บทที่ 105 ผลิตแค่ 205 กระบอกก็ไม่ไหวแล้ว ยังอ่อนหัดเกินไปจริง ๆ!

“คุณดูนี่สิคะ”

ซ่างกวนถิงชี้ไปที่หน้าจอ “เขาเสนอว่าอยากร่วมมือกัน โดยเราเป็นคนหาวัตถุดิบ ส่วนเขาจะเป็นคนผลิตอาวุธให้ค่ะ”

เจียงเฉินยวี่ขยับเข้ามาดูใกล้ ๆ พลางขมวดคิ้ว “อาวุธโจมตีระยะไกล คุณภาพสามระดับเลยเหรอ?”

“ใช่ค่ะ!”

ซ่างกวนถิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย “คุณว่ามันเข้าท่าไหมคะ?”

เจียงเฉินยวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็น่าสนใจนะ ลองถามเขาดูหน่อยว่าอาวุธที่ว่าคืออะไร และต้องใช้วัตถุดิบหลักประเภทไหนบ้าง”

ซ่างกวนถิงพยักหน้า “ตกลงค่ะ เอาตามที่คุณว่า”

ซิงสือ: เอาแบบนี้ครับ ผมจะรับซื้อวัตถุดิบจากคุณในราคาถูก หลังจากผลิตอาวุธเสร็จแล้ว เรามาแบ่งผลผลิตกันในสัดส่วน 1 ต่อ 9 ผมเอา 9 ส่วนคุณเอา 1 ส่วน คุณคิดว่ายังไงครับ?

“คุณเจียง สัดส่วนมันน้อยไปหรือเปล่าคะ?”

“เรื่องนั้นไม่ต้องถามเลย คุณบอกเขาไปว่าเราสามารถจัดหาวัตถุดิบให้ฟรี แต่ต้องแบ่งอาวุธกันคนละครึ่งแบบ 5 ต่อ 5 ทว่าเรามีข้อแม้คือต้องการทราบสัดส่วนของวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการผลิตอาวุธแต่ละกระบอกด้วย”

“ได้ค่ะ!”

หลีสือฮวาเฉิน: เรื่องความร่วมมือน่ะคุยกันได้ค่ะ แต่สัดส่วน 1 ต่อ 9 มันต่ำเกินไป เอาแบบนี้ดีไหมคะ ทางเราจะเป็นคนจัดหาวัตถุดิบให้เอง แล้วอาวุธที่ได้มาเราแบ่งกันคนละครึ่งแบบ 5 ต่อ 5 แต่เราต้องการทราบสัดส่วนของวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการผลิตจากที่คุณแจ้งมาด้วยค่ะ

เจียงสือจ้องมองข้อความนี้พลางยกยิ้มที่มุมปาก ข้อเสนอนี้มองยังไงเขาก็ได้ประโยชน์เต็ม ๆ ส่วนเรื่องสัดส่วนวัตถุดิบนั้น เขาสามารถตบตาบวกเพิ่มเข้าไปนิด ๆ หน่อย ๆ เพื่อฟันกำไรก้อนโตได้สบาย ๆ

แต่แล้วคำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว เขายังนึกเรื่องนี้ออก แล้วอีกฝ่ายจะไม่รู้เชียวหรือ?

คำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว พวกเขาต้องรู้อยู่แล้วแน่ ๆ แต่ทำไมถึงยังกล้ายื่นข้อเสนอที่ดูเหมือนจะเสียเปรียบแบบนี้มาให้เขาล่ะ?

เจียงสือหาคำตอบไม่ได้ คนทั้งสองที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเหมือนนักตกปลาที่ถือเบ็ดรอให้เขาฮุบเหยื่อ...

ซ่างกวนถิงส่งยิ้มให้เจียงเฉินยวี่ “คุณเจียงคะ คุณไม่รู้สึกเสียดายบ้างเลยเหรอ เหยื่อที่ล่อไว้นี่มันไม่ใหญ่ไปหน่อยเหรอคะ?”

“คุณภรรยาครับ ทำแบบนี้ปลาถึงจะฮุบเบ็ด และมันจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฮุบเบ็ดเท่านั้น”

และก็เป็นจริงตามนั้น เจียงสือฮุบเบ็ดเข้าอย่างจัง เงื่อนไขการร่วมมือที่มีแต่ได้กับได้แบบนี้ ถ้าไม่ตกลงก็คงโง่เต็มที

ซิงสือ: ตกลงครับ อาวุธระดับทั่วไปคือปืนพกเลเซอร์ ระดับดีเยี่ยมคือปืนไรเฟิลซุ่มยิงพลังงานต้นกำเนิด และระดับหายากคือดาบยักษ์เลเซอร์พลังงานสูงยืดหดได้ 30 เมตรครับ

ในขณะที่ส่งข้อความ เจียงสือยังแนบรูปประกอบไปให้ดูทีละอย่างด้วย

ซิงสือ: ปืนพกเลเซอร์ระดับทั่วไป: โลหะผสมไทเทเนียม 10 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 10 กิโลกรัม, เหล็ก 10 กิโลกรัม, ทองแดง 10 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 10 กิโลกรัม, หินสุริยันแดง 10 ก้อน และหินพลังงานต้นกำเนิด 20 ก้อน

ปืนไรเฟิลซุ่มยิงพลังงานต้นกำเนิด: โลหะผสมไทเทเนียม 30 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 60 กิโลกรัม, เหล็ก 20 กิโลกรัม, ทองแดง 30 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 40 กิโลกรัม, หินสุริยันแดงระดับกลาง 40 ก้อน, แร่หินพลังงานว่างเปล่ารวมระดับกลาง 50 ก้อน และหินพลังงานต้นกำเนิดระดับ 1 อีก 30 ก้อน

ดาบยักษ์เลเซอร์พลังงานสูงยืดหดได้ 30 เมตรระดับหายาก: เงินลี้ลับระดับสูง 60 กิโลกรัม, เหล็กดำลี้ลับระดับสูง 20 กิโลกรัม, หินสุริยันแดงระดับสูง 18 ก้อน, แร่หินอัสนีระดับกลาง 12 ก้อน, แร่หินพลังงานว่างเปล่ารวม 12 ก้อน และหินพลังงานต้นกำเนิดระดับ 2 อีก 60 ก้อน

【เพื่อให้ง่ายต่อการคำนวณ ในที่นี้ 1 ก้อน จะมีน้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม!!!】

เจียงสือเองก็ไม่ได้ทำเกินไปนัก เขาบวกเพิ่มวัตถุดิบสำหรับปืนพกเลเซอร์และปืนไรเฟิลซุ่มยิงเข้าไปแค่ 10 เท่า ส่วนดาบยักษ์เลเซอร์ระดับหายากบวกเพิ่มไปเพียง 2 เท่าเท่านั้น

หลีสือฮวาเฉิน: ตอนนี้เรายังไม่มีเงินลี้ลับและแร่หินอัสนีค่ะ ดังนั้นเราจะส่งวัตถุดิบสำหรับปืนพกเลเซอร์และปืนไรเฟิลซุ่มยิงมาให้ก่อน ส่วนหินพลังงานต้นกำเนิดทางเราจะไม่จัดหาให้นะคะ

หลีสือฮวาเฉิน: ถ้าตกลง เราจะส่งวัตถุดิบสำหรับปืนพกเลเซอร์และปืนไรเฟิลซุ่มยิงมาให้อย่างละ 50 กระบอก เพื่อแลกกับอาวุธที่ผลิตเสร็จแล้วอย่างละ 50 กระบอกค่ะ

พออ่านจบ เจียงสือก็ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง เดี๋ยวสิ พวกเขาไม่กลัวว่าผมจะเชิดของหนีไปเลยหรือไง?

แน่นอนว่าเจียงสือไม่เคยคิดจะหนี เขาไม่มีทางทิ้งแตงโมเพื่อไปคว้าเอาแค่เมล็ดงาหรอก เพราะเขาแค่ส่งอาวุธให้เพียงอย่างละ 50 กระบอก แต่เขากลับได้ปืนพกเลเซอร์และปืนไรเฟิลซุ่มยิงมาเก็บไว้เองถึงอย่างละ 950 กระบอกเชียวนะ

อีกอย่าง การที่อีกฝ่ายกล้าตัดสินใจเด็ดขาดขนาดนี้ แสดงว่าพวกเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องวัตถุดิบพวกนี้เลย ความมั่นใจนั้นย่อมมาจากทรัพยากรที่มีจนล้นมือนั่นเอง

ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นการลองใจเขาด้วย หากเจียงสือหนีไป การร่วมมือในอนาคตย่อมเป็นไปไม่ได้ และอาจจะกลายเป็นศัตรูกันแทน

ถึงจะรู้เหตุผลดี แต่เจียงสือก็อดไม่ได้ที่จะส่งข้อความถามกลับไป

ซิงสือ: คุณไม่กลัวว่าผมจะหอบวัตถุดิบพวกนี้หนีไปเหรอครับ?

ทางนั้นตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว หลีสือฮวาเฉิน: ฮ่า ๆ ๆ ฉันเชื่อว่าคุณเป็นคนฉลาดค่ะ

เจียงสือมองดูข้อความนี้แล้วขยับยิ้มบาง ๆ

คนฉลาดงั้นเหรอ? ก็จริงนะ

ถ้าหนีไปครั้งเดียวจะกำไรสักเท่าไหร่กันเชียว?

ก็แค่ 1,000 กระบอกนั่นแหละ

แต่มันต้องแลกกับการร่วมมือในระยะยาว สำหรับการทำธุรกิจแล้ว หากความเชื่อใจพังทลายลงย่อมเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะกู้คืนกลับมา

เพื่อให้ได้หินพลังงานต้นกำเนิดที่ไหลมาเทมาไม่ขาดสายในอนาคต เจียงสือย่อมไม่มีทางหนีแน่นอน

หลีสือฮวาเฉิน: ในเมื่อร่วมมือกันแล้ว ไม่ทราบว่าทางนั้นมีนามว่าอะไรคะ? จะได้เรียกขานกันถูก

เจียงสือจ้องข้อความนั้นแล้วนิ่งไปสองสามวินาที

ชื่อเรียกงั้นเหรอ?

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพิมพ์กลับไปว่า

ซิงสือ: เรื่องชื่อเรียกว่าอะไรมันไม่มีความหมายหรอกครับ เรียกว่าซิงสือก็ดีอยู่แล้ว

ซิงสือ: ผมจะไปผลิตอาวุธเดี๋ยวนี้ และจะส่งมอบสินค้าให้ตามจำนวนที่ตกลงกันไว้โดยเร็วครับ ร่วมงานกันอย่างมีความสุขนะครับ!

หลีสือฮวาเฉิน: ร่วมงานกันอย่างมีความสุขค่ะ

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงสือก็ปิดหน้าต่างแชตแล้วหันไปตรวจสอบรายการวัตถุดิบในพื้นที่เก็บของ

วัตถุดิบที่เขาเรียกเก็บจากอีกฝ่ายนั้นคือ 10 เท่าของที่ต้องใช้จริง

ดังนั้นยอดรวมวัตถุดิบสำหรับทั้งสองสูตรการผลิตนี้จึงมีจำนวนมหาศาลมาก

โลหะผสมไทเทเนียม 4,000 กิโลกรัม

อะลูมิเนียม 7,000 กิโลกรัม

เหล็ก 3,000 กิโลกรัม

ทองแดง 4,000 กิโลกรัม

แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 5,000 กิโลกรัม

หินสุริยันแดง 1,000 ก้อน

หินสุริยันแดงระดับกลาง 4,000 ก้อน

แร่หินพลังงานว่างเปล่ารวมระดับกลาง 5,000 ก้อน

หินพลังงานต้นกำเนิด 5,000 ก้อน...

“ไม่เลวเลย ปริมาณที่ผลิตได้คือ 2,000 กระบอก หักต้นทุนที่ฉันต้องสำรองจ่ายไปเอง 500 ก้อน เท่ากับว่าฉันได้กำไรเน้น ๆ ถึง 1,900 กระบอก...”

“คราวนี้ ฉันคงไม่ใช่คนถูกเชือดฝ่ายเดียวแล้วสินะ”

เจียงสือลูบคางพึมพำ “พวกเขาก็ใจถึงจริง ๆ ที่ยอมทุ่มทุนขนาดนี้ ในเมื่อพวกเขามีน้ำใจมา ฉันก็ควรจะรีบผลิตส่วนที่ต้องส่งมอบให้เสร็จ จะให้ลูกค้าคนสำคัญรอนานไม่ได้!”

“ส่วนที่เหลือ ค่อย ๆ ทำไป...”

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงสือก็เริ่มใช้งานพรสวรรค์ตามสัดส่วนการผลิตที่แท้จริง

เขาผลิตปืนพกเลเซอร์ระดับทั่วไป 50 กระบอก โดยใช้

โลหะผสมไทเทเนียม 50 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 50 กิโลกรัม, เหล็ก 50 กิโลกรัม, ทองแดง 50 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 50 กิโลกรัม, หินสุริยันแดง 50 ก้อน และหินพลังงานต้นกำเนิด 100 ก้อน

และปืนไรเฟิลซุ่มยิงพลังงานต้นกำเนิดระดับดีเยี่ยม 50 กระบอก:

โลหะผสมไทเทเนียม 150 กิโลกรัม, อะลูมิเนียม 300 กิโลกรัม, เหล็ก 100 กิโลกรัม, ทองแดง 150 กิโลกรัม, แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 200 กิโลกรัม, หินสุริยันแดงระดับกลาง 200 ก้อน, แร่หินพลังงานว่างเปล่ารวมระดับกลาง 250 ก้อน และหินพลังงานต้นกำเนิดระดับ 1 อีก 1,500 ก้อน

รวมยอดทั้งหมด:

โลหะผสมไทเทเนียม 200 กิโลกรัม

อะลูมิเนียม 350 กิโลกรัม

เหล็ก 150 กิโลกรัม

ทองแดง 200 กิโลกรัม

แร่ซิลิคอนกราไฟต์ 250 กิโลกรัม

หินสุริยันแดง 50 ก้อน

หินสุริยันแดงระดับกลาง 200 ก้อน

แร่หินพลังงานว่างเปล่ารวมระดับกลาง 250 ก้อน

หินพลังงานต้นกำเนิด 1,600 ก้อน

หลังจากตรวจสอบว่าไม่ผิดพลาด เจียงสือก็กดปุ่มสังเคราะห์และผลิตเพียงคลิกเดียวทันที

วินาทีต่อมา วัตถุดิบที่เกี่ยวข้องอันตรธานหายไปจากพื้นที่เก็บของ และเปลี่ยนสภาพกลายเป็นปืนไรเฟิลซุ่มยิง 50 กระบอก และปืนพกเลเซอร์ 50 กระบอก รวมทั้งสิ้น 100 กระบอก

ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที การผลิตก็เสร็จสมบูรณ์!

เจียงสือมองดูอาวุธ 100 กระบอกในพื้นที่เก็บของพลางเผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

เขาเปิดหน้าต่างแชตแล้วส่งข้อความหาหลีสือฮวาเฉิน

ซิงสือ: ผลิตเสร็จแล้วครับ อย่างละ 50 กระบอก รบกวนตรวจสอบด้วยครับ

หลังจากส่งข้อความเสร็จ เจียงสือก็ปิดหน้าต่างระบบและเตรียมจะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย เพื่อทำตามแผนน้ำขึ้นให้รีบตักต่อไป

“อึก...”

ทว่าในจังหวะนั้นเอง อาการวิงเวียนอย่างรุนแรงก็จู่โจมเข้ามา จนร่างกายของเขาโอนเอนต้องรีบเอามือยันผนังห้องโดยสารไว้

ปวดหัวเหลือเกิน

เหมือนกับมีอะไรบางอย่างกำลังกวนอยู่ในสมอง

“เจ้านายคะ”

เสียงของเสี่ยวไอ้ดังขึ้นด้วยความกังวล

“คุณใช้พลังงานสมาธิมากเกินไปแล้วค่ะ ควรพักผ่อนก่อนนะคะ”

เจียงสือทุบหน้าผากที่กำลังปวดตุบ ๆ พลางกัดฟันเอ่ย “รู้แล้ว ขอเวลาฉันพักสักเดี๋ยว...”

สิ้นคำพูด เจียงสือก็ไม่ได้ฝืนตัวเอง เขาเอนตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับตาลงเพื่อพักผ่อน

ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาจนถึงตอนนี้ เขาผลิตอาวุธติดต่อกันไปแล้วถึง 205 กระบอก

รอบที่แล้วมีปืนพกเลเซอร์ 100 กระบอกและปืนไรเฟิลซุ่มยิง 5 กระบอก ส่วนรอบนี้ปืนพกเลเซอร์ 50 กระบอกและปืนไรเฟิลซุ่มยิงอีก 50 กระบอก

ถึงแม้การผลิตในแต่ละครั้งจะใช้เวลาไม่นาน แต่การใช้งานพรสวรรค์ที่มีความเข้มข้นสูงขนาดนี้ ย่อมสูญเสียพลังสมาธิไปมหาศาล

“เฮ้อ...”

เจียงสือนวดขมับพลางรู้สึกหัวหมุน

“ผลิตไปแค่ 205 กระบอกก็ไม่ไหวแล้วเหรอเนี่ย ยังอ่อนหัดเกินไปจริง ๆ!”

(จบบท)