178.โอบล้อมจักรพรรดิ!
178.โอบล้อมจักรพรรดิ!
“ขอแสดงความยินดีกับเซียวจ้านที่บรรลุสู่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุด ครองอันดับที่ 15 บนรายชื่อทองคำแห่งเต๋าสวรรค์ เต๋าสวรรค์มอบรางวัล—ต้นกำเนิดแห่งวิถีกระบี่หนึ่งส่วน!”
พร้อมกับที่ร่างของเซียวจ้านปรากฏขึ้นนอกหอคอยแห่งกาลเวลาเสียงแห่งเต๋าสวรรค์ก็ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เองข้าถึงสงสัยว่าทำไมตระกูลเราถึงมีคนบรรลุจักรพรรดิกันมากมายที่แท้ยังมีสมบัติล้ำค่าเช่นนี้อยู่ในตระกูล!”
เซียวจ้านมองไปยังหอคอยแห่งกาลเวลาพลางทอดถอนหายใจสมบัติที่ท่านประมุขนำกลับมานั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
“ได้ยินมาว่าเซียวเยว่และคนอื่นๆก็ได้รับร่างพิเศษแล้วเช่นกันวิธีการของท่านประมุขช่างลึกลับและน่าเกรงขามจริงๆ!”
ในฐานะผู้ครอบครองร่างกระบี่อมตะนิรันดร์เขารู้ดีว่าต้นกำเนิดร่างพิเศษที่ประมุขมอบให้นั้นน่าหวาดหวั่นเพียงใดนั่นคือร่างไร้เทียมทานอย่างแท้จริง
ยิ่งเหนือกว่าร่างเซียนสูงสุดที่ขุมอำนาจแห่งห้วงดาราเรียกขานว่า “พันปีพบได้ครั้งหนึ่ง” เสียอีก!
---
หลังจากนั้นเซียวจ้านเดินชมเมืองเทพนิรันดร์
ตอนที่เขาจากไปที่นี่ยังไม่มีเมืองแห่งนี้ดังนั้นในช่วงเวลาว่างเขาจึงถือโอกาสสำรวจให้ทั่ว
ไม่นานเขาก็พบภูเขากระบี่ลูกใหญ่ภายในสะท้อนเสียงของปราณกระบี่ไม่รู้จบ
สำหรับผู้ฝึกกระบี่แล้วที่แห่งนี้นับเป็นสมบัติสูงสุด
แม้ต้องใช้แต้มผลงานเพื่อเข้าไปบ่มเพาะแต่ก่อนหน้านี้เซียวจ้านทำลายตำหนักศักดิ์สิทธิ์เทียนฉยงได้ทรัพย์สินจำนวนมากจึงแลกแต้มไว้ไม่น้อยเพียงพอสำหรับการฝึกฝนในภูเขากระบี่
---
ไม่กี่วันหลังจากเซียวจ้านเข้าสู่ภูเขากระบี่
เซียวฝานและเซียวฉงอวิ๋นก็ทะลวงสู่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุดได้สำเร็จเช่นกัน
ด้วยร่างเทพยุทธ์และร่างเทพบรรพกาลการทะลวงนี้แทบไม่มีอุปสรรคใดๆ
เพราะร่างเหล่านี้มีศักยภาพเทียบชั้นขอบเขตเทพอยู่แล้ว!
---
ภายในเมืองจิ่วจี๋
ขุมอำนาจต่างๆที่รวมตัวกันต่างขมวดคิ้ว
ตระกูลเซียวตรงหน้านี้ใช่ตระกูลเซียวบนรายชื่อทองคำแห่งเต๋าสวรรค์หรือไม่?
หากใช่เหตุใดการบรรลุจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุดถึงสามคนติดกันจึงไม่มีคลื่นพลังใดรั่วไหลออกมาเลย?
หากไม่ใช่พวกเขาควรฉวยโอกาสแย่งชิงการเป็นเจ้าแห่งดาราผู้นั้นหรือไม่?
แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่มีใครกล้าเป็นตัวตั้งตัวตีเพราะเรื่องนี้ไม่ธรรมดา
---
ในขณะที่ทุกฝ่ายลังเล
เซียวเฟิงและเซียวหลิงเทียนกลับก้าวออกมาจากเมืองเทพนิรันดร์
ช่วงเวลาที่ผ่านมาพวกเขาเข้าไปในหอคอยแห่งกาลเวลาและควบคุมพลังของตนได้สมบูรณ์แล้วถึงเวลาปฏิบัติภารกิจของประมุขตระกูล!
“เจ้าแห่งดารา?”
เมื่อเซียวเฟิงปรากฏตัวสายตาทั้งหมดก็พุ่งมาที่เขา
เซียวเฟิงกวาดจิตศักดิ์สิทธิ์ออกไปพลันเข้าใจเจตนาของคนเหล่านี้ทันทีในใจแค่นเสียงหัวเราะแต่สีหน้าเรียบนิ่งก่อนบินมุ่งสู่ชายขอบดินแดนดาราไท่ชู
หากต้องการกลืนกินดินแดนดาราอื่นจำเป็นต้องให้ดินแดนดาราไท่ชูเคลื่อนเข้าใกล้เป้าหมายและสิ่งนั้นต้องอาศัยเจ้าแห่งดาราเป็นผู้ควบคุม
เมื่อทั้งสองจากไปขุมอำนาจทั้งเมืองก็ไล่ตามราวกระแสน้ำเชี่ยวกราด
---
ไม่นานก็มีผู้หนึ่งขวางทางพวกเขาไว้
“ขอท่านหยุดก่อนพวกเรามีเรื่องอยากหารือไม่ทราบจะสละเวลาได้หรือไม่?”
“ข้ายุ่งนักมีอะไรก็พูดมา” เซียวเฟิงกล่าวเรียบๆ
“ไม่ทราบท่านมีนามว่าอะไร?” กึ่งจักรพรรดิคนหนึ่งถาม
“หากถามเรื่องไร้สาระก็อย่าเสียเวลาข้า”
อีกฝ่ายนิ่งไปครู่ก่อนกล่าวตรงๆ
“พวกเรามาเพื่อแก่นดวงดาวหากท่านมอบมันให้โดยดี พวกเราจะไม่ทำให้ลำบาก”
“ข้าปฏิเสธพวกเจ้ากลับไปเสีย”
เซียวเฟิงแค่นเสียง
คนพวกนี้ต้องการแก่นดวงดาวก็เพื่อครอบครองดินแดนดาราหากเป็นเพียงเหตุผลเช่นนี้ประมุขย่อมไม่ให้เขาหลอมรวมมัน
ทันใดนั้นผู้คนรอบข้างก็โอบล้อมทั้งสองไว้สามชั้นในสามชั้นนอก
มีทั้งขอบเขตนักบุญ ขอบเขตสูงสุด และกึ่งจักรพรรดิ
กำลังเช่นนี้ต่อให้จักรพรรดิยังต้องระวัง!
“เจ้าคิดว่ามีสิทธิ์ปฏิเสธหรือ?” เสียงหนึ่งดังขึ้น
“พวกเจ้าจะชิงงั้นหรือ?”
“หากเจ้าไม่มอบก็ต้องเป็นเช่นนั้น!”
เซียวเฟิงหัวเราะเย็น
“เช่นนั้นข้าก็ให้โอกาสพวกเจ้าเช่นกัน—ไสหัวไปเสียมิฉะนั้นข้าจะส่งพวกเจ้าลงสุสานทั้งหมด!”
กึ่งจักรพรรดิแห่งเผ่าอสูรผู้หนึ่งหัวเราะเยาะเขามีเขาดำเรืองแสงกลางหน้าผาก
“เจ้าคงยังไม่รู้—ภายในสามเดือนแรกที่หลอมรวมแก่นดวงดาวสถานะเจ้าแห่งดาราจะไม่มั่นคงควบคุมทั้งดินแดนดาราไม่ได้เจ้ายังกล้าสู้กับพวกเราทั้งหมด?”
“และหากเจ้าฆ่าพวกเราไม่หมดเล่าไม่กลัวว่าพวกเราจะไปล้างแค้นตระกูลเจ้าหรือ?”
สายตาเซียวเฟิงเย็นเฉียบ
“น่าสนใจจริงๆมีคนกล้าใช้ตระกูลมาข่มขู่ข้า?”
เขาแหงนหน้าหัวเราะ
“ดี! ข้าให้โอกาสเจ้าไปต่อยเมืองที่เพิ่งออกมานั่นสักหมัดสิดูว่าเมืองแตกหรือเจ้าตาย!”
รอบข้างเงียบกริบทุกคนหันไปมองกึ่งจักรพรรดิอสูรผู้นั้น
สีหน้าเขาแข็งทื่อเมืองนั้นให้ความรู้สึกไม่ธรรมดาเขาไม่กล้าเสี่ยง
“ข้ามาเพื่อแก่นดวงดาวมิได้คิดทำร้ายผู้บริสุทธิ์เจ้ายอมมอบมันเสียเถิด!”
“ดูท่าทางเจ้าสิข้าปฏิเสธแล้วพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้?”
เซียวเฟิงแสยะยิ้ม
บัดนี้เขาคือจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุดจะหยิ่งบ้างก็คงไม่เกินไป!
บรรยากาศแข็งตึงพลังนับไม่ถ้วนล็อกเป้าใส่เขา
“พอแล้วไม่เล่นกับพวกเจ้าต่อ!”
“ไสหัวไปเสียเจ้าพวกเด็กน้อย!”
ร่างเขาสั่นเล็กน้อยแสงสีทองพวยพุ่งกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ราวกับมหาสมุทรพุ่งกระแทกใส่ทุกคน
ชั่วพริบตาร่างกว่าร้อยที่ล้อมอยู่รอบด้านกระเด็นปลิวราวถุงขาดกระแทกลงสู่เทือกเขาเบื้องล่าง!