บทที่ 320: บุตรแห่งมังกรเพลิง (ฟรี)

แจ้งนักอ่านทุกท่าน: สเปซมารีนส่วนใหญ่ที่ปรากฏในหนังสือเล่มนี้เป็นการแต่งขึ้นใหม่ (Original creations)

เหตุผลที่ใช้ของแต่งใหม่ก็เพราะผู้เขียนเป็น 'แฟนคลับสายคลาวด์' (รู้ผิวเผิน) ที่มีความรู้เรื่อง Warhammer ค่อนข้างจำกัด

ผู้เขียนยังไม่เข้าใจวัฒนธรรม จำนวน กำลังพล ยุทธวิธี ฯลฯ ของพวกอัสตาร์เตสอย่างถ่องแท้ และการเขียนถึงพวกเขาอาจนำไปสู่ข้อผิดพลาดมหันต์ได้

ดังนั้น ผมเลยตัดสินใจแต่งขึ้นมาใหม่ซะเลย โดยปูพื้นเพให้ดูสมเหตุสมผลหน่อย ด้วยวิธีนี้ ผมก็สามารถเขียนอะไรก็ได้ตามใจชอบโดยไม่ต้องกลัวบ้งหรือทำให้อรรถรสเสีย หวังว่าจะเข้าใจกันนะครับ!

หลี่ฉินอู่คว้าหมวกเกราะอัสตาร์เตส พยายามจะดึงมันออกจากบัลลังก์เหล็กเพื่อเอากลับไป แต่ดึงอยู่ออกแรงอยู่หลายครั้งมันก็ไม่ขยับเขยื้อนเลย

เขาคิดว่าน่าจะมีโครงสร้างเหล็กบางอย่างบนบัลลังก์ที่ล็อกหมวกเกราะเอาไว้ จึงชักดาบโค้งพลังงานออกมาและเริ่มฟันเฉือนโลหะที่อยู่รอบๆ

หลังจากสับเศษเหล็กออกไปได้จำนวนหนึ่ง หลี่ฉินอู่ก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ภายใต้บัลลังก์เหล็ก ที่ถูกห่อหุ้มด้วยคานเหล็กและแผ่นโลหะชั้นแล้วชั้นเล่านั้น ดูเหมือนจะไม่ได้มีแค่หมวกเกราะ—แต่ยังมีเกราะหน้าอกของอัสตาร์เตสซ่อนอยู่ข้างใต้ด้วย!!

"เชี่ยเอ๊ย นี่บอสออร์กมันฆ่าอัสตาร์เตส แล้วเอาศพทั้งร่างมาเชื่อมติดกับบัลลังก์เลยเรอะ?"

เขากวัดแกว่งดาบโค้งพลังงานต่อไป ตัดเฉือนโครงสร้างโลหะส่วนเกินออกจนหมด

หลังจากลงแรงอย่างหนักเกือบครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็กะเทาะเอาโครงสร้างโลหะส่วนเกินออกได้สำเร็จ เผยให้เห็นร่างของอัสตาร์เตสที่สมบูรณ์ทั้งตัว

นี่คือนักรบอัสตาร์เตสที่สวมชุดพาวเวอร์อาร์เมอร์เต็มยศ

มีรอยฟันขนาดใหญ่หลายรอยปรากฏอยู่บนพาวเวอร์อาร์เมอร์เหล็กเต๋าอันหนาเตอะที่หน้าอก ลึกจนมองเห็นกระดูก นี่น่าจะเป็นสาเหตุการตายของเขา

หลี่ฉินอู่คว้าเกราะไหล่ของอัสตาร์เตสเอาไว้ พร้อมกับเร่งกำลังขับของระบบเซอร์โวในพาวเวอร์อาร์เมอร์รุ่นงานหนักของตนจนสุดหลอด

เขาใช้พละกำลังทั้งหมดที่มี ค่อยๆ ลากร่างอัสตาร์เตสที่หนักเกือบสองตันออกมาจากบัลลังก์เหล็ก

ของสิ่งนี้มันหนักอึ้งอย่างเหลือเชื่อ เขาต้องรีดเร้นพลังกล้ามเนื้อทุกมัดเพื่อลากมันออกมา

หลี่ฉินอู่นั่งหอบแฮ่กๆ อยู่ท่ามกลางกองศพออร์กพักใหญ่

เขาใช้คำสั่งเสียงให้พาวเวอร์อาร์เมอร์ฉีดยา 'เข็มเขียว' เข้าสู่ร่างกายเพื่อฟื้นฟูอาการกล้ามเนื้อฉีกขาด จากนั้นก็เริ่มพินิจพิจารณาอัสตาร์เตสจากแชปเตอร์นิรนามผู้นี้อย่างละเอียด

ไพรมาริสอัสตาร์เตสผู้นี้มีความสูงเกือบ 3.3 เมตร นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นราวกับยักษ์ปักหลั่น

พาวเวอร์อาร์เมอร์ของเขาถูกทาด้วยสีเขียว ประดับประดาไปด้วยตราสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศมากมายที่หลี่ฉินอู่ไม่เข้าใจ

บนเกราะไหล่ครึ่งวงกลมขนาดมหึมา มีตราสัญลักษณ์ประจำแชปเตอร์: เป็นลวดลายอสรพิษสีเขียว

หลี่ฉินอู่ไม่เคยเห็นลวดลายแบบนี้มาก่อน และไม่อาจระบุได้ว่ามันเป็นของแชปเตอร์อัสตาร์เตสใด

แต่คนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือบุตรแห่งจ้าวแห่งมังกรเพลิง วัลแคน อย่างแน่นอน—ดูจากส่วนสูงของเขาก็รู้แล้ว

อัสตาร์เตสผู้นี้น่าจะผ่านการต่อสู้ที่บ้าระห่ำสุดขีดมาก่อนตาย ชุดเกราะของเขาเต็มไปด้วยรูกระสุนและรอยขีดข่วนตั้งแต่หัวจรดเท้า

แม้แต่แผ่นเกราะหน้าอกที่หนาที่สุดก็ยังถูกสับจนเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ เผยให้เห็นผิวหนังสีดำขลับที่อยู่เบื้องล่าง

ลักษณะเด่นของไพรมาร์กผู้เป็นบิดาแห่งยีนอย่าง วัลแคน คือรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน ผิวดำเข้ม และนัยน์ตาสีแดงฉานประดุจมังกรเพลิง

บุตรแห่งยีนของเขาก็ได้รับการถ่ายทอดลักษณะเหล่านี้มา ผิวของพวกเขาดำขลับราวกับแกรไฟต์

'คุณลุงผิวดำ' แห่งอวกาศเหล่านี้ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นมิตรและเข้าถึงง่าย ว่ากันว่าบนดาวเคราะห์บ้านเกิดของพวกเขาอย่าง 'น็อกเทิร์น' (Nocturne) คุณลุงผิวดำเหล่านี้ยังช่วยชาวนาเกี่ยวข้าวด้วยซ้ำ

ในบรรดาแชปเตอร์อัสตาร์เตสยอดมนุษย์ที่ถูกฝึกฝนมาเพื่อการทหารอย่างเข้มงวดและออกจะวิปลาสไปบ้าง พวกเขาถือว่าเป็นประเภทที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุดแล้ว!

หลี่ฉินอู่มองดูพาวเวอร์อาร์เมอร์อันสง่างามและแบ็กแพ็กพลังงานขนาดมหึมา พลางเดาะลิ้นด้วยความชื่นชม ถ้าเพียงแต่เขาจะมีชุดเกราะระดับนี้บ้างก็คงจะดี

แต่จู่ๆ ดวงตาของเขาก็หรี่ลงเมื่อมองไปที่รอยฟันบนหน้าอกของสเปซมารีน มองลึกลงไปที่ผิวหนังสีดำที่โผล่พ้นออกมา—มันไม่มีร่องรอยของการเน่าเปื่อยเลยแม้แต่น้อย!

"หรือว่า... เครื่องสแกนออสเปกซ์ สแกนสัญญาณชีพ!"

"กำลังทำการสแกนสัญญาณชีพ กรุณารอสักครู่... การสแกนเสร็จสิ้น ตรวจพบจังหวะการเต้นของหัวใจที่แผ่วเบาสองดวง ตัวชี้วัดทางกายภาพต่างๆ มีแนวโน้มเข้าสู่สภาวะจำศีล ผลการวิเคราะห์บ่งชี้ว่าเป้าหมายได้รับบาดเจ็บสาหัสหรืออยู่ในสภาวะจำศีล"

"เชี่ยเอ๊ย! เขายังมีชีวิตอยู่!!"

สีหน้าของหลี่ฉินอู่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง นี่มันสเปซมารีนที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นๆ! ครึ่งเทพที่ยังมีลมหายใจ!!

เขาตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ!

"ใจเย็นไว้ ใจเย็นไว้! เขาคงบาดเจ็บสาหัสมาก พวกอัสตาร์เตสมีกลไกในการเข้าสู่สภาวะจำศีลเมื่อได้รับบาดเจ็บถึงขั้นวิกฤต

หลังจากที่บอสออร์กสับเขาจนปางตาย ร่างกายของเขาก็เข้าสู่สภาวะจำศีลโดยอัตโนมัติ บอสออร์กคงเข้าใจผิดคิดว่าเขาตายแล้ว เลยเอาเขาไปเชื่อมติดกับบัลลังก์เหล็ก แล้วก็... เขาก็รอฉันมาเจอ!"

หลี่ฉินอู่บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ แล้วใช้เครื่องสแกนออสเปกซ์ที่ติดตั้งอยู่ในหมวกเกราะทำการสแกนหน้าอกของสเปซมารีนซ้ำอีกครั้ง

การสแกนของเครื่องสแกนออสเปกซ์สามารถทะลุทะลวงสสารได้ เมื่อตั้งค่าอย่างเหมาะสม ก็สามารถใช้เพื่อประเมินอาการบาดเจ็บได้เช่นกัน

เมื่อดูจากผลการสแกน หลี่ฉินอู่ก็เห็นว่าแผ่นกระดูกหน้าอกทั้งหมดของอัสตาร์เตสผู้นี้ถูกสับจนแยกออกจากกันอย่างสมบูรณ์

เขามีปอดสามข้าง ซึ่งหนึ่งในนั้นได้รับความเสียหายอย่างหนัก

และหนึ่งในหัวใจสองดวงของเขาก็บาดเจ็บสาหัส การทำงานของมันดูเหมือนจะบกพร่องไปแล้ว

หลี่ฉินอู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มลากอัสตาร์เตสผู้นี้ออกไป

เขาใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ด้วยความเหนื่อยล้าอย่างหนัก เขาต้องดื่มเครื่องดื่มชูกำลังที่เก็บไว้ในพาวเวอร์อาร์เมอร์จนหมดเกลี้ยง และในที่สุดก็สามารถลากร่างอัสตาร์เตสที่กำลังจำศีลขึ้นมาบนยานกระสวยได้สำเร็จ

ประตูห้องโดยสารยานกระสวยปิดลง ระบบยังชีพเริ่มทำงาน และอากาศก็ถูกเติมเต็มเข้ามาในห้องโดยสาร

หลี่ฉินอู่ถอดหมวกเกราะออก และรื้อค้นตู้พยาบาลที่อยู่ใกล้ๆ หยิบปืนฉีดยาออกมาหนึ่งกระบอก

ปืนฉีดยานี้มีปั๊มแรงดันที่สามารถดันเข็มฉีดยาแบบพิเศษให้ทะลวงผ่านผิวหนังที่เจาะทะลุได้ยาก

กล้ามเนื้อของพวกอัสตาร์เตสนั้นมีความหนาแน่นสูงมาก และใต้ผิวหนังของพวกเขาก็มีการปลูกถ่ายอวัยวะเทียมที่เรียกว่า 'แบล็กคาราเพซ' (Black Carapace) เข็มฉีดยาธรรมดาไม่มีทางเจาะทะลุได้อย่างแน่นอน

หลี่ฉินอู่หยิบ 'เข็มเขียว' ออกมา เทตัวยาเหลวที่อยู่ข้างในลงในหลอดบรรจุของปืนฉีดยา จากนั้นก็เล็งเข็มไปที่รอยเปิดบนเกราะหน้าอกของอัสตาร์เตส แล้วลั่นไก

ด้วยเสียง ฉึก แรงดันมหาศาลก็ดันเข็มเจาะทะลุผิวหนังและแบล็กคาราเพซของอัสตาร์เตส ฉีดของเหลวจากเข็มเขียวเข้าสู่ร่างกายของเขา

หลังจากนั้น หลี่ฉินอู่ก็หยิบยา 'เซียงเซียง' ออกมาทาลงบนเนื้อที่โผล่พ้นรอยแผลของชายผู้นี้ เพื่อมอบบัฟ 'สภาวะศักดิ์สิทธิ์' ช่วยเร่งกระบวนการฟื้นฟูร่างกายให้กับเขา