ตอนที่ 527 รถไฟใต้ดินสายแรกบนดาวฝูอวิ้น!

"คุณเย่ครับ ดูจากผลการวิจัยของเราแล้ว โบราณสถานของอารยธรรมที่หายไปนี้ มีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะเป็นซากปรักหักพังของสิ่งที่ถูกขนานนามว่า อารยธรรมเคิร์ต!"

อารยธรรมเคิร์ตอย่างนั้นหรือ?

ขณะที่เย่ไป๋ฟังคำพูดของนักวิจัย เขาก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาในทันที

นักวิจัยคนนี้กล่าวว่า สิ่งของมากมายที่ขุดพบในซากปรักหักพังมีตัวอักษรบางอย่างปรากฏอยู่

หลังจากถอดรหัสตัวอักษรเหล่านั้นแล้ว ก็พบว่าตัวอักษรเหล่านี้ได้ระบุชื่อของซากปรักหักพังแห่งนี้ไว้อย่างชัดเจนว่า อารยธรรมเคิร์ต

นั่นก็หมายความว่า ภายในอารยธรรมเคิร์ตเคยถือกำเนิดความสำเร็จทางอารยธรรมที่คล้ายคลึงกับมนุษย์ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลใด มันจึงได้เลือนหายไปในสายธารแห่งประวัติศาสตร์เสียแล้ว

ทว่าเย่ไป๋กลับมีความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างหนึ่ง นั่นก็คือความต้องการที่จะฟื้นฟูอารยธรรมเคิร์ตให้กลับคืนมาดังเดิม

ดังนั้น หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดกับบรรดานักวิจัยว่า

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกคุณก็ลองพยายามดูนะ ลองฟื้นฟูสิ่งของเหล่านี้ให้กลับคืนสภาพเดิมอย่างสมบูรณ์ ดูสิว่าจะสามารถทำได้ไหม"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ไป๋ กลุ่มนักวิจัยทุกคนต่างก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า การฟื้นฟูอารยธรรมที่หายไปหลายร้อยปีบนดาวเคราะห์อันไกลโพ้นและแปลกตา ถือเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่มาก และเมื่อฟังดูแล้วพวกเขาก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

การที่มีโอกาสได้เข้าร่วมในโครงการวิจัยเช่นนี้ ถือเป็นเกียรติอันยิ่งใหญ่สำหรับพวกเขาทุกคน!

หลังจากนั้น เย่ไป๋ก็สั่งการให้ดำเนินการกระบวนการฟื้นฟูอารยธรรมทางฝั่งนี้ ส่วนอีกด้านหนึ่ง เขาก็เริ่มหันมาให้ความสนใจกับผลกระทบจากการพาบรรดาผู้นำประเทศขึ้นสู่อวกาศในครั้งนี้

ผลกระทบในครั้งนี้เรียกได้ว่ายิ่งใหญ่มาก หลายประเทศต่างก็เสนอตัวเชิญชวนให้ประเทศจีนช่วยยกระดับเทคโนโลยีอวกาศให้กับประเทศของพวกเขา!

ต้องรู้ก่อนว่าในปัจจุบัน เทคโนโลยีอวกาศของประเทศจีนนั้นตั้งธงเด่นตระหง่านเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีประเทศใดสามารถนำมาเปรียบเทียบชั้นได้เลย

แค่พูดถึงยานขนส่งพลเรือนขนาดมหึมาลำนี้ ก็ไม่มีประเทศใดสามารถทำได้ถึงระดับเดียวกับประเทศจีนแล้ว!

ภายในองค์กรพันธมิตรแห่งดวงดาว ยิ่งมีเสียงเรียกร้องดังระงม ทุกคนต่างหวังว่าประเทศจีนจะยอมแบ่งปันเทคโนโลยียานขนส่งพลเรือนขนาดใหญ่นี้ เพื่อให้ยานขนส่งพลเรือนของทุกประเทศสามารถก้าวไปถึงระดับนี้ได้

ต้องเข้าใจว่าในอนาคต ทุกคนจะต้องเดินทางขึ้นไปยังดาวฝูอวิ้น ดังนั้นยานขนส่งพลเรือนนี้จะใช้การได้ดีหรือไม่ จึงส่งผลกระทบในหลายๆ ด้าน

เพราะหากมียานขนส่งพลเรือนเช่นนี้ ก็จะสามารถนำพาผู้คนจำนวนมากขึ้นไปยังดาวฝูอวิ้นได้

แต่ถ้าหากไม่มียานขนส่งแบบนี้ และต้องพึ่งพายานขนาดเล็กบินไปบินมาเพื่อขนส่งผู้คนอย่างต่อเนื่อง ประสิทธิภาพก็เรียกได้ว่าจะลดลงอย่างมหาศาล!

ดังนั้นในวินาทีนี้ เย่ไป๋จึงรู้สึกว่าแรงกดดันของประเทศจีนนั้นค่อนข้างหนักหนาเอาการ เพราะนี่คือองค์กรพันธมิตรแห่งดวงดาวทั้งหมด ซึ่งก็คือคนทั้งโลก

หากคุณครอบครองเทคโนโลยีระดับนี้เอาไว้ แต่กลับปิดบังซ่อนเร้นไว้เพียงผู้เดียว และไม่ยอมนำออกมาแบ่งปัน เห็นได้ชัดว่าในแง่มุมหนึ่งมันย่อมส่งผลกระทบต่อการพัฒนาของคนทั้งโลก!

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือเรื่องใหญ่ระดับมวลมนุษยชาติ หากยุคแห่งการอพยพสู่ดวงดาวมาถึงเมื่อใด ทุกประเทศก็จะต้องขนส่งทรัพยากรทั้งหมดที่ตนมีไปยังดาวฝูอวิ้น แล้วก่อนหน้านั้น ประเทศจีนจะครอบครองเทคโนโลยีนี้ไว้เพียงผู้เดียวได้อย่างไร?

ท่านผู้การได้ส่งผ่านความเห็นจากเบื้องบนมาถึงเย่ไป๋ในทันที

นั่นก็คือ เทคโนโลยีนี้สามารถแบ่งปันได้ แต่ไม่สามารถนำเทคโนโลยีแกนหลักออกมาให้ได้!

เย่ไป๋พยักหน้าและตอบกลับไปตามปกติ

"ท่านผู้การวางใจได้เลยครับ ส่วนแกนหลักของเทคโนโลยีนี้มีความสำคัญเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าผมไม่มีทางนำมันออกมาให้ใครง่ายๆ อยู่แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ไป๋ ท่านผู้การก็พยักหน้าและไปรายงานเบื้องบนด้วยความพึงพอใจ

และส่วนที่สำคัญที่สุดของเทคโนโลยีนี้ แน่นอนว่าเย่ไป๋เป็นคนคัดลอกมันมาจากระบบร้านค้า แล้วของแบบนี้จะเอาออกมาให้คนอื่นง่ายๆ ได้อย่างไร?

หลังจากที่ท่านผู้การจากไป เย่ไป๋ก็ได้รับสายโทรศัพท์อีกหลายสาย ซึ่งคนเหล่านี้ก็คือบรรดาผู้นำประเทศที่เคยขึ้นไปบนดาวฝูอวิ้นเมื่อตอนนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย

พวกเขารู้สึกว่าการที่ได้ใช้ชีวิตอยู่บนดาวเคราะห์ร่วมกับเย่ไป๋เป็นเวลาห้าวัน ทำให้ตอนนี้พวกเขาก็พอจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันอยู่บ้าง หากจะลองปรึกษาเขาเรื่องการขอยานขนส่งพลเรือนขนาดใหญ่มาสักลำ ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?

น่าเสียดายที่เย่ไป๋ทำตามระเบียบเรื่องงานคือเรื่องงาน เขาไม่มีทางมาพูดคุยเรื่องไร้สาระกับคนเหล่านี้อย่างแน่นอน

ความสัมพันธ์ส่วนตัวก็คือความสัมพันธ์ส่วนตัว เรื่องงานก็คือเรื่องงาน จะนำมาปะปนกันได้อย่างไร?

ดังนั้น คนเหล่านี้จึงต้องกลับไปพร้อมกับความผิดหวังทุกคน

หลังจากนั้นไม่นาน ทางศูนย์วิจัยก็มีผลงานชิ้นสำคัญออกมาอีก เย่ไป๋รีบเดินทางไปตรวจสอบทันที และพบว่าภายในนั้นมีการจำลองรูปแบบของโบราณสถานอารยธรรมออกมาเป็นจำนวนมาก!

เมื่อได้เห็นภาพเหล่านี้ เย่ไป๋ก็รู้สึกได้ว่าจิตใจที่เคยสงบนิ่งของตน กลับสั่นไหวอย่างรุนแรงขึ้นมาในฉับพลัน

"เป็นไปไม่ได้ นี่มันของจริงเหรอ? ดูยังไงก็เหมือนของปลอมชัดๆ!"

ใช่แล้ว ในตอนนี้ภายในใจของเย่ไป๋เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ไร้สาระเอามากๆ นั่นก็คือภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า โบราณสถานอารยธรรมแห่งนี้เหมือนกับโลกมนุษย์ทุกประการ!

ตึกระฟ้าแต่ละหลัง รถไฟใต้ดิน รถประจำทาง รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกและอาคารก่อสร้างต่างๆ ทั้งหมดนี้ราวกับถูกถ่ายรูปเก็บเอาไว้เลยทีเดียว...

กลุ่มนักวิจัยต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียด พวกเขาก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้านี้มันช่างเหลือเชื่อเกินไปเช่นกัน!

นักวิจัยคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นว่า

"หัวหน้าวิศวกรเย่ครับ นี่คือการจำลองขึ้นมาโดยอิงจากเทคโนโลยีล่าสุด และยุคสมัยของมันก็อาจจะย้อนกลับไปเมื่อแปดร้อยปีก่อนครับ!"

โอ้ เมื่อแปดร้อยปีก่อนดาวฝูอวิ้นก็มีระดับเทคโนโลยีทัดเทียมกับมนุษย์เราในยุคปัจจุบันแล้วอย่างนั้นหรือ แต่แล้วทำไมอารยธรรมของพวกเขาถึงถูกทำลายล้างจนหมดสิ้นล่ะ?

เย่ไป๋คิดเรื่องนี้ไม่ออก และเขาก็รู้สึกว่าคงต้องรอจนกว่ายุคแห่งการอพยพสู่ดวงดาวจะมาถึงอย่างสมบูรณ์แบบ ให้มนุษย์ทั้งหมดไปใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนั้น บางทีรายละเอียดบางอย่างถึงจะค่อยๆ ถูกขุดค้นพบออกมาใช่ไหม?

ส่วนตอนนี้ การที่ผู้คนดึงดันอยากจะค้นหาเบาะแสสำคัญบางอย่าง อาจจะทำให้ต้องคลำหาหัวไม่เจอเอาได้

เพราะในอาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาลบนดาวฝูอวิ้น การจะค้นหาเบาะแสอารยธรรมที่สำคัญบางอย่างนั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือการงมเข็มในมหาสมุทรชัดๆ!

ดังนั้นในตอนนี้ เย่ไป๋จึงไม่รีบร้อน เขาตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาดาวฝูอวิ้นให้ดี รอจนกว่ายุคแห่งการอพยพสู่ดวงดาวจะมาถึงในอนาคต ถึงตอนนั้นความลับทั้งหมดของอารยธรรมนี้ก็คงจะถูกเปิดเผยออกมาเอง

หลังจากนั้น ทีมวิศวกรก่อสร้างของแดนมังกรก็เร่งจังหวะการก่อสร้างของพวกเขาให้เร็วขึ้น!

หมู่บ้านสุดหรูที่ถูกรื้อถอนไปก่อนหน้านี้ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว สำหรับทีมวิศวกรก่อสร้างของประเทศพวกเขาสามารถสร้างหมู่บ้านแห่งใหม่ขึ้นมาแทนได้สบายๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้เนื่องจากมียานขนส่งขนาดใหญ่ขึ้นสู่อวกาศแล้ว พวกเขาจึงสามารถขนส่งทรัพยากรขึ้นไปได้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรบุคคลหรือวัสดุก่อสร้างต่างๆ...

ซึ่งสิ่งนี้นำไปสู่การที่ประเทศจีนกำลังจะมีแผนโครงการก่อสร้างขนาดมหึมาในลำดับถัดไป นั่นก็คือการเปิดให้บริการรถไฟใต้ดินสายแรกบนดาวฝูอวิ้น!

"อะไรนะ! เปิดรถไฟใต้ดิน?!"

ในทันทีที่ทราบข่าวนี้ ผู้คนทั่วทั้งโลกต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก!

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าหัวหน้าผู้วางแผนโครงการรถไฟใต้ดินแห่งนี้ก็คือเย่ไป๋

และได้ยินมาว่าแผนการสร้างรถไฟใต้ดินนี้ใช้เทคโนโลยีใหม่ล่าสุด ซึ่งรับรองว่าจะต้องทำให้ทุกคนแว่นตาแทบร่วงอย่างแน่นอน