บทที่ 450 - ฉินเซียว เปิ่นจั้วจะส่งเจ้าไปลงนรกเอง

บทที่ 450 - ฉินเซียว เปิ่นจั้วจะส่งเจ้าไปลงนรกเอง

"ท่านซาซิน พรุ่งนี้พวกเราก็น่าจะเดินทางไปถึงเทือกเขาเจวี๋ยเซียนแล้วล่ะขอรับ"

"ได้ยินมาว่าตอนนี้ที่นั่นถูกเปลี่ยนชื่อเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์เสินเซียวไปแล้ว"

ยามดึกสงัด ณ เมืองหลวงของอาณาจักรเซียนฉางชิง ในทวีปหนานจ้านปู้โจว

ชิงตี้ เจ้าผู้ครองอาณาจักรเซียนฉางชิง กำลังเอ่ยกับซาซินด้วยท่าทีนอบน้อมอย่างที่สุด

แม้จะมีฐานะเป็นถึงเจ้าผู้ครองอาณาจักร แต่ชิงตี้ก็มีระดับพลังอยู่แค่ขั้นต้าหลัวจินเซียนเท่านั้น

เมื่อเทียบกับยอดฝีมือขั้นจุ่นเซิ่งอย่างซาซินแล้ว ถือว่าห่างชั้นกันลิบลับ

นับตั้งแต่ราชวงศ์เซียนต้าฉินผงาดขึ้นมา คนที่ต้องทนทุกข์ทรมานที่สุดก็คือชิงตี้ผู้นี้นี่แหละ

หากตำหนักสวรรค์ไม่ยื่นมือเข้ามาช่วย ไม่แน่ว่าทวีปหนานจ้านปู้โจวทั้งหมดอาจจะตกไปอยู่ในกำมือของฉินเซียวในเร็วๆ นี้ก็เป็นได้

ซาซินปรายตามองชิงตี้ด้วยสายตาเรียบเฉย "ข้ารู้ดีว่าความรับผิดชอบเรื่องการสูญเสียดินแดนไม่ได้อยู่ที่เจ้า"

"ดังนั้นเจ้าจงวางใจได้ ข้าจะช่วยพูดปกป้องตำแหน่งเจ้าผู้ครองอาณาจักรของเจ้าต่อหน้าท่านตี้ซื่อเทียนให้เอง"

เมื่อชิงตี้ได้ยินดังนั้นก็ดีใจจนเนื้อเต้น "ขอบพระคุณท่านรองเจ้าตำหนักมากขอรับ"

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ชิงตี้ก็สูญเสียดินแดนไปมากจริงๆ

หากตี้ซื่อเทียนจะเอาผิด เขาคงยากจะหลีกหนีความผิดนี้พ้น

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงดังกังวานก็ดังมาจากนอกเมืองหลวงอย่างกะทันหัน

"ฉินเซียว เทียนตี้แห่งราชวงศ์เซียนต้าฉิน ได้ยินมาว่าซาซิน รองเจ้าตำหนักสวรรค์เดินทางมาเยือนทวีปหนานจ้านปู้โจวด้วยตัวเอง จึงตั้งใจมาขอพบ"

"ขอเชิญรองเจ้าตำหนักซาซินออกมาพบปะกันหน่อยเถิด!"

อะไรนะ?

ฉินเซียวเดินทางมาที่เมืองหลวงของอาณาจักรเซียนฉางชิงด้วยตัวเองเลยรึเนี่ย?

เมื่อได้ยินเสียงของฉินเซียวดังมาจากนอกเมือง ไม่ว่าจะเป็นซาซินหรือชิงตี้ ต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน

ไอ้หมอนี่มันจะกล้าหาญชาญชัยเกินไปแล้ว

เขาไม่กลัวซาซิน ไม่กลัวยอดฝีมือของตำหนักสวรรค์เลยหรือยังไงกัน?

ครู่ต่อมา ซาซินก็ดึงสติกลับมาได้ ในแววตาของเขาปรากฏร่องรอยของจิตสังหารอันเย็นเยียบ "ดูท่าข้าจะประเมินเทียนตี้แห่งราชวงศ์เซียนต้าฉินผู้นี้ต่ำเกินไปซะแล้ว ในเมื่อเขารนหาที่มาส่งถึงหน้าประตูบ้าน ก็ช่วยประหยัดเวลาให้พวกเราไม่ต้องเดินทางไปหาถึงที่"

"ชิงตี้ พวกเราออกไปพบเขากันเถอะ!"

ชิงตี้พยักหน้ารับ "ท่านรองเจ้าตำหนัก เชิญขอรับ!"

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่กระตุ้นภารกิจ: สังหารซาซิน รองเจ้าตำหนักสวรรค์ กวาดล้างอาณาจักรเซียนฉางชิงให้สิ้นซาก]

[ในเมื่อตำหนักสวรรค์ตั้งใจแน่วแน่ที่จะมาสังหารโฮสต์ ก็ขอให้โฮสต์ทุ่มกำลังตอบโต้กลับอย่างเต็มที่ เพื่อสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับตำหนักสวรรค์]

[รางวัลภารกิจ: โอกาสสุ่มอัญเชิญหนึ่งครั้ง แต้มโชคชะตา 10 ล้านแต้ม โอกาสสุ่มอัญเชิญสายเลือดหนึ่งครั้ง]

ภายนอกเมืองหลวง กลุ่มของฉินเซียวยืนหยัดอยู่อย่างสง่างามบนท้องฟ้า ในหัวของฉินเซียวก็มีเสียงของระบบดังขึ้นพอดี

ของรางวัลถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

ทันทีที่สิ้นเสียงของฉินเซียว ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะยานออกมาจากเมืองหลวง

คนเหล่านี้คือกองทัพแห่งตำหนักสวรรค์ที่ซาซินพามาด้วยนั่นเอง

กองทัพสามหมื่นนายรีบเข้าปิดล้อมกลุ่มของฉินเซียวเอาไว้อย่างรวดเร็ว

แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยเจตนาร้ายอย่างไม่ปิดบัง

ขอเพียงแค่มีคำสั่งลงมา พวกเขาก็พร้อมจะพุ่งเข้าโจมตีฉินเซียวในทันที

เพื่อบดขยี้พวกเขาทั้งหมดให้แหลกเป็นจุล

ภายในเมืองหลวง เหล่ายอดฝีมือจากราชวงศ์เซียวและตระกูลใหญ่ต่างๆ ของอาณาจักรเซียนฉางชิงก็พากันเหาะทะยานขึ้นมาเช่นกัน

พวกเขามองดูกลุ่มของฉินเซียวอยู่แต่ไกล

ในฐานะชนชั้นนำของอาณาจักรเซียนฉางชิง พวกเขาย่อมเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของฉินเซียวมานานแล้ว

"นั่นคือเทียนตี้แห่งราชวงศ์เซียนต้าฉินงั้นรึ ดูยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลยนะ"

"เป็นแค่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเสวียนเซียนเท่านั้น แต่กลับสามารถบัญชาการขุมกำลังระดับซูเปอร์อย่างราชวงศ์เซียนต้าฉินได้เนี่ยนะ"

"แกเชื่อจริงๆ หรือไง เขาต้องเป็นลูกศิษย์ของยอดฝีมือระดับปรมาจารย์คนไหนสักคนแน่ๆ"

"มหาเทพของตำหนักสวรรค์เพิ่งจะเดินทางมาถึง เขากลับรีบโผล่หน้ามาให้เชือดถึงที่ นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ"

"ราชวงศ์เซียนต้าฉินกำแหงนัก วันนี้คงหนีไม่พ้นจุดจบอันน่าอนาถแน่"

...

ไม่มีผู้นำตระกูลใหญ่คนไหนในอาณาจักรเซียนฉางชิงที่มองว่าฉินเซียวจะรอดไปได้

การที่เขาเดินทางมาในวันนี้ ก็เหมือนกับการมารนหาที่ตายชัดๆ

ต่อให้ราชวงศ์เซียนต้าฉินจะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งอันเหนือชั้นมาแล้ว แต่ในใจของพวกเขา ตำหนักสวรรค์ที่ปกครองสี่ทวีปใหญ่มาเนิ่นนานนั้น ย่อมเป็นขุมกำลังระดับซูเปอร์ที่ไม่มีใครหน้าไหนสามารถเอาชนะได้อย่างแน่นอน

"เทียนตี้แห่งราชวงศ์เซียนต้าฉินมาเยือนด้วยตัวเอง เปิ่นจั้วเสียมารยาทที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับ!"

วิ้ง!

สิ้นเสียง ซาซินก็พกเทียนขุย จุยรื่อ และชิงตี้แห่งอาณาจักรเซียนฉางชิง ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้นมา

"เป็นเจ้านั่นเอง?!"

ทว่ายังไม่ทันที่ฉินเซียวจะได้เอ่ยปาก เทียนขุยที่ยืนอยู่ข้างๆ ซาซินก็พลันอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ

เขาจำได้ในพริบตาเลย

นี่มันฉินเซียวคนที่เขาเคยพบหน้ากันตอนที่เขาลงไปที่เขตแดนวิญญาณไม่ใช่รึไงกัน?

ก่อนหน้านี้เขาก็เคยได้ยินมาว่า เทียนตี้แห่งราชวงศ์เซียนต้าฉินมีนามว่าฉินเซียว

ตอนนั้นเขาคิดว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่ใครจะไปรู้ว่าวันนี้เขาถึงเพิ่งตระหนักได้

ว่าฉินเซียวคนนี้ ก็คือฉินเซียวคนเดียวกับที่เขารู้จักนั่นเอง

"ทำไมล่ะ เทียนขุย เจ้าจักคนผู้นี้งั้นรึ"

ซาซินขมวดคิ้วถาม

เทียนขุยดึงสติกลับมา เขาพยักหน้าแล้วตอบเสียงเครียด "ท่านซาซิน เขาคือผู้บำเพ็ญเพียรจากเขตแดนวิญญาณในโลกเบื้องล่างขอรับ"

"เมื่อไม่นานมานี้ ตอนที่อ้านหยิ่งทรยศตำหนักสวรรค์เพื่อวางแผนยึดครองเขตแดนวิญญาณ ข้าก็เคยลงไปยังโลกเบื้องล่างเช่นกัน"

"ตอนนั้นข้าเคยพบกับคนผู้นี้ครั้งหนึ่ง"

"เขาเป็นคนสังหารอ้านหยิ่งขอรับ"

ม่านตาของซาซินหดเกร็งเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองฉินเซียวด้วยความเหลือเชื่อ

เขาคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าฉินเซียวจะเป็นคนที่บรรลุมรรคาวิถีมาจากเขตแดนวิญญาณ

โลกเบื้องล่างระดับต่ำต้อยแบบนั้น กลับสามารถให้กำเนิดผู้บำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ด้วยหรือ

นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน?

ฉินเซียวมองเทียนขุยด้วยสายตาเย้ยหยัน "บังเอิญจังเลยนะ ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอคนรู้จักเก่าที่นี่ด้วย"

"เทียนขุย คราวก่อนที่เขตแดนวิญญาณ เจ้าโชคดีหนีรอดไปได้"

"แต่วันนี้เจิ้นจะขอทวงชีวิตของเจ้าคืนล่ะนะ"

เทียนขุยดึงสติกลับมา เขามองฉินเซียวด้วยสายตาเย็นชา "ที่เขตแดนวิญญาณเจ้าแค่ได้เปรียบเรื่องสถานที่ก็เท่านั้นแหละ"

"แต่ที่นี่คือดินแดนเทพหมื่นบรรพกาล เจ้าไม่มีความโชคดีแบบนั้นอีกแล้ว"

"วันนี้... เจ้าจะต้องตาย"

ฉินเซียวไม่สนใจเขา แต่กลับเงยหน้าขึ้นมองซาซินแทน

ชายผู้นี้มีรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูเยาว์วัยมาก

รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าเย็นชา ผมสีเงินสลวยทั้งศีรษะ

กลิ่นอายดูลึกล้ำดั่งห้วงมหาสมุทร

สมแล้วที่เป็นถึงรองเจ้าตำหนักสวรรค์

แม้ประสบการณ์อาจจะยังเทียบเสวียนฮ่าวไม่ได้ แต่ระดับพลังกลับเหนือกว่าเสวียนฮ่าวเสียอีก

ถือเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าในหมู่ขั้นจุ่นเซิ่งเลยทีเดียว

หากตอนนี้เขามียอดฝีมือขั้นจุ่นเซิ่งอยู่ใต้สังกัดเพียงคนเดียว การต่อสู้ในวันนี้คงเอาชนะอีกฝ่ายไม่ได้แน่

ทั้งสองสบตากันอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดซาซินก็เอ่ยปากขึ้น

"การทะยานขึ้นมาจากเขตแดนวิญญาณได้นั้น ถือเป็นเรื่องที่ยากลำบากมากจริงๆ"

"ข้ายอมรับในพรสวรรค์ของเจ้า"

"และแน่นอนว่าข้าก็รู้ดี ว่าการที่เจ้าสามารถรวบรวมยอดฝีมือมาไว้ข้างกายได้มากมายขนาดนี้ บนตัวเจ้าจะต้องมีความลับซ่อนอยู่มากมายแน่ๆ"

"หากเจ้าทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวสักหน่อย ตำหนักสวรรค์คงจะพยายามทาบทามเจ้าอย่างสุดความสามารถ"

"แถมยังอาจจะมอบตำแหน่งสูงๆ ให้เจ้าได้ด้วยซ้ำ"

"แต่เจ้ากลับสังหารผู้บำเพ็ญเพียรของตำหนักสวรรค์ แถมยังยึดครองดินแดนของตำหนักสวรรค์ไปอีก ระหว่างเจ้ากับข้าจึงกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันไปแล้ว ไม่มีทางประนีประนอมกันได้อีก"

"ดังนั้น... วันนี้เจ้าจะต้องตาย!"

ตู้ม!

สิ้นคำพูด กลิ่นอายของขั้นจุ่นเซิ่งก็ระเบิดออกมาจากร่างของซาซินทันที

ตามมาด้วยร่างกายของเขาที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วจนสูงถึงหมื่นจั้ง

เบื้องหลังของเขาก็ปรากฏแขนนับหมื่นข้างงอกเงยออกมา

ดูราวกับเทพมารพันกร

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทำเอาแม้แต่เทียนขุยและคนอื่นๆ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดหวั่น

วิชาพันกรฝูถู!

เคล็ดวิชาลับของมหาเทพซาซิน

นี่คือวิชาที่ทำให้เขาก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งรองเจ้าตำหนักสวรรค์ได้อย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียงไม่กี่พันปี และกลายเป็นตัวตนที่อยู่เหนือห้าเทพสงคราม

หากวัดกันที่ประสบการณ์ ซาซินอาจจะยังสู้ห้าเทพสงครามไม่ได้

แต่ห้าเทพสงครามกลับยอมศิโรราบให้กับเขาอย่างหมดหัวใจ

เพราะซาซินในอดีต เคยเหยียบย่ำห้าเทพสงครามขึ้นมาเพื่อก้าวสู่จุดสูงสุดนั่นเอง

ซาซินในร่างยักษ์หมื่นจั้ง ทอดสายตาอันเย็นชามองลงมายังฉินเซียว

"ฉินเซียว เปิ่นจั้วซาซิน รับบัญชาจากตี้ซื่อเทียน เจ้าตำหนักสวรรค์"

"เปิ่นจั้วจะส่งเจ้าไปลงนรกเอง!"

ตู้ม!

แขนนับหมื่นข้างที่ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิง ฟาดฟันลงมาพร้อมกับเปลวเพลิงอันร้อนแรงเข้าใส่ฉินเซียวอย่างดุเดือด

[จบแล้ว]