บทที่ 221 รางวัลความสำเร็จลับพิเศษระดับ SS+! เสริมโชคชะตาประเทศอีกครั้ง!

บทที่ 221 รางวัลความสำเร็จลับพิเศษระดับ SS+! เสริมโชคชะตาประเทศอีกครั้ง!

หลังจากได้ยินประกาศพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุด และได้เห็นกับตาว่าคะแนนของเสิ่นหลินพุ่งจากหนึ่งล้านทะยานขึ้นสู่ห้าล้านแต้ม เหล่าลอร์ดระดับสูงทั้ง 15 คนในพันธมิตรต่อต้านจิ่วโจวก็ไม่อาจสะกดกลั้นความตื่นตระหนกในใจได้อีกต่อไป!

ภายใต้ความหวาดกลัวนี้ ลอร์ดระดับสูงส่วนใหญ่เริ่มมีความคิดที่จะถอนตัวออกจากพันธมิตรทันที! ทว่าประโยคเดียวของเจิ้งเสี่ยวหมิงก็เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่ราดรดจนตัวชาไปตามๆ กัน!

คาวาโมโตะ จิโร่: “เจิ้งเสี่ยวหมิงพูดถูก! เสิ่นหลินจดจำรายชื่อลอร์ดระดับสูงทุกคนในพันธมิตรเราไว้หมดแล้ว ต่อให้พวกนายถอนตัวไปตอนนี้ก็ไม่รอดหรอก!”

คาวาโมโตะ จิโร่: “เผลอๆ จะตายอนาถกว่าเดิมด้วยซ้ำ!”

หฤทนิก โรชัน: “Shit! พูดตอนนี้จะมีประโยชน์อะไรล่ะ สิ่งที่พวกเราต้องการคือทางรอดโว้ย!”

บารอน ชิป: “ใช่! เราต้องการวิธีที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ ไม่ใช่มาฟังนายพล่ามความจริงที่รู้อยู่แล้ว!”

ปาร์ค กึนชาง: “ถ้าวิธีของพวกนายคือการให้พวกเรานอนรอความตายอย่างเข้าใจสถานการณ์ล่ะก็ ฉันขอถอนตัวดีกว่า! แล้วจะไปสวามิภักดิ์ต่อเสิ่นหลินเอง ต่อให้ต้องกลายเป็นดินแดนในสังกัดของมัน ฉันก็ต้องหาทางรอดให้ได้!”

คิมจีพยอน: “พูดถูก! เป็นข้ารับใช้เสิ่นหลินยังดีกว่ามานอนตายเน่าในระนาบเงิน!”

หฤทนิก โรชัน: “ถอนตัว! พวกเราถอนตัวพร้อมกันตอนนี้เลย แล้วไปขอขมาเสิ่นหลินซะ ในเมื่อพวกเราไม่เคยไปหาเรื่องเขาโดยตรง ตราบใดที่ยอมลดตัวลงไปกราบกราน เสิ่นหลินคงไม่ถึงกับฆ่าล้างบางพวกเราหรอก!”

ปาร์ค กึนชาง: “ใช่แล้ว! ก่อนหน้านี้เสิ่นหลินประกาศกร้าวในช่องแชทโลกว่าจะล้างแค้นแค่พวกนากาชิมะกับเจิ้งเสี่ยวหมิงที่ออกตัวแรงเท่านั้นนี่นา ไม่ได้รวมพวกเราด้วยสักหน่อย!”

ในขณะที่ปาร์ค กึนชาง และหฤทนิก โรชัน ลอร์ดระดับสูงเลเวล 15 หลายคนเตรียมจะกดถอนตัวเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อเสิ่นหลิน เสียงประกาศพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็ดังก้องขึ้นในหูของลอร์ดทุกคนอีกครั้ง!

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน แห่งประเทศจิ่วโจว! จากการสังหารจ่าฝูงอสูรกายแห่งขุมนรกและจ่าฝูงไททันยักษ์เลเวล 36 ด้วยตัวคนเดียวสำเร็จ ท่านได้รับรางวัลความสำเร็จลับ ‘หนึ่งเดียว’ ระดับ SS+ แห่งระนาบเงิน— ‘เพชฌฆาตบรรพกาล’ !!]

เมื่อประกาศนี้จบลง ระนาบเงินก็ระเบิดความฮือฮาขึ้นอีกระลอก!

“เชี่ย! รางวัลความสำเร็จลับระดับ SS+!”

“แม่เจ้า! ถ้าจำไม่ผิด ตอนที่เสิ่นหลินพิชิตอาณาจักรกอบลินได้สำเร็จ เขาก็ได้รางวัล SS+ มาแล้วรอบนึงนี่นา!”

“ผ่านไปไม่กี่วันเองนะเนี่ย เสิ่นหลินกวาดรางวัล SS+ ไปสองอันแล้วเหรอวะ!”

“Shit! Shit! Shit! ฉันล่ะแค้นใจจริงๆ ทำไมคน ที่ได้รางวัล SS+ ถึงไม่ใช่ฉัน!”

“พี่ชายข้างบน! นายไม่ต้องโมโหขนาดนั้นก็ได้ ถ้าอยากได้รางวัล SS+ บ้าง ฉันมีวิธีง่ายๆ จะบอก!”

“ตอนนี้นะ นายแค่เดินไปหาจ่าฝูงสัตว์ดึกดำบรรพ์เลเวลสามสิบหกสักตัว— อ่า ไม่ต้องสองตัวหรอก แค่ตัวเดียวพอ! แล้วนายก็ฆ่ามันด้วยตัวคนเดียวให้ได้แบบเสิ่นหลิน นายก็ได้รางวัล SS+ แล้ว!”

“เป็นไง? วิธีนี้ง่ายสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ!”

“ง่ายบ้านป้านายสิ! วิธีนี้มันยากบรรลัยเลยโว้ย!”

“ฉันสงสัยจริงๆ ว่ารางวัล ‘เพชฌฆาตบรรพกาล’ ระดับ SS+ นั่นมันคืออะไร? แล้วยังมีรางวัล ‘เจ้าแห่งระนาบเงิน’ ก่อนหน้านี้อีก!”

“อยากรู้งั้นเหรอ? ฉันมีอีกวิธีง่ายๆ นะ นายลองเข้ากลุ่มนากาชิมะสิ แล้วยกทัพไปตีเมืองเสิ่นหลินพร้อมพวกนั้น พอตีแตกนายก็จะรู้เองว่าของรางวัลมันคืออะไร!”

“Holy Shit! คห. บน หุบปากไปเลย! วิธีที่นายพูดมาเนี่ยไม่มีอันไหนง่ายเลยสักนิด!”

“ทุกอันมันคือระดับ ‘นรกแตก’ ทั้งนั้นโว้ย!”

“เอาจริงๆ นะ... ตอนนี้ฉันสนแค่ว่าพวกนากาชิมะจะเป็นยังไงต่อ”

“จากสถานการณ์ตอนนี้ โอกาสที่เสิ่นหลินจะตายในคลื่นทมิฬระลอกห้าคือศูนย์เปอร์เซ็นต์!”

“แถมรางวัลอันดับหนึ่งระดับเทพก็อยู่ในกำมือเขาแน่นอนแล้วด้วย!”

“แบบนี้พวกนากาชิมะยังจะกล้าบุกเมืองเสิ่นหลินอยู่อีกเหรอ?”

“บุกเมืองเสิ่นหลินเนี่ยนะ? นอกจากพวกนั้นจะหัวแข็งระดับเหล็กกล้า หรือไม่ก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วเท่านั้นแหละ!”

“ยูนิตมนุษย์ของเสิ่นหลินฆ่าจ่าฝูงเลเวลสามสิบหกได้ตั้งสองตัว พวกมันจะมากลัวยูนิตของพวกลอร์ดนากาชิมะงั้นเหรอ?”

“ไม่ว่ายังไงก็ตาม จบคลื่นทมิฬนี้ ลอร์ดระดับสูงในระนาบเงินถ้าไม่ตายคนนึง ก็ต้องตายเป็นเบือแน่!”

“......”

ในขณะที่เหล่าลอร์ดในระนาบเงินกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างบ้าคลั่ง ทางฝั่งโลกมนุษย์ (บลูสตาร์) ก็ปรากฏประกาศโชคชะตาประเทศขึ้นพร้อมกัน!

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน แห่งประเทศจิ่วโจว ด้วยความสามารถอันโดดเด่น ท่านได้ทำความสำเร็จลับพิเศษระดับ SS+ ‘หนึ่งเดียว’ — เพชฌฆาตบรรพกาล สำเร็จในระนาบเงิน!]

[ประกาศ: จากผลงานอันน่าทึ่งของเสิ่นหลิน มหาทวีปไร้สิ้นสุดขอมอบรางวัลโชคชะตาประเทศพิเศษให้แก่ ‘ประเทศจิ่วโจว’ ต้นสังกัดของเสิ่นหลิน!]

[ประกาศ: ขอแสดงความยินดี! ทรัพยากรทั้งหมดภายในประเทศจิ่วโจวจะเพิ่มขึ้น 55% และพื้นที่ประเทศทั้งหมดจะขยายเพิ่มขึ้นอีก 35% จากพื้นที่เดิม!]

[ประกาศ: ผลผลิตทางการเกษตร ประมง และปศุสัตว์ในประเทศจิ่วโจว จะเพิ่มขึ้นอีก 100% จากฐานเดิม!]

[ประกาศ: แหล่งน้ำในประเทศจิ่วโจวจะเพิ่มขึ้น 30% และสิ่งเจือปนทั้งหมดในน้ำจะถูกชำระล้างโดยอัตโนมัติ!]

[ประกาศ: ในช่วงเวลา 50 ปีต่อจากนี้ ภัยธรรมชาติทั้งหมดในจิ่วโจวจะลดลงเหลือ 0%!]

[ประกาศ: นอกจากนี้ อายุขัยเฉลี่ยของประชากรชาวจิ่วโจวทุกคน จะเพิ่มขึ้นอีก 350 ปี!!]

ตูมมมมมมมมมม!!!!!

วินาทีที่ประกาศโชคชะตาประเทศดังขึ้นในหูประชากรทั่วโลก ชาวโลกต่างรู้สึกเหมือนสมองโดนสายฟ้าฟาดซ้ำๆ โดยเฉพาะประชากรในประเทศมหาอำนาจอย่างประเทศอินทรีหรือประเทศซากุระ ต่างอึ้งกิมกี่จนทำตัวไม่ถูก!!

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา สื่อมวลชนและโลกโซเชียลทั่วโลกก็ระเบิดความคลั่งออกมาทันที ทุกช่องทางต่างรายงานข่าวเรื่องโชคชะตาประเทศของจิ่วโจวกันอย่างบ้าคลั่ง!! ชาวโลกต่างพากันอิจฉาตาร้อนจนแทบคลั่ง!!

“What the f*ck! เสิ่นหลิน ลอร์ดจิ่วโจวคนนั้นมันทำความสำเร็จ SS+ ได้อีกแล้วเหรอวะ?!”

“อาซี่บ้า! โชคชะตาประเทศของจิ่วโจวเพิ่งจะสงบไปไม่กี่วัน คราวนี้มันพุ่งขึ้นมาอีกแล้ว!”

“แถมรางวัล SS+ รอบนี้มันรุนแรงกว่ารอบที่แล้วหลายเท่าเลยนะโว้ย!”

“ฉันไม่ยอม! ฉันขอคัดค้านที่จิ่วโจวได้รางวัลนี้ ฉันจะไปร้องเรียน!”

“ในช่วงสองเดือนมานี้ จิ่วโจวได้บัฟโชคชะตาประเทศไปกี่รอบแล้ววะเนี่ย โดยเฉพาะระดับ S ขึ้นไปนี่เกินห้าครั้งแล้วนะ!”

“โกง! เสิ่นหลินต้องโกงระบบมหาทวีปไร้สิ้นสุดแน่นอน!”

“ใช่! ฉันสงสัยมานานแล้ว เมื่อเดือนก่อนเขายังเป็นแค่ลอร์ดฝึกหัดอยู่เลย พอจบช่วงฝึกหัดปุ๊บ กลายเป็นลอร์ดระดับเงินได้ไง!”

“มันข้ามระนาบทองแดงไปเลยนะโว้ย!”

“เสิ่นหลินต้องเปิดโปรชัวร์! เพราะคนจิ่วโจวเล่นเกมทีไรก็เปิดโปรโกงจนเป็นเรื่องปกติที่ชาวโลกเขารู้กันอยู่แล้ว!”

“ไอ้ผีญี่ปุ่นข้างบน! แกบอกฉันหน่อยดิว่ามหาทวีปไร้สิ้นสุดมันเปิดโปรตรงไหนได้!”

“หรือมันมีระบบเติมเงิน (Top-up) ให้เก่งขึ้นได้เหรอ? เติมเงินแล้วปลดล็อกยูนิต SSS ได้งั้นดิ?”

“พี่ชายข้างบน นายไม่ได้พูดถึงมหาทวีปไร้สิ้นสุดแล้ว นายพูดถึงเกมของค่ายนกเพนกวิน (Tencent) อยู่ต่างหาก!”

[ค่ายนกเพนกวิน]: “นี่มันใส่ร้ายกันชัดๆ! อย่ามาปรักปรำฉันนะ!”

“เอาเถอะ ใครจะว่ายังไงก็ช่าง แต่สองเดือนมานี้จิ่วโจวได้โชคชะตาประเทศมากกว่าประเทศพวกแกสองปีรวมกันเสียอีก!”

“พูดถูก! ไอ้พวกอินทรีกับซากุระมันก็แค่อิจฉาเรานั่นแหละ!”

“บอกว่าเราโกงเหรอ... ถุย! ต่อให้เราเปิดโปรจริงแล้วพวกแกจะทำไม? มีปัญญาแกก็เปิดบ้างสิ!”

“ใช่! พวกแกมันก็แค่พวกขี้อิจฉา!”

“เอ้อ! แล้วไอ้พวกคนทรยศที่ยอมเปลี่ยนสัญชาติไปก่อนหน้านี้น่ะ ฉันถามหน่อยว่าตอนนี้พวกแก ‘จุก’ ไหมจ๊ะ!”

“โชคชะตาประเทศเราได้ระดับ S มาเกินห้าครั้งแล้วนะ ตอนนี้คนจิ่วโจวอายุเฉลี่ยเกินร้อยปีกันหมดแล้ว!”

“ส่วนพวกแกล่ะ ยังต้องมานั่งระแวงกระสุนปืนในประเทศ ‘เสรี’ กันอยู่หรือเปล่า!”

“ฮ่าๆๆๆ ประเทศเสรีปืนกลยิงกันทุกวัน! พี่น้องครับ มาเลย! จัดอาร์พีจีไปสักลูก!”

“อ๊ากก! ฉันอยากเปลี่ยนสัญชาติกลับจิ่วโจว! เลือดในตัวฉันมันคือเลือดจิ่วโจว!”

“ใช่! พวกเราคือคนจิ่วโจว! พวกเราจะทิ้งสัญชาติประเทศอินทรีแล้วกลับไปเป็นคนจิ่วโจว!”

“อยากกลับมาเป็นคนจิ่วโจวเหรอ? หึๆ ฝันไปเถอะ! ประตูจิ่วโจวไม่ได้เปิดให้พวกคนทรยศหรอกโว้ย!”

“พวกคนทรยศทั้งหลาย เตรียมดูความยิ่งใหญ่ของประชากรจิ่วโจว 1,400 ล้านคน ภายใต้บัฟโชคชะตาประเทศที่จะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ได้เลย!”

“......”