ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 520 ระดับหลอมสุญตาระยะสมบูรณ์

ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 520 ระดับหลอมสุญตาระยะสมบูรณ์

แรงศรัทธาพรั่งพรูเข้าสู่ร่าง ร่างเวทพลันสาดส่องแสงทองไร้ประมาณ!

ในชั่วพริบตา

แสงทองไร้ประมาณสาดส่องไปทั่วร่างของลู่หลี่ ปกคลุมผลึกอาณาจักรพุทธะจำนวน 129,600 ล้านล้านชิ้น

ท่ามกลางความลึกลับ กฎเกณฑ์ฟ้าดินก็หลั่งไหลตามเข้าไป

“พลังแห่งกฎเกณฑ์ฟ้าดิน จงหลอมรวม!”

ลู่หลี่เกิดความหยั่งรู้ ความคิดไหววูบ เริ่มต้นหลอมรวมพลังแห่งกฎเกณฑ์ฟ้าดินของโลกใบนี้โดยตรง

ภายในผลึกอาณาจักรเทพ

ร่างเวทพระพุทธเจ้าทั้งหมดต่างสาดส่องแสงทองไร้ประมาณ สวดพระสูตรสูงสุดพร้อมเพรียงกัน

ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือ พระสูตรพุทธะสูงสุดเหล่านี้ ลู่หลี่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

ร่างเวทพระพุทธเจ้าเหล่านี้ราวกับมีชีวิตขึ้นมา!

พวกมันกลายเป็นพุทธะแท้แล้ว!

พุทธะวัชระ พุทธะอมิตาภะ พุทธะไร้ลักษณ์ พระพุทธะไภษัชยคุรุหลิวหลี พระทีปังกรพุทธเจ้า... พระพุทธเจ้าร่างเวทที่ควบแน่นจากวรยุทธ์พุทธะแต่ละวิชา ในยามนี้ต่างสวดพระสูตรเฉพาะของตนเอง

เสียงสวดมนต์อันศักดิ์สิทธิ์และสง่างาม ดังก้องกังวานอยู่ภายในร่างกายของลู่หลี่ สะท้านไปทั่วจักรวาล ราวกับจะส่งไปถึงปวงสวรรค์หมื่นโลก และส่วนลึกของจักรวาลอันอ้างว้าง

หมื่นพุทธะกึกก้อง!

อักษรพุทธะอันลึกลับไร้ขอบเขตทีละตัว พ่นออกมาจากปากของพระพุทธเจ้าเหล่านี้ รวมตัวกันและโบยบินอยู่ภายในร่างกายของลู่หลี่ สุดท้ายก็พุ่งเข้าไปในเจดีย์โปรดอสูร

แกรก

ได้ยินเพียงเสียงแตกหักที่ใสกังวาน

เจดีย์โปรดอสูรองค์นั้น ถึงกับปริแตกในยามนี้! จากนั้น ก็ระเบิดออกโดยตรง! กลายเป็นสัญลักษณ์และอักษรพุทธะเต็มท้องฟ้า!

ในจำนวนนั้นมีอักษร ‘สวัสดิกะ’ สัจพจน์หกคำ และสัญลักษณ์อักษรพุทธะสูงสุดอื่น ๆ อีกมากมาย

ชั่วครู่ถัดมา อักษรวิชาพุทธะอันไร้ที่สิ้นสุดเหล่านี้ ก็พุ่งเข้าไปในร่างพุทธะสี่เศียรแปดกรของลู่หลี่โดยตรง แล้วเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทั่วทั้งกายเนื้อ ผลึกอาณาจักรพุทธะจำนวน 129,600 ล้านชิ้น เหลือเพียงร่างเวทพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นร่างหลักของลู่หลี่เท่านั้น

พร้อมด้วยทวยเทพพุทธะที่สวดพระสูตรสูงสุดอย่างไม่หยุดหย่อน

หากมีผู้ใดใช้เนตรเวทส่องมอง ก็จะเห็นว่าภายในกายเนื้อของลู่หลี่นั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต แสงพุทธะเจิดจ้าไร้ประมาณ กลุ่มแสงพุทธะอันศักดิ์สิทธิ์และกว้างใหญ่ไพศาลแต่ละกลุ่ม ห่อหุ้มพระพุทธเจ้าสูงสุดแต่ละองค์ที่กำลังสวดอักษรพระสูตรพุทธะอันลึกลับพิสดาร

และที่ใจกลางที่สุด ก็คือพระพุทธเจ้าสี่เศียรแปดกรของลู่หลี่ นั่งขัดสมาธิอยู่กลางอากาศ ดูเก่าแก่ลึกลับ เป็นอมตะมิแตกดับ

พระพุทธเจ้าทอดสายตามองปวงพุทธะ เพียงแค่กะพริบตาเบา ๆ ความเมตตาและพิโรธแห่งมรรคพุทธะ ความไร้ใจแห่งมรรคเซียน ความดุร้ายและพิโรธแห่งมรรคมาร ความเย็นเยียบและอันตรายแห่งมรรคพิษ การสังหารอันเย็นชาแห่งมรรคกระบี่ ความโลภและโหดเหี้ยมแห่งมหามรรคแห่งการกลืนกิน... ต่างหมุนเวียนสับเปลี่ยนกันไป มีขึ้นมีลง ไม่เปลี่ยนแปลงชั่วนิรันดร์ แต่กลับวิวัฒนาการได้นับหมื่นพัน

สภาพการณ์เช่นนี้ ราวกับหมื่นพุทธะสักการะนิกาย!

“หมื่นวิชารวมเป็นหนึ่ง! อาศัยพลังปณิธานแรงศรัทธา พลังแห่งกฎเกณฑ์ฟ้าดิน หลอมรวมเข้ากับเจดีย์โปรดอสูร พลังแห่งกฎเกณฑ์มหามรรคทั้งหลายในที่สุดก็รวมเป็นหนึ่งเดียว! พลังเวทก้าวหน้าอย่างใหญ่หลวง!”

ลู่หลี่รู้สึกยินดีในใจยิ่งนัก

ในยามนี้ พลังแห่งกฎเกณฑ์จากสิบทิศฟ้าดิน ราวกับสายธารดาราเก้าสวรรค์ที่หลั่งไหลย้อนกลับ พรั่งพรูเข้าสู่กายเนื้อของเขา

ระดับตบะก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน!

ระดับหลอมสุญตาขั้นที่สาม!

ระดับหลอมสุญตาขั้นที่สี่!

...

ระดับหลอมสุญตาขั้นที่แปด!

ระดับหลอมสุญตาขั้นที่เก้า!

รวดเร็วดั่งผ่าไม้ไผ่!

ระดับหลอมสุญตาระยะสมบูรณ์!

พลังแห่งกฎเกณฑ์มหามรรคยังคงหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย แต่น่าเสียดายที่ลู่หลี่สัมผัสได้ถึงม่านพลังที่อยู่เบื้องหน้าแล้ว

ม่านพลังสำหรับการทะลวงสู่ระดับผสานกายา

ม่านพลังชั้นนี้ บางราวกับกระดาษขาว สามารถทะลวงผ่านได้เพียงแค่เอื้อมมือ แต่กลับแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทำให้ลู่หลี่ไม่อาจก้าวหน้าไปได้มากกว่านี้เพื่อทะลวงสู่ระดับผสานกายา

ผสานกายา ก็คือการสอดคล้องกับมรรคาสวรรค์

ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหว ล้วนเปี่ยมด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์มหามรรค

ลู่หลี่หลอมรวมมหามรรคทั้งหลายไปนานแล้ว การจะทะลวงสู่ระดับผสานกายาควรจะเป็นเรื่องง่ายดาย ทว่า ภายใต้การกดข่มของกฎเกณฑ์โลกใบนี้ ลู่หลี่ไม่อาจเลื่อนขั้นสู่ระดับผสานกายาได้โดยตรง ทำได้เพียงดูดซับพลังปณิธานแรงศรัทธา เพื่อเสริมสร้างกายาวิญญาณเทพให้แข็งแกร่งขึ้น จนบรรลุถึงระดับที่กำหนด จึงจะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับผสานกายาได้

“เรื่องนี้ก็ไม่รีบร้อน เต่าวิญญาณในดินแดนโบราณคุกอัสนีมีอายุขัยยืนยาวอย่างยิ่ง มีความศรัทธาอันแรงกล้า พลังปณิธานแรงศรัทธาที่บูชามานั้นบริสุทธิ์ยิ่งนัก ทั้งยังหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย ไม่ช้าก็เร็วต้องทะลวงสู่ระดับผสานกายาได้อย่างแน่นอน”

ลู่หลี่คิดในใจ พลางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

“เจ้า?”

สายตานี้ ทำให้วานรมารป่วนสวรรค์ที่ขยับเข้ามาใกล้สั่นสะท้านไปทั้งร่าง ดวงตาเบิกกว้างจนกลมโต อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

มันมองเห็นการเกิดดับของจักรวาล การวิวัฒนาการของมหามรรคนับหมื่นพันอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ภายในดวงตาของลู่หลี่!

ในยามนี้ มันราวกับเป็นมดปลวกที่ต่ำต้อยถึงขีดสุด ชั่วพริบตาถัดมาก็อาจจะถูกสายตาของลู่หลี่กวาดจนสลายกลายเป็นเถ้าธุลี!

แต่ทันใดนั้น วานรมารป่วนสวรรค์ก็ราวกับมองเห็นพระพุทธเจ้าโบราณองค์หนึ่งที่รายล้อมด้วยหมื่นพุทธะ กำลังสวดพระสูตรสูงสุดให้มันฟัง ทำให้มันราวกับได้สดับฟังมหามรรค เกิดความเลื่อมใสศรัทธาขึ้นในใจ ตื่นเต้นจนแทบจะคุกเข่าลงตรงนั้น ประสานมือคารวะ และขอกลับตัวกลับใจอย่างศรัทธา

“เจดีย์โปรดอสูร! เจ้าหลอมรวมเจดีย์โปรดอสูรแล้ว เจ้าบรรลุเป็นพุทธะแล้ว! เจ้าถึงกับบรรลุเป็นพุทธะได้จริง ๆ!”

วานรมารป่วนสวรรค์ตกใจจนตัวลอย ขนลุกชันไปทั้งร่าง กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ พลางถอยหลังหนีไม่หยุด

ถึงกับถูกทำให้ตกใจจนเผยร่างวานรออกมาทันที

ก็ไม่แปลกที่มันจะหวาดกลัวถึงเพียงนี้ ลู่หลี่ที่อยู่เบื้องหน้าหลอมรวมเจดีย์โปรดอสูรซึ่งเป็นสมบัติพิทักษ์ภพพุทธะ เพียงแค่สายตาที่กวาดมองมา ก็ทำให้มหาอสูรโบราณตนนี้เกือบจะสูญเสียสติและขอกลับตัวกลับใจเข้าสู่นิกายพุทธในทันที

นี่เป็นเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้แต่จักรพรรดิอสูรแห่งโลกอสูร ภายใต้สายตาของลู่หลี่นี้ ก็จะถูกเขาส่งผลกระทบ หากไม่ระวังเพียงนิด ก็จะถูกโปรดให้กลับตัวกลับใจได้โดยตรง!

หากปล่อยให้เขาบำเพ็ญจนกลายเป็นเจ้าแห่งโลกพุทธะได้จริง มิใช่ว่าเพียงแค่ความคิดเดียว ก็สามารถโปรดโลกเซียนอสูรทั้งโลกได้หรอกหรือ

เด็กคนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก มิอาจปล่อยไว้ได้เด็ดขาด!

เมื่อคิดได้ดังนี้ ในใจของวานรมารป่วนสวรรค์ก็เกิดจิตสังหารอันโหดเหี้ยมขึ้นมาสายหนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน

ทว่า ในชั่วพริบตาที่จิตสังหารเกิดขึ้น ส่วนลึกของดวงตาสีแดงฉานของมันก็พลันปรากฏเจดีย์ศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งขึ้นมา เจดีย์สูง 9,999 ชั้น ในแต่ละชั้นมีพระพุทธเจ้าผู้สง่างามประทับอยู่ กำลังทำตราประทับเวทอันลึกล้ำและสวดพระสูตรสูงสุด

ในชั่วพริบตา เสียงสวดมนต์อันกว้างใหญ่ไพศาลก็ดังกึกก้องขึ้นภายในร่างกายของวานรมารป่วนสวรรค์ แทรกซึมไปทุกส่วนของกายเนื้อ เติมเต็มทุกอณูของจิตวิญญาณ และทุกความคิด

จิตสังหารสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที

“ข้า... ข้าผิดไปแล้ว ข้ายินดีกลับตัวกลับใจต่อพุทธะแท้!”

วานรมารป่วนสวรรค์เอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง

สิ้นเสียง ตูม

วานรมารป่วนสวรรค์ที่สูงกว่าหมื่นจั้งคุกเข่าลงราวกับภูเขาทองถล่มเสาหยกล้ม ประสานมือคารวะ หมอบกราบลงเบื้องหน้าลู่หลี่

ทั่วร่างสาดส่องแสงพุทธะอันศักดิ์สิทธิ์และเมตตา ปราศจากความดุร้ายและโหดเหี้ยมแม้แต่น้อย

ลู่หลี่ยกมือขึ้นกวักเรียก วานรมารป่วนสวรรค์ก็ย่อส่วนลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแสงสีทองสายหนึ่ง มุดเข้าไปในฝ่ามือแล้วหายลับไป

ตามมาติด ๆ ภายในร่างกายของลู่หลี่ ท่ามกลางผลึกอาณาจักรเทพนับล้านล้านชิ้น ก็มีพระพุทธเจ้าเพิ่มขึ้นมาอีกองค์หนึ่ง

พุทธะวานรมารป่วนสวรรค์

มหาอสูรโบราณที่ดุร้ายหาใดเปรียบตนนี้ ในที่สุดก็ถูกโปรดและสยบลงได้

“วานรมารป่วนสวรรค์อยู่ตัวเดียวดูจะน่าสงสารเกินไป ในเมื่อเป็นเช่นนี้ มิสู้โปรดมหาอสูรโบราณเหล่านั้นในโลกใบนี้ให้หมดสิ้น เพื่อให้พวกมันมีเพื่อน อีกอย่าง เทพมารตนนั้นก็อยู่ที่นี่ด้วย คาดว่าอีกไม่นานคงจะเปิดมหาค่ายกลเคลื่อนย้าย เพื่ออัญเชิญเทพมารจากโลกมารให้จุติลงมา พอดีเลย จะได้ถือโอกาสลองสยบเทพมารสักสองสามตนดู”

ลู่หลี่เงยหน้ามองไปไกล ราวกับมองเห็นที่สิ้นสุดของโลก เมฆามารกลุ่มหนึ่งกำลังก่อตัวขึ้น

ชั่วครู่ถัดมา

เขายกมือขึ้นจีบนิ้ว เด็ดดอกบัวสีขาวดอกหนึ่งออกมาจากความว่างเปล่า

ดอกบัวหมุนวนอย่างงดงามกลางอากาศ เทพมารกระดูกขาวตนหนึ่งที่อาบด้วยแสงพุทธะ ประสานมือคารวะลู่หลี่หนึ่งครั้ง จากนั้นก็เหยียบเมฆามารที่โหมกระหน่ำ พุ่งเข้าสู่ความว่างเปล่า