้

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าคือผลของ [การดูดซับไม่สิ้นสุด]!

ร่ายลูกไฟ 8 ครั้ง ซ้อนทับความเสียหายทักษะไป 80 แต้ม

"พรสวรรค์ระดับเหนือเทพ มันเจ๋งจริงๆ!"

หลู่เฉิงอุทานด้วยความชื่นชม

ขณะนี้ ข้อมูลบนแผงของ [การดูดซับไม่สิ้นสุด] ได้เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

[พรสวรรค์: การดูดซับไม่สิ้นสุด]

[ระดับ: เหนือเทพ]

[เลเวล: 1]

[ผลลัพธ์: ทุกครั้งที่ร่ายเวท จะได้รับการเพิ่มพลังแบบถาวร ขณะนี้มีช่องเพิ่มพลัง 1 ช่อง]

[ช่องเพิ่มพลัง 1: ทุกครั้งที่ร่ายเวท เพิ่มความเสียหายของทุกทักษะ 10 แต้มแบบถาวร มีผลเมื่อสร้างความเสียหาย]

[ช่องเพิ่มพลัง 2: ยังไม่ปลดล็อค]

[จำนวนครั้งที่ร่ายเวทในปัจจุบัน: 8 ครั้ง]

[ความเสียหายทักษะเพิ่มขึ้น: 80 แต้ม]

[ความชำนาญ: 8/1000]

"นี่ยังเป็นแค่ช่องเพิ่มพลังเดียวเท่านั้น... ถ้าปลดล็อคช่องที่ 2 ได้ จะซ้อนทับได้แค่ความเสียหายทักษะอย่างเดียวหรือเปล่านะ?"

หลู่เฉิงรู้สึกตื่นเต้น

ภายใต้การเสริมพลังของการดูดซับไม่สิ้นสุด

ลูกไฟลูกที่ 8 ของเขา ทำความเสียหายได้ถึง 95 แต้มแล้ว! แทบจะเท่ากับความเสียหายรวมของการร่ายลูกไฟ 9 ครั้งของนักเวททั่วไปเลย

นี่เป็นเหตุผลที่หลู่เฉิงกล้าเก็บเลเวลซอมบี้เดี่ยว

หากไม่มีพรสวรรค์นี้ แม้จะยิงลูกไฟครบ 14 ลูก หมดพลังเวท ก็จะทำความเสียหายได้ไม่ถึงครึ่งของพลังชีวิตซอมบี้ ไม่สามารถเก็บเดี่ยวได้แน่นอน

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีความเสียหายที่เพิ่มขึ้นอย่างน่าทึ่งจากพรสวรรค์

พลังเวทของเขาก็เหลือแค่ครึ่งเดียว

พลังเวทที่เหลือ 60 แต้ม ยังพอร่ายลูกไฟได้อีก 6 ลูก

ในระหว่างต่อสู้ พลังเวทจะฟื้นฟู 1 แต้มต่อนาที ในสภาวะพักผ่อนจะเพิ่มเป็น 20 เท่า

พลังชีวิตของซอมบี้อยู่ที่ประมาณ 300-400 แทบไม่มีความต้านทาน ด้วยพลังโจมตีปัจจุบันของเขา 4-5 ลูกไฟก็สามารถสังหารได้

พลังเวทที่เหลืออยู่ยังพอเก็บซอมบี้ได้อีกหนึ่งตัว

แต่ก็แค่หนึ่งตัวเท่านั้น หากดึงความสนใจมอนสเตอร์ตัวอื่น สถานการณ์จะเลวร้ายมาก

คิดคำนวณแล้ว หลู่เฉิงเลือกที่จะรอบคอบ ซ่อนตัวในมุมที่ปลอดภัยเพื่อฟื้นฟูพลังเวท

ช่วงแรกของนักเวท ขาดแคลนพลังเวทมากจริงๆ!

แต่หลู่เฉิงก็ไม่กังวล

ด้วยความเสียหายที่ซ้อนทับจากการดูดซับไม่สิ้นสุด เขาไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะที่ใช้พลังเวทสูง ความเสียหายก็เพียงพอแล้ว

ด้วยเหตุนี้ เมื่อเลเวลสูงขึ้น พลังเวทก็จะเพียงพอเอง

และการขึ้นเลเวลไม่ได้เพิ่มแค่พลังเวท

ทั้งพลังชีวิต ความเร็วในการร่ายเวท คูลดาวน์ทักษะ ก็จะค่อยๆ เพิ่มขึ้นด้วย!

หลังจากพักสักครู่ พลังเวทเต็ม หลู่เฉิงก็ออกล่าซอมบี้ที่โดดเดี่ยวอีกครั้ง

"ปัง!" - 103

ตัวเลขความเสียหายสามหลักลอยขึ้นเหนือหัวซอมบี้

แม้แต่หลู่เฉิงเองก็ยังตกตะลึงกับความเสียหายนี้

ในชาติก่อน ไม่ว่าจะเป็นนักเวทระดับ 1 หรือแม้แต่ระดับ 5 ลูกไฟก็แทบจะทำความเสียหายเกิน 100 ไม่ได้! แต่สำหรับเขา นี่เป็นเพียงแค่การซ้อนทับ 8 ครั้งเท่านั้น!

เท้าไม่หยุดเคลื่อนไหว

หลู่เฉิงเคลื่อนที่ตามจังหวะคูลดาวน์

ทุกครั้งที่คูลดาวน์หมด เขาก็พอดีอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการร่ายเวทย์

นี่คือทักษะพื้นฐานของนักเวทย์มือเก๋า เขาชำนาญมาก

ยิงลูกไฟไปสี่ลูก ซอมบี้ก็ล้มลงกับพื้น

[ติ๊ง คุณสังหารซอมบี้ (ระดับ 1) ได้รับค่าประสบการณ์ +7]

บนร่างของซอมบี้ มีแสงสีเงินวาบขึ้นชั่วครู่

หลู่เฉิงเข้าไปค้นร่าง เก็บผลึกเล็กๆ ขนาดเท่าเล็บนิ้วก้อยขึ้นมา

[คุณได้รับเศษผลึกต้นกำเนิด x1]

หยิบขึ้นมาดู หลู่เฉิงยิ้ม

สิ่งนี้ เขาคุ้นเคยมาก

หลังจากหายนะ ระเบียบสังคมเดิมถูกพลิกกลับโดยสิ้นเชิง ตามมาด้วยการที่ธนบัตรไร้ค่าอย่างรวดเร็ว

ต่อมาโลหะมีค่าอย่างทองและเงินก็เสื่อมราคาลง

[เศษผลึกต้นกำเนิด] นี้ กลายเป็นสกุลเงินของยุคหายนะ

ต่อมา มีประเทศค้นพบว่า การหลอมเศษผลึกต้นกำเนิดจำนวนมาก สามารถสกัดคะแนนคุณสมบัติอิสระได้!

แต่นั่นเป็นเรื่องในอนาคตอันไกล เมื่อปริมาณยังไม่เพียงพอ มันก็ไม่มีประโยชน์อื่นใด

เก็บเศษผลึกเข้ากระเป๋า หลู่เฉิงก็มองหาซอมบี้ตัวต่อไป

- 145 - 157 - 166

ครั้งนี้ แค่สามลูกไฟ แถบพลังชีวิตของซอมบี้ก็หมด

ขณะที่พรสวรรค์ของเขาซ้อนทับพลังการโจมตีเวทมนตร์อย่างต่อเนื่อง

ซอมบี้ตัวที่ 5 ใช้ลูกไฟสามลูก

ตั้งแต่ตัวที่ 6 เป็นต้นไป แค่สองลูกก็สามารถสังหารได้ทันที!

หลู่เฉิงเร่งฝีมือ เก็บมอนสเตอร์อย่างต่อเนื่อง

แถบประสบการณ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ด้วยพลังโจมตีปัจจุบันที่สามารถสังหารซอมบี้ด้วยลูกไฟสองลูก เขาไม่ค่อยกลัวซอมบี้ที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มเล็กๆ แล้ว

แต่ในช่วงแรก นักเวทย์มีร่างกายที่เปราะบางมาก หากไม่ระวัง ก็มีโอกาสพลิกล็อคได้

ดังนั้น หลู่เฉิงจึงยังคงใช้เวลาในการเคลื่อนที่ หลีกเลี่ยงพื้นที่ที่มีมอนสเตอร์หนาแน่น

ในพริบตา สองชั่วโมงผ่านไป

[ติ๊ง คุณสังหารซอมบี้ (ระดับ 1) ได้รับค่าประสบการณ์ +7]

เมื่อซอมบี้ตัวที่ 15 ล้มลง

รอบตัวหลู่เฉิง มีแสงสีขาววาบขึ้นแล้วหายไป

[ติ๊ง คุณขึ้นเลเวล 2 แล้ว ได้รับคะแนนคุณสมบัติอิสระ +5]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น ใต้เท้าของหลู่เฉิงมีแสงสีขาววาบขึ้น ความเหนื่อยล้าทั้งหมดหายไปในพริบตา!

(จบบทที่ 2)