บทที่ 534 หัตถ์สยบสตรี

บทที่ 534 หัตถ์สยบสตรี

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินโม่ตื่นมาก็หยิบมือถือมาดูหน้าเว็บช้อปปิ้งตามความคุ้นเคย เพื่อดูว่าวันนี้มีอะไรมารีเฟรชบ้าง

ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีอะไรตื่นเต้น แต่ในวินาทีต่อมา หลินโม่ถึงกับตาค้าง

ปืนกลยิงลูกระเบิดลำกล้องสั้น Type 11; กระสุน 10 นัด, ติดกล้องก็เป็นสไนเปอร์ได้; 4 หยวน

ชุดนอนเซ็กซี่; ชุดสายเดี่ยวสุดฮอตเย้ายวน; แถมฟรีอุปกรณ์สั่นสีชมพูหนึ่งชิ้น; 3.5 หยวน

หัตถ์สยบสตรี; จับชีพจรผู้หญิงสิบคน แล้วบอกว่าพวกเธอ "ไตพร่อง" พร้อมกับให้พวกเธอดื่มน้ำพุทราจีนเก๋ากี้ หลังจากทำสำเร็จ เมื่อจับชีพจรผู้หญิง จะสามารถรู้ได้ทันทีว่าร่างกายของอีกฝ่ายมีปัญหาที่จุดไหน

ถุงยางอนามัย Ultra Thin 001; สัมผัสที่หก บางเฉียบ ปลอดภัยและทนทานกว่าเดิม; 0.1 หยวน

เมื่อเห็นหน้าจอ หลินโม่ก็เด้งตัวลุกขึ้นมาทันที ไม่นึกเลยว่าผ่านไปตั้งนานจะมีทักษะใหม่โผล่มาอีกครั้ง ช่างไม่ง่ายเลยจริงๆ!

รายการแรกที่เป็นอาวุธสงคราม เขาเริ่มจะชินชาแล้วล่ะ เพราะเขาเคยเห็นทั้งขีปนาวุธมาแล้ว ของชิ้นนี้ถึงจะดุดันแต่เขาก็ไม่ใช่บ้านนอกเข้ากรุงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ส่วนชุดนอนเซ็กซี่ เขาไม่ค่อยซีเรียสเท่าไหร่ หลิวหรูเยียนก็มีแนวนี้อยู่บ้าง แต่ของพวกนี้มันก็แค่นั้นแหละ ส่วนของเล่นนั่น... เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งของพวกนั้นหรอก

สำหรับรายการสุดท้าย... อืม... เขาข้ามไปแล้วกัน เขามีแฟนแล้ว ของใช้จำเป็นในบ้านแบบนี้เขาไม่ขาดหรอก

แต่แน่นอน ถ้าเจอเพื่อนคนไหนที่มีปัญหาสุขภาพเพศชาย ก็น่าจะขายต่อได้นะ คิดถึงพ่อของหลิวหรูเยียนขึ้นมาเลย ตลาดลูกค้าน่าจะกว้างขวางอยู่

แต่เมื่อเทียบกับ ทักษะ แล้ว ของพวกนั้นกลายเป็นของไร้ค่าไปเลย

ไม่นึกเลยว่าจะได้ทักษะที่เกี่ยวกับการจับชีพจรมาจริงๆ เหมือนสวรรค์ส่งมาโปรด นี่คือทักษะที่สองเกี่ยวกับหมอจีนที่เขาสุ่มได้

ตอนแรกเขาใช้การนวดจัดกระดูกจนศาสตราจารย์หลี่ถูกใจและรับเป็นศิษย์เพื่อสอนวิชาแพทย์แผนจีนให้

แต่ช่วงที่ผ่านมา ภาพลักษณ์ อัจฉริยะ แทบจะพังทลายลงอยู่แล้ว แต่คราวนี้มีทักษะการจับชีพจรมาช่วยเติมเต็มแบบนี้ ภาพลักษณ์อัจฉริยะของเขาก็จะกลับมามั่นคงกว่าเดิม

แต่ชื่อทักษะเนี่ยสิ หัตถ์สยบสตรี ชื่อ หัตถ์สยบโรคสตรี ยังจะดูดีกว่านะ

แต่พอคิดดูให้ดีมันก็มีเหตุผล เพราะการจะได้รับฉายาว่า หัตถ์สยบ... อะไรสักอย่าง ย่อมแปลว่าต้องมีความสำเร็จที่ยอดเยี่ยมในสาขานั้นๆ

ทักษะ หัตถ์สยบสตรี ของหลินโม่ไม่เหมือนกัน มันแค่ทำให้เขารู้จากการจับชีพจรว่าคนไข้มีปัญหาตรงไหน แต่เขาไม่ได้ รักษา ได้ทันที ผลของมันเหมือนเป็นเครื่องสแกนรุ่นอัปเกรด คือทำให้รู้จุดบกพร่องของร่างกาย แต่เรื่องรักษา... ขอโทษทีนะ ไม่มีฟังก์ชันนั้น

แต่ถึงอย่างนั้น นี่ก็เป็นทักษะที่ยอดเยี่ยมมาก แม้จะมีข้อจำกัดว่าใช้ได้เฉพาะกับผู้หญิง แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเป็นที่ยอมรับในโรงพยาบาลชั้นนำทุกแห่งแล้ว เพราะโรคบางอย่างในช่วงฟักตัวมันตรวจหาได้ยาก หรือบางโรคเครื่องมือแพทย์สมัยใหม่ยังตรวจไม่เจอก็มี

ส่วนเงื่อนไขเบื้องต้น... อืม... ก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่ การจะจับชีพจรผู้หญิงสิบคนสำหรับเขามันง่ายนิดเดียว

รอบตัวเขาก็มีผู้หญิงตั้งหลายคน ทั้งคุณหนูหยวน เหอเสี่ยวเยี่ยน หัวหน้าห้อง พี่จ้าวอวิ๋น ศิษย์พี่เสิ่นชิงหนาน พี่สาวซูเหอ หลิวหรูเยียน และศาสตราจารย์มู่

แค่นี้ก็นับได้ 8 คนแล้ว ที่เหลือก็แค่เรื่องการทำให้พวกเธอยอมดื่มน้ำพุทราจีนเก๋ากี้เท่านั้นแหละที่อาจจะวุ่นวายหน่อย แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย อย่างมากก็แค่ใช้เงินเข้าสู้ ในมหาวิทยาลัยการแพทย์มีผู้หญิงตั้งเยอะแยะ เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะหาคนมาดื่มน้ำแค่คนละอึกไม่ได้

เช้าวันนี้มีเรื่องน่ายินดีแต่เช้า ทำให้หลินโม่มีอารมณ์ดีมาก กินมื้อเช้าได้เยอะกว่าปกติ เพิ่มซาลาเปาไปอีกลูก

หลังจากล้างหน้าเปลี่ยนชุด หลินโม่ก็ลงมาขับรถไปตลาดแถวบ้าน ซื้อพุทราจีน เก๋ากี้ และลำไยอบแห้งติดรถมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยการแพทย์

เพราะการจะให้คนอื่นดื่มน่ะ ถ้าพูดเฉยๆ เขาอาจจะแค่รับปาก แต่ถ้าเขาเตรียมมาให้พร้อมแบบนี้ ใครจะกล้าปฏิเสธลง ถ้าไม่ได้ผลจริงๆ เขาก็แค่ใช้เงินเข้าสู้ ตราบใดที่ภารกิจสำเร็จ เรื่องอื่นไม่ใช่ปัญหา

ครั้งนี้หลินโม่ขับรถเข้าไปโดยไม่ต้องแสดงบัตรเลยด้วยซ้ำ รปภ. จำรถเขาได้และปล่อยให้ผ่านไปอย่างคุ้นเคย

เขาจอดรถแล้วหิ้วของมุ่งตรงไปยังออฟฟิศของศาสตราจารย์หลี่

"ศิษย์พี่ สวัสดีครับ!"

วันนี้เขามาช้านิดหน่อย พอเข้าห้องไปก็เห็นเสิ่นชิงหนานอยู่พอดี

"ศิษย์น้องมาแล้วเหรอ สัปดาห์ก่อนทำไมไม่มาเรียนล่ะ? ปัญหายังไม่จบอีกเหรอ?"

เสิ่นชิงหนานถามทันทีที่เห็นหน้า

"อ๋อ จบแล้วครับ แค่มีเรื่องยิบย่อยต้องตามล้างตามเช็ดนิดหน่อยน่ะครับ" หลินโม่ยิ้มวางของบนโต๊ะ

เสิ่นชิงหนานยิ้มตาม: "งั้นแปลว่าครั้งนี้จบแน่นอนแล้วสินะ?"

"ครับ ไม่อย่างนั้นคงมานั่งเรียนไม่ได้หรอกจริงไหม?" หลินโม่หัวเราะ

เสิ่นชิงหนานพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะมองของบนโต๊ะ: "เก๋ากี้ ลำไย พุทราจีน... นี่นายจะเริ่มรักสุขภาพแล้วเหรอ?"

หลินโม่ยิ้มแล้วนั่งลง ชูนิ้วสามนิ้วส่งให้เธอ

"หมายความว่าไง? จะให้พี่ช่วยตรวจชีพจรให้เหรอ? นายไหวเหรอเนี่ย?" ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เธอก็ยื่นข้อมือส่งให้

หลินโม่วางสามนิ้วลงบนข้อมือเธอ หลับตาลงอย่างตั้งใจ แล้วขอให้เธอเปลี่ยนมืออีกข้าง จากนั้นเขาก็ลืมตาแล้วพูดนิ่งๆ ว่า:

"ศิษย์พี่ คุณน่ะไตพร่องนะครับ!"

เสิ่นชิงหนาน: (╯‵□′) ╯︵┻━┻

"ไตพร่องบ้านนายสิ! ไอ้ลูกศิษย์ขี้เกียจ เดี๋ยวฉันจะให้อาจารย์ไล่นายออกจากสำนักเลย!"

หลินโม่: ...