150.เซียวหรูเมิ่งทะลวงสู่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุด
150.เซียวหรูเมิ่งทะลวงสู่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุด
เหล่าวิญญาณหยินรอบด้านต่างพยักหน้า
ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่ามีจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุดกี่คนร่วมมือกันโจมตีก็ยังไม่อาจทำลายค่ายกลแห่งนี้ได้คงต้องรีบรายงานเบื้องบนขอให้ส่งผู้แข็งแกร่งมาทำลายเขตแดนนี้เปิดทางให้หมอกวิญญาณยมโลกแผ่กระจายออกไป
หลังการปะทะเหล่าวิญญาณหยินระดับจักรพรรดิต่างตระหนักดีว่าหากคิดจะสังหารคนตระกูลเซียวต้องส่งผู้แข็งแกร่งระดับวิถีเซียนจากสำนักมาเท่านั้นหากอาศัยเพียงจักรพรรดิอย่างพวกเขาเกรงว่ายากจะกดข่มได้
โดยเฉพาะสองตัวตนเบื้องหน้าที่มีพลังต่อสู้ระดับเซียนแท้
ต่อให้ใช้กลยุทธุ์คลื่นมนุษย์ก็อาจยังไม่พอจะสังหาร!
แต่ก่อนหน้านั้นพวกเขาห้ามถอยเด็ดขาดมิฉะนั้นหากผู้อาวุโสรู้เข้าคงไม่มีใครรอด!
---
“ฮ่าๆ คงเป็นท่านประมุขลงมือแล้ว!”
เซียวเยว่ยืนตระหง่านบนฟ้าหัวเราะลั่น
วิธีการเช่นนี้ภายในตระกูลคงมีเพียงประมุขเท่านั้นที่ทำได้!
พูดจบเขาก็พุ่งตัวดิ่งลงสังหารวิญญาณหยินกลุ่มใหญ่อีกครั้ง
อีกด้านหนึ่งเซียวหลิงเทียนและพวกอีกสามคนออกจากเขตแดนแล้ว
จำนวนวิญญาณหยินระดับจักรพรรดิมีมากเกินไปพวกเขาแทบรับมือไม่ไหวบาดเจ็บกันถ้วนหน้า
“ภายในเขตแดนถูกแบ่งออกเป็นสามพื้นที่ชัดเจนดูท่าที่นี่คงไม่ต้องให้พวกเราประจำการแล้ว” เซียวเฟิงกล่าว
“ก็ดีแบบนี้คนในตระกูลจะได้เลือกพื้นที่ฝึกฝนตามกำลัง ไม่ต้องเสี่ยงเกินไป”
เซียวหลิงเทียนพยักหน้า “แต่วิญญาณหยินระดับจักรพรรดิมีมากเกินไปพวกเรากลับไปรักษาตัวก่อนเถอะเมื่อหายดีแล้วค่อยกลับมาสู้กันอีกสามร้อยยก!”
ทั้งสี่จึงกลับเข้าสู่เมืองเทพนิรันดร์
---
“จักรพรรดิแห่งอาวุธเจ้ามีระดับใดกันแน่?”
เซียวเจิ้นหนานมองอาวุธจักรพรรดิแห่งอาวุธที่แก้ปัญหาได้อย่างง่ายดายด้วยความสงสัย
“ข้าเป็นเพียงอาวุธไม่มีระดับพลังแต่หากวัดตามลำดับขั้นอาวุธข้าจะอยู่ในระดับเดียวกับระดับพลังของนายท่าน”
“เช่นนั้น…เจ้าก็เป็นตัวตนที่ก้าวพ้นเต๋าสวรรค์แล้วสิ?”
เซียวเจิ้นหนานตะลึง
จักรพรรดิแห่งอาวุธตอบอย่างเรียบเฉย “เต๋าสวรรค์ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เจ้าคิดเมื่อพลังถึงระดับหนึ่งเพียงสะบัดมือก็ทำลายเต๋าสวรรค์ได้หนึ่งความคิดก็สร้างเต๋าสวรรค์ขึ้นใหม่ได้”
คำพูดนี้ทำให้เซียวเจิ้นหนานสะท้านในใจ
เช่นนั้นพลังของเซียวเฉิน…บรรลุถึงขั้นสร้างเต๋าสวรรค์ได้แล้วหรือ?
ต้องเป็นระดับใดกันแน่จึงทำได้ถึงเพียงนี้!
---
ขณะนั้นเองร่างหนึ่งก้าวออกจากหอคอยแห่งกาลเวลา
เสียงแห่งเต๋าสวรรค์ดังก้องอีกครั้ง
“ขอแสดงความยินดีกับเซียวหรูเมิ่งบรรลุจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุดอยู่อันดับที่ 10 บนรายชื่อทองคำแห่งเต๋าสวรรค์ รางวัลจากเต๋าสวรรค์: ‘ทองคำเซียนจิ่วจ่วน’ หนึ่งก้อน!”
ทั่วจักรวาลปั่นป่วนอีกครั้ง
“ตระกูลเซียวอีกแล้วใครบอกข้าได้ไหมว่าตระกูลนี้คืออะไรขึ้นเหตุใดจึงทำลายกฎเกณฑ์ฟ้าดินให้กำเนิดจักรพรรดิได้ไม่หยุด!”
“ผู้ใดรู้บ้างว่าตระกูลเซียวอยู่ที่ใดข้ายอมยกลูกสาวสุดที่รักให้แต่งเข้าหรือแม้ให้ทายาทเข้าไปอยู่ฝ่ายหญิงก็ยอม!”
“ข้าเป็นถึงนักบุญยังยอมเข้าไปเป็นเขยแต่งเข้าขอเพียงได้เฝ้าประตูตระกูลเซียวก็พอ!”
“ข้าผู้เป็นจักรพรรดินียอมสละบัลลังก์เพียงได้แต่งเข้าตระกูลเซียว!”
เสียงเช่นนี้ดังก้องทั่วจักรวาล
ตระกูลนี้ช่างลึกลับนักจักรพรรดิผุดขึ้นราวดอกหญ้าทำลายกฎเกณฑ์จักรวาลตั้งแต่โบราณ
หากพวกเขากล้าเข้าไปในเขตแดนนอกเมืองจิ่วจี๋จะพบว่าจักรพรรดิแทบจะเดินชนกันเพียงแต่โลกมนุษย์แห่งนี้ถูกโลกเซียนช่วงชิงจนพิการจึงรองรับได้สูงสุดเพียงเก้าจักรพรรดิพร้อมกัน
บัดนี้ทุกขุมอำนาจต่างเร่งค้นหาที่ตั้งของตระกูลเซียวหวังล่วงรู้วิธีฝ่าฝืนกฎฟ้าดินก้าวสู่จักรพรรดิ
---
นอกหอคอยแห่งกาลเวลา
กลิ่นอายรอบกายเซียวหรูเมิ่งสั่นสะเทือนแม้นางเก็บงำอย่างดีแต่พลังที่เล็ดลอดยังทำให้มิติรอบด้านไหวสั่นไหว
“ทองคำเซียนจิ่วจ่วนหรือ?”
นางเก็บรางวัลเต๋าสวรรค์
นี่คือวัสดุจำเป็นสำหรับหลอมอาวุธเซียนเมื่อวันหนึ่งบรรลุเซียนนางจะหลอมรวมเข้ากับพิณจักรพรรดิโบราณให้ยกระดับเป็นอาวุธเซียน
“ไม่รู้ว่าคราวนี้วิญญาณหยินระดับจักรพรรดิจะขวางข้าอย่างไร!”
รอยยิ้มบางผุดขึ้น
ร่างนางหายวับไปปรากฏในเขตแดน
“โอ้? มีวิญญาณหยินระดับจักรพรรดิเต็มไปหมดเลยหรือ?”
ดวงตานางเป็นประกาย
จำนวนมากขนาดนี้…เพียงพอจะแลกแต้มผลงานได้ไม่น้อย!
“มีสิ่งมีชีวิตจากโลกมนุษย์สังหารนาง!”
วิญญาณหยินรอบด้านกรูกันเข้าโจมตี
หลังช่องทางเชื่อมหยินหยางเปิดออกวิญญาณหยินก็หลั่งไหลไม่หยุดหย่อนหลายตนไร้ศัตรูให้สู้
เมื่อพิณปรากฏเสียงดนตรีดังกึกก้อง
โซ่กฎเกณฑ์ที่แปรสภาพจากท่วงทำนองพุ่งไปรอบๆดุจอสรพิษทะลวงร่างวิญญาณหยินนับไม่ถ้วนในพริบตา…
---
อีกด้านหนึ่ง
เซียวเฉินพาเซียวหลีเดินเล่นในถนนสายอาหาร
เมื่อได้ยินเสียงเต๋าสวรรค์เขาพยักหน้าเบาๆ “หรูเมิ่งทะลวงแล้วหรือดูท่าทุกคนขยันฝึกกันดี”
“ท่านอาจารย์ที่นี่คึกคักมากเลยเจ้าค่ะ!” เซียวหลีถือไม้เสียบผลไม้เคลือบน้ำตาลยิ้มสดใส
“จริงแต่ไม่นานเมืองจิ่วจี๋ก็จะคึกคักเช่นกัน”
สำนักไท่เสวียนย้ายมาแล้วตระกูลเย่ก็ย้ายมาแล้วเมืองจิ่วจี๋จะต้องรุ่งเรืองแน่นอน
เซียวเฉินถือเนื้อย่างเสียบไม้เคี้ยวช้าๆเนื้ออสูรวิญญาณผสานเครื่องปรุงเฉพาะของโลกนี้ช่างมีรสชาติไม่ธรรมดา
เซียวหลีกระโดดโลดเต้นไปมาเขามังกรบนศีรษะยิ่งทำให้นางสะดุดตาผู้คน
---
บนชั้นสองของโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
ชายชราผมขาวยาวถึงอกนั่งกับศิษย์รุ่นเยาว์หลายคน
“เฮ้อ ดินแดนดารานี้กันดารเกินไปแม้แต่อาหารยังแย่เช่นนี้” ชายหนุ่มบ่น
“จริงเจ้าค่ะเทียบกับดินแดนดาราเดิมของเราไม่ได้เลย” หญิงสาวเสริม
ชายหนุ่มหันถาม “ท่านอาจารย์ดินแดนกันดารเช่นนี้จะเป็นความหวังของจักรวาลได้จริงหรือ?”
ชายชราลูบเคราขาว “ไม่รู้แต่เมื่อเป็นการทำนายสวรรค์ที่เหล่าจักรพรรดิหยั่งเห็นก็คงไม่ผิดบางทีเมื่อภัยพิบัติมาถึงดินแดนนี้อาจเผยความพิเศษของมันออกมา”
แววตาเขาลุ่มลึกดุจเซียนผู้หลุดพ้นจากโลกีย์