บทที่ 124: ซ้อนแผน

บทที่ 124: ซ้อนแผน

นัยน์ตาที่เชิดขึ้นเล็กน้อยของเหยียนเหวยหานฉายแววอำมหิตวูบหนึ่งอย่างรวดเร็ว "...ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็อย่าได้อยู่อย่างเป็นสุขกันเลย"

อย่าเห็นว่าท่านเทพเหยียนคนนี้ปกติจะแพ้ผู้หญิง แถมยังคอยตามตอแยซูเสี่ยวเนี่ยนไม่เลิก แล้วก็ยังคอยรังเกียจลูกชายแท้ ๆ ของตัวเองสารพัด...

แต่พอเป็นเรื่องงาน จิตใจของเขา เย็นชายิ่งกว่าใครหน้าไหนทั้งนั้น ! กล้ามาดักปล้นของของเขา ? เบื่อโลกแล้วสินะ !

"สืบเจอหรือยังว่าเป็นใคร ? " สูบบุหรี่ที่ระเบียง พ่นควันยาวออกมา เหยียนเหวยหานถามเสียงขรึม ในห้องรับแขกไม่ได้ยินเสียงของเขา แต่เขาก็ยังคงระมัดระวังตัว เขาไม่เคยลืมเลยว่า ในห้องรับแขกยังมีไอ้ตัว J อยู่ด้วยอีกคน ! ไอ้หมอนั่นไม่ใช่พวกที่จะวางใจได้ง่าย ๆ แน่ !

หมิงเกอ: "ดูเหมือน... จะเป็นคนทางฝั่ง Angel ครับ ดูจากวิธีการทำลายตัวเองที่เด็ดขาดอำมหิตขนาดนั้น น่าจะเป็น Eric ลงมือเองครับ"

น่าเสียดายชะมัด โดรนดีขนาดนั้น หมิงเกออยากจะสอยลงมาวิจัยดูสักหน่อยแท้ ๆ รู้สึกจุกในอก แล้วก็ยังมีความรู้สึกอิจฉาริษยาที่บอกไม่ถูกอีกด้วย

ทำไม Angel ถึงมี Eric แถมยังอัจฉริยะขนาดนั้น รู้ไปซะทุกเรื่อง ?

แล้วทำไม G ของพวกเขาถึงทำไม่ได้บ้างนะ ?

"Eric ? " เหยียนเหวยหานมุมปากยกยิ้ม นัยน์ตาที่คล้ายคลึงกับโต้วโต้วฉายแววดำมืดลึกล้ำ "ได้ยินมานานแล้วว่า Eric มาที่อันเฉิง นึกไม่ถึงว่าจะมาเร็วขนาดนี้"

เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด: "...ซ้อนแผนมันซะ แจ้งหน่วยต่อต้านการก่อการร้าย คืนนี้ พ่อจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปให้พวกมัน ! "

ถ้า Eric ไม่ไปที่หน้างานก็แล้วไป แต่ถ้าไปที่หน้างานจริง ๆ ล่ะก็... หึหึ ! ก็อย่าโทษว่าเขาใจคอโหดเหี้ยมอำมหิตก็แล้วกัน !

หมิงเกอ: ... จู่ ๆ ก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจและสงสาร Eric ขึ้นมาตะหงิด ๆ

ทำไงดี ? นายนะนาย มีชีวิตสุขสบายไม่ชอบ ดันมาหาเรื่องท่านประธาน T ของเราทำไม ?

ถึงแม้ T แห่ง G กับ J แห่งเพลิงทมิฬ หัวหน้าทั้งสองคนจะใช้โค้ดเนมเป็นตัวอักษรเหมือนกัน...

แต่ T ดูมีราศีบารมีกว่าเยอะ !

ข่มไอ้ตัว J ที่งอเป็นตะขอไก่นั่นได้สบาย

วางสาย เหยียนเหวยหานปรับสายตากลับมาเรียบเฉย ขยี้บุหรี่ทิ้ง แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องรับแขก

ซูเสี่ยวเนี่ยนยิ้มตาหยีมองเขา: "บริษัทมีธุระเหรอ ? ถ้าท่านประธานเหยียนยุ่ง ก็รีบไปทำงานเถอะ ! "

"นั่นสิ ได้ยินชื่อเสียงมานานว่าท่านประธานเหยียนมีภารกิจรัดตัว นึกไม่ถึงว่าจะปลีกตัวออกมาทานข้าวได้ ถึงจะยุ่งขนาดนี้ แต่ก็ต้องเห็นงานสำคัญกว่านะครับ" ฟางซีหยวนก็ยิ้มรับลูกคู่ ไล่เหยียนเหวยหานทางอ้อมอย่างแนบเนียน

เหยียนเหวยหานแทบจะกลั้นหายใจตาย ตวัดสายตามองบนใส่นังผู้หญิงที่ศอกกลับงัดข้อออกนอกบ้านคนนั้น

นังตัวเล็กอกตัญญู เธอเอาตาข้างไหนมาดูว่าฉันยุ่ง ?

ฉันไม่ยุ่งสักนิด ! ยังมีไอ้ตัว J หน้าไม่อายตนนั่นอีก อย่าคิดว่าพ่อไม่รู้นะว่าในใจแกวางแผนอะไรอยู่ ! ผู้หญิงที่พ่อหมายตา แค่แกคนเดียวคิดจะมาแย่ง ? ไม่มีทางซะหรอก !

หัวใจเย็นเยียบ พูดเสียงเย็นชากึ่งยิ้มกึ่งบึงใส่ฟางซีหยวนว่า "ประธานฟางเกรงใจกันเกินไปแล้ว ! เรื่องที่พ่อมีภารกิจรัดตัวหรือไม่ ประธานฟางรู้ได้ยังไง ? หรือว่ารอบตัวพ่อจะมีสายลับที่ประธานฟางส่งมา ? "

ฟางซีหยวน: ... ในใจแทบกระอักเลือดเก่าออกมา เกือบจะถูกเหยียนเหวยหานผู้ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมคนนี้ยั่วโมโหจนตาย !

คำก็พ่อ สองคำก็พ่อ นายไปเป็นพ่อให้ใครฮะ ?

ยอดฝีมือปะทะกัน ย่อมต้องดูสุขุมนุ่มลึก

ฟางซีหยวนต่อให้โกรธแค่ไหน แต่ใบหน้ากลับไม่แสดงออกสักนิด ได้แต่หัวเราะฮ่า ๆ แล้วกลบเกลื่อนเรื่องนี้ไป: "จะมีเรื่องแบบนั้นได้ยังไง ท่านประธานเหยียนช่างมีอารมณ์ขัน... ผมก็แค่คุยเป็นเพื่อนเนี่ยนเนี่ยนไม่กี่ประโยค ท่านประธานเหยียนอย่าเก็บไปใส่ใจเลยครับ"

ถุย ! เนี่ยนเนี่ยน ใช่ชื่อที่แกจะเรียกได้เหรอ ?

เหยียนเหวยหานสายตาคมกริบ สวนกลับอย่างไม่ไว้หน้า: "ขอโทษทีนะ เนี่ยนเนี่ยนเป็นผู้หญิงของพ่อ ผู้หญิงของพ่อ พ่อมีปัญญาดูแลเอง ไม่ต้องรบกวนท่านประธานฟางลดตัวลงมาหรอก..."

เชี่ย ! เหยียนเหวยหานถ้าไม่ด่าคนนายจะตายไหมฮะ ? ดูไม่ออกหรือไงว่าคนอื่นเขาพูดตามมารยาท ? "ท่านประธานเหยียนนี่... เป็นคนเปิดเผยจริงใจจริง ๆ นะครับ" ฟางซีหยวนโกรธจนปวดรากฟัน แต่ก็ยังต้องฝืนรักษามาดสุภาพบุรุษ เอ่ยปากยกยอปอปั้นผู้ชายหน้าด้านคนนี้

"ชมเกินไปแล้ว" เหยียนเหวยหานเลิกคิ้วมองเขา น้อมรับคำชมจาก "ศัตรูหัวใจ" ไว้อย่างหน้าชื่นตาบาน แต่ทว่า สายตาเล็ก ๆ ที่แฝงความอำมหิตนั้น ยังคงพุ่งฉึก ๆ ใส่ฟางซีหยวนราวกับมีดบิน ประมาณว่า 'ถ้าแกกล้าพูดมากอีกคำ พ่อจะด่าแกให้ตายคาที่'

ซูเสี่ยวเนี่ยน: ...

แบบนี้ก็ยอมใจเลยจริง ๆ ! ข้าวปลาอาหารดี ๆ ดันจะมาทำสงครามประสาทกันอยู่ได้ ?

"หุบปากกันให้หมด ! กินข้าว ! " กระแทกตะเกียบลงด้วยใบหน้าดำทะมึน ซูเสี่ยวเนี่ยนโกรธจัด: "ลูกชายฉันกว่าจะทำกับข้าวได้สักมื้อรู้ไหมว่าลำบากแค่ไหน ? ถ้าพวกนายใครไม่กิน ก็ไสหัวไปซะ ! "

เหยียนเหวยหาน: ...

ฟางซีหยวน: ...

สองคนที่เมื่อครู่ยังฟาดฟันกันด้วยวาจา คนหนึ่งยิ้มอบอุ่น อีกคนเย็นชาสูงส่ง

เหยียนเหวยหานเชิดหน้า: "อื้ม ที่รักพูดถูก กินข้าว กินข้าวห้ามคุย"

ฟางซีหยวนเสียงอ่อนโยน: "เนี่ยนเนี่ยน ขอโทษทีนะ ฉันกับคุณเหยียน จริง ๆ แล้วแค่รู้สึกเสียดายที่รู้จักกันช้าไป..."

เปรียบเทียบกันแบบนี้ เห็นความแตกต่างชัดเจน

ความเผด็จการที่เย็นชา กับความละเอียดอ่อนที่อ่อนโยน...

นี่คือสงครามอีกรูปแบบหนึ่ง

ซูเสี่ยวเนี่ยนยอมใจจริง ๆ กำลังจะพูดอะไรต่อ

มือถือที่ฟางซีหยวนวางไว้บนโต๊ะก็ดังขึ้นหนึ่งที ฟางซีหยวนอาศัยจังหวะนี้ลุกขึ้น: "ขอโทษที ฉันขอรับโทรศัพท์หน่อย"

เดินไปที่ระเบียงเหมือนกัน ฟางซีหยวนเปิดมือถือ อ่านข้อความ: ท่านประธานฟาง ที่ท่าเรือเกิดการเปลี่ยนแปลง จะให้ดำเนินการอย่างไร โปรดสั่งการ