บทที่ 348 ข้าอัปเกรด เจ้าตัวน้อยก็อัปเกรดด้วย

บทที่ 348 ข้าอัปเกรด เจ้าตัวน้อยก็อัปเกรดด้วย

เมื่อความเร็วเพิ่มขึ้นจนถึงระดับหนึ่งฉินกวนเริ่มรู้สึกเหมือนกระบี่กำลังจะหลุดจากการควบคุมเขาจึงค่อย ๆ ผ่อนพลังลง แล้วเริ่มทดลองระยะทางแทน

สามเมตร…

ห้าเมตร…

แปดเมตร…

สิบเมตร…

สิบห้าเมตร…

“เฮ้อ…สุดแล้ว”ถ้าปล่อยออกไปไกลกว่านี้กระบี่คงตกลงพื้นแน่ฉินกวนจึงเรียกกระบี่บินกลับมาตามที่คัมภีร์กระบี่ระบุไว้

ผู้ฝึกระดับ ขั้นฝึกลมปราณชั้นสาม สามารถเริ่มหลอมกระบี่บินได้แต่โดยทั่วไปต้องรอถึง ขั้นฝึกลมปราณชั้นห้าหรือหก จึงจะหลอมสำเร็จกระบวนการนี้คือการทำให้กระบี่บินกับผู้ฝึกค่อย ๆ ผสานกันและแม้แต่นักกระบี่ที่อยู่ขั้นฝึกลมปราณชั้นหกเวลาควบคุมกระบี่บิน

ก็ยังทำได้แค่ให้มันบินออกไปประมาณ ยี่สิบถึงสามสิบเมตร เท่านั้นแต่ฉินกวนตอนนี้เพิ่ง ขั้นฝึกลมปราณชั้นสามกลับสามารถปล่อยกระบี่ออกไปได้ถึง สิบห้าเมตรนับว่าเป็นตัวประหลาดอย่างแท้จริงแต่เขาเองก็รู้ตัวดีว่าตัวเองแปลกกว่าคนอื่นมานานแล้ว

เรื่องนี้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ฉินกวนตัดสินใจต่อไปนี้จะต้องฝึก วิชาบังคับกระบี่ ให้มากขึ้นเรื่องนี้ก็เหมือนกับการขี่จักรยานการขี่เป็นอย่างหนึ่ง

แต่การเล่นทักษะบนจักรยานก็อีกเรื่องหนึ่งหากต้องการให้การควบคุมกระบี่ถึงระดับสมบูรณ์ต้องใช้มันได้เหมือนแขนขาของตัวเองคล่องแคล่วไร้อุปสรรค

เพียงแค่คิดกระบี่ก็พุ่งไปถึงเป้าหมายทันทีตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมานอกจากการฝึกพลังแท้ฉินกวนก็เพิ่มการฝึก วิชาบังคับกระบี่ เข้าไปด้วย

การฝึกแบบเคลื่อนไหวสลับกับนั่งสมาธิกลับทำให้การฝึกไม่น่าเบื่อเท่าไรส่วนจื่อซูและเยี่ยนเอ๋อร์หลังจากได้วิชาฝึกใหม่ทั้งสองก็กำลังฝึกอย่างมุ่งมั่นเต็มที่

ฉินกวนไม่ได้เจอพวกนางมา หนึ่งเดือนเต็มแล้วดูเหมือนจะตั้งใจฝึกมากจริง ๆ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วพริบตาเดียวก็ สองเดือนในห้องฝึกฉินกวนหยุดโคจรพลังแล้วถอนหายใจยาวจากนั้นลุกขึ้นเดินออกไปยังลานบ้าน

เขาสูดอากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นดอกไม้เข้าไปลึก ๆแล้วพูดเบา ๆ

“ฝึกหนักมาตั้งสองเดือน ในที่สุดก็ทะลวงถึงขั้นฝึกลมปราณชั้นสี่แล้ว”

เขาหันไปมองห้องของจื่อซูและเยี่ยนเอ๋อร์ทั้งสองยังคงปิดประตูฝึกตนอยู่ฉินกวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจลงจากภูเขาไปเดินเล่นฝึกอย่างเดียวตลอดเวลาเขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะ ทื่อไปทั้งคน

ไม่น่าแปลกใจเลยพวกผู้ฝึกที่มีอายุพันปีไม่ก็เงียบขรึมไร้อารมณ์ไม่ก็มีนิสัยประหลาดคงเป็นเพราะอัดอั้นจากการฝึกมากเกินไปนี่แหละ

ทันทีที่ฉินกวนปรากฏตัวที่โรงหนังเต่าชราก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับ“คุณชายออกจากการปิดด่านแล้วหรือ”

“ท่านเจี่ย โรงหนังเป็นอย่างไรบ้าง?” ฉินกวนถาม

เต่าชราตอบ“ด้วยชื่อเสียงของเจ้าเกาะ ทุกอย่างจึงปลอดภัยดี”

“แม้ว่าธุรกิจจะไม่คึกคักเหมือนช่วงแรก แต่รายได้ต่อวันยังคงอยู่ประมาณ ห้าร้อยหินวิญญาณ”

ฉินกวนพยักหน้าเรื่องที่รายได้ลดลงเขาคาดไว้แล้วหลังจากความตื่นเต้นช่วงแรกผ่านไปทุกอย่างก็กลับสู่สภาพปกติแต่แบบนี้ก็ถือว่าดีแล้วรายได้วันละ สี่ถึงห้าร้อยหินวิญญาณเขาพอใจมากเต่าชราพูดต่อ

“หนี้ที่ติดร้านจื่อเสียก่อนหน้านี้ ข้าใช้เงินคืนหมดแล้ว”

“หลังจากหักส่วนแบ่งสามส่วนให้เจ้าเกาะ ตอนนี้ยังเหลือ หนึ่งหมื่นหินวิญญาณ ข้าจะไปเอามาให้คุณชาย”

เดิมที

ในมิติของฉินกวนก็มีหินวิญญาณอยู่ หมื่นกว่าก้อนแม้ว่าจะใช้ไปบางส่วนกับค่ายกลรวมพลังวิญญาณแต่ตอนนี้ก็ได้เพิ่มมาอีกหนึ่งหมื่นรวมแล้วมีทุนอยู่ประมาณ สองหมื่นหินวิญญาณ

ฉินกวนตัดสินใจทันทีอัปเกรดกระบี่สายฟ้าจือเจวี๋ย!เขาเริ่มทดลองก่อนด้วยกระบี่บินระดับกลางหนึ่งเล่ม

“กลืนกิน!”

เสียงระบบดังขึ้น

“กระบี่สายฟ้าจือเจวี๋ย อาวุธวิเศษระดับกลาง กำลังอัปเกรด ความคืบหน้า 2.7%”

ฉินกวนคำนวณในใจจากนั้นก็ใช้เงิน กว่าแปดพันหินวิญญาณซื้อ กระบี่วิเศษระดับกลาง 40 เล่ม

“กลืนกิน!”

“กลืนกิน!”

“กลืนกิน!”

ไม่นานเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น

“ติ๊ง ขอแสดงความยินดี โฮสต์ กระบี่สายฟ้าจือเจวี๋ยอัปเกรดเป็น อาวุธวิเศษระดับสูง แล้ว”

ตอนนี้ฉินกวนกับกระบี่สายฟ้าสามารถสื่อสารกันทางจิตได้เขารับรู้ได้ถึงความดีใจของมันและยังสัมผัสได้ว่าหลังจากอัปเกรดพลังของกระบี่ก็แข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย

แต่ไม่นานฉินกวนก็เริ่มปวดหัวเพราะกระบี่วิเศษระดับสูงธรรมดาราคาก็อย่างน้อย สองถึงสามพันหินวิญญาณตอนนี้เขามีเงินเหลือเพียง หนึ่งหมื่นหกพันถ้าจะอัปเกรดกระบี่สายฟ้าไปถึง ระดับสุดยอด

ดูเหมือนเงินจะไม่พองั้นไปเดินดูตลาดดีกว่าเผื่อจะเจออาวุธวิเศษราคาถูก

ฉินกวนเดินไปยัง โซนแผงลอยพื้นที่นี้กว้างใหญ่มากทั้งตลาดมีแผงลอยไม่ต่ำกว่าหลายร้อยร้านและยังมีผู้คนมากมายเดินวนไปมาทุกคนหวังว่าจะสามารถซื้อของดีในราคาถูกได้เสียงพ่อค้าตะโกนขายของดังระงม

“ขายสมุนไพรชั้นยอด! โสมมังกรเขียว เถาเงินพันตำลึง ดอกมังกรเก้าหาง หญ้าหยุนหลิน หญ้าน้ำแข็ง!”

“ขายยันต์! พู่กันเขียนยันต์ กระดาษยันต์ ชาดแดง คริสตัลม่วง!”

“ขายยาเม็ด!”

“ยาเม็ดสร้างโชค หนึ่งเม็ดออกฤทธิ์สิบวัน เพิ่มความเร็วดูดซับพลังวิญญาณ 20%!”

“ยาเม็ดฟื้นพลัง! ต่อสู้แล้วพลังหมดหรือ? หนึ่งเม็ดฟื้นพลัง 30%!”

“ยาเม็ดต้านพิษ! ถอนพิษ ขับพิษ แก้หมอกพิษและพิษศพ!”

“ขายอาวุธวิเศษ! ดาบ หอก กระบี่ ง้าว โล่ ธนู!”

“รับซื้อและขาย อาวุธวิเศษชำรุด! ของดีราคาถูก เดินผ่านอย่าพลาด!”

คำว่า อาวุธวิเศษชำรุดทำให้ฉินกวนหยุดเดินทันทีเขาเกิดความคิดขึ้นมาไม่รู้ว่าอาวุธวิเศษที่เสียหายพวกนี้กระบี่สายฟ้าจะ กลืนกินได้หรือไม่

และถ้าได้ผลจะเป็นอย่างไรลองทดลองดูดีกว่าเขาหยิบกระบี่วิเศษระดับสูงเล่มหนึ่งขึ้นมา

“กระบี่บินเล่มนี้ราคาเท่าไร?”

เจ้าของแผงยิ้มกว้าง“ท่านลูกค้า กระบี่เล่มนี้สร้างจาก เหล็กน้ำแข็งเงิน และยังผสม ทรายดาว กับ ทองส่องแสง เข้าไปด้วย”

“แม้ตอนนี้จะชำรุด แต่ตัววัสดุยังยอดเยี่ยมมาก ถ้าหาช่างตีอาวุธระดับปรมาจารย์มาซ่อมได้ ราคาจะพุ่งไปถึง ห้าพันหินวิญญาณ เลย”

“ข้าขายแค่ 450 หินวิญญาณ เอาไปได้เลย”

ฉินกวนยิ้มบาง ๆ“ช่างระดับปรมาจารย์หาง่ายขนาดนั้นหรือ ถ้ามันง่าย เจ้าคงเอาไปซ่อมเองแล้ว”

เจ้าของแผงหน้าเก้อเล็กน้อยแต่ก็รีบกลบเกลื่อน

“ถึงข้าหาไม่ได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะหาไม่ได้”

“อีกอย่าง ต่อให้เป็นแค่วัสดุ ก็ยังมีค่าอย่างน้อย 500 หินวิญญาณ”

ฉินกวนส่ายหน้า“ถ้าเป็นแค่วัสดุจริง ๆ ก็ใช่ แต่ตอนนี้มันเป็นกระบี่ไปแล้ว หลอมใหม่ไม่ได้ มูลค่าก็ลดลงมาก”

เจ้าของแผงพูด“ถ้าท่านอยากได้ ก็เสนอราคามา”

“200 หินวิญญาณ”

“โห โหดเกินไป อย่างน้อย 430”

“210”

“เจ้า…เอาเถอะ 400”

“220”

สุดท้ายทั้งสองต่อราคากันอยู่นานจบที่ 280 หินวิญญาณ

“แล้วขวานเล่มนั้นราคาเท่าไร?”

ฉินกวนชี้ไปที่ขวานบนแผงเจ้าของแผงเริ่มอธิบายทันที

“ลูกค้า ขวานเล่มนี้ทำจากเหล็กดำเพลิง อีกทั้งยังผสม—”

ฉินกวนยกมือห้ามทันที“ข้าไม่สนว่ามันทำจากอะไร”

“บอกมาเลย ราคาเท่าไร”

“600 หินวิญญาณ”

ฉินกวนส่ายหน้า“200 ขายไหม”

แล้วก็เริ่มต่อราคาอีกครั้งฉินกวนไม่รีบร้อนค่อย ๆ กดราคาไปเรื่อย ๆจนเจ้าของแผงแทบกัดฟันสุดท้ายขายให้ในราคา 340 หินวิญญาณ

ฉินกวนจ่ายเงินหยิบของทั้งสองชิ้นแล้วเดินออกมาจากนั้นก็เดินดูของในตลาดต่อทันใดนั้นเขาได้ยินเสียงหัวเราะเยาะดังมาจากด้านหน้าพร้อมกับเสียงชายคนหนึ่งโต้เถียง

“ฮ่า ๆ แค่ก้อนหินผิวหยาบก้อนหนึ่ง ยังกล้าบอกว่าเป็น หยกอุ่น”

“เจ้ารู้ไหมว่าหยกอุ่นคืออะไร”

“หยกอุ่นช่วยในการฝึก บ่มจิตวิญญาณ ป้องกันปีศาจภายใน”

“มันมีค่ามหาศาล แค่ก้อนขนาดฝ่ามือก็ราคา หลายหมื่นหินวิญญาณ แล้ว”

“หยกอุ่นไม่ได้แค่ร้อน ๆ แล้วจะเรียกว่าหยกอุ่นได้”

“ของเจ้าก้อนนี้ ข้าว่ามันเหมือน หินภูเขาไฟ มากกว่า”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”