บทที่ 185 ประกาศสงคราม! ทั่วโลกตกตะลึง! จิ่วโจว vs สหพันธมิตร!

บทที่ 185 ประกาศสงคราม! ทั่วโลกตกตะลึง! จิ่วโจว vs สหพันธมิตร!

ขณะนี้ ณ ดินแดนคนแคระเลเวล 15 ในป่าลึกแห่งขุมนรก

เมื่อมองดู "ช่องแชทโลก" ที่กำลังลุกเป็นไฟ และเหล่าลอร์ดจากประเทศต่างๆ ที่พากันกู่ร้องคำขวัญ "กำจัดเสิ่นหลิน" เป็นเสียงเดียวกัน สีหน้าของเหอเยว่เหลียนก็ยิ่งซีดเผือดลงกว่าเดิม!

“ท่านเจ้าเมือง! ตอนนี้จะทำยังไงดีคะ!”

เหอเยว่เหลียนหันไปมองเสิ่นหลินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล: “ด้วยการปลุกปั่นของคาวาโมโตะ จิโร่ ตอนนี้ลอร์ดระดับเงินจากประเทศอื่นๆ แทบทั้งหมดเตรียมจะเข้าร่วมพันธมิตรของพวกมันแล้วนะคะ!”

“และที่สำคัญที่สุด... เมื่อกี้คาวาโมโตะ จิโร่ เพิ่งประกาศในช่องแชทโลกว่า ตอนนี้มีลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 เข้าร่วมพันธมิตรของพวกมันแล้วกว่าแปดร้อยคน!”

พูดถึงตรงนี้ เหอเยว่เหลียนก็รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมา: “แถม... ในพันธมิตรนั่นยังมีลอร์ดระดับสูงเลเวล 15 ถึงสิบเอ็ดคนด้วย!”

ลอร์ดระดับสูงเลเวล 15 สิบเอ็ดคน บวกกับลอร์ดเลเวล 15 ทั่วไปอีกกว่าแปดร้อยคน...

พันธมิตรลอร์ดที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ เหอเยว่เหลียนเพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรก! และที่ร้ายแรงที่สุดคือ... พันธมิตรสุดสยองนี้มีเป้าหมายเพื่อกำจัดเจ้าเมืองของเธอเพียงคนเดียว!

“ถึงแม้หัวใจแห่งดินแดนของท่านเจ้าเมืองจะเป็นระดับ SSS และมียูนิตเลเวล 34 ระดับ SSS อยู่ด้วย... แต่ถึงอย่างนั้น มันจะไปต้านไหวได้ยังไง!”

ถ้าหากลอร์ดระดับสูงจากประเทศอื่นคิดจะมาท้าดวลกับเสิ่นหลินแบบตัวต่อตัว เหอเยว่เหลียนย่อมเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยมว่าไม่มีใครในระนาบนี้สู้ท่านเจ้าเมืองของเธอได้!

แต่ปัญหาในตอนนี้คือ... พวกลอร์ดระดับสูงเหล่านั้นไม่ได้กะจะมาดวลตัวต่อตัว! แต่พวกมันกำลังรวมหัวลอร์ดเลเวล 15 นับพันคนเพื่อบุกโจมตีดดินแดนของท่านเจ้าเมืองพร้อมกัน!

“สงสัย... คราวนี้คงจะจบเห่จริงๆ แล้วล่ะมั้ง!” เหอเยว่เหลียนสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางเริ่มคิดถึงเรื่องการสั่งเสียเสียแล้ว

ในขณะที่เหอเยว่เหลียนกำลังจะอ้าปากพูดบางอย่างกับเสิ่นหลิน

เสิ่นหลินกลับแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ:  “น่าสนใจ... มีลอร์ดเลเวล 15 กว่าแปดร้อยคนเตรียมจะบุกดินแดนของฉันพร้อมกับพวกคาวาโมโตะงั้นเหรอ”

เสิ่นหลินลูบคาง หลังจากเห็นข้อความใน "ช่องแชทโลก" ใบหน้าของเขาไม่เพียงแต่ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แต่กลับเต็มไปด้วยความคาดหวัง: “แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้กวาดล้างให้เรียบในคราวเดียว!”

“กะ... กวาดล้างให้เรียบในคราวเดียว?!!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เหอเยว่เหลียนรู้สึกเหมือนหัวใจเกือบจะหยุดเต้น!

“แม่เจ้า! เมื่อกี้ท่านเจ้าเมืองพูดว่าอะไรนะ?!” เหอเยว่เหลียนเริ่มสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า: “ท่านเจ้าเมืองคิดจะ... กวาดล้างลอร์ดเลเวล 15 นับพันคนนั่นให้เรียบในคราวเดียวเนี่ยนะ?”

“บ้าไปแล้ว! ท่านเจ้าเมืองต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!”

ในขณะที่เหอเยว่เหลียนกำลังคิดฟุ้งซ่าน เสิ่นหลินก็กดเข้าไปใน "ช่องแชทโลก" อีกครั้ง และเป็นฝ่ายส่งข้อความออกไปเอง!

[เสิ่นหลิน:] “ฉันขอประกาศไว้ตรงนี้ เป้าหมายที่ฉันจองล้างจองผลาญในระนาบเงิน มีเพียงแค่พวกลอร์ดในพันธมิตรของคาวาโมโตะ จิโร่ เท่านั้น”

[เสิ่นหลิน:] “ถ้ามีลอร์ดคนไหน ไม่ว่าจะเป็นคนจากจิ่วโจวหรือจากประเทศอื่น กล้าก้าวเท้าเข้าสู่พันธมิตรของคาวาโมโตะละก็... ฉันจะฆ่าเรียบ ไม่มียกเว้น!”

ตูม——!!!!

ทันทีที่ข้อความของเสิ่นหลินถูกส่งออกไป ช่องแชทโลกที่เดิมทีก็เดือดระอุอยู่แล้ว ก็ระเบิดออกอย่างรุนแรงยิ่งกว่าภูเขาไฟพ่นลาวา!

“โอหัง!! มันจะโอหังเกินไปแล้วโว้ย!!”

“ไอ้เสิ่นหลิน ลอร์ดจิ่วโจว!! แกคิดว่าแกเป็นใครกันวะ!!”

“ยูนิตเผ่ามนุษย์ในดินแดนของแก ต่อให้มันจะเก่งแค่ไหน!! แกก็ไม่มีทางฆ่าลอร์ดแปดร้อยกว่าคนได้หรอก!!”

“แถมในแปดร้อยกว่าคนนั่น ยังมีลอร์ดระดับสูงอีกสิบเอ็ดคนด้วยนะโว้ย!!”

“Holy Shit!! ไอ้ลอร์ดจิ่วโจวสารเลวนี่!! มันไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตาเลยจริงๆ!!”

“เมื่อกี้คาวาโมโตะพูดถูกแล้ว!! เสิ่นหลินนี่แหละคือเนื้อร้ายของระนาบเงิน!!”

“พวกเราต้องรวมตัวกัน!! กำจัดมันให้สิ้นซาก!!”

“กำจัดเสิ่นหลิน! กำจัดเสิ่นหลิน! กำจัดเสิ่นหลิน!”

“อาซี่บ้า! ตอนแรกฉันคิดว่าไอ้จ้าวผิงนั่นมันโอหังที่สุดแล้วนะ ไม่นึกเลยว่าไอ้เสิ่นหลินนี่จะโอหังกว่าจ้าวผิงอีกเป็นร้อยเท่า!”

“ฆ่ามัน! ฆ่าเสิ่นหลินซะ! ลอร์ดแบบนี้ จะปล่อยให้มันมีชีวิตรอดออกไปไม่ได้เด็ดขาด!”

“เมื่อกี้ฉันยังลังเลอยู่เลยว่าจะเข้าพันธมิตรของคาวาโมโตะดีไหม แต่ตอนนี้เห็นชัดแล้วว่าต้องเข้า! เพื่อไปรุมฆ่าเสิ่นหลิน!”

“พูดถูก! ตอนนี้ฉันรวบรวมลอร์ดกิมจิเลเวล 15 ได้สิบคนแล้ว เตรียมกดเข้าพันธมิตรคาวาโมโตะเดี๋ยวนี้แหละ!”

“ฉันก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า ไอ้เสิ่นหลิน ลอร์ดจิ่วโจวสารเลวนั่น มันจะฆ่าพวกเราทุกคนให้เรียบได้ยังไง!”

“ฟัก! ไอ้พวกลิงจิ่วโจว! คราวนี้พวกเราจะจัดการแกให้ราบ คอยดูเถอะ!”

“......”

หลังจากเห็นคำประกาศของเสิ่นหลิน ลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 จากนานาประเทศกว่าครึ่งหนึ่ง... ณ วินาทีนี้ ต่างพากันกดเข้าร่วมพันธมิตรต่อต้านเสิ่นหลินทันที!

จำนวนสมาชิกของพันธมิตรต่อต้านเสิ่นหลิน พุ่งพรวดจากประมาณ 1,100 คน กลายเป็นเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวในพริบตา!

นั่นหมายความว่าจำนวนลอร์ดในพันธมิตรตอนนี้ ทะลุไปถึง 2,300 คนแล้ว! และที่สำคัญ... ลอร์ดทุกคนล้วนเป็นเลเวล 15!

เมื่อเห็นภาพนี้ คนที่ตื่นเต้นที่สุดย่อมหนีไม่พ้นพวกคาวาโมโตะ จิโร่ แกนนำพันธมิตร!

บารอน ชิป: “Holy Shit! ลอร์ดเลเวล 15 ในพันธมิตรเรา เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลยว่ะ!”

ปาร์ค กึนชาง: “เพิ่มขึ้นเท่าตัวเลยเหรอ?!”

ปาร์ค กึนชาง: “อาซี่บ้า! เพิ่มขึ้นจริงๆ ด้วย! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำได้ไงวะ?!”

คาวาชิมะ อิโตะ: “พวกนายสองคนไม่ได้ดูช่องแชทโลกเลยหรือไง? ที่จำนวนคนในพันธมิตรเราพุ่งกระฉูดขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะประโยคเดียวของเสิ่นหลินแท้ๆ!”

ปาร์ค กึนชาง: “ประโยคเดียวของเสิ่นหลิน? ประโยคไหนวะ?”

คาวาโมโตะ จิโร่: “ไอ้เสิ่นหลินมันเพิ่งจะประกาศกร้าวในช่องแชทโลกอย่างโอหังว่า ลอร์ดคนไหนที่กล้าเข้าพวกกับเรา ไม่ว่าจะจิ่วโจวหรือชาติอื่น มันจะฆ่าทิ้งให้เรียบ!”

บารอน ชิป: “โอหัง! โอหังที่สุด! แต่ฉันชอบนะ ฮ่าๆๆ!”

บารอน ชิป: “เสิ่นหลิน ไอ้ลิงจิ่วโจวไร้สมอง! คำพูดของมันก็คือการขุดหลุมฝังศพตัวเองแท้ๆ!”

นากาชิมะ โชฮิโระ: “เอาละ! เพราะคำพูดของเสิ่นหลิน ทำให้ขุมกำลังพันธมิตรของพวกเราแข็งแกร่งขึ้นมหาศาล!”

นากาชิมะ โชฮิโระ: “อีกสามวันเท่านั้น จะเป็นวันที่พวกเราไปรุมทึ้งทรัพยากรในดินแดนของเสิ่นหลิน!”

อีกด้านหนึ่ง ณ พื้นที่ลาวาในระนาบเงิน

ภายในดินแดนเผ่ามังกรระดับสูงเลเวล 15 สีหน้าของจ้าวผิงในตอนนี้ดูย่ำแย่จนอธิบายไม่ถูก!

“แม่เจ้าโว้ย! เสิ่นหลินนี่มันขยันหาเรื่องจริงๆ!”

เมื่อมองดูช่องแชทโลกที่ระเบิดเป็นจลาจล และเหล่าลอร์ดจากทุกประเทศที่แย่งกันเข้าพันธมิตรคาวาโมโตะกันให้ควั่ก จ้าวผิงก็ได้แต่กุมขมับ!

ตอนนี้จ้าวผิงคิดยังไงก็คิดไม่ออก... ว่าทำไมเสิ่นหลินถึงกล้าประกาศสงครามอย่างโอหังขนาดนั้นในสถานการณ์วิกฤตแบบนี้!

"ฆ่าเรียบ ไม่มียกเว้น"... นั่นมันลอร์ดเลเวล 15 ตั้งพันกว่าคนนะโว้ย! แถมยังมีลอร์ดระดับสูงอีก 11 คน!

ต่อให้ยูนิตเผ่ามนุษย์ในดินแดนของเสิ่นหลินจะเป็นระดับ SS จริงๆ แต่มันจะไปต้านคนจำนวนมหาศาลขนาดนั้นได้ยังไง!

“คราวนี้เสิ่นหลินทำให้คนโกรธแค้นไปทั่วจริงๆ แล้ว!”

จ้าวผิงเดาได้เลยว่า หลังจากเสิ่นหลินพูดประโยคนั้นออกไป จำนวนคนในพันธมิตรของคาวาโมโตะจะต้องพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ และเผลอๆ อาจจะมีลอร์ดระดับสูงเลเวล 15 มาเข้าร่วมเพิ่มอีกหลายคนแน่นอน!

“ช่างมันเถอะ! ต้องรวมกลุ่มลอร์ดระดับสูงของจิ่วโจวก่อน!” จ้าวผิงสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเปิดหน้าต่างแชทเพื่อน หาชื่อซุนฉี่ทันที

[จ้าวผิง:] “ซุนฉี่! นายรีบไปติดต่อลอร์ดระดับสูงเลเวล 15 ของจิ่วโจวคนอื่นๆ ในระนาบเงินเดี๋ยวนี้!”

[จ้าวผิง:] “ถึงเวลาที่จิ่วโจวของพวกเราต้องรวมพลังกันแล้ว! จะยอมให้ไอ้พวกซากุระพวกนั้นมารังแกฝ่ายเราตามใจชอบไม่ได้!”

ตัดกลับมาที่ดินแดนคนแคระเลเวล 15 ในป่าลึกแห่งขุมนรก

เมื่อเหอเยว่เหลียนเห็นคำประกาศ "ประกาศศักดา" สองประโยคนั้นของเสิ่นหลินในช่องแชทโลก... สีหน้าของเธอก็ดูเหมือนคนกำลังจะสติแตก!

“เชี่ยยยยย!!!” เหอเยว่เหลียนอดไม่ได้ที่จะหลุดสบถคำหยาบออกมา!

“ท่านเจ้าเมือง! ท่าน... ท่าน... ท่าน—”

เธอมองสลับไปมาระหว่างช่องแชทโลกที่กำลังลุกเป็นไฟ กับใบหน้าอันนิ่งเฉยของเสิ่นหลิน เหอเยว่เหลียนอึกอักอยู่พักใหญ่ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอแล้วพูดว่า: “ประโยคที่ท่านพูดเมื่อกี้... มันดูจะวู่วามไปหน่อยหรือเปล่าคะ!”

“ถึงหัวใจแห่งดินแดนของท่านจะเป็นระดับ SSS แต่ต่อให้เป็น SSS มันก็ไม่น่าจะใจร้อนขนาดนี้นะคะ!”

เมื่อกี้เหอเยว่เหลียนแค่คิดเรื่องการสั่งเสีย แต่ตอนนี้... เธอเริ่มคิดแล้วว่าจะไปฝังศพตัวเองที่พิกัดไหนดี!

“ทำไม? เธอเป้าสั่น (กลัว) แล้วเหรอ?”

เสิ่นหลินเหลือบมองเหอเยว่เหลียนที่มีสีหน้าสิ้นหวังพลางลูบคาง: “ถ้าเธอเป้าสั่น หรือกังวลว่าหลังจบคลื่นทมิฬแล้วจะตายอยู่ที่นี่... ฉันสามารถยกเลิกสถานะดินแดนพันธมิตรให้เธอได้นะ”

เสิ่นหลินหยุดไปครู่ก่อนพูดต่อ: “เธอสามารถพายูนิตคนแคระของเธอออกไปจากป่าลึกแห่งขุมนรกตอนนี้เลยก็ได้ ต่อให้เธอจะไปเข้าพันธมิตรของคาวาโมโตะ ฉันก็ไม่ว่า”

“ท่านเจ้าเมือง! ประโยคที่ท่านพูดมานี่มันดูหมิ่นเหอเยว่เหลียนคนนี้ชัดๆ!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหอเยว่เหลียนก็เบิกตากว้างด้วยความโมโห: “ท่านเจ้าเมือง! ถึงฉันจะกลัวตาย แต่ฉันก็ยอมตายเคียงข้างท่านที่ป่าลึกแห่งขุมนรกแห่งนี้ดีกว่า!”

“ไม่มีวันซะหรอกที่ฉันจะไปเข้าพวกกับไอ้พวกผีญี่ปุ่นเพื่อเอาชีวิตรอด!”

พูดจบ เหอเยว่เหลียนก็ยืดอกขึ้นอย่างทระนง: “ท่านเจ้าเมือง! ฉันและยูนิตคนแคระในสังกัด จะอยู่ต่อสู้เคียงข้างท่านไปจนถึงวินาทีสุดท้ายแน่นอน!”

“ถ้าทหารคนแคระตายหมด ฉันนี่แหละจะออกไปลุยเอง!”

เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของเหอเยว่เหลียน เสิ่นหลินก็ตบไหล่เธอเบาๆ พลางยิ้ม: “วางใจเถอะ! ลอร์ดที่จะต้องตายในป่าลึกแห่งขุมนรกแห่งนี้... ไม่มีทางเป็นพวกเราแน่นอน!”