บทที่ 9 ความช่วยเหลือจากจอมยุทธ์
บทที่ 9 ความช่วยเหลือจากจอมยุทธ์
บทที่ 9 ความช่วยเหลือจากจอมยุทธ์
ซู่!
ชายหนุ่มรูปงามที่เพิ่งจะปิดตาลงไปเมื่อครู่ เปิดตาขึ้นอีกครั้ง
ลั่วชิงถงเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาของเขาจ้องมาทางเธอ ริมฝีปากของเขาขยับเล็กน้อย
แค่มองดูก็รู้แล้วว่าสถานการณ์ไม่ดีแน่
ดูเหมือนเขาจะถูกรบกวนและเตรียมที่จะขับไล่เธอออกไป
ลั่วชิงถงยังไม่ทันได้ตรวจสอบบาดแผลในร่างกายของเธอเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการฟื้นฟูพลังแม้เพียงเล็กน้อย
หลังจากที่เธอวิ่งหนีผ่านป่ามาอย่างยาวนาน พลังของเธอก็แทบจะหมดลงแล้ว
หากตอนนี้ถูกพบตัวเข้า เธอจะไม่มีทางหลบหนีได้เลย!
เมื่อคิดเช่นนั้น ดวงตาของเธอฉายแววคมกล้าแทบจะทันทีที่ริมฝีปากของเขาขยับ เธอก็พุ่งตัวเข้าบ่อน้ำทันที!
ในเวลาเดียวกัน ปิ่นหยกที่อยู่บนศีรษะของเธอก็ถูกดึงออกมา เธอกำมันไว้ในมือและเล็งไปที่ชายโครงของเขา
พร้อมกับนั้น มืออีกข้างของเธอรีบปิดปากเขาไว้ก่อนที่เขาจะพูดอะไรออกมาได้
"หนุ่มหล่อ ช่วยฉันที ขอใช้ที่นี่ซ่อนตัวหน่อยนะ ฉันคิดว่าคุณคงไม่ปฏิเสธคำขอจากหญิงสาวตัวเล็ก ๆ ที่ไร้ทางสู้คนนี้ ใช่ไหม?"
ร่างของลั่วชิงถงพุ่งเข้าปะทะกับร่างของเขาเนื่องจากแรงที่เธอพุ่งเข้ามาในบ่อน้ำ ในเวลาเดียวกัน ริมฝีปากของเธอแนบชิดกับหูของเขา เธอพูดอย่างอ่อนหวานและเป็นมิตร
ถ้าไม่นับมืออีกข้างของเธอที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำซึ่งกำลังทำท่าทางที่อันตรายสุด ๆ ใครเห็นคงคิดว่าเธอเป็นหญิงสาวที่อ่อนแอและหมดหนทางจริง ๆ
เย่เฉียนหนิงจ้องมองหญิงสาวที่บุกเข้ามาในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เขาใช้รักษาบาดแผล สายตาของเขาเย็นชาและเต็มไปด้วยความโกรธ
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบเลือดและสกปรกจนมองไม่เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเธอ
แต่ริมฝีปากที่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และเย้ยหยันนั้นกลับทำให้เธอดูสะดุดตาและมีเสน่ห์มากขึ้นอย่างประหลาด
ไม่มีใครกล้าทำกับเขาเช่นนี้มาก่อน!
รู้สึกถึงแรงกดที่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดตรงชายโครง เย่เฉียนหนิงโกรธจนถึงขีดสุด
"เธอไม่ใช่คนตาบอด!"
เขาจ้องมองดวงตาที่ว่างเปล่าไร้แสงของเธออย่างเย็นชา ริมฝีปากเม้มแน่น
เขามองผิดไป!
“ฮ่า ๆ ใครบอกกัน ฉันเป็นคนตาบอดจริง ๆ นะ!” ลั่วชิงถงแสร้งทำเป็นคนตาบอด ปิดตาตัวเองแล้วทำหน้าทะเล้น
เธอไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอได้เห็นร่างกายของเขาทุกสัดส่วนแล้ว!
การที่ต้องมาเจอคนอันตรายแบบเขาถือเป็นเรื่องโชคร้ายพอแล้ว!
สัญชาตญาณของลั่วชิงถงบอกเธอว่าผู้ชายคนนี้อันตรายมาก มากยิ่งกว่าพวกชุดเงินที่อยู่ข้างนอกหลายเท่านัก!
ถ้าเขารู้ว่าเธอไม่ได้แค่ข่มขู่เขา แต่ยังเห็นร่างกายของเขาหมดแล้วล่ะก็... ผลที่ตามมาคงไม่ต้องพูดถึง...
เย่เฉียนหนิงไม่เชื่อคำพูดของเธอเลยแม้แต่น้อย
การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและเฉียบขาดของเธอเมื่อครู่นั้น ไม่ใช่สิ่งที่คนตาบอดทำได้!
เมื่อถูกเขาจ้องมองอย่างแน่วแน่ ลั่วชิงถงรู้ว่าเธอคงหลอกเขาต่อไปไม่ได้แล้ว จึงยอมรับชะตากรรม
"ฉันบอกเลยนะ หนุ่มหล่อ คุณจ้องมองฉันแบบนี้มันหมายความว่าไง? หรือว่าคุณชอบฉัน?"
เธอยิ้มพลางพูด มือที่ถือปิ่นหยกแน่นก็ยิ่งกดเข้าไปใกล้จุดสำคัญของเขามากขึ้น
"คุณควรรู้ไว้นะว่าผู้ชายหน้าตาดีอย่างคุณจ้องมองฉันแบบนี้ ทำให้ใจฉันเต้นแรงจนแทบจะควบคุมไม่อยู่เลย ถ้าฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ขึ้นมา บางที..."
เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่ชัดเจน และในขณะเดียวกัน มือของเธอก็เลื่อนปิ่นหยกไปที่จุดสำคัญของเขาอย่างแผ่วเบา
สัมผัสเย็นเฉียบเตือนให้เขารู้ว่า...จุดอ่อนของเขาตอนนี้อยู่ในมือของเธอ!
หากยังจ้องมองเธอเช่นนี้ต่อไป จนทำให้เธอใจสั่นจนควบคุมตัวเองไม่ได้ เธออาจจะเผลอมือสั่นก็ได้นะ!