บทที่ 152 อาณาจักรก๊อบลินเริ่มเปิดฉากโจมตี! มังกรดำโตเต็มวัยเลเวล 29!

บทที่ 152 อาณาจักรก๊อบลินเริ่มเปิดฉากโจมตี! มังกรดำโตเต็มวัยเลเวล 29!

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ยูนิตคนแคระในดินแดนสังกัดของท่าน ประสบความสำเร็จในการสังหารยูนิตจากดินแดนอื่น—มังกรกระดูกอันเดดเลเวล 23 จำนวน 100 ตัว ณ บริเวณรอบนอกป่าลึกแห่งขุมนรก!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน หลังจากยูนิตคนแคระสังหารมังกรกระดูกได้สำเร็จ ท่านได้รับคริสตัลพลังงานทั่วไป 1,000 ก้อน! และคริสตัลพลังงานระดับกลาง 500 ก้อน!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ค่าความจงรักภักดีของยูนิตคนแคระในดินแดนสังกัดที่มีต่อท่านเพิ่มขึ้น 1 แต้ม!]

[แจ้งเตือน: ปัจจุบันค่าความจงรักภักดีรวมของยูนิตคนแคระในดินแดนสังกัดคือ 96 แต้ม!]

[แจ้งเตือน: เมื่อค่าความจงรักภักดีของยูนิตในดินแดนสังกัดถึง 100 แต้ม ลอร์ดเสิ่นหลินสามารถเลือกใช้ผลพิเศษจากหัวใจแห่งลอร์ดระดับ SSS—บุตรแห่งโชคชะตา เพื่อเสริมพลังให้กับพวกเขาได้ตามต้องการ!]

หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือน เสิ่นหลินพึมพำกับตัวเอง: “ความจงรักภักดี 96... อีกแค่ 4 แต้ม ก็จะสามารถใช้ผลของบุตรแห่งโชคชะตาให้กับยูนิตในดินแดนสังกัดได้แล้ว!”

ตอนนี้ สิ่งที่เสิ่นหลินสงสัยที่สุดก็คือ เมื่อความจงรักภักดีถึง 100 แล้ว คุณสมบัติของดินแดนสังกัดรวมถึงสิ่งปลูกสร้างภายในนั้น จะได้รับการเลื่อนระดับแบบก้าวกระโดดเป็นคุณภาพระดับ SSS

ภายใต้ผลของบุตรแห่งโชคชะตาด้วยหรือไม่!

“หากคุณสมบัติของดินแดนสังกัด หรือคุณภาพของหัวใจแห่งดินแดนนั้นสามารถเสริมพลังจนถึงระดับ SSS ได้...”

เสิ่นหลินสูดลมหายใจลึก แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง: “นั่นถึงจะเรียกว่าการเสริมพลังที่ฝืนลิขสิทธิ์สวรรค์อย่างแท้จริง!”

แต่เมื่อลองคิดดูดีๆ เสิ่นหลินรู้สึกว่าความเป็นไปได้นั้นอาจไม่สูงนัก เพราะต่อให้หัวใจแห่งลอร์ดของเขาจะสามารถเสริมพลังได้มากแค่ไหน ก็ไม่น่าจะยกระดับหัวใจแห่งลอร์ดของดินแดนสังกัดให้กลายเป็นคุณภาพระดับ SSS เหมือนกันได้

ถ้าทำได้แบบนั้นจริงๆ เสิ่นหลินก็แค่ขยายดินแดนสังกัดออกไปสักสิบกว่าแห่ง แล้วยกระดับหัวใจแห่งดินแดนทั้งหมดเป็นระดับ SSS ให้หมด!

ถ้าเป็นแบบนั้น ใครจะไปสู้เขาได้?

“เรื่องแบบนี้ คิดเล่นๆ ก็พอแล้ว...” เสิ่นหลินส่ายหัว เลิกคิดฟุ้งซ่าน

“สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือการทำให้เลเวลของสามเทพขุนพลอย่างจ้าวอวิ๋นเลื่อนระดับขึ้นให้หมด!”

...

ในเวลาเดียวกัน ณ พื้นที่ยอดเขาขุมนรก แห่งระนาบเงิน

บริเวณชายขอบพื้นที่ ภายในดินแดนอันเดดระดับสูงเลเวล 12 ลอร์ดระดับเงินจากประเทศซากุระ ฟูจิตะ ชินจิ พลันหน้าถอดสี!

“มังกรกระดูกอันเดด 100 ตัวที่ฉันส่งไปยังป่าลึกแห่งขุมนรก... ถูกฆ่าตายหมดเลยเหรอ?!”

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุด ในที่สุดฟูจิตะก็เข้าใจแล้วว่า ยูนิตเผ่ามนุษย์ของดินแดนนั้น... สามารถฆ่ายูนิตเผ่ามังกรได้จริงๆ!

และที่สำคัญที่สุด ยูนิตที่ฆ่ามังกรกระดูกของเขากลับไม่ใช่กองทหารม้าเผ่ามนุษย์ของเสิ่นหลิน!

แต่เป็นยูนิตคนแคระร้อยกว่าตนเท่านั้น!

“แม้แต่คนแคระยังฆ่าเผ่ามังกรได้...”

ฟูจิตะกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว: “เสิ่นหลินคนนี้... ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!”

ในขณะที่หวาดกลัว ฟูจิตะก็ยิ่งรู้สึกว่าการที่เขาเป็นพันธมิตรกับสามลอร์ดขาใหญ่อย่างคาวาโมโตะ จิโร่ เลเวล 15 เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด!

เพราะ “เพื่อนบ้าน” ที่น่ากลัวอย่างเสิ่นหลิน... จำเป็นต้องตาย!

ถ้าเสิ่นหลินไม่ตาย คนที่ต้องตายก็คือเขาเอง!

“แต่ยังโชคดี! ยูนิตในดินแดนของเสิ่นหลินยังไม่ได้มุ่งหน้ามาทางยอดเขาขุมนรกนี้!”

นอกจากมังกรกระดูก 100 ตัวนอกป่าลึกแล้ว ฟูจิตะยังสั่งให้มังกรกระดูกตัวอื่นๆ หมอบซุ่มอยู่ในตำแหน่งที่ไกลออกไปเพื่อเฝ้าสังเกตการณ์

จากการสังเกต ฟูจิตะเห็นว่ายูนิตคนแคระของเสิ่นหลิน หลังจากฆ่ามังกรกระดูกไป 100 ตัวแล้ว ก็ไม่ได้มุ่งหน้ามาที่นี่ แต่กลับไปกวาดล้างขุมกำลังท้องถิ่นอื่นๆ รอบๆ ป่าลึกแห่งขุมนรกต่อ

“ดูเหมือนว่าเสิ่นหลินจะยังหาตำแหน่งดินแดนของฉันไม่เจอ!”

ฟูจิตะลอบถอนหายใจยาว ความกลัวในดวงตาจางหายไปบ้าง: “เพราะฉะนั้น... ตอนนี้ฉันยังปลอดภัย!”

“หึๆ! ฉันจะใช้โอกาสนี้แหละ ร่วมมือกับกองทัพของท่านคาวาโมโตะทั้งสามคน ลอบจู่โจมดินแดนของเสิ่นหลินให้ไม่ทันตั้งตัว!”

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฟูจิตะก็เกิดความมั่นใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

เขามั่นใจว่าครั้งนี้จะทำลายดินแดนของเสิ่นหลินได้ในคราวเดียว!

“เสิ่นหลิน! ให้แกสำราญไปอีกสักสองวันเถอะ!”

“อีกสองวันข้างหน้า จะเป็นวันตายของแก!”

...

เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียว เหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก่อนที่ราตรีจะมาเยือน

ณ ป่าลึกแห่งขุมนรก ระนาบเงิน ภายในดินแดนเผ่ามนุษย์เลเวล 12 เสิ่นหลินยืนอยู่บนกำแพงเมืองพลางครุ่นคิด

ขณะที่เขากำลังจะเดินลงจากกำแพง เสียงแจ้งเตือนพิเศษจากมหาทวีปไร้สิ้นสุดก็ดังขึ้นข้างหู

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ยูนิตเผ่ามนุษย์ของท่าน ประสบความสำเร็จในการสังหารนักรบเอลฟ์เลเวล 25 จำนวน 8,000 ตน และสังหารหัวหน้าเผ่าเอลฟ์เลเวล 26 ณ บริเวณรอบนอกป่าลึกแห่งขุมนรก!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน หลังจากยูนิตเผ่ามนุษย์ของท่านทำลาย "หัวใจแห่งดินแดน" ของเผ่าเอลฟ์ขนาดใหญ่สำเร็จ ท่านได้รับคริสตัลพลังงานทั่วไป 30,000 ก้อน, คริสตัลพลังงานระดับกลาง 18,000 ก้อน และคริสตัลพลังงานระดับสูง 10,000 ก้อน!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ภายใต้ผลของ "บุตรแห่งโชคชะตา" จากหัวใจแห่งลอร์ดระดับ SSS รางวัลจากการทำลายเผ่าได้รับการคริสติคอล 100 เท่า!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน ท่านได้รับคริสตัลพลังงานทั่วไป 3,000,000 ก้อน! คริสตัลพลังงานระดับกลาง 1,800,000 ก้อน! และคริสตัลพลังงานระดับสูง 1,000,000 ก้อน!]

เสียงแจ้งเตือนหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะดังต่อเนื่องขึ้นมาใหม่!

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! ยูนิตในดินแดนของท่าน "จ้าวอวิ๋น" เลื่อนระดับขึ้น 1 เลเวล! ปัจจุบันเลเวล 29!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! ยูนิตในดินแดนของท่าน "กองทหารม้าขาว (ไป๋หม่าอี้ฉง)" เลื่อนระดับขึ้นทั้งกองทัพ! ปัจจุบันเลเวล 24!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! ยูนิตในดินแดนของท่าน "โจวชาง" และ "กวนผิง" เลื่อนระดับขึ้น 1 เลเวล! ปัจจุบันเลเวล 28!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! ยูนิตในดินแดนของท่าน "จินฉาน" เลื่อนระดับขึ้น 1 เลเวล! ปัจจุบันเลเวล 28!]

[แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับลอร์ดระดับเงิน เสิ่นหลิน! ยูนิตในดินแดนของท่าน "จูกัดเหลียง" เลื่อนระดับขึ้น 1 เลเวล! ปัจจุบันเลเวล 28!]

หลังจากสิ้นเสียงการแจ้งเตือนการเลื่อนระดับ เสิ่นหลินก็ถอนหายใจยาว: “ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ! ในที่สุดก็อัปเลเวลสำเร็จสักที!”

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ยูนิตเผ่ามนุษย์ของเสิ่นหลินภายใต้การนำของเทพขุนพลจ้าวอวิ๋น ได้ทำลายเผ่าท้องถิ่นขนาดใหญ่ไปเกือบ 23 แห่ง

ค่าประสบการณ์จากการทำลายเผ่าขนาดใหญ่ถึง 23 แห่งนั้น หากเป็นยูนิตของลอร์ดคนอื่น ป่านนี้คงเลเวลพุ่งพรวดไปนานแล้ว

แต่ทางฝั่งเสิ่นหลิน กลับเลื่อนขึ้นมาได้เพียงเลเวลเดียวอย่างยากลำบาก!

“หรือว่าเป็นเพราะคุณภาพระดับ SSS กันนะ?”

ตอนนี้เสิ่นหลินเริ่มสังเกตเห็นแล้วว่า ไม่ว่าจะเป็นดินแดนหรือสิ่งปลูกสร้างในดินแดนของเขา วัสดุที่ใช้ในการอัปเกรดล้วนมากกว่าลอร์ดระดับเงินคนอื่นๆ ในเลเวลเดียวกันถึงสิบกว่าเท่า!

ในเมื่อดินแดนเป็นเช่นนี้ เสิ่นหลินจึงเดาว่ายูนิตในดินแดนของเขาก็น่าจะเป็นเหมือนกัน!

“ยังดีที่ยูนิตของฉันแข็งแกร่งมากพอที่จะข้ามขั้นไปสังหารพวกเผ่าท้องถิ่นขนาดใหญ่ได้ ไม่อย่างนั้นแค่เรื่องการอัปเลเวลอย่างเดียวก็คงเป็นปัญหาใหญ่!”

ไม่ได้พูดเกินจริงเลย แม้เสิ่นหลินจะเข้ามาในมหาทวีปไร้สิ้นสุดได้ไม่ถึงหนึ่งเดือน แต่จำนวนเผ่าท้องถิ่นขนาดใหญ่ที่ยูนิตของเขาทำลายไปนั้น มากกว่าลอร์ดระดับเงินทั่วไปหลายเท่าตัวนัก!

และเพราะเหตุนี้เอง พลังของดินแดนและยูนิตของเสิ่นหลินจึงก้าวกระโดดได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้!

ขณะที่เสิ่นหลินกำลังครุ่นคิด พื้นที่ข้างเมืองหลักก็เกิดการบิดเบี้ยวอีกครั้ง

จากนั้น เหอเยว่เหลียนก็เดินทางจากดินแดนสังกัดผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายมายังเมืองหลัก

ทันทีที่มาถึง เหอเยว่เหลียนก็รีบวิ่งหน้าตั้งมาหาเสิ่นหลิน: “ท่านเจ้าเมือง! ทางอาณาจักรก๊อบลินเริ่มเคลื่อนไหวแล้วค่ะ!”

“เริ่มเคลื่อนไหวแล้วงั้นเหรอ?” เสิ่นหลินสายตาคมปลาบขึ้นมาทันที

“ค่ะ! คนแคระที่เพิ่งกลับมาจากอาณาจักรก๊อบลินบอกฉันเมื่อครู่ว่า พวกก๊อบลินเริ่มเตรียมทัพมุ่งหน้ามายังป่าลึกแห่งขุมนรกของเราแล้ว!”

เหอเยว่เหลียนกลืนน้ำลายก่อนพูดต่อ: “ตามรายงานจากยูนิตคนแคระ ครั้งนี้อาณาจักรก๊อบลินส่งนักรบก๊อบลินเลเวล 28 ออกมาประมาณ 20,000 ตน! และยังมีนายพลก๊อบลินเลเวล 30 อีก 100 ตนค่ะ!”

เธอหยุดหายใจครู่หนึ่ง พยายามระงับความตื่นตระหนกในใจ: “และที่สำคัญที่สุด... ราชาแห่งอาณาจักรก๊อบลินคนนั้น ก็จะร่วมทัพมายังป่าลึกแห่งขุมนรกด้วยตนเองค่ะ!”

“ราชาก๊อบลินก็ออกมาด้วยงั้นเหรอ?” เสิ่นหลินถามจี้ทันที: “พวกคนแคระเห็นตัวราชาก๊อบลินนั่นไหม?”

“ไม่เห็นค่ะ!” เหอเยว่เหลียนส่ายหัว “เพราะมองเห็นไม่ชัดค่ะ!”

“มองไม่ชัด? หมายความว่ายังไง?” เสิ่นหลินไม่เข้าใจ

“เพราะว่า...”

เหอเยว่เหลียนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากอีกครั้ง เสียงเริ่มสั่นเครือ: “พวกคนแคระบอกฉันว่า... ราชาแห่งอาณาจักรก๊อบลินคนนั้น ขี่มังกรดำโตเต็มวัยเลเวล 29 มาค่ะ!”

“ขี่มังกรดำโตเต็มวัยเลเวล 29 มางั้นเหรอ?”

ข่าวนี้ทำให้เสิ่นหลินเองก็ตกใจเช่นกัน: “นั่นหมายความว่า... ราชาก๊อบลินสามารถฝึกมังกรดำโตเต็มวัยเลเวล 29 จนเชื่องได้สำเร็จงั้นเหรอ?”

“คะ... ค่ะ!” เหอเยว่เหลียนไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี

ขณะที่เหอเยว่เหลียนเตรียมจะเอ่ยปากเตือนเสิ่นหลินให้ระวังตัวนั้น

จู่ๆ ดวงตาของเสิ่นหลินก็เป็นประกายขึ้นมาพร้อมกล่าวว่า: “นี่มันยอดเยี่ยมไปเลย!”

เหอเยว่เหลียน: “???”