ตอนที่ 229 ยอดฝีมือระดับแก่นทองคำที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด

ในช่วงเวลาวิกฤตินั้นเอง ซูเฉียนที่ล้มตัวลงบนพื้นและขยับไม่ได้ พลันถูกอะไรบางอย่างลากถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

ทำให้งูโลหิตที่เลื้อยขึ้นไปบนร่างกายของเขาร่วงกลับลงสู่แนวค่ายกลอีกครั้ง

ผู้บำเพ็ญหญิงชิงเหยียนที่อยู่ข้างเขาก็เช่นกัน ถูกอะไรบางอย่างลากถอยหลังไป

ซูเหวินสือผู้กำลังควบคุม《ค่ายกลกลืนต้นกำเนิด》อยู่ก็ตกใจ สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

เขาใช้จิตสำนึกสำรวจร่างกายของซูเฉียนและผู้บำเพ็ญหญิงชิงเหยียนอย่างละเอียด แล้วจึงพบว่า ใต้ร่างกายของทั้งสอง มีแมลงตัวเล็กๆ สามตัวกำลังลากร่างของทั้งสองให้เคลื่อนที่ออกไปอย่างรวดเร็ว

ก่อนหน้านี้ ความสนใจของเขาและซูอันผิงต่างก็ถูกซ่งเหวินและศพเงินดึงดูดไป จนไม่ได้สังเกตว่าแมลงกู่ทั้งหกตัวนี้ปรากฏขึ้นมาเมื่อไหร่

หลังจากนั้นไม่นาน ซูเฉียนและผู้บำเพ็ญหญิงชิงเหยียนก็ถูกลากออกจาก《ค่ายกลกลืนต้นกำเนิด》

ใบหน้าของซูเหวินสือกลายเป็นสีเขียวคล้ำ ในดวงตาเต็มไปด้วยโทสะ เขาเหนี่ยวรั้งกระบวนกระบี่ กระบี่บินเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากอากาศ พุ่งตรงไปยังซ่งเหวิน หากไม่สังหารซ่งเหวิน《ค่ายกลกลืนต้นกำเนิด》ก็ไม่สามารถทำงานต่อไปได้

...

มาทางฝั่งซ่งเหวินบ้าง หลังจากที่แมลงกู่เกราะศักดิ์สิทธิ์ลากซูเฉียนและผู้บำเพ็ญหญิงชิงเหยียนไปแล้ว

เขาก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ในตอนนี้ กระบี่ปราณวิญญาณขนาดยักษ์ที่ซูอันผิงเร่งร่าย ก็มาอยู่เหนือศีรษะของเขาแล้ว

บนร่างของซ่งเหวินส่องสว่างด้วยโล่ป้องกันที่รวมตัวจากสายฟ้า และด้านนอกของโล่ก็มีระฆังสีเขียวขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาอีกชั้น

ในเวลาเดียวกัน ซ่งเหวินก็เปลี่ยนทิศทาง พุ่งตัวออกไปทางด้านข้าง เพื่อหลบออกจากระยะโจมตีของกระบี่ปราณวิญญาณขนาดยักษ์

"ตูม!"

กระบี่ขนาดยักษ์เฉียดระฆังสีเขียวลงมา ระฆังแตกสลายในพริบตา กระบี่ปราณวิญญาณขนาดยักษ์ฟันลงบนพื้นดิน ระเบิดออกอย่างรุนแรง

พลังวิญญาณที่เกรี้ยวกราดก็กวาดไปทั่วทุกทิศทาง โล่สายฟ้าต้านทานได้ไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ ก็กลายเป็นแสงไฟฟ้าเล็กๆ สลายหายไป

ซ่งเหวินถูกพลังวิญญาณที่เกรี้ยวกราดพัดพา ปลิวไปไกล

ในเวลานี้ กระบี่บินของซูเหวินสือก็พุ่งเข้ามาอย่างดุดัน ระยะห่างจากซ่งเหวินไม่ถึงหนึ่งจั้งแล้ว กระบี่บินยังไม่ทันลงมา กลิ่นอายกระบี่ที่พันรอบก็แทงให้ซ่งเหวินรู้สึกเจ็บปวด

ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ซ่งเหวินก็ไม่รั้งรออีกต่อไป เงาร่างภูตผีสูงใหญ่ร่างหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าซ่งเหวิน

มันคือราชาผีเกราะดำที่มีความสูงราวหนึ่งจั้งนั่นเอง ทันทีที่ราชาผีเกราะดำปรากฏตัว ก็มีปราณผีจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากร่าง ปราณผีนั้นกลายเป็นมือขนาดใหญ่สีดำสนิท คว้าเข้าหากระบี่บิน

กระบี่บินฟันลงบนมือขนาดใหญ่สีดำสนิท กลิ่นอายกระบี่อันคมกริบทำให้ปราณผีบนมืออ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว

แต่ก็ไม่สามารถทำลายมันได้ มือปราณผีกำแน่น และจับกระบี่บินไว้ได้อย่างมั่นคง

ซูเหวินสือตกใจสุดขีด เขาร่ายกระบวนกระบี่หลายครั้งติดต่อกัน แต่ก็พบว่ากระบี่บินไม่สามารถหลุดออกจากมือใหญ่สีดำสนิทได้ในทันที ราชาผีพุ่งเข้าหาซูเหวินสือเพื่อสังหาร

ผีหนึ่งตนและศพหนึ่งร่าง ต่างก็มีพลังระดับสามปลอม ซึ่งทำให้ทั้งซูอันผิงและซูเหวินสือรู้สึกหวาดกลัว และคิดที่จะถอยหนี

ผู้ที่ตอบสนองก่อนคือซูอันผิง กระบี่ที่สองที่เขาฟันใส่ศพเงิน ถูกศพเงินใช้กรงเล็บแหลมคมปัดป้องได้อย่างง่ายดาย

เขาจึงค่อยๆ ถอยหลังไปหลายจั้ง ไปอยู่ด้านหลังซูเหวินสือ เมื่อราชาผีปรากฏตัว เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันหลังกลับและหลบหนีไป และในไม่ช้าก็หายไปในระยะร้อยเมตร

ในตอนนี้ ซูเหวินสือพบว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชาผีเลย เขาเหลือบมองงูโลหิตใน《ค่ายกลกลืนต้นกำเนิด》ด้วยความไม่เต็มใจ แล้วก็บังคับกระบี่หันหลังหนีไป

ซูเหวินสือเพิ่งจะตั้งกระบี่แสงขึ้น ก็เห็นปราณวิญญาณสายหนึ่งพุ่งเข้ามาปะทะหน้า ปรากฏว่าเป็นปราณวิญญาณที่ซูอันผิงซึ่งหนีไปก่อนหน้าได้ปล่อยออกมา

ปราณวิญญาณนี้ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก แต่กลับรบกวนแสงหลบหนีของซูเหวินสือได้อย่างมาก

เมื่อมองดูร่างของซูอันผิงที่หนีห่างออกไปเรื่อยๆ ซูเหวินสือก็แค้นจนฟันกระทบกัน เสียงดังเปรี๊ยะ อีกฝ่ายเพื่อเอาชีวิตรอด ถึงกับไม่ลังเลที่จะลงมือกับคนในตระกูลเดียวกัน

"ปัง!"

ซูเหวินสือที่หนีไม่ทัน ก็ถูกศพเงินที่ตามมาทันก่อนตบเข้าที่ศีรษะหนึ่งฝ่ามือ ศีรษะครึ่งหนึ่งระเบิดออก

ซูเหวินสือก็ขาดลมหายใจไปในทันที ร่างกายของเขาก็ถูกฝ่ามือนี้ตบจนปลิวไป กระแทกพื้นอย่างแรง

ศพเงินสังหารซูเหวินสือแล้ว ความเร็วของมันเองก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งทำให้ซูอันผิงหนีไปได้ไกลยิ่งขึ้น

ใบหน้าของซูอันผิงปรากฏแววดีใจ ไม่ว่าศพเงินและราชาผีจะแข็งแกร่งเพียงใด ท้ายที่สุดก็ไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งระดับสามที่แท้จริง

ขอบเขตการรับรู้มีจำกัด เขาสามารถหลบหนีไปได้หลายลี้ เกินขีดจำกัดการรับรู้ของทั้งสองแล้ว ขอแค่หาที่ซ่อนลับๆ ก็จะสามารถเอาตัวรอดได้อย่างราบรื่น

ขณะที่เขากำลังมองหาสถานที่ซ่อนที่เหมาะสม แสงกระบี่สีแดงเข้มสายหนึ่ง พุ่งออกมาจากป่าทึบเบื้องหน้า

ซูอันผิงยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกกระบี่เล่มหนึ่งฟันเข้าที่หน้าอก ร่างกายของซูอันผิงก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ในทันที

หลังจากสังหารซูอันผิงแล้ว แสงกระบี่สีแดงเข้มก็ไม่หยุดนิ่ง ยังคงพุ่งตรงไปยัง《ค่ายกลกลืนวิญญาณ》ต่อไป

ในตอนนี้ ซ่งเหวินได้มาถึงใน《ค่ายกลกลืนต้นกำเนิด》แล้ว กำลังยื่นมือออกไปคว้างูโลหิต

ทันใดนั้น เขาก็เห็นกระบี่บินสีแดงเข้มพุ่งมาจากแดนไกล

ในใจตกใจกลัว รีบถอยหลังไปในทันที พร้อมกับเรียกศพเงินและราชาผีมาอยู่เบื้องหน้า

ปราณผีจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของราชาผี กลายเป็นโล่ป้องกันแผ่นหนึ่ง

"ปัง!"

กระบี่บินฟันลงบนโล่ป้องกัน โล่ก็แตกสลายอย่างรุนแรง กลายเป็นปราณผีล่องลอยอยู่ในอากาศอีกครั้ง

กระบี่บินยังคงฟาดลงมา!

ศพเงินแกว่งกรงเล็บแหลมคมคู่หนึ่ง คว้าเข้าหากระบี่บิน

กระบี่บินฟันลงบนกรงเล็บทั้งสองข้าง เนื้อที่เน่าเปื่อยสีดำที่แห้งกรังบนกรงเล็บของศพเงินถูกบดขยี้ในทันที เผยให้เห็นกระดูกมือสีเงินเทาคู่หนึ่ง พลังของกระบี่บินสีแดงเข้มลดลงอย่างมาก

ไม่สามารถคุกคามศพเงินได้อีกต่อไป มันจึงเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ แล้วบินกลับไปยังทิศทางที่มา

เงาร่างชายแขนเดียวปรากฏขึ้นกลางอากาศห่างออกไปหนึ่งลี้

ปรากฏว่าเป็นตู้เทียนฮวาที่บาดเจ็บสาหัสและหลบหนีไป ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เขาก็ได้แอบย้อนกลับมาอีกครั้ง

ตู้เทียนฮวาใช้มือขวาข้างเดียวที่เหลืออยู่ รับกระบี่บินสีแดงเข้มที่ลอยกลับมา

"เจ้าเด็กน้อย ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมาแตะต้องได้ง่ายๆ เห็นแก่ที่เจ้าบำเพ็ญเพียรมาไม่ง่ายนัก จงรีบจากไป ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าหนึ่งครั้ง"

ซ่งเหวินไม่ถูกคำพูดไม่กี่คำของตู้เทียนฮวาข่มขู่ให้ถอยหนี กระบี่ที่ตู้เทียนฮวาฟันออกมาเมื่อครู่ ถูกศพเงินและราชาผีร่วมกันรับไว้ เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัสมาก ไม่สามารถแสดงพลังได้มากนักแล้ว การที่เขาแนะนำให้ตนเองจากไป ก็เป็นเพียงการข่มขวัญเท่านั้น

หากอีกฝ่ายมั่นใจเต็มที่ว่าจะสามารถเอาชนะตนเองได้ ก็คงลงมือไปนานแล้ว จะเสียเวลามาพูดให้ตนเองจากไปทำไม

เมื่อเห็นซ่งเหวินไม่ยอมจากไป ตู้เทียนฮวาก็มีเจตนาฆ่าอันเยือกเย็น

"ในเมื่อเจ้าอยากตาย เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้าสมหวัง"

กระบี่บินสีแดงเข้มพุ่งออกมาอีกครั้ง ราชาผีกำมือเปล่าขึ้นกลางอากาศ กระบี่ผีสีดำทมิฬยาวเกือบสองเมตรก็ปรากฏขึ้นในมือของมัน

ถือกระบี่ผีอยู่ในมือ ร่างกายก็กลายเป็นเงาร่าง พุ่งตรงไปยังกระบี่บินสีแดงเข้ม

ส่วนศพเงินก็ออกแรงที่ขา พุ่งทะยานขึ้นฟ้า พุ่งเข้าใส่ตู้เทียนฮวาที่อยู่กลางอากาศ

"หึ! ไม่รู้จักประมาณตน"

ตู้เทียนฮวาตะคอกเสียงเย็นชา ผู้บำเพ็ญสร้างรากฐานกระจ้อยร่อยคนหนึ่ง ถึงกับกล้าโจมตีตนเองอย่างกระตือรือร้น ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียเลย

แม้จะสู้กับผู้บำเพ็ญหญิงชิงเหยียนระดับแก่นทองคำไม่ได้ ยังจะจัดการผู้บำเพ็ญสร้างรากฐานคนหนึ่งไม่ได้หรือไร?