บทที่ 11 หลักฐานใหม่

บทที่ 11 หลักฐานใหม่

ผู้พิพากษาพยักหน้า

“ครับ...ข้อโต้แย้งของทนายนาคาโนะ มุเนกิ ถูกต้องครับ”

นี่เป็นครั้งแรกที่ทาคางิ ให้การในศาลแม้ว่าเขาอาจจะตื่นเต้นไปเล็กน้อย

“เรายอมรับคำขอของฝ่ายจำเลยแล้ว เจ้าหน้าที่ทาคางิ โปรดอธิบายสถานการณ์ด้วย”

เจ้าหน้าที่ทาคางิเรียบเรียงความคิดของเขา

จากนั้นเขาก็เริ่มเล่าเหตุการณ์จากคำให้การที่เตรียมไว้

[เริ่มการให้การ]

"เราได้รับแจ้งเหตุเวลา 7:30 น. ของวันที่ 10 เมษายน และไปถึงที่เกิดเหตุเวลา 7:40 น."

"ในเวลานั้น นอกจากผู้โทรอาริตะ โคสุเกะแล้ว ยังมีจำเลยอิชิโร เอ็นโตะและเจ้าหน้าที่มาซาฮิโร ฮามาดะ อีกด้วย "

"ผู้ตายมีบาดแผลถูกแทง 3 แผล และมีเลือดออกมาก คาดว่าเสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที และไม่ได้ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้"

" นักสืบโมริซึ่งผ่านมาเห็นเหตุการณ์ ได้สังเกตการณ์และตรวจสอบที่เกิดเหตุร่วมกับพวกเรา จากนั้นทนายอิจิโกะ ทาคานากะก็ปรากฏตัวขึ้น"

"หลังจากพิสูจน์ข้อแก้ตัวของตนเองผ่านกล้องวงจรปิดแล้ว เขาก็กล่าวหาจำเลยอิชิโร เอ็นโตะเป็นผู้ซ่อนอาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรม"

" อิชิโร่ เอ็นโตะถูกจับกุมหลังจากสารภาพผิด"

【จบคำให้การ】

(เดี๋ยวนะ…เขาสารภาพไปแล้วงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นจะต้องว่าความไปทำไมกันละเนี่ย??)

(ถ้าไม่ใช่เพราะค่าจ้างของคุณเอ็นโดสูงมาก ฉันคงไม่มาที่นี่หรอก)

ทนายความมือใหม่นากาโนะ มูเนกิ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เขาเหลือบมองอาจารย์คิซากิที่อยู่ข้างๆเมื่อเห็นสีหน้าครุ่นคิดของเธอความสงบที่แปลกประหลาดก็แผ่ซ่านไปทั่วตัว

อืม...มีอาจารย์ผู้เป็นตำนานที่ไม่เคยแพ้ใครอยู่เคียงข้าง ไม่มีคดีไหนที่ดูเหมือนจะเอาชนะไม่ได้

“ท่านผู้พิพากษา จากคำให้การของนักสืบทาคางิ อิชิโร่ เอ็นโตะได้สารภาพแล้ว และเป็นผู้ต้องสงสัยที่มีหลักฐานเพียงพอในคดีนี้”

“ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องดำเนินการแก้ต่างต่อไปแล้ว”

อัยการโกโดดื่มกาแฟอึกใหญ่แล้วกระแทกแก้วลงบนโต๊ะ

ถ้าแก้วกาแฟไม่แข็งแรงพอ มันคงแตกเป็นเสี่ยงๆไปแล้ว

เขาพูดอย่างมั่นใจ

“คุณทนายมือใหม่...คุณก็เหมือนกาแฟรสขมแก้วนี้ที่ดื่มจนหมด...ตกลงไปในหุบเหวแห่งความพ่ยแพ้โดยสิ้นเชิง”

ผู้พิพากษาพยักหน้า

“ในเมื่อจำเลยสารภาพแล้ว...ก็ไม่จำเป็นต้องดำเนินคดีต่อไปแล้วจริงๆ”

เขากำลังจะยกค้อนขึ้นเพื่อเคาะ...

“ขอคัดค้าน!!!”

แต่ก็ได้ยินเสียงคัดค้านดังออกมา

ไม่ใช่ทนายมือใหม่นากาโนะ แต่เป็นที่ปรึกษาทางกฎหมายของเขา คิซากิ เอริ!

ราชินีผู้ไม่เคยพ่ายแพ้แห่งวงการกฎหมายกล่าวอย่างหมดหนทางว่า

“ฝ่ายจำเลยยังไม่ได้เริ่มซักถามเลย...เราค่อยมาคุยเรื่องโทษหลังจากขั้นตอนการซักถามเสร็จสิ้น”

“นาคาโนะคุง...เริ่มซักถามกันเถอะ...มัวรออะไรอยู่ละ?”

ขั้นตอนการซักถามเกี่ยวข้องกับการตรวจสอบคำให้การของพยาน

หากดำเนินการอย่างถูกต้อง จะสามารถให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากมายและนำมาใช้หักล้างหลักฐานได้

ในที่สุดนาคาโนะก็หลุดจากภวังค์และพยักหน้า

เขามองไปที่นักสืบทาคางิ แล้วตั้งคำถามกับประโยคสุดท้าย!

ตุ๊บ!

ทนายความมือใหม่เขาตบโต๊ะเสียงดังและตะโกน

“ผมต้องการตั้งคำถามถึงความถูกต้องของคำให้การที่ว่า【อิชิโร่ เอ็นโตะถูกจับกุมหลังจากสารภาพแล้ว】!”

ตั้งคำถามกับคำให้การนั้นงั้นเหรอ?

ผู้ชมต่างอ้าปากค้างด้วยความงุนงงกับการขาดเหตุผลในการตั้งคำถาม

“เจ้าหน้าที่ทาคางิกล่าวในตอนนั้นว่านักสืบชื่อดัง โมริ โคโกโร่และทนายความอิจิโกะ ทาคานากะอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยใช่ไหมครับ?”

“นั่นคือนักสืบชื่อดัง ‘โคโกโร่นิทรา’ ที่มีชื่อเสียงไปทั่วประเทศกับอำนาจของทนายความ—ความกดดันจึงมากมายมหาศาล”

อัยการโกโดซึ่งก็คืออิจิโกะ ทาคานากะขยับปากเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น

เขาเองก็รู้ดีอยู่แล้วว่านาคาโนะ มุเนกิจะโต้แย้งอย่างไร

การบลัฟและการอนุมานเชิงสมมติฐานนั้นทำได้อย่างยอดเยี่ยม

ตุ๊บ!

นาคาโนะ มุเนกิฟาดมือลงบนโต๊ะอีกครั้งและกล่าวความเห็นของเขาอย่างเด็ดขาด

"เป็นไปได้มากทีเดียวที่จำเลยสารภาพเพราะการปรากฏตัวของโมริ โคโกโร่และอิจิโกะ ทาคานากะทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวมากเกินไป!"

"และคนที่ซ่อนอาวุธสังหารไว้ในบ้านของ อิจิโกะ ทาคานากะไม่จำเป็นต้องเป็นจำเลยเสมอไป! อาจเป็นพยานอย่างอาริตะ โคสุเกะ ก็ได้ !"

“หลักฐานนี้พิสูจน์ว่าผมพูดถูก!”

หลักฐาน—【อาวุธสังหาร: มีด】!

เสียงฮือฮาดังขึ้นอีกครั้ง

ผู้พิพากษาอดไม่ได้ที่จะเคาะค้อนไม้ของตนซ้ำๆ เพื่อให้ผู้คนในที่ประชุมเงียบลง

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบอาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรมอย่างละเอียดซึ่งถูกห่อไว้ในถุง

อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเพราะสายตาเสื่อมหรือเหตุผลอื่นๆ

ผู้พิพากษาไม่ได้สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติใดๆ

"ผมคิดว่าทนายต้องการจะบอกว่าไม่มีลายนิ้วมือบนอาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรม ซึ่งจะพิสูจน์ได้ว่าจำเลยไม่ได้เป็นผู้ก่อเหตุ ใช่ไหมครับ?"

"น่าเสียดายที่เราพบถุงมือเปื้อนเลือดในถังขยะใกล้เคียงกัน"

อัยการโกโดดีดนิ้วอีกครั้ง

เขาหยิบถ้วยกาแฟแก้วใหม่เอี่ยมออกมาจากที่ไหนสักแห่ง เอนตัวพิงโต๊ะแล้วมองไปที่นาคาโนะ มุเนกิ

"คราบเลือดตรงกับดีเอ็นเอของเลือดผู้ตาย"

"ดังนั้น...การที่ไม่มีลายนิ้วมือบนอาวุธที่ใช้ในการฆาตกรรม...จึงไม่สามารถนำมาใช้เป็นหลักฐานพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของจำเลยได้"

【หลักฐาน: ถุงมือเปื้อนเลือดถูกนำมาแนบเป็นหลักฐาน】

(อะไรนะ? มีหลักฐานแบบนั้นด้วยงั้นเหรอ!?)

นากาโนะ มุเนกิเริ่มรู้สึกประหม่าอีกครั้ง

เป็นไปได้หรือเปล่าที่การขึ้นศาลครั้งแรกของเขาจะจบลงด้วยการพ่ายแพ้?

"อย่ากังวลไปเลยนากาโนะคุง...การว่าความเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง"

เอริดูสงบมาก...เธอมองไปที่อัยการโกโด

แม้ว่ารูปลักษณ์ของชายคนนี้จะไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคลในความทรงจำของเธอเลยก็ตาม

แต่ภาษากายของเขาได้เปิดเผยความจริงไปแล้ว...และแม้จะดัดแปลงเสียงก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

อัยการโกโดต้องเป็นทนายความอิจิโกะ ทาคานากะ

(ฉันรู้อยู่แล้วว่าอิจิโกะ ทาคานากะจะไม่ปล่อยให้จำเลยลอยนวลไปได้...แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะทำถึงขนาดนี้)

(นี่คือระบบอัยการชั่วคราวหรือเปล่านะ? อืม...มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะหักล้าง)

เอริกล่าวอย่างจริงจังและมั่นใจว่า

"ถึงแม้อัยการจะไม่สามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของจำเลยได้...แต่อัยการก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้เช่นกันว่าจำเลยกระทำความผิดจริง!"

"เห็นได้ชัดว่าไม่มีดีเอ็นเอของจำเลยอยู่ภายในถุงมือนั้น...มิเช่นนั้นอัยการโกโดคงชี้ให้เห็นโดยตรงไปแล้ว"

"อย่างไรก็ตาม...นอกจากจำเลยอิชิโร เอ็นโตะแล้ว ก็ไม่มีผู้ต้องสงสัยรายอื่นในคดีนี้"

อัยการโกโดหมุนถ้วยกาแฟในมือเบาๆแล้วจ้องมองไปที่คิซากิ เอริ

"ถ้าคุณจะบอกว่าอิชิโร่ เอ็นโตะไม่ใช่ฆาตกร คุณมีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ได้บ้างละ?"

【อิจิโกะ...ป้าเอริจะไม่ทำอะไรโดยไม่มีเหตุผล...เธอจะนำเสนอหลักฐานเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้อย่างแน่นอน]

【ดูเหมือนว่าความจริงของคดีนี้จะถูกเปิดเผยในเร็วๆนี้แล้ว!】

เสียงของโคนันดังลอดออกมาจากหูฟัง

ทันใดนั้นคิซากิ เอริก็ทุบโต๊ะเสียงดัง

เธอตอบโดยไม่ลังเลเลยว่า

"แน่นอน!...ฝ่ายจำเลยสามารถนำเสนอหลักฐานว่าจำเลยไม่สามารถก่ออาชญากรรมได้ในเวลาเดียวกับที่ฆาตกรก่อเหตุ!"

“ฉันจต้องการนำเสนอหลักฐานใหม่และพยานใหม่ต่อศาล!”

“การปรากฏตัวของเธอจะพลิกกลับข้อสันนิษฐานและการอนุมานทั้งหมดที่อัยการโกโดได้ทำไว้ก่อนหน้านี้!”

【หลักฐาน : ภาพจากกล้องวงจรปิดของห้างสรรพสินค้า ได้ถูกเพิ่มเข้าไปในบันทึกแล้ว】

【พยาน : พนักงานห้างสรรพสินค้าอูมิโมริ ได้ถูกเพิ่มเข้าไปในบันทึกแล้ว】

(จบตอน)