บทที่ 205 สามแสนคะแนน! ศูนย์สมบูรณ์! ศึกชิงบัลลังก์อันดับหนึ่งแห่งโชคชะตาประเทศ

บทที่ 205 สามแสนคะแนน! ศูนย์สมบูรณ์! ศึกชิงบัลลังก์อันดับหนึ่งแห่งโชคชะตาประเทศ

ขณะนี้ ณ เทือกเขาหิมะหมื่นปีในระนาบเงิน

ที่ด้านนอกดินแดนยักษ์ระดับสูงเลเวล 15 อสูรกายแห่งขุมนรกเลเวล 31 จำนวนประมาณสองหมื่นตัว ภายใต้การนำของไททันยักษ์เลเวล 32 อีกหนึ่งหมื่นตัว กำลังเข้าปะทะกับกองทัพยักษ์ในดินแดนอย่างดุเดือด!

วินาทีที่เข้าปะทะ พลังแห่งขุมนรกและพลังไททันอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกกวาดล้างเหล่าทัพยักษ์ด้วยท่วงท่าแห่งการทำลายล้าง ภายใต้พลังงานทำลายล้างมหาศาลนี้ แม้แต่ยักษ์ที่มีร่างกายแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาหมื่นเผ่าพันธุ์ ก็ยังถูกกระแทกจนต้องถอยร่นและได้รับบาดเจ็บสาหัส!

ในขณะที่อสูรกายแห่งขุมนรกและไททันยักษ์เตรียมจะรวมพลังร่ายทักษะยุทธ์เพื่อโจมตีซ้ำ พื้นหิมะใต้เท้าของพวกมันพลันส่งเสียง “เปรี๊ยะๆ” และกลายเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว! ยิ่งไปกว่านั้น ความเย็นจัดยังลามขึ้นไปตามเรียวขาของอสูรกายทุกตัวและแช่แข็งพวกมันไว้กับที่!

โฮก——!!!

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติใต้เท้า พวกอสูรกายและไททันต่างคำรามลั่น พยายามจะดิ้นให้หลุดจากการพันธนาการของน้ำแข็ง ทว่ายังไม่ทันที่พวกมันจะขยับตัวได้ ยักษ์น้ำแข็ง 3 ตัวที่อยู่ด้านหลังกองทัพยักษ์นับหมื่นก็พลันระเบิดทักษะยุทธ์ประจำตัวออกมา!

ภายใต้อานุภาพของทักษะยุทธ์จากยักษ์น้ำแข็งทั้งสาม พายุหิมะอันเย็นยะเยือกโหมกระหน่ำกลืนกินเหล่าอสูรกายแห่งขุมนรกและไททันยักษ์ทั้งหมดเข้าไปทันที!!

ท่ามกลางพายุหิมะมรณะ อสูรกายและไททันที่ตอนแรกยังมีแรงดิ้นรน ร่างกายของพวกมันกลับเริ่มถูกแช่แข็งเป็นบริเวณกว้างอย่างรวดเร็ว ผ่านไปประมาณ 10 นาที ศัตรูทั้งหมดที่บุกดินแดนยักษ์ก็ถูกแช่แข็งไว้ชั่วคราวด้วยทักษะผสานของยักษ์น้ำแข็งระดับ S ทั้งสามตัว!

อย่างไรก็ตาม ผลของสถานะแช่แข็งนี้ไม่อาจคงอยู่ได้นานนัก!

“สถานะแช่แข็งคงอยู่ได้แค่ประมาณห้านาทีเท่านั้น นายต้องรีบฆ่าพวกมันให้เร็วที่สุด!”

ภายในดินแดน คาวาโมโตะ จิโร่ ลอร์ดระดับสูงเผ่ายักษ์เลเวล 15 หันไปมองนากาชิมะ โชฮิโระ ผู้เป็นพันธมิตรแล้วกล่าวเสียงเรียบ: “ถ้าเวลาหมด ต่อให้มียาสมุนไพรวิญญาณของนาย ยักษ์น้ำแข็งของฉันก็ไม่สามารถร่ายทักษะระดับนี้ออกมาได้อีกเป็นครั้งที่สองแล้วนะ!”

“วางใจเถอะ ห้านาทีน่ะเหลือเฟือ!”

ทันทีที่คาวาโมโตะพูดจบ นากาชิมะก็สั่งให้ยูนิตยักษ์กะลาสีทะเลทรายมุ่งหน้าออกไปยังเทือกเขาหิมะ เพื่อเริ่มทำการสังหารอสูรกายที่ถูกแช่แข็งและพวกไททันที่เริ่มจะดิ้นรนทีละตัว! เพราะภายใต้สถานะแช่แข็ง พลังป้องกันของศัตรูจะลดลงไปถึง 1 ใน 3!

ดังนั้น ในสถานการณ์พิเศษนี้ ยักษ์กะลาสีจึงสามารถสังหารอสูรกายและไททันได้โดยแทบไม่ต้องเสียแรงมหาศาล ผ่านไปเพียง 4 นาที ยูนิตของนากาชิมะก็กวาดล้างศัตรูที่ถูกแช่แข็งหน้าเมืองจนเหี้ยนเกลี้ยง!

และทันทีที่การสังหารสิ้นสุดลง คะแนนของนากาชิมะก็พุ่งพรวดจากหนึ่งแสนแต้มทะยานขึ้นสู่ 140,000 คะแนนทันที! พลิกกลับมาแซงเสิ่นหลินที่เคยครองอันดับหนึ่ง และทิ้งห่างเสิ่นหลินไปถึงสี่หมื่นคะแนน!

“เยี่ยม! นี่แค่กินคะแนนจากสามเมืองลอร์ดเองนะ ก็แซงเสิ่นหลินไปสี่หมื่นแต้มแล้ว!” นากาชิมะยิ้มอย่างมั่นใจ: “หลังจบระลอกสาม อันดับหนึ่งต้องเป็นของฉันชัวร์!”

นากาชิมะหยุดพักเพียงไม่กี่นาที ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังเมืองของพันธมิตรคนถัดไป—บารอน ชิป ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง คะแนนส่วนตัวของนากาชิมะพุ่งกระฉูดราวกับนั่งจรวด จากแปดหมื่นแต้มขึ้นไปแตะที่ 250,000 คะแนน! และยังมีทีท่าว่าจะพุ่งสูงขึ้นอีก!

เมื่อเห็นภาพนี้ ช่องแชทโลกของระนาบเงินก็ระเบิดการสนทนาอย่างบ้าคลั่งทันที!

“เชี่ยยยยย! นากาชิมะ ไอ้ผีญี่ปุ่นนั่นมันเสียสติไปแล้วเหรอวะ!”

“คะแนนของมัน!! จากแปดหมื่นพุ่งไปถึงสองแสนห้าหมื่นแต้มเลยเนี่ยนะ!”

“แม่เจ้าโว้ย! นี่มันจะหลุดโลกเกินไปแล้ว!”

“สองแสนห้าหมื่นคะแนน... นากาชิมะต้องเขมือบคะแนนจากลอร์ดระดับสูงทุกคนในพันธมิตรคนเดียวชัวร์!”

“ไม่งั้นคะแนนมันไม่มีทางพุ่งไปถึงขนาดนั้นหรอก!”

“คห. บน นายไม่ต้องอธิบายก็ได้ พวกเราไม่ได้ตาบอดนะเฟ้ย เห็นๆ กันอยู่ว่าคะแนนของลอร์ดระดับสูงคนอื่นสิบสี่คนน่ะ ตั้งแต่ระลอกสามเริ่มบุกมา คะแนนขึ้นแค่คนละไม่กี่ร้อยแต้มเอง!”

“พวกนั้นยอมยกคะแนนให้นากาชิมะหมดเลยจริงๆ!”

“ลอร์ดสิบสี่คนที่เหลือก็ใจเด็ดชะมัด ยอมสละของรางวัลให้คนเดียวเนี่ยนะ!”

“เหอะ! ถ้าไม่ยอมยกให้ อันดับหนึ่งก็ต้องเป็นของเสิ่นหลินน่ะสิ!”

“พูดถูก! ถ้าเสิ่นหลินได้อันดับหนึ่งและได้รางวัลระดับเทพไป พวกนากาชิมะที่ไปมีเรื่องกับเสิ่นหลินไว้ก่อนหน้าได้ตายอนาถแน่!”

“สู้มายอมเสี่ยงทุ่มหมดตัวแบบนี้ยังดีกว่า!”

“ใช่ ทุ่มไปเลย! ถ้าได้อันดับหนึ่งมา ก็จะได้มีพลังไปชิงทรัพยากรจากเมืองเสิ่นหลินคืนมาไง!”

“ความจริงนากาชิมะควรจะทำแบบนี้ตั้งแต่ระลอกสองแล้วนะ ป่านนี้คงนำเสิ่นหลินไปไกลกว่านี้เยอะ”

“แต่ตอนนี้ก็ยังไม่สายหรอก คลื่นทมิฬเพิ่งจะเริ่มเอง กว่าจะจบยังอีกนาน!”

“เอ่อ... พวกนายว่า เสิ่นหลินจะสามารถพลิกแซงนากาชิมะได้อีกรอบในช่วงวินาทีสุดท้ายไหม?”

“แซงอีกรอบเหรอ? คห. บน นายฝันกลางวันอยู่เปล่า คิดจริงๆ เหรอว่าเสิ่นหลินคนเดียวจะกดหัวลอร์ดระดับสูงสิบห้าคนลงไปนอนกับพื้นได้น่ะ?”

“นั่นดิ คะแนนระลอกสามของนากาชิมะมันคือคะแนนรวมของลอร์ดเลเวลสิบห้าตั้งสิบห้าคนนะเว้ย!”

“ต่อให้เสิ่นหลินจะเทพแค่ไหน ก็ไม่มีทางคนเดียวชนะสิบห้าคนได้หรอก!”

“หึ! ตอนระลอกสองพวกนายก็พูดงี้แหละ แล้วผลเป็นไงล่ะ?”

“ผลก็คือสุดท้ายเสิ่นหลินแซงกระจายไม่ใช่เหรอ?”

“บาก้ายาโร่! ฉันจะอธิบายให้ฟังเป็นครั้งสุดท้ายนะ! ระลอกสองนากาชิมะยังไม่ได้กินคะแนนจากเพื่อนครบทุกคนโว้ย!”

“......”

ในขณะที่เหล่าลอร์ดกำลังจะวางมวยกันในช่องแชทโลก คะแนนของนากาชิมะที่ครองอันดับหนึ่งชั่วคราวก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง!

คะแนนของนากาชิมะพุ่งพรวดจาก 250,000 แต้ม ทะยานขึ้นสู่ 300,000 คะแนน ในพริบตา!! ส่งผลให้ช่องแชทโลกที่เดิมทีก็เดือดอยู่แล้ว กลายเป็นระเบิดพลีชีพไปเลยทีเดียว!!

“Holy Shit!! ฉันตาฟาดไปหรือเปล่าวะ!?”

“คะแนนของนากาชิมะพุ่งขึ้นอีกห้าหมื่นแต้ม?! แตะสามแสนแต้มแล้วเหรอ?!”

“อาซี่บ้า!! สามแสนคะแนน!!”

“อันดับหนึ่งรอบนี้ คงไม่พ้นมือนากาชิมะแน่นอน!”

“ฮ่าๆๆ! ไอ้พวกลิงจิ่วโจว! เห็นหรือยัง! ท่านนากาชิมะของพวกเราคะแนนพุ่งไปถึงสามแสนแล้ว!”

“มากกว่าเสิ่นหลินของพวกแกถึงสามเท่า! สามเท่าเชียวนะโว้ย!”

“เชี่ย... สามแสนคะแนน ไอ้ลูกหมานากาชิมะนี่มันเอาจริงว่ะ!”

“จบแล้ว... ฉันว่ารอบนี้เสิ่นหลินตามไม่ทันแน่”

“ถ้าห่างกันแค่ไม่กี่หมื่นยังพอมีลุ้น แต่ห่างกันตั้งสองแสนแต้มนี่มัน...”

“......”

เมื่อเห็นคะแนนของนากาชิมะ เหล่าลอร์ดจากนานาประเทศต่างก็หยุดเถียงกันทันที และเริ่มมั่นใจแล้วว่า อันดับหนึ่งของระลอกสามนี้ ต้องตกเป็นของนากาชิมะ โชฮิโระ อย่างแน่นอน!

ทางด้านช่องแชทพันธมิตรลอร์ดระดับสูงแห่งจิ่วโจว

ซุนฉี่: “เชี่ยยย!!”

ซุนฉี่: “@ทุกคน!”

ซุนฉี่: “พวกนายเห็นหรือยัง!!”

ซุนฉี่: “คะแนนของไอ้ลูกหมานากาชิมะนั่น!! มันพุ่งไปถึงสามแสนคะแนนแล้วนะโว้ย!!”

จูเสี่ยวหม่า: “เท่าไหร่นะ!? สามแสน?!”

ถังเต๋อ: “แม่เจ้า! นากาชิมะกินคะแนนจากพันธมิตรสิบสี่คนเรียบวุธเลยเหรอเนี่ย!”

หวงเยว่อี: “สาม... สามแสนคะแนนเลยเหรอ...”

หวงเยว่อี: “แล้วตอนนี้เสิ่นหลินมีกี่คะแนน?”

ซุนฉี่: “เสิ่นหลินยังมีแค่หนึ่งแสนคะแนนเท่าเดิมครับ!”

จูเสี่ยวหม่า: “แสนเดียว?! งั้นก็ห่างจากนากาชิมะตั้งสามเท่าเลยสิ!”

ถังเต๋อ: “ถ้าเป็นงั้น... อันดับหนึ่งระลอกสามก็คงเป็นนากาชิมะสินะ?”

ซุนฉี่: “คะแนนของเสิ่นหลินยังไม่ขยับเลยจนถึงตอนนี้ สงสัยอสูรกายกับไททันในป่าขุมนรกมันเยอะจัดจนยังกวาดล้างไม่หมดมั้ง!”

ซุนฉี่: “แต่... ต่อให้กวาดล้างหมด ฉันว่าคะแนนเขาก็คงไปไม่ถึงสามแสนอยู่ดีป่ะ?”

จูเสี่ยวหม่า: “@จ้าวผิง พี่จ้าว! ลองถามเสิ่นหลินดูทีว่าฝั่งนั้นเป็นยังไงบ้าง! ถ้าเขาจัดการไม่ไหว ให้เขามากวาดล้างศัตรูที่เมืองผมไปปั๊มคะแนนก็ได้นะ!”

หวงเยว่อี: “ใช่ๆ จ้าวผิง นายลองชวนเสิ่นหลินเข้าพันธมิตรเราดูอีกรอบสิ ต่อให้ระลอกนี้ตามไม่ทัน แต่ระลอกหน้าเรายังมีโอกาสนะ!”

ซุนฉี่: “ใช่! จะใช้วิธีไหนก็ได้ แต่อย่ายอมให้รางวัลอันดับหนึ่งตกไปอยู่ในมือพวกนากาชิมะเด็ดขาด!”

หวงเยว่อี: “@จ้าวผิง นายหายไปไหนเนี่ย ตอบหน่อยดิ!”

จ้าวผิง: “@ทุกคน!”

จ้าวผิง: “เลิกโวยวายกันได้แล้ว!”

จ้าวผิง: “ฉันเพิ่งถามเสิ่นหลินไปเมื่อกี้นี้เอง!”

จ้าวผิง: “เสิ่นหลินบอกว่า ไม่จำเป็น!!”