ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 525 ตำหนักเซียนซวิ่นอวิ๋น

ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 525 ตำหนักเซียนซวิ่นอวิ๋น

กลืนกินวิวัฒนาการ?

ทำไมถึงไม่มีระดับขั้นเล่า?

พรสวรรค์นี้ดีหรือแย่กันแน่?

ลู่หลี่มองดูตัวอักษรสีทองตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจระคนสงสัย

ขณะกำลังคิด อาณาจักรเทพก็พลันสัมผัสได้ถึงความสั่นสะเทือนระลอกหนึ่ง

ปราณมารแท้อันไร้ขอบเขตพรั่งพรูมาจากเหนือผืนทะเลทิศใต้ สถานที่ที่พาดผ่าน ปราณต้นกำเนิดและปราณวิญญาณทั้งหมดล้วนกลายเป็นมารโดยตรง!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่พลังปณิธานธูปเทียนในความว่างเปล่าก็ยังถูกปนเปื้อน กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์น่ายำเกรงแปรเปลี่ยนไปในทันที แผ่กลิ่นอายแห่งความมืดมิดอันบ้าคลั่ง โหดเหี้ยม สังหาร และทำลายล้างออกมา

“ปราณต้นกำเนิดโลกมารช่างบริสุทธิ์ยิ่งนัก! พลังแห่งกฎเกณฑ์ช่างเผด็จการยิ่งนัก! ไม่ถูก! ในปราณมารแท้นี้มีสิ่งใดอยู่กันแน่?”

ลู่หลี่สีหน้าเคร่งขรึมลง กวักมือเบา ๆ

ครืน ครืน ครืน

เกาะอาณาจักรเทพในทะเลใต้เท้าถูกคว้าจับขึ้นมา หดเล็กลงจนมีขนาดเท่าฝ่ามือ กลายเป็นแสงสีทองสายหนึ่ง บินเข้าไปในเจดีย์โปรดอสูรกลางฝ่ามือของลู่หลี่

ลู่หลี่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันกายวูบเดียว ก็หลบเข้าไปในความว่างเปล่า หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ชั่วพริบตาถัดมา

เทพมารคุนเผิงที่ไร้รูปลักษณ์ไร้สสารตัวหนึ่งก็บินออกมาจากความว่างเปล่า สยายปีกเพียงไม่กี่ครั้ง ก็พาดผ่านหมื่นลี้ พุ่งตรงเข้าไปในปราณมารแท้ที่แผ่ปกคลุมทั่วฟ้าดิน

ชั่วพริบตา เขาก็มองเห็นมารสวรรค์รูปร่างประหลาดน่าสะพรึงกลัวตัวแล้วตัวเล่ากำลังคำราม ราวกับกองทัพม้าพันหมื่น พุ่งออกมาจากปราณมารแท้

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอาหารบำรุงชั้นยอดสำหรับการบำเพ็ญยี่สิบห้ากระบี่มารสวรรค์!

แต่ทว่า เทพมารคุนเผิงไม่ได้สนใจพวกมันเลย สยายปีกเบา ๆ ก็ดำดิ่งเข้าไปในส่วนลึกของปราณมารแท้

ณ ที่แห่งนี้ เทพมารคุนเผิงมองเห็นกำแพงยักษ์สีเลือดบานหนึ่ง

บนกำแพง อักขระมารขนาดมหึมาที่ลึกล้ำพิสดารเหล่านั้น ส่องประกายแสงสีแดงอันประหลาด ราวกับสิ่งมีชีวิตที่กำลังคลานกระดึบ

อักขระมารแต่ละตัว ราวกับก้อนรกเลือดเนื้ออย่างไรอย่างนั้น!

มองเผิน ๆ กำแพงยักษ์บานนี้ราวกับถูกก่อขึ้นจากรกเลือดเนื้อของเทพมารนับไม่ถ้วน ทำให้คนหวาดกลัวจนสั่นสะท้าน

ปราณมารแท้และมารสวรรค์เหล่านั้น พุ่งทะยานออกมาจากกำแพงยักษ์สีเลือดบานนี้ ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด หมายจะท่วมท้นฟ้าดินผืนนี้โดยตรง!

สัมผัสอย่างละเอียดอีกครั้ง นี่ไม่ใช่กำแพงยักษ์อะไรเลย

แต่เป็นผิวหนังชิ้นเล็ก ๆ ของเทพมารยักษ์ตนหนึ่งต่างหาก!

กลิ่นอายเทพมารอันแข็งแกร่งหาใดเปรียบ พ่นออกมาจากผิวหนัง พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัว ถึงกับสูสีกับเทพมารโปหลัวตนนั้นเลยทีเดียว!

ในขณะนั้นเอง เนตรมารสีน้ำเงินเข้มดวงหนึ่ง ก็พลันปรากฏขึ้น จ้องมองไปยังเทพมารคุนเผิง

ปัง

เทพมารคุนเผิงไม่มีพลังต่อต้านแม้แต่น้อย ถึงกับแตกสลายราวกับฟองอากาศ กลายเป็นปราณมารแท้สายหนึ่ง ถูกมารสวรรค์ที่พุ่งเข้ามาฉีกกระชากกลืนกินแบ่งปันไป

“พระพุทธองค์แห่งโลกพุทธะกลุ่มนั้นทำบ้าอะไรกัน? ถึงกับย้ายโลกใบเล็กเศษเสี้ยวที่น่าสะพรึงกลัวของโลกมารเช่นนี้เข้ามาในเจดีย์โปรดอสูร! ทั้งยังโยนเทพมารที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เข้ามาอีก?”

ในความว่างเปล่า ร่างของลู่หลี่สั่นสะท้าน สีหน้ากลายเป็นเคร่งขรึม

พลังอำนาจร่างแยกเทพมารคุนเผิงของเขาสูสีกับร่างหลัก เทียบเท่าระดับฝ่าเคราะห์ แต่ทว่า กลับไม่อาจทนรับแม้กระทั่งการจ้องมองของเทพมารตนเมื่อครู่ได้เลย!

พลังอำนาจของเทพมารตนนั้น แข็งแกร่งถึงขีดสุด เป็นตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวระดับเจ้าเหนือหัวฝ่ายหนึ่งของโลกมารอย่างแน่นอน!

ของพรรค์นี้ ควรจะปรากฏอยู่ในโลกมารเท่านั้น

ทว่า กลับมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่!

จินตนาการได้เลยว่า หากเทพมารตนนี้ตื่นขึ้นมาอย่างแท้จริง ย่อมเพียงพอที่จะกวาดล้างสรรพชีวิตทั้งหมดในเจดีย์โปรดอสูรชั้นนี้!

ถึงเวลานั้นอย่าว่าแต่เมล็ดพันธุ์บรรพชนเต๋าเลย เกรงว่าแม้แต่หมูพ่อพันธุ์ก็คงไม่เหลือรอด

“ไม่ถูก! ในเจดีย์โปรดอสูรชั้นนี้มีเศษเสี้ยวโลกใบเล็กของโลกมาร โลกอสูร โลกเซียน โลกพุทธะ เป็นต้น ไม่แน่ว่าอาจจะมีเซียนแท้แห่งโลกเซียน พระพุทธองค์แห่งโลกพุทธะดำรงอยู่! ต้องหาพวกเขาให้พบก่อน!”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ กลิ่นอายรอบกายลู่หลี่ก็เปลี่ยนไป เผยปราณเซียนแสงพุทธะออกมาหลายส่วน ท่องวูบเข้าไปในความว่างเปล่าคู่ขนานนับร้อยล้าน ค้นหาการดำรงอยู่ของโลกใบเล็กแห่งโลกเซียนและโลกพุทธะ

ขณะเดียวกัน ก็แอบเรียกบันทึกระบบออกมาอย่างเงียบ ๆ

[คู่บำเพ็ญของเจ้าหลิงเจี้ยนซวงหลอมกระบี่เซียนในดินแดนผาสุกถ้ำสวรรค์ยุคโบราณสำเร็จ ได้รับมรดกสืบทอดเซียนกระบี่ในกระบี่เซียน พลังอำนาจรุดหน้าอย่างมาก ทะลวงผ่านต่อเนื่อง เลื่อนขั้นสู่ระดับผสานกายา]

[สหายของเจ้าฟางอินหลีกินโอสถเซียน รสชาติชวนให้คะนึงหาไม่รู้จบ กลางดึกฝันว่าตนเองได้กินโอสถเซียนอีกครั้ง ทะลวงผ่านโดยตรง ผลคือทะลวงผ่านในความฝันจริง ๆ เลื่อนขั้นสู่ระดับหลอมสุญตาสำเร็จ]

[คู่บำเพ็ญของเจ้าหรูจีตั้งใจบำเพ็ญมรดกสืบทอดโลกเซียน สัมผัสได้ถึงประตูแห่งโลกเซียนในความมืดมิด]

[ฟ้าดินเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ คู่บำเพ็ญของเจ้าจีหรงบังเอิญพบขวดบริสุทธิ์อันแสนวิเศษในโคลนใต้ทะเล ทุกเดือนจะสร้างวารีเทพออกมาหนึ่งหยด สามารถกระตุ้นให้หมื่นพฤกษาทั่วหล้าเติบโตได้]

[อาจารย์ของเจ้ากุ่ยหมอเจินจวินเพิ่งจะออกจากโลกหมาน ก็ตกลงไปในโลกใบเล็กแห่งภัยพิบัติ ตามการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของฟ้าดิน เข้าสู่เจดีย์โปรดอสูรชั้นที่ 3,412 ปลุกพรสวรรค์สูงสุด กายาแห่งภัยพิบัติ]

[สหายของเจ้าไป๋จินเฟยบำเพ็ญเพียรอยู่ในสำนักเลิศมาร ถูกโจมตี 3,654 ครั้ง]

[สหายของเจ้าศิษย์พี่หญิงเหยาเหยายังคงทำศึกอยู่ทั่วทุกทิศในโลกอสูร]

[เจ้าพันธมิตรเต๋าแม้จะช่วงชิงอาวุธเซียนโบราณมาได้ แต่ถูกเทพมารทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ใช้วิชาลับหลบหนี เข้าไปในร่างฉายประตูแห่งโลกเซียนโดยตรง ตามการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของฟ้าดิน ตกลงไปในเจดีย์โปรดอสูรชั้นที่ 18,037]

...

หลิงเจี้ยนซวงผสานกายาแล้วรึ?

ถึงกับบำเพ็ญเพียรทะลวงผ่านได้รวดเร็วยิ่งกว่าเขาอีกรึ?

หรือว่าคนโง่จะมีโชคของคนโง่จริง ๆ ? คนตะกละอย่างฟางอินหลีนอนหลับสักตื่นก็ยังทะลวงผ่านได้รึ?

หรูจีก็สัมผัสได้ถึงประตูแห่งโลกเซียนด้วยรึ?

ดีมาก!

แต่ว่า นางเงือกจีหรงผู้นี้ออกไปเดินเล่นก็ยังเก็บขวดเทพได้ใบหนึ่ง สามารถกระตุ้นให้หมื่นสรรพสิ่งเติบโตได้รึ?

นี่ทำไมถึงรู้สึกคุ้นตาอยู่นะ?

คงจะไม่ใช่หลุมพรางหรอกนะ!

กุ่ยหมอเจินจวินกลายเป็นกายาแห่งภัยพิบัติรึ?

วันหน้าคงต้องอยู่ห่างจากอาจารย์ท่านนี้สักหน่อยแล้ว

แต่ว่า โดยรวมแล้ว ล้วนเป็นข่าวดีทั้งสิ้น

ลู่หลี่อ่านบันทึกระบบจบ ก็อดไม่ได้ที่จะวางใจลง แต่พออ่านถึงตอนท้าย คิ้วก็อดไม่ได้ที่จะเลิกขึ้น

เจ้าพันธมิตรเต๋าบาดเจ็บรึ?

เจดีย์โปรดอสูรชั้นที่ 18,037 รึ?

ลู่หลี่เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นศิลาทองคำที่เปล่งประกายอาณาจักรพุทธะไร้ประมาณหมื่นจั้งในความว่างเปล่า พร้อมทั้งตัวอักษรสีทองบนนั้นในทันที

นี่คือเจดีย์โปรดอสูรชั้นที่ 18,036 รึ?

ห่างกันเพียงชั้นเดียวรึ?

ดูท่าคงต้องหาโอกาสไปตามหาเจ้าพันธมิตรเต๋าเสียหน่อยแล้ว

ตอนนี้... ยังคงต้องรักษาตัวให้รอดก่อนค่อยว่ากัน!

ลู่หลี่สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายมารสวรรค์เบื้องหลังยิ่งมายิ่งใกล้ ปลายเท้าแตะเบา ๆ บัวทองก็ผุดขึ้นมา คนได้ทะลวงผ่านมิติกาลเวลานับไม่ถ้วนไปแล้ว

เอ๊ะ!

ทันใดนั้น ลู่หลี่ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยสายหนึ่ง

ถึงกับเป็นกลิ่นอายของร่างฉายประตูแห่งโลกเซียน!

ในทันที ร่างฉายเซียนสายหนึ่งก็บินออกจากเหนือศีรษะลู่หลี่ ทะลวงออกจากความว่างเปล่าโดยตรง

ตูม

ภูผาระเบิดแตกออก

ร่างฉายเซียนบินออกมาจากข้างใน ปรากฏตัวขึ้นในป่าแห่งหนึ่ง มองออกไป ถึงกับเป็นป่าสีเขียวมรกตอันไร้ขอบเขต ต้นไม้เซียนหมื่นโบราณ เขียวขจีอุดมสมบูรณ์ ภายใต้การสาดส่องของสองสุริยันเจิดจ้า แสงอรุโณทัยหมื่นสาย พวยพุ่งปราณแห่งชีวิตอันกว้างใหญ่ไพศาลหาใดเปรียบออกมา

อีกทั้ง ในอากาศ ยังมีปราณเซียนล่องลอยอยู่เป็นสาย ๆ!

แม้จะเบาบางอย่างหาที่เปรียบมิได้ แต่ก็เป็นปราณเซียนอย่างแท้จริง!

ไม่ต่างกับปราณเซียนที่พ่นออกมาจากร่างฉายประตูแห่งโลกเซียนแม้แต่น้อย!

นี่หรือว่าจะเป็นโลกเซียน?

ในขณะนั้นเอง เบื้องหน้าห่างออกไปร้อยลี้ ความว่างเปล่าก็เกิดระลอกคลื่น เงาร่างคนสองสายดำหนึ่งขาวหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

“ผู้มาเยือนเป็นใคร!”

ทั้งสองคนส่งเสียงตวาดอย่างเกรี้ยวกราดพร้อมกัน “ถึงกับกล้าบุกรุกประตูเซียนแห่งตำหนักเซียนซวิ่นอวิ๋นของพวกข้ารึ?”

ระหว่างที่พูด ทั้งสองคนก็ร่ายเคล็ดวิชาอันลึกล้ำพิสดารพร้อมกัน บนศีรษะดังตูม แสงเซียนสีครามพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แหวกทะลวงนภากาศ ในส่วนลึกของความว่างเปล่า ปราณต้นกำเนิดระเบิดออก ปราณม่วงอันกว้างใหญ่ไพศาลกลุ่มหนึ่ง เจือปนด้วยกฎเกณฑ์มหามรรคนับไม่ถ้วน ปราณต้นกำเนิดปวงสวรรค์ แสงเทพมรรคเซียน จุติลงมา ณ ที่แห่งนี้อย่างรุนแรง ปรากฏกลายเป็นประตูทองแดงยักษ์บานหนึ่ง

ประตูบานนี้ลึกลับ โบราณ พิสดาร ยิ่งใหญ่โอ่อ่าไร้ขอบเขต โบราณกาลสูงตระหง่าน มหามรรคดั่งมังกร พันธนาการอยู่โดยรอบ สยบมิติกาลเวลาสี่ทิศฟ้าดินสิบทิศ..

เป็นร่างฉายประตูแห่งโลกเซียนอย่างเห็นได้ชัด!