บทที่ 173 ศึกชี้ชะตาประเทศ! เข้าร่วมพันธมิตรต่อต้านเสิ่นหลิน!

บทที่ 173 ศึกชี้ชะตาประเทศ! เข้าร่วมพันธมิตรต่อต้านเสิ่นหลิน!

ขณะนี้ ณ ป่าลึกแห่งขุมนรก ในระนาบเงิน

ใจกลางป่าลึก ภายในดินแดนเผ่ามนุษย์เลเวล 14 เสิ่นหลินจ้องมองหน้าจอที่ไร้การตอบกลับจากจ้าวผิง เขาเกือบจะส่ง "อั่งเปา" เล็กๆ ไปเพื่อหวังจะ "ระเบิดปลา" (กระตุ้นให้อีกฝ่ายออกมาตอบ)

ทว่าทันใดนั้น เสียง "ติ๊ง" ก็ดังขึ้น พร้อมกับข้อความใหม่จากจ้าวผิงที่ส่งมาทันที

[นายถามหาตำแหน่งของลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 คนอื่นๆ... หรือว่านายคิดจะบุกโจมตีต่อ?]

[แน่นอนสิ ไม่อย่างนั้นจะถามไปทำไม?]

เมื่อเห็นข้อความนี้ เสิ่นหลินก็นึกถึงประโยคคำถามสุดคลาสสิกประโยคหนึ่งขึ้นมาทันที!

"อาจารย์ครับ ไม่ทราบว่าคุณทำงานอะไรเหรอครับ?"

ตอนนี้เสิ่นหลินอยากจะส่งประโยคนี้กลับไปจริงๆ

[ฉันมีคำถามอยากจะถามนายสักหน่อย...] จ้าวผิงเอ่ยถามขึ้นอย่างกะทันหัน: [เมื่อคืนตอนช่วงราตรี นายเพิ่งจะกวาดล้างลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 ไปถึงสองคน! นี่เพิ่งจะเช้าวันใหม่เองนะ! นายจะไปกวาดล้างต่อเลยเหรอ?]

[ยูนิตเผ่ามนุษย์ในดินแดนของนายไม่ต้องพักผ่อนเลยหรือไง? พละกำลังฟื้นตัวเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?]

"ที่แท้ก็สงสัยเรื่องนี้นี่เอง..."

เมื่อเห็นคำถามด้วยความอยากรู้ของจ้าวผิง

เสิ่นหลินก็หัวเราะออกมา: [ในดินแดนของฉัน มีสมุนไพรวิญญาณที่ใช้สำหรับฟื้นฟูพละกำลังของยูนิตโดยเฉพาะ! มันสามารถทำให้พละกำลังของยูนิตฟื้นฟูกลับมาเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ได้ในระยะเวลาอันสั้น!]

[ฟื้นฟูพละกำลังเต็มร้อยในเวลาอันสั้นรึ?!]

เมื่อเห็นคำตอบของเสิ่นหลิน จ้าวผิงที่กำลังสงสัยก็ถึงกับตกตะลึง!

[นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม? นายแน่ใจนะว่ามีสมุนไพรวิญญาณที่ฟื้นฟูพละกำลังได้เต็มร้อยในเวลาอันสั้นแบบนั้นจริงๆ?]

จ้าวผิงครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ เพราะในระนาบเงินระดับนี้ สมุนไพรวิญญาณที่สามารถฟื้นฟูพละกำลังยูนิตได้เต็มร้อยในเวลาอันรวดเร็วนั้น...

มันแทบจะไม่มีให้เห็นเลย— ไม่สิ!

ต้องบอกว่าไม่เคยเห็นเลยจะถูกกว่า! อย่างน้อยในช่วงเวลาที่จ้าวผิงอยู่ในระนาบเงินมา เขาก็ไม่เคยเห็นหรือได้ยินชื่อสมุนไพรแบบนี้มาก่อน!

ในขณะที่จ้าวผิงกำลังจะถามต่อ เสิ่นหลินก็ได้เลือกหนึ่งในสมุนไพรวิญญาณที่ชาวเมืองในดินแดนของเขาปลูกไว้ แล้วส่งคุณสมบัติและสรรพคุณของมันไปให้จ้าวผิงดู!

[สมุนไพรวิญญาณประจำดินแดน]: ผลเซียนสวรรค์! [ระดับคุณภาพ]: ระดับ SSS! [สรรพคุณ]: ยูนิตที่กินผลเซียนสวรรค์เข้าไป จะสามารถฟื้นฟูพละกำลังทั้งหมดที่เสียไปให้กลับมาเต็มร้อยได้ภายใน 3 นาที!

"??!!"

ทันทีที่เห็นคุณภาพและสรรพคุณของ "ผลเซียนสวรรค์" ที่เสิ่นหลินส่งมาให้ จ้าวผิงที่ตอนแรกกังขาอยู่ก็เบิกตากว้างจนแทบถล่นออกมา ส่วนขากรรไกรก็แทบค้างถึงพื้น!

"เชี่ย!! สมุนไพรวิญญาณระดับ SSS?!"

จ้าวผิงจ้องเขม็งไปที่คุณภาพและสรรพคุณของมันแทบตาไม่กะพริบ: "แค่กินเข้าไป! ภายในเวลาแค่ 3 นาที! ก็ฟื้นพละกำลังที่เสียไปได้ทั้งหมดเนี่ยนะ?!"

วินาทีนั้น ดวงตาของจ้าวผิงกลายเป็นสีแดงด้วยความอิจฉา!

ในขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว!

เข้าใจว่าทำไมยูนิตเผ่ามนุษย์ในดินแดนของเสิ่นหลินถึงฟื้นฟูพละกำลังได้รวดเร็วปานนั้น! ที่แท้ก็เพราะได้กินผลเซียนสวรรค์พวกนี้เข้าไปนี่เอง!

ท่ามกลางความอิจฉาของจ้าวผิง เสิ่นหลินก็ได้ส่งข้อความแชทไปหาเขาอีกครั้ง:

[จ้าวผิง เรามาทำข้อตกลงกันหน่อยดีกว่า]

[นายช่วยรวบรวมตำแหน่งที่ตั้งดินแดนของลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 ทั้งหมดในพันธมิตรทวยเทพ แล้วส่งข้อมูลที่รวบรวมได้มาให้ฉัน]

[เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะให้ผลเซียนสวรรค์นาย 2 ผล]

[ข้อตกลงนี้ นายตกลงไหม?]

หลังจากส่งข้อความไป เสิ่นหลินก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร

เพราะเขามั่นใจว่าจ้าวผิงจะต้องตอบตกลงแน่นอน

เนื่องจากผลเซียนสวรรค์ในมือเขานั้น ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพหรือสรรพคุณ ต่างก็เป็นสิ่งยั่วยวนที่ลอร์ดจากระนาบไหนๆ ก็ไม่อาจปฏิเสธได้! และเพราะเหตุนี้ เสิ่นหลินจึงยอมเปิดเผยคุณสมบัติของมันให้จ้าวผิงเห็น

ผ่านไปประมาณ 2 นาที จ้าวผิงก็ตอบข้อความกลับมา

[ตกลง! ข้อตกลงนี้ไม่มีปัญหา!]

[ตอนนี้ฉันจะเริ่มรวบรวมเขตพื้นที่และพิกัดที่แน่นอนของลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 ในพันธมิตรทวยเทพให้ แล้วจะส่งให้นายรวดเดียวเลย!]

เสิ่นหลินยิ้มเมื่อเห็นข้อความตอบกลับ: [ได้! งั้นฉันให้ผลเซียนสวรรค์นายก่อน 1 ผล!]

พูดจบ เสิ่นหลินก็ส่งผลเซียนสวรรค์ระดับ SSS หนึ่งผลให้จ้าวผิงผ่านระบบแลกเปลี่ยนเพื่อน หลังจากจ่าย "เงินมัดจำ" แล้ว เสิ่นหลินก็ปิดหน้าต่างแชทชั่วคราวและรอข่าวจากจ้าวผิงอย่างใจเย็น

"ใช้ผลเซียนสวรรค์สองผล แลกกับตำแหน่งของลอร์ดคนอื่นๆ ในพันธมิตรทวยเทพ ถือว่าคุ้มค่ามาก!"

ผลเซียนสวรรค์ระดับ SSS สองผลที่ฟื้นฟูพละกำลังได้ใน 3 นาที หากเป็นลอร์ดคนอื่น คงไม่มีทางเอามาแลกเปลี่ยนแน่นอน เพราะมันคือสมบัติล้ำค่าที่หาค่าไม่ได้!

แต่สำหรับเสิ่นหลิน สมบัติที่หาค่าไม่ได้พวกนี้...

ในกระเป๋าส่วนตัวของเขายังมีอีกเพียบ! โดยเฉพาะในดินแดนของเขาที่สามารถปลูกได้เอง! แถมทุกๆ 7 วัน ยังสามารถให้ผลผลิตได้มากกว่า 10 ผลในคุณภาพและสรรพคุณเดียวกัน!

"ฉันน่าจะเป็นลอร์ดที่รวยที่สุดในมหาทวีปไร้สิ้นสุด และไม่มีใครเทียบได้เลยมั้งเนี่ย?"

ด้วยทรัพยากรในกระเป๋าส่วนตัวของเขา ต่อให้เป็นลอร์ดระดับสูงในระนาบเพชร ก็คาดว่าน่าจะเทียบไม่ติด

"นี่แหละคือความแข็งแกร่งของหัวใจแห่งลอร์ดระดับ SSS!"

เสิ่นหลินรออยู่ในดินแดนประมาณครึ่งชั่วโมง จ้าวผิงก็ส่งข้อความใหม่มาให้

[ข้อมูลเขตพื้นที่และตำแหน่งของลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 ในพันธมิตรทวยเทพ รวมถึงข้อมูลยูนิตโดยละเอียดของพวกเขา ฉันรวบรวมให้นายเรียบร้อยแล้ว]

[ตอนนี้ ฉันจะส่งข้อมูลลอร์ดระดับเงินที่รวบรวมไว้ให้นายทั้งหมดเลย]

พูดจบ จ้าวผิงก็ส่งข้อมูลทั้งหมดให้เสิ่นหลิน

[อืม! ฉันส่งผลเซียนสวรรค์ที่เหลืออีกผลให้นายแล้วนะ]

เมื่อได้รับข้อมูลลอร์ดระดับเงินเรียบร้อย เสิ่นหลินก็ส่งผลเซียนสวรรค์ผลสุดท้ายเป็นการแลกเปลี่ยนทันที

[อ้อ! ข้อมูลพวกนี้ ห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าฉันเป็นคนให้นายมา!] ถึงจ้าวผิงจะไม่กลัวลอร์ดพวกนั้น แต่เรื่องแบบนี้ถ้าหลุดออกไป มันก็ดูไม่ค่อยงามนัก!

[วางใจเถอะ ไม่มีใครรู้หรอก]

หลังจากจบการสนทนากับจ้าวผิง เสิ่นหลินก็เปิดดูไฟล์ข้อมูลทันที

แถวข้อมูลหนาแน่นปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาอย่างละเอียด!

"ลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 ในระนาบเงินนี่มีเยอะเหมือนกันนะเนี่ย เกือบจะหกพันคนเลยรึ!"

เมื่อมองดูข้อมูลลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 จากประเทศต่างๆ เสิ่นหลินก็ยิ้มออกมา: "จ้าวผิงนี่รอบคอบจริงๆ! ถึงขนาดระบุประเทศของลอร์ดแต่ละคนไว้ให้ด้วย! เยี่ยมมาก!"

ในเวลาต่อมา เสิ่นหลินก็ใช้เวลาอยู่ในดินแดนเพื่อตรวจสอบข้อมูลที่จ้าวผิงส่งมาและรวบรวมรายละเอียดเพิ่มเติม

ในขณะเดียวกัน...

ณ ภูเขาหิมะหมื่นปี ในระนาบเงิน

ภายในดินแดนยักษ์ระดับสูงเลเวล 15 ลอร์ดระดับเงิน คาวาโมโตะ จิโร่ ยืนอยู่บนกำแพงเมืองพลางจ้องหน้าจอข้อความด้วยสีหน้าครุ่นคิด

เพื่อนที่กำลังแชทกับคาวาโมโตะอยู่นั้น เป็นลอร์ดระดับเงินจากประเทศโสม (เกาหลีใต้) ซึ่งมีเลเวลดินแดนอยู่ที่เลเวล 15 เท่ากับคาวาโมโตะ แต่ยูนิตในดินแดนของอีกฝ่ายกลับไม่มีระดับ S เลยแม้แต่ตนเดียว แม้แต่หัวใจแห่งดินแดนก็เป็นเพียงระดับ A!

[คาวาโมโตะ! ตอนนี้ฉันตกลงกับลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 คนอื่นๆ อีกสิบคนเรียบร้อยแล้ว!]

[พวกเราต้องการเข้าร่วมพันธมิตรของพวกคุณ!]

[พวกเราสามารถช่วยส่งกองกำลังไปช่วยรบตอนที่พวกคุณบุกดินแดนของเสิ่นหลินได้! และช่วยฟรีด้วย!]

[หลังจากถล่มดินแดนเสิ่นหลินเสร็จ ทรัพยากรในดินแดนของมัน พวกเราไม่เอาเลยแม้แต่นิดเดียว!]

[แต่ว่า... ในช่วงที่คลื่นทมิฬบุก พวกเราอยากให้พวกคุณช่วยพวกเราหน่อย!]

เมื่อเห็นข้อความยาวเหยียดจากลอร์ดที่ใช้ไอดีว่า "ควอน กอนลี" คาวาโมโตะในตอนแรกก็รู้สึกแปลกใจ

แต่พอคิดดูดีๆ เขาก็เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังพฤติกรรม "ไม่ปกติ" นี้

ไม่ต้องเดาเลย ควอน กอนลี คนนี้ต้องได้ยินประกาศจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดเมื่อคืน—เรื่องที่เสิ่นหลินกวาดล้างลอร์ดเลเวล 15 สองคนด้วยตัวคนเดียว—เขาถึงได้รีบส่งข้อความมาหาแต่เช้าตรู่!

เหตุผลก็คือความกลัว...

เขากลัวว่ายูนิตเผ่ามนุษย์ของเสิ่นหลินจะบุกดินแดนของเขาในช่วงเวลาวิกฤตนี้!

ถึงแม้ควอน กอนลีจะเป็นลอร์ดเลเวล 15 เหมือนกัน แต่ความแข็งแกร่งของยูนิตและดินแดนของเขากลับเทียบคาวาโมโตะไม่ติดฝุ่นเลยแม้แต่น้อย

ยกตัวอย่างง่ายๆ คาวาโมโตะใช้เวลาเพียงปีครึ่งในการขึ้นสู่เลเวล 15 แต่ควอน กอนลีกลับต้องใช้เวลามากกว่า 3 ปี! ความต่างชั้นของพลังจึงเห็นได้ชัดเจน

ไม่อย่างนั้น ควอน กอนลีคงไม่มาอ้อนวอนคาวาโมโตะอย่างนอบน้อมขนาดนี้ ถึงขั้นเสนอตัวส่งทหารไปช่วยรบฟรีๆ!

หลังจากลังเลอยู่ไม่กี่นาที คาวาโมโตะก็ตอบกลับไป:

[เรื่องที่นายจะเข้าร่วม ฉันยังตัดสินใจเองไม่ได้! เดี๋ยวฉันจะไปถามความเห็นจากพันธมิตรคนอื่นๆ ก่อน!]

หลังจากตอบกลับ คาวาโมโตะก็ไม่ได้สนใจอีกฝ่ายอีก

เขาเข้าไปในช่องแชทเฉพาะของพันธมิตรแล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เพื่อนๆ ฟัง ทว่าสิ่งที่คาวาโมโตะคาดไม่ถึงก็คือ...

หลังจากที่เขาพูดจบ พันธมิตรเลเวล 15 อีก 8 คนที่เหลือ กลับบอกว่าพวกเขาก็เจอสถานการณ์เดียวกันเป๊ะ!

เพียงแค่ 2 ชั่วโมงสั้นๆ มีลอร์ดระดับเงินเลเวล 15 มากกว่า 300 คน อ้อนวอนขอเข้าร่วมพันธมิตรของ

พวกเขา แถมยังยินดีส่งกองกำลังมาช่วยรบให้ฟรีๆ อีกด้วย!