บทที่ 8 เมิ่งฉีตั้งตนเป็นจักรพรรดิ

เมิ่งชวน: รางวัลพิเศษของทุกคน น่าจะมีการปลดล็อกพันธนาการแห่งโลกกันหมดใช่หรือไม่?

จางซานเฟิง: ข้ามี ข้าแข็งแกร่งขึ้นแล้ว

มาโดกะ ไดโกะ: ข้าก็มี ข้าแข็งแกร่งขึ้นแล้ว

กู่อี: ข้าก็มี ข้าแข็งแกร่งขึ้นแล้ว

เมิ่งฉี: ข้าก็มี ทว่าข้าไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นเลย (ร้องไห้หนักมาก)

เมิ่งชวน: ไก่อ่อน

เมิ่งชวน: เจ้ายังห่างจากขีดจำกัดสูงสุดของโลกอีกแค่ร้อยล้านจุดเท่านั้นเอง

เมิ่งฉี: สามสิบปีฝั่งตะวันออก สามสิบปีฝั่งตะวันตก อีกสองร้อยปีให้หลังท่านมหาจักรพรรดิค่อยมาพูดประโยคนี้กับข้าใหม่ก็แล้วกัน

จางซานเฟิง: มหาจักรพรรดิพิโรธ.JPG

กู่อี: มหาจักรพรรดิพิโรธ.JPG

มาโดกะ ไดโกะ: มหาจักรพรรดิพิโรธ.JPG

เมิ่งชวนถึงกับสะอึกไปชั่วขณะ อีกสองร้อยปีให้หลังคาดว่าเมิ่งฉีน่าจะใกล้ถึงระดับผู้บรรลุฝั่งมรรคาแล้ว บ้าเอ๊ย ความเร็วในการเลื่อนระดับเช่นนี้ช่างผิดหลักการของโลกแฟนตาซีเสียจริง

เมิ่งชวน: ทุกคนต่างก็แซ่เมิ่ง ก่อนข้ามมิติมาบางทีอาจเป็นครอบครัวเดียวกันด้วยซ้ำ

เมิ่งชวน: รออีกสองร้อยปีให้หลังพวกเราจะเป็นครอบครัวเดียวกันอีกครั้ง คนกันเองเหตุใดต้องสร้างความลำบากให้คนกันเองด้วยเล่า

มาโดกะ ไดโกะ: ความหมายของท่านมหาจักรพรรดิคือ ตอนนี้ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน มีเพียงสองร้อยปีให้หลังจึงจะใช่อย่างนั้นหรือ?

เมิ่งชวน: ……

เมิ่งชวน: ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ข้าเปล่านะ อย่าพูดจาเหลวไหลสิ!

จางซานเฟิง: ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

ชั่วขณะนั้น กลุ่มแชตก็เต็มไปด้วยบรรยากาศอันแสนสนุกสนานครื้นเครง

จางซานเฟิง: ยังเปิดใช้งานฟังก์ชันร้านค้ากลุ่มอีกด้วย ดูเหมือนว่าจะสามารถใช้คะแนนทำการซื้อขายได้

เมิ่งฉี: ข้าขอทดลองดูหน่อย

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีวางขายหมัดอรหันต์แล้ว

เมิ่งฉี: กลุ่มแชตมอบคะแนนให้ข้าตั้งห้าสิบคะแนน!

เมิ่งฉี: ร้านค้านอกจากหมัดอรหันต์แล้วก็ไม่มีอะไรอื่นอีกเลย น่าจะสามารถซื้อได้เฉพาะสินค้าที่สมาชิกกลุ่มนำมาวางขายเท่านั้น

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีวางขายวิชาระฆังทองคำคุมกายสามขั้นแรกแล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีวางขายวิชาเท้าร้อยพลิกแพลงแล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีวางขายเพลงดาบห้าพยัคฆ์ตัดวิญญาณแล้ว

เมิ่งฉี: ตอนอยู่ในวัฏสงสารหกภูมิ ข้าร่ำรวยขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ก็เลยแลกเปลี่ยนวิทยายุทธ์ระดับสูงขึ้นมาโดยตรงซะเลย

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งชวนวางขายคัมภีร์เต้าสื่อแล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งชวนวางขายเคล็ดวิชาลับทั้งเก้าได้แก่ อักขระเจ่อ อักขระโต่ว อักขระปิง อักขระเจีย แล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งชวน……

เมิ่งฉี: ไอ้เศรษฐีหน้าเลือด!

จางซานเฟิง: ไอ้เศรษฐีหน้าเลือด!

กู่อี: ไอ้เศรษฐีหน้าเลือด!

มาโดกะ ไดโกะ: ไอ้เศรษฐีหน้าเลือด!

เมิ่งชวน: ขอบคุณที่ออมมือให้

เมิ่งชวน: ข้าได้รับคะแนนทั้งหมดหนึ่งแสนสามหมื่นกว่าคะแนน

ระบบแจ้งเตือน: หลังจากฟังก์ชันร้านค้ากลุ่มเปิดใช้งาน อั่งเปากลุ่มและอั่งเปาระบุตัวบุคคลล้วนต้องใช้คะแนนจึงจะสามารถใช้งานได้ สมาชิกกลุ่มมีสิทธิ์ส่งอั่งเปาระบุตัวบุคคลฟรีเดือนละหนึ่งครั้ง

กู่อี: นี่น่าจะเป็นข้อจำกัดรูปแบบหนึ่งสำหรับพวกเรา

เมิ่งชวน: นับว่าสมเหตุสมผล หากไม่มีข้อจำกัด ผู้ใดจะยอมใช้ร้านค้ากันเล่า รับของฟรีจงเจริญ! (ขบขัน)

เมิ่งฉี: ไม่คิดเลยว่าท่านจะเป็นมหาจักรพรรดิแบบนี้

จางซานเฟิง: ไม่คิดเลยว่าท่านจะเป็นมหาจักรพรรดิแบบนี้

กู่อี: ข้าคิดไว้แล้วละ

มาโดกะ ไดโกะ: ……

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งชวนสั่งซื้อวิชาระฆังทองคำคุมกายสามขั้นแรกแล้ว

เมิ่งชวน: @เมิ่งฉี เสี่ยวเมิ่งเจ้าลองดูสิว่าได้รับคะแนนหรือไม่

เมิ่งฉี: ได้รับเก้าสิบคะแนน วิชาระฆังทองคำคุมกายสามขั้นแรกราคาตั้งไว้ที่สามร้อยคะแนน ดูเหมือนว่าเมื่อขายของออกไป ข้าจะได้รับส่วนแบ่งสามสิบเปอร์เซ็นต์

จางซานเฟิง: นี่ก็นับเป็นรายได้พิเศษก้อนหนึ่งอย่างแท้จริง

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มจางซานเฟิงวางขายเคล็ดวิชาอู่ตังแล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มจางซานเฟิงวางขาย……

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มกู่อีวางขาย……

มาโดกะ ไดโกะ: ……

มาโดกะ ไดโกะ: ดูเหมือนว่ามีเพียงข้าคนเดียวที่ไม่มีอะไรจะนำมาวางขายได้เลย

เมิ่งชวน: รอให้เจ้าศึกษาความรู้ของอารยธรรมโบราณยิ่งยวดจนทะลุปรุโปร่ง นั่นไม่ใช่ว่าได้ทะยานขึ้นฟ้าโดยตรงหรอกหรือ? @มาโดกะ ไดโกะ

เมิ่งฉี: อีกานั่งเครื่องบิน! พายุทอร์นาโดทำลายลานจอดรถ!

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งชวนสั่งห้ามผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีส่งข้อความ

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉียกเลิกการห้ามส่งข้อความของผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีแล้ว

เมิ่งฉี: โง่ไปเลยสิ บิดาคือผู้ดูแลกลุ่มโว้ย!

เมิ่งชวน: ……

เมิ่งชวน: เป็นบ้าไปแล้วกระมัง!

เมิ่งชวน: @กู่อี ท่านปรมาจารย์หากท่านสะดวก สามารถหาสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งอย่างเช่นศพเทพอสูรต่างมิติหรือสิ่งมีชีวิตอื่นมาให้ข้าเพิ่มอีกสักหลายร่างได้หรือไม่ หากสามารถหาวิธีการฝึกฝนของระบบอื่นมาได้ รบกวนช่วยรวบรวมไว้ให้ข้าสักหน่อยเถิด

ส่วนเรื่องที่ว่าเมื่อยัดเทพอสูรต่างมิติลงในอั่งเปาแล้วพวกมันจะขัดขืนหรือไม่ นั่นเมิ่งชวนไม่อาจสนใจได้แล้ว อย่างไรเสียอั่งเปาก็สามารถส่งได้เพียงสิ่งของที่ไร้ชีวิตเท่านั้น

ท้ายที่สุดย่อมหนีไม่พ้นความตายอยู่ดี

กู่อี: ไม่มีปัญหา เทพอสูร ปีศาจ และสิ่งมีชีวิตประหลาดที่หมายตาดาวโลกมีอยู่มากมาย ก่อนหน้านี้ไร้หนทางจัดการ ตอนนี้ก็สมควรจัดการพวกมันทั้งหมดได้แล้ว

เมิ่งชวน: @เมิ่งฉี ประเดี๋ยวข้าจะมอบวิทยายุทธ์ให้เจ้าสักหลายวิชา เป็นสิ่งที่ข้าจำลองมาจากระบบของพวกเจ้า ส่วนใหญ่เป็นเคล็ดวิชาขั้นเปิดจุดชีพจร และยังมีขั้นเชื่อมฟ้าดินอยู่บ้าง

เมิ่งชวน: เจ้าลองหาวิธีการสักอย่าง นำเคล็ดวิชาเหล่านี้ไปแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนความดี จากนั้นก็นำไปแลกเปลี่ยนบทแรกเริ่มของยอดวิชาไร้เทียมทานจากที่วัฏสงสารหกภูมินั้นมาสักเล็กน้อย

เมิ่งฉี: ได้มาสิบต้องคืนเก้า!

เมิ่งชวน: ……

เมิ่งชวน: เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว เจ้ามั่นใจว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหน?

เมิ่งฉี: ปัญหาไม่ใหญ่มากนัก ข้าสามารถให้จื่อเวยนำกลับไปให้อาจารย์ของนาง จากนั้นให้อาจารย์ของนางมอบเคล็ดวิชาระดับเดียวกันบางส่วนให้จื่อเวย นับว่าเป็นการฟอกขาวไปในตัว

เมิ่งฉียังคงมีความเชื่อใจต่อซูอู๋หมิงเป็นอย่างมาก อีกอย่าง ในช่วงเวลานี้บุคคลยิ่งใหญ่เหล่านั้นก็ยังไม่ได้กลับมาอย่างแท้จริง ขอเพียงตัวเขาเองไม่ทำเรื่องวุ่นวาย โดยหลักแล้วย่อมไม่มีปัญหาอะไร

เมิ่งชวน: เช่นนั้นย่อมดี หากมีโอกาส ลองหายอดวิชาที่สามารถฝึกฝนจนถึงระดับกายธรรมมาสักสองวิชา หากต้องการสิ่งใดตอบแทน เจ้าสามารถบอกข้าได้เลย ผลประโยชน์มากมายรออยู่!

เมิ่งฉี: ท่านมหาจักรพรรดิ ท่านกลัวว่าอีกสองร้อยปีให้หลังข้าจะทุบตีท่านอย่างหนักหรือ? ตอนนี้ถึงได้มอบภารกิจแบบนี้ให้ข้าทำเพื่อหวังให้ข้าตายเร็วขึ้น

เมิ่งชวน: เพียงแค่ให้เจ้าลองดูว่ามีโอกาสหรือไม่ คำขอร้องด้านบนของข้า ทุกสิ่งล้วนมีผลก็ต่อเมื่อสามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเจ้าเองได้ หากเรื่องราวไม่อาจกระทำได้ เจ้าก็ถือเสียว่าข้าไม่เคยพูดก็แล้วกัน

เมิ่งฉี: ข้าทำงาน ท่านวางใจได้เลย!

จางซานเฟิง: ท่านมหาจักรพรรดิเตรียมตัวเก็บตัวฝึกฝนอีกแล้วหรือ?

จางซานเฟิงมองออกถึงอะไรบางอย่าง เขากับเมิ่งชวนล้วนเป็นบุคคลระดับสูงสุดในโลกแล้ว ในเมื่อตอนนี้สามารถมองเห็นว่าหนทางข้างหน้าอยู่ที่ใด ย่อมมีความร้อนรนอยู่บ้าง เขาสามารถเข้าใจสภาพจิตใจเช่นนั้นของเมิ่งชวนได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งโลกที่เมิ่งชวนอาศัยอยู่นั้นไม่ได้สงบสุขเอาเสียเลย

เมิ่งชวน: ครั้งนี้เตรียมตัวศึกษาศพเทพอสูรหลายร่างที่ท่านปรมาจารย์มอบให้สักหน่อย ลองดูว่าจะสามารถช่วยเหลือข้าได้บ้างหรือไม่

เมิ่งชวน: ทว่าหากทุกท่านมีธุระอันใดก็ยังคงสามารถ @ ข้าในกลุ่มได้ ครั้งนี้ข้าจะไม่ตัดการเชื่อมต่อกับกลุ่มแชต

เมิ่งชวน: ข้าขอตัวออฟไลน์ก่อนนะทุกท่าน!

มาโดกะ ไดโกะ: ลาก่อนท่านมหาจักรพรรดิ!

กู่อี: ลาก่อนท่านมหาจักรพรรดิ!

จางซานเฟิง: ลาก่อนท่านมหาจักรพรรดิ!

เมิ่งฉี: ไสหัวไปเถอะ!

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งชวนสั่งห้ามผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีส่งข้อความ

จากนั้นรูปโปรไฟล์ของเมิ่งชวนก็เปลี่ยนเป็นสีเทาไป

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มจางซานเฟิงสั่งห้ามผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีส่งข้อความซ้ำอีกครั้ง ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีไม่อาจยกเลิกได้

มาโดกะ ไดโกะ: ? ? ?

มาโดกะ ไดโกะ: ทำแบบนี้ได้ด้วยหรือ?

จางซานเฟิง: นักพรตเฒ่าอย่างข้าก็ไม่คิดมาก่อนเหมือนกัน……

กู่อี: ท่านมหาจักรพรรดิน่าจะร้อนรนอยากก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียนในโลกมนุษย์มากกระมัง?

มาโดกะ ไดโกะ: โลกใบนั้นของเขาช่างมืดมนเกินไปอย่างแท้จริง ฟังจากคำพูดของเสี่ยวเมิ่ง ภายหลังยังมีความมืดมิดขั้นสูงสุดรอคอยพวกเขาอยู่

จางซานเฟิง: พันธนาการแห่งโลกของท่านมหาจักรพรรดิถูกปลดล็อกแล้ว บางทีท่านมหาจักรพรรดิอาจจะเดินบนเส้นทางเซียนที่แท้จริงหรือไม่?

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มจางซานเฟิงยกเลิกการห้ามส่งข้อความของผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉีแล้ว

ระบบแจ้งเตือน: ผู้ดูแลกลุ่มเมิ่งฉี……

เมิ่งฉี: ท่านนักพรต ท่านทำเกินไปแล้วนะ!

เมิ่งฉี: ท่านมหาจักรพรรดิจะต้องเดินบนเส้นทางเซียนในโลกมนุษย์อย่างแน่นอน หากเขาเดินบนเส้นทางเซียนที่แท้จริง การบรรลุเป็นเซียนอาจไม่เร็วกว่าเซียนในโลกมนุษย์ ทว่าการบรรลุเป็นราชันเซียนย่อมช้ากว่าเซียนในโลกมนุษย์อย่างแน่นอน!

เมิ่งฉี: โลกใบนั้นของท่านมหาจักรพรรดิยังมีเวลาให้เขาเติบโตอีกระยะหนึ่ง ความวุ่นวายแห่งความมืดไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย

เมิ่งฉี: การปลดล็อกพันธนาการแห่งโลก มีประโยชน์อย่างมหาศาลต่อการลอกคราบของมหาจักรพรรดิท่ามกลางโลกมนุษย์เช่นกัน

จางซานเฟิง: เสี่ยวเมิ่งหากไม่รู้ว่าเจ้ามีระดับการฝึกฝนขั้นใด เมื่อเห็นท่าทางที่เจ้าพูดจาเป็นฉากๆ แบบนี้ ข้าคงคิดว่าเจ้าเป็นผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานผู้หนึ่งอย่างแน่นอน

กู่อี: ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน

มาโดกะ ไดโกะ: ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน

เมิ่งฉี: พวกเจ้าคิดว่ามีเพียงมหาจักรพรรดิที่เป็นตัวตนระดับจักรพรรดิกระนั้นหรือ? ตื้นเขินนัก ก่อนที่ข้าจะข้ามมิติมา ข้าก็เป็นถึงมหาจักรพรรดิผู้หนึ่งเช่นกัน!

เมิ่งฉี: ทุกคนล้วนเรียกขานข้าว่า จักรพรรดิคีย์บอร์ด!