116.ปราณปฐมกาล
116.ปราณปฐมกาล
ดังนั้นศิษย์ที่ออกไปฝึกฝนภายนอกทุกคนจะได้รับ “ยันต์คุ้มชีวิต” ติดตัวหนึ่งชิ้นหากเผชิญอันตรายที่ตนไม่อาจแก้ไขได้เซียวเฉินจะลงมือด้วยตนเอง
“ใครจะคิดว่าสถานที่แห่งนี้จะอันตรายถึงเพียงนี้ท่านประมุขท่านช่วยพวกเราออกไปได้หรือไม่?ต้นหลิวเฒ่านี่คิดจะกลืนกินพวกเรา!”
เซียวเหยียนรีบกล่าว
ไม่เห็นหรือว่าแม้แต่หยุนเอ๋อร์ก็แทบถูกข่มขวัญจนร้องไห้แล้ว!
ทว่าเซียวเฉินไม่ได้รีบร้อนลงมือสายตากวาดมองเซียวเหยียนและหยุนเอ๋อร์สองสามครั้งก่อนจะตบบ่าอีกฝ่ายแล้วยิ้มกว้าง
“ไม่เลวเลยนะเพิ่งออกมาฝึกฝนได้กี่วันเองก็มีโชควาสนาแบบนี้แล้วข้ายังอิจฉาเจ้าเลยวันหน้าเจอสาวงามเมื่อไร อย่าลืมแนะนำให้ข้าบ้างข้าก็อยากมีคู่เต๋าแล้ว!”
“เอ่อ…พวกเรา…” เซียวเหยียนเหลือบมองปู่ของหยุนเอ๋อร์ ไอเบาๆแล้วกล่าวว่า
“ท่านประมุขอย่าพูดมั่วๆนะพวกเราบริสุทธิ์นะ!”
“บริสุทธิ์? อ้อใช่ๆบริสุทธิ์ยิ่งกว่าน้ำใสเสียอีก!”
เซียวเฉินยิ้มมุมปากพยักหน้าซ้ำๆแต่ไม่เปิดโปงพวกเขา แบบนั้นคงไม่สนุก
เขาสะบัดแขนเสื้อเบาๆกิ่งหลิวที่พันรัดทั้งสามไว้พลันแตกสลายกลายเป็นความว่างเปล่าจากนั้นยื่นมือไปหักกิ่งหลิวที่จ่ออยู่กลางหน้าผากของหยุนเอ๋อร์แล้วใช้กิ่งที่หักนั้นแคะหูอย่างสบายใจ
จักรพรรดิมิติและกาลเวลาตัวแข็งค้างไปทั้งตัวหัวใจเต้นระรัวดวงตาสั่นไหว
กิ่งหลิวที่แม้เขาจะระเบิดตนเองก็ยังทำลายไม่ได้กลับถูกอีกฝ่ายหักอย่างง่ายดายราวกับหักกิ่งไม้ธรรมดา!
ที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่านั้นนี่เป็นเพียง “ร่างจำแลง” มิใช่ร่างจริง!
“เจ้าไม่เป็นไรนะ?”
เซียวเหยียนโอบหยุนเอ๋อร์ไว้ถามด้วยความเป็นห่วง
“ข้าไม่เป็นไรท่านผู้อาวุโสผู้นี้คือ…?”
หยุนเอ๋อร์มองเงาร่างนั้นด้วยความประหลาดใจพลังของเขาเหนือกว่าท่านปู่ของนางเสียอีก?
“นี่คือประมุขตระกูลของพวกเราข้าเองก็ไม่คิดว่าเงาที่ปรากฏในยันต์คุ้มชีวิตจะเป็นท่านประมุข!”
เซียวเหยียนเองก็ฉงนประมุขดูอายุพอๆกับเขาแล้วเหตุใดจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?
จักรพรรดิมิติและกาลเวลาก็สับสนเช่นกันก่อนหน้านี้เซียวเหยียนบอกว่าผลงานดีที่สุดของประมุขตระกูลก็แค่ “บดขยี้อาวุธวิญญาณระดับห้า” ด้วยมือเปล่าเท่านั้นความต่างจากตอนนี้ช่างห่างไกลเกินไป!
“เจ้าคือใคร? เหตุใดจึงมายุ่งเรื่องของข้า?”
ใบหน้าแก่ชราบนต้นหลิวขมวดคิ้วพลังของอีกฝ่ายดูไม่ธรรมดา
“ข้าหรือ? เซียวเฉินประมุขตระกูลเซียวเจ้าไปจับคนตระกูลข้าแล้วยังถามว่าข้ามายุ่งทำไมไม่ควรขอโทษเสียหน่อยหรือ?”
“เซียวเฉิน?”
จักรพรรดิมิติและกาลเวลาร้องอุทานนี่ไม่ใช่ผู้ครองอันดับหนึ่งในรายชื่อทองคำแห่งเต๋าสวรรค์หรือ?
เซียวเฉินเหลือบมองเขาอย่างไม่พอใจชายชราคนนี้ร้องเสียงดังอะไร?
เพียงแค่สายตานั้นก็ทำให้จักรพรรดิมิติและกาลเวลาปิดปากทันทีหากเป็นเขาจริงการตะโกนเมื่อครู่ถือว่าเสียมารยาทอย่างยิ่ง!
“ขอโทษ? ฮ่าๆ เจ้าเป็นตัวอะไรคิดว่าตนเองเป็นจักรพรรดิเซียนหรือถึงกล้าให้ข้าขอโทษ?”
ใบหน้าแก่ชราบนต้นหลิวบิดเบี้ยวกิ่งหลิวนับไม่ถ้วนสะบัดพลิ้วแสงเขียวพร่าเลือนแผ่ซ่านอักขระเซียนปรากฏเผยพลังสะเทือนฟ้าดิน
กิ่งหลิวทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นคมกระบี่แทงทะลุความว่างเปล่าพุ่งเข้าหาเซียวเฉินเสียงฉีกอากาศดังลั่นความว่างเปล่าแตกสลายกลิ่นอายทำลายล้างถาโถมเข้าใส่!
“ท่านประมุขระวัง!”
เซียวเหยียนตะโกนเพราะเขาไม่รู้ระดับพลังที่แท้จริงของประมุข
ครั้นกิ่งหลิวเข้าใกล้เพียงไม่กี่ฉื่อพลันราวชนเข้ากับสิ่งที่มองไม่เห็นทุกกิ่งแตกสลายกลายเป็นความว่างเปล่า
ใบหน้าบนต้นหลิวร้องเสียงหลงรีบดึงกิ่งกลับแล้วพบว่ากิ่งที่ใช้โจมตีถูก “หักอย่างเรียบร้อย” ตรงรอยหักยังมีพลังลึกลับพันรอบทำให้ไม่อาจงอกใหม่ได้!
“เพียงแค่เซียนผู้ยิ่งใหญ่ตัวเล็กๆก็ใจร้อนถึงเพียงนี้คิดว่าผู้แข็งแกร่งไปโลกเซียนหมดแล้วเจ้าจะอาละวาดได้ตามใจหรือ?”
เซียวเฉินก้าวไปหนึ่งก้าวก่อนชะงัก “เอ๊ะ? บนร่างเจ้ามีพลังพิเศษชนิดหนึ่ง…นี่มัน…ปราณปฐมกาล?”
ดวงตาเขาสว่างวาบ
ของดีนี่!
สิ่งนี้มีอยู่เพียงก่อนจักรวาลโกลาหลถือกำเนิดเมื่อจักรวาลก่อรูปมันก็สาบสูญไปไม่คิดว่าที่นี่จะยังมีหลงเหลือ!
“เจ้า…เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
ต้นหลิวตกใจพลังลึกลับทั้งตาเปล่าและจิตศักดิ์สิทธิ์ก็ตรวจจับไม่ได้เขาเองใช้เวลานับล้านปีหลอมรวมเพียงเสี้ยวหนึ่งจึงรู้ชื่อมันว่า “ปราณปฐมกาล” แต่เซียวเฉินกลับมองออกในทันที!
“ของดีข้าขอแล้วกัน”
เซียวเฉินยื่นมือคว้าในอากาศพลังลึกลับเริ่มไหลจากรากไม้สู่ฝ่ามือเขา
เซียวเหยียนทั้งสามมองไม่เห็นอะไรแต่ต้นหลิวกลับตื่นตระหนก
“ไม่! อย่า! ข้าหลอมรวมมันมาหลายล้านปีเจ้าทำแบบนี้ไม่ได้!”
พลังนี้ลึกลับยิ่งช่วยให้ทะลวงขอบเขตได้
เขาเคยเป็นเพียงราชันเซียนแต่ด้วยสิ่งนี้เพียงล้านปีก็ทะลวงถึงเซียนผู้ยิ่งใหญ่และยังดูดซับได้เพียงส่วนน้อยหากดูดซับต่อไปอีกหลายล้านปีอาจกลายเป็นจักรพรรดิเซียน!
ทว่าเวลานี้ปราณปฐมกาลส่วนใหญ่กำลังไหลเข้าสู่มือเซียวเฉิน
“ใช้มันทะลวงขอบเขตช่างสิ้นเปลืองสิ้นดีมันไม่ใช่ทรัพยากรสำหรับเรื่องนั้น”
เซียวเฉินมองต้นหลิวเย็นชา
พลังนี้ใช้เพื่อหยั่งรู้ “เต๋าปฐมกาล” หนึ่งในห้าเทพวิถีระดับหนึ่งเป็นเงื่อนไขจำเป็นในการก้าวสู่เทพปฐมกาล!
ต้นหลิวแทบคลั่งโอกาสสู่จักรพรรดิเซียนถูกแย่งไปต่อหน้า แต่เขาไม่กล้าลงมือชายตรงหน้าสงบนิ่งไร้กลิ่นอายทว่าแรงกดดันมหาศาลจนไม่อาจขยับ
ไม่นานปราณปฐมกาลในมิตินี้ก็ถูกรวบรวมจนหมด
เซียวเฉินมองเห็นมันชัดเจนเป็นกลุ่มหมอกปฐมกาลบรรจุ “กฎเกณฑ์ปฐมกาล” ซึ่งอยู่เหนือสามพันกฎเกณฑ์!
ทันใดนั้นเสียงเต๋าสวรรค์ก็ดังกังวาน
“ขอแสดงความยินดีกับต้นไม้โบราณแห่งชีวิตบรรลุเซียนผู้ยิ่งใหญ่ครองอันดับสองในรายชื่อทองคำแห่งเต๋าสวรรค์ รางวัลจากเต๋าสวรรค์: คัมภีร์ระดับเซียนสูงสุดหนึ่งเล่มซึ่งบรรจุเต๋าแห่งชีวิต!”