บทที่ 16 ทะเลเพลิงปะทุ

บทที่ 16

ทะเลเพลิงปะทุ

ขณะที่ลัวหมิงร้องไห้ ทั้งสามคนไม่ได้สนใจเขาเลย เมื่อกวาดสายตาไปรอบ ๆ ก็เห็นเฉินเทียนเซิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนพูดว่า

“สภาพแวดล้อมแถวนี้เหมาะจริง ๆ คราวนี้ก็เริ่มจาก ราดน้ำมันลงบนพื้น แล้วเกลี่ยดินเป็นชั้น ๆ และไปหาขวดเปล่ามาเพิ่มเพื่อทำโมโลตอฟ* จากนั้นก็ใช้รถมาจอดเรียงกันรอบ ๆ ปั๊ม เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว เราจะขับรถล่อฝูงซอมบี้มาที่นี่ แล้วจุดระเบิด เท่านี้พวกมันก็จะทยอยเดินเข้าไปตายในกองไฟเอง”

*โมโลตอฟ = ระเบิดขวดที่มีต้นกำเนิดจากฟินแลนด์ โดยใช้ขวดเปล่าแล้วใส่เชื้อเพลิงที่นำไฟ เช่น น้ำมัน จากนั้นเอาเศษผ้าไปจุ่มแอลกอฮอล์หรือเคโซรีนเพื่อใช้เป็นชนวนติดไฟ เมื่อขว้างออกไปและขวดแตก ก็จะเกิดการระเบิด

สองพี่น้องเข้าใจทุกอย่างทันทีหลังจากฟังจบ ก่อนอาสาไปหาขวดเปล่า

รายละเอียดในการทำโมโลตอฟต้องเรียนรู้และทำกันขึ้นมาเอง ในวันสิ้นโลก ใคร ๆ ก็ทำได้ทั้งนั้น แต่ตอนนี้เป็นแค่วันที่สามหลังวันสิ้นโลก จึงยังไม่มีใครคิดทำขึ้นมา

“อย่าใส่น้ำมันเบนซินเยอะเกินไป ใส่แค่ครึ่งขวดก็มีแรงระเบิดมหาศาลแล้ว”

“จากนั้นใช้เศษผ้ามาอุดขวด โดยให้ปลายด้านหนึ่งอยู่ในขวด และปลายอีกด้านหนึ่งอยู่นอกขวด แบบนี้”

พี่น้องตระกูลลัวฉลาดมาก สามารถเรียนรู้การทำระเบิดโดยการสอนเพียงครั้งเดียว ทำให้ทั้งสามช่วยกันทำงานได้ไวมากขึ้น

เมื่อเห็นว่าการตื๊อหลานกลับมาคงเปล่าประโยชน์ ลัวหมิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากมาช่วยพวกเขาอีกแรง ขณะเดียวกันเขาก็คอยถามเรื่องส่วนตัวของเฉินเทียนเซิงไปด้วย

“ถามไรหน่อยสิ คุณมาจากหน่วยไหน?”

“ความลับ”

“อืม หน่วยราชการลับสินะ? แต่ว่างานของคุณต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?”

ลัวหมิงเป็นคนช่างพูด เหตุผลหลัก ๆ เป็นเพราะเขาไม่ไว้ใจเฉินเทียนเซิง และกลัวว่าเฉินเทียนเซิงเป็นคนไม่ดีที่คิดจะลักพาตัวหลานของเขาไป

เฉินเทียนเซิงไม่สนใจจะอธิบาย สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการทำงาน ก่อนรุ่งสาง กับดักก็ถูกสร้างขึ้น ขั้นตอนต่อไปนั้นง่ายมาก แต่ก็เป็นส่วนที่สำคัญที่สุดเช่นกัน โดยมอบหมายให้ใครคนหนึ่งคอยดูลาดเลาเอาไว้

ลัวหมิงอาสาทำหน้าที่นี้ แต่เฉินเทียนเซิงกลับไม่เชื่อใจ เพราะกลัวว่าคนอย่างเขาจะขี้ขลาดขึ้นมาและละทิ้งหน้าที่

แต่ลัวหมิงยืนกรานว่าจะทำ

“ฉันไม่ปล่อยให้หลานทั้งสอง ไปเสี่ยงทำหน้าที่อันตรายแบบนั้นหรอก ฉันไม่ยอมเด็ดขาด อย่างน้อยถ้าพวกเขาอยู่กับคุณก็ยังปลอดภัยซะกว่า ดังนั้นผมจะอยู่ที่นี่เอง!”

“ก็ได้ ผมรับรองว่าจะดูแลพวกเขาให้ดีที่สุด”

“ต้องสาบานด้วย”

เฉินเทียนเซิงทำหน้าไม่ถูก

“ได้ๆๆ ผมสาบาน คุณไม่ต้องเป็นห่วง”

พี่น้องตระกูลลัวทั้งสองรีบขึ้นไปนั่งในรถตำรวจ เพื่อรอเข้าไปในเมืองด้วยสีหน้าตื่นเต้น

หลังจากรถตำรวจขับเข้าไปในเมือง ก็ได้เปิดเสียงไซเรนดังลั่น แล้วขับวนไปรอบ ๆ ไม่นานซอมบี้ก็แห่กันวิ่งตามรถมา จากจุดเริ่มต้น 800 ตัว ก็เพิ่มขึ้นถึง 1,000 ตัวในไม่ช้า

เมื่อเห็นว่าจำนวนซอมบี้ด้านหลังคงที่แล้ว เฉินเทียนเซิงจึงวนรถกลับ ก่อนลดความเร็วลงเหลือ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และคอยเร่งความเร็วเป็นครั้งคราว เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับซอมบี้ที่วิ่งตามมา ขณะเดียวกันก็สอนวิธีเอาตัวรอดให้กับเทพสงครามในอนาคตทั้งสอง

“พวกซอมบี้ไม่มีสติปัญญา แต่อาศัยการรับรู้จากการได้ยินและการดมกลิ่น พวกมันไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด นอกจากนี้ ด้วยความเร็ว 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พวกมันสามารถวิ่งไปได้ไกลโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ฉันถึงต้องขับรถด้วยความเร็วประมาณนี้ เพื่อล่อให้พวกมันมาติดกับ”

“คุณลุง รู้เรื่องซอมบี้ดีจริง ๆ” ลัวเฟิงชื่นชมเขา

“เรียกฉันว่าพี่ ห้ามเรียกลุงเด็ดขาด”

“สวัสดีครับลุง”

เฉินเทียนเซิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอดทนฟัง

หลังจากนั้นไม่นาน ก่อนกลับมาถึงปั๊มน้ำมัน เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ซึ่งอาจทำให้แผนล่มได้

มีขบวนเฮลิคอปเตอร์บินผ่านมา ใบพัดที่ปะทะกับแรงลม ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้อง จนสามารถดึงดูดความสนใจของซอมบี้ได้

“เวรแล้วไง!”

นอกจากเฉินเทียนเซิงจะตกใจแล้ว เขายังเกิดความสงสัยเกี่ยวกับขบวนเฮลิคอปเตอร์ที่โผล่มาอีกด้วย

ขณะเดียวกันมีคนมองลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ เห็นว่ารถตำรวจคันหนึ่งที่เปิดเสียงไซเรนกำลังถูกฝูงซอมบี้วิ่งไล่ตามอยู่ นี่คือการฆ่าตัวตายรึเปล่า?

“พวกเราควรช่วยเขาดีไหม?”

“ไม่ต้อง อย่าลืมสิหน้าที่ของเราคือการส่งเสบียง อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นเลย”

จู่ ๆ เฮลิคอปเตอร์ก็บินตามมา เสียงใบพัดทำให้ซอมบี้บางส่วนแตกฝูง ทำให้เฉินเทียนเซิงต้องขับวนกลับไปในเมือง

พฤติกรรมเหมือนฆ่าตัวตายแบบนี้ ดึงดูดความสนใจของคนบนเฮลิคอปเตอร์ไม่น้อย

ไม่นานลำโพงจากเฮลิคอปเตอร์ดังขึ้นว่า

“ฟังนะคนด้านล่าง รีบขับออกนอกเมืองไปซะ เดี๋ยวเราจะช่วยล่อซอมบี้ไปทางอื่น!”

รถตำรวจลดกระจกลง ก่อนจะแขนยื่นออกมา แล้วชูนิ้วกลางตอบกลับ

“เฮ้อ ให้ตายเถอะ คนขับต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ”

“ปล่อยไปเถอะ ทำงานของเราดีกว่า”

เฮลิคอปเตอร์บินห่างออกไป แม้เฮลิคอปเตอร์ทำให้ซอมบี้แตกฝูงไปบางส่วน แต่รถตำรวจก็ล่อพวกมันกลับมาได้ ไม่นานทุกอย่างก็กลับมาเข้าที่เข้าทาง เมื่อนำฝูงซอมบี้มาใกล้ปั๊มน้ำมันมากขึ้น เฉินเทียนเซิงจึงเร่งความเร็วและกดแตรรถเพื่อส่งสัญญาณ

เหตุผลแรกที่ทำแบบนั้นคือเพื่อดึงดูดซอมบี้ เหตุผลที่สองคือเพื่อเตือนลัวหมิง

เฉินเทียนเซิงไม่ผิดหวัง ลัวหมิงเตรียมพร้อมอยู่ที่จุดนัดหมายแล้ว รถตำรวจขับมาถึงหน้าปั๊มน้ำมัน ก่อนจอดอยู่ข้างประตู จากนั้นลัวหมิงรีบล็อกประตูให้เหลือทางเข้าออกทางเดียว แล้ววิ่งไปขึ้นรถ ทันใดนั้นเฉินเทียนเซิงก็เหยียบคันเร่งทันที

“เอาเลย!”

สิ้นเสียงคำสั่ง ลัวหลงรอเวลานี้มานานแล้ว

เขาจุดโมโลตอฟด้วยไฟแช็กแล้วโยนเข้าไปในปั๊มน้ำมัน

ขณะเดียวกันฝูงซอมบี้ส่วนใหญ่ เดินเข้าไปออกันในปั๊มน้ำมันจนล้นทะลักออกมา

เมื่อโมโลตอฟตกลงบนพื้น ก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง เปลี่ยนให้ปั๊มน้ำมันกลายเป็นทะเลเพลิง

รถตำรวจวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด ในขณะที่ไฟลุกลามไปตามคราบน้ำมัน หลังจากปั๊มน้ำมันระเบิด

นอกจากนี้ เมื่อเปลวไฟลามไปโดนขวดโมโลตอฟที่วางอยู่ตามมุมต่าง ๆ บนถนนก็เกิดการระเบิดทันที ซอมบี้ทั้งฝูงถูกกลืนหายไปในทะเลเพลิง และซอมบี้บางส่วนที่อยู่นอกพื้นที่ก็เดินเข้ามายังกองไฟ

หลังจากนั้นรถตำรวจขับมาจอดในพื้นที่ปลอดภัย กลุ่มผู้รอดชีวิตยืนดูปั๊มน้ำมันที่กลายเป็นทะเลเพลิง ลัวหมิงหยิบบุหรี่ออกมาหนึ่งซองแล้วแบ่งให้เฉินเทียนเซิง

เมื่อเขารับบุหรี่มา ลัวหลงก็รีบหยิบไฟแช็กออกมาแล้วจุดบุหรี่ให้

เฉินเทียนเซิงถอนหายใจ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า

“เจ๋งไปเลย!”

เขารู้สึกสบายใจมาก เมื่อนึกถึงคะแนนที่จะได้รับมากขึ้นเรื่อย ๆ

ต่างจากลัวหมิงที่มีสีหน้าซีดเซียว ไม่นานเขาก็พูดขึ้นว่า

“รู้ไหมว่าการเผาปั๊มน้ำมัน มีโทษจำคุกกี่ปี?”

เฉินเทียนเซิงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “นั่นมันเมื่อก่อน นี่มันวันสิ้นโลกแล้ว ไม่ผิดหรอกถ้าทำลงไปเพื่อฆ่าซอมบี้”

ลัวหมิงได้ยินก็พูดไม่ออก ก่อนพึมพำเบา ๆ ว่า “ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เกิดอะไรขึ้นกับโลกของเรากันแน่?”

“ไม่มีใครรู้”

ในขณะที่ทั้งสองถอนหายใจ พี่น้องตระกูลลัวกลับแสดงสีหน้าตื่นเต้น เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นการต่อสู้ครั้งใหญ่แบบนี้ และทั้งหมดนี้เป็นชีวิตที่พวกเขาโหยหามากที่สุด

เวลานี้กองเพลิงที่ปั๊มน้ำมันยังคงลุกไหม้ เหมือนที่        เฉินเทียนเซิงพูดไว้เลย พวกซอมบี้นั้นไม่ต่างจากแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ เมื่อซอมบี้บางตัวเดินเข้าไป ซอมบี้ตัวอื่นที่ได้ยินเสียงฝีเท้าก็เดินตามกันเข้าไปเพิ่ม

นอกจากนี้ ทางฝั่งเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ พอพบเห็นควันหนาทึบลอยขึ้นฟ้าจากแถวชานเมือง พวกเขาจึงย้อนกลับไปดู

เมื่อมาถึงในไม่กี่นาที นักบินบนเฮลิคอปเตอร์ก็ตกใจจนอ้าปากค้าง

เมื่อเห็นรถตำรวจที่คุ้นตา ปั๊มน้ำมันที่ลุกเป็นไฟ และฝูงซอมบี้ที่โดนแผดเผา

พวกเขารู้สึกประหลาดใจอย่างมาก และแล้วก็เข้าใจถึงจุดประสงค์ของรถตำรวจที่ขับล่อฝูงซอมบี้

“รีบกลับกันเถอะ พวกเราต้องรายงานเรื่องนี้!”

ไม่นานพวกเขาก็รีบบินกลับไปที่กองกำลัง เพื่อรายงานถึงสิ่งที่เห็นให้ผู้บังคับบัญชาทราบ

“ที่คุณพูดเป็นความจริงเหรอ?”

“พวกเรายืนยันครับ ตอนนี้ไฟยังไหม้ปั๊มน้ำมันตรงชานเมืองอยู่ และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้เกิดควันหนาทึบแถวนั้นครับ!”

ผู้บังคับบัญชารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดโทรออกอย่างไม่ลังเล

“แจ้งหน่วยรบทั้งหมด ให้มารวมตัวกันเดี๋ยวนี้!”

“ถึงเวลาที่เราต้องจัดการบ้างแล้ว ก่อนหมดวัน เราเหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมง เราต้องเปิดเส้นทางตั้งแต่ชานเมืองไปถึงเมืองหลวง เพื่อให้ทีมกู้ภัยเข้าพื้นที่ได้”

ความจริงเฉินเทียนเซิงรู้อยู่แก่ใจดีว่า การกระทำของเขาจะช่วยอำนวยความสะดวกให้กองกำลังมากแค่ไหน

เพียงแต่เฉินเทียนเซิงไม่รู้ว่า หลังจากนี้ลัวหมิงจะได้รับเครดิตทั้งหมดสำหรับความสำเร็จที่เขาเป็นคนคิดและลงมือทำ